Kategoria: Nauka Katolicka

Cała pogrążona w przepaści niskości Swojej, Marya odnosi do Boga wszystkie pochwały Jej dawane, a głosząc wielkość i moc Bożą, pragnie tym więcej wykazać niskość i nicestwo Swoje więcej

Dusza prawdziwie pokorna i skro­mna zawsze się lęka kiedy ją chwalą; małą będąc w oczach własnych, gardząc sobą znieść nie może pochwały, bo ta jej skro­mność obraża. Ta to skromność pocho­dząca z pokornego serca zakrywa przed nią prawdziwą jej wartość i sprawia w du­szy trwogę, która wybija na czoło i przemawia milczeniem. więcej

chcąc otrzymać łaskę Bożą, trzeba zacząć od po­kory; gdyż miarą łaski, jest pokory miara, a Bóg który się pysznym sprzeciwia, po­kornym się udziela. więcej

usta się ruszają, ale myśl błąka się, daleko od Ciebie, serce twarde i zimne jak kamień, sam siebie nie słucham; a chcę, żeby mnie Bóg mój wysłuchał? Ach Panie, Ty się tam módl we mnie; niechaj myśl moja, serce moje, język mój, będę tylko tłumaczami Twymi. więcej

A prze­cież nie znamy Go tak, jakbyśmy powin­ni, bo nie myślimy o Nim, nie chowamy Go w pamięci, w umyśle, ani w sercu, kie­dy właśnie te trzy władze w duszy rozkosz jedyną znajdować by powinny w miłości i wspomnieniu Jego. więcej

Są niektórzy, którzy by chcieli się zbawić i uświęcić, lecz nie umieją zniewolić się do użycia środków ku temu, jako to : medytacji, uczęszczania do Sakramen­tów, oderwania się od świata; lub też niekiedy używają takowych środków, a potem zaniedbują. Jednym słowem, żywią się pragnieniami bez­skutecznymi, żyjąc w niełasce Boskiej, a przy­najmniej w obojętności, która się… więcej

Zapytaj sam siebie, jakeś też w pokorze postąpił. Pokora ma być w umyśle przez prawdę —w sercu przez miłość . Czy rozum Twój przekonany, żeś jest niczym? więcej

Jakiż to zaszczyt przynosi nam ta przysię­ga! biada nam, gdybyśmy mieli nie ufać Bogu, który nie tylko obiecuje, ale przy­sięgą obietnice stwierdza! więcej

chwalebna jest ta miłość przyrodzona, ale jeśli nie wychodzi z porządku natury nie wysłuży nam Nieba, a co więcej, podlega rozmaitym omamieniom i uprzedzeniom z miłości własnej lub pożądliwości zrodzonym więcej

mówiąc o chwalebnym przeznaczeniu Maryi, daje nam Kościół zaraz od dnia Jej poczęcia wysokie pojęcie o czystości przyszłej Matki Jezusa, którego zowią Chrystusem. I zaprawdę, jakiejże czy­stości, więcej niż anielskiej domyślać się trzeba w utworzeniu ciała, z którego kiedyś wzięte będzie ciało Jezusa, co znaczy Zbawiciela! więcej

Umierajmy światu, umierajmy samym sobie, aby żyć z Chrystusem, który umarzając w nas miłość własną, lenistwo i zmysłowość, zaszczepia  miłość Bożą, to prawdziwe życie duszy. więcej