Rozmyślania adwentowe (12) – Dzień czystości. Niepokalane Poczęcie NMP


NIEPOKALANE POCZĘCIE NMP
Dzień czystości.

ĆWICZENIE. Pośpiesz dziś jak najraniej oddać cześć P . Maryi nowopoczętej, pokłoniwszy się jednak pierwej Boskiemu Jej Synowi. Mów sobie przy obudzeniu, to co rzekł Anioł do Jakóba: „Puść mnie, bo oto zorza wschodzi.— Chrystus jest słońcem, Marya jutrzenką; witaj Ją na każdą godzinę dnia, i tyleż razy wzywaj przez niepokalane Jej poczęcie, aby ci uprosiła u Syna czystość duszy, serca i ciała.

Rozmyślanie.

I. „Z której się narodził Jezus, którego zowią Chrystusem“ (Mat. 1).

Czy nie zastanawia cię to, iż Kościół tak jest mądry w wyborze Ewangelii na wielkie Święta, wybrał dziś tę, gdzie Jest oznaczone Macierzyństwo Boskie Dziecięcia, które się dopiero za 9 miesięcy urodzi? — Pomyśl tylko dobrze, a znajdziesz w tym głęboką mądrość.— Bo mówiąc o chwalebnym przeznaczeniu Maryi, daje nam Kościół zaraz od dnia Jej poczęcia wysokie pojęcie o czystości przyszłej Matki Jezusa, którego zowią Chrystusem. I zaprawdę, jakiejże czy­stości, więcej niż anielskiej domyślać się trzeba w utworzeniu ciała, z którego kiedyś wzięte będzie ciało Jezusa, co znaczy Zbawiciela!— Ciało Maryi ma być ciałem Jezusa, mówi Św. Bernard, a krew z Niej wzięta, będzie krwią Jezusa.—To ciało co zawiśnie kiedyś na krzyżu zbite i poszarpane, ta krew wylana do ostatniej kropli, staną się narzędziem i ceną odkupienia rodzaju ludzkiego; jakiż wysoki stopień czystości, powinny mieć od dziś dnia to najświętsze Ciało i ta Krew przenajdroższa!

Jezus zwany jest Chrystusem, co znaczy najczystsze i najchwalebniejsze namaszcze­nie, bo namaszczenie Bóstwa; to ciało dziś ukształcone, stanie się po niewysłowionym stąpieniu Ducha Świętego, ciałem Boga, który w nim zamieszka. Jakiejże czystości mu potrzeba!

Marya jest ową gołębicą, wypuszczoną z Arki Noego i niosącą gałązkę oliwną, którą potop powszechny uszanował.— Przynosi nam Marya czystość pierworodną, którą pierwsi nasi Rodzice utracili. — Nie możemy zaiste lepiej uwielbić tej czystości Panny Niepokalanej, jak zachowując własną, lub naprawiając, jeśliśmy ją, na nieszczęście, utracili.

II.  ,,Z której się narodził Jezus, którego zowią Chrystusem.” (Mat. 1)

Zdaje się, że te słowa Ewangelii daję mi prawo wchodzić ze czcią w odwieczne wyroki Boże o przeznaczeniu Maryi, zapowiadając tak jasno, że z Niej narodził się Jezus. Marya zatem przeznaczoną, jest jedynie i dla Jezusa, mając zostać Matką Jego bez Ojca, to jest, że z Jej ciała i krwi urodzi się Bóg-Człowiek; a Chrystus przeznaczony  jest jedynie na okup rodu ludzkiego ceną Krwi swojej, którą wziął z Maryi Panny.

Wyrok przeznaczenia Matki zawiera się w wyroku przeznaczenia Syna, którym jest Jezus Chrystus, ich losy nierozdzielne są z sobą.  Kiedy Chrystus samą jest czystością, Ta, którą za matkę wybrał, powinna także być czystszą nad wszelkie stworzenie i nad Aniołów samych. Wszakże miała być Matką Boga i Stwórcy swego i połączyć w sobie cudownie dziewictwo z macierzyństwem.

Natura nie śmie, w utworzeniu Maryi, poprzedzać łaskę: czeka z uszanowaniem, mó­wi Św. Anzelm, aż ta owoc swój wyda, iżby, sprawiedliwie nazwać można Maryę łaski pełną. Zaprawdę! hańbę byłoby dla Matki Bożej, gdyby choć na chwilkę dotknęła Ją była zmaza grzechowa, a hańba ta spadłaby była i na Syna.

Poweźmijże z tego najmocniejszą odrazę choćby do najmniejszej zmazy, oczyść naj­drobniejsze plamy serca twego, i wszelkimi siłami staraj się nabywać prawdziwej czystości, jeżeli chcesz podobać się Synowi i Matce.

UCZUCIA — Najświętsza Maryo, Dziewico i Matko, zwierciadło czystości Boga mojego, Panno czystsza nad wszystkie moce Niebieskie, Matko Niepokalana! wyjednaj u Syna Swego, czystego Oblubieńca Dziewic, prawdziwe zamiłowanie czystości i duszy, serca i ciała, oraz prawdziwe obrzydzenie wszystkiego, co by tę anielską cnotę splamić mogło.— Uproś za mną Jezusa, aby bronił od skażenia myśli moje, pamięć, serce i wszystkie zmysły, strzegąc oczy moje od wejrzeń ciekawych, usta od słów dwuznacznych, uszy od mów nieuczciwych, ciało moje od buntu przeciw rozumowi, abym się stał godnym tej opieki, którą, osłaniasz dusze czyste, i przygotował się do godnego obchodzenia przyjścia Syna Twego, które rozkoszą jest przemieszkiwać w pośród dusz czystych, oblubienic Swoich. Poświęcił przybytek mój Bóg Najwyższy! Bóg pośrodku jego nie będzie poruszon. (Psalm 45).

Mądrość nie wejdzie do duszy skażonej i nie zamieszka w ciele grzesznym (Mąd.1).

Czystość w duszy rozumnej, nieskończenie miła jest Bogu; w niej On spoczywa i lubuje jako w obrazie swoim. (Ś. Anton.).

Potrzeba bardzo czystego mieszkania Bogu, który jest nieskończenie czysty. (Do Aug. med. c).

Dziewica Matką.

Dziewica zostająca Matką, cud to jedyny i niesłychany! Matka poczynająca i rodząca bez utraty dziewictwa, dzieło to najświetniejsze, jakie kiedy wyszło z rąk Bożych Syn takiej Matki koniecznie Bogiem być musiał.

Dziewictwo Maryi, przechodzi nieskoń­czenie dziewictwo wszystkich Panien na świecie, jako cudowne płodnością swoją. Tym to przedziwnym przymiotem ściąga na siebie oczy i serce Słowa Wcielonego. „Virginitate placuit“.  Marya jest Panną, ale jest i Matką, a Matką Boga samego! O chwało! o wielkości nieogarniona!

Panieństwo ma swoje korzyści, ma i Ma­cierzyństwo swoje; a jak w jednym taki w drugim są też niejakie niedostatki. Wszędzie i zawsze całość była chlubą panieństwa, lecz niepłodność przynosiła hańbę w Starym Zakonie. Płodność jest chlubą Macierzyństwa, ale tam skaza zostaje.

Najświętsza Marya Panna jedna przy całości dziewictwa nie ma przygany niepłodności: Macierzyństwo jej mając całą chlubę płodności, nie ma żadnej skazy; i w to  właśnie Jej chwała.

Ale jakiż zaszczyt miało Jej zjednać Macierzyństwo Boże? Toć to dostojność wyniosła Ją, mówi Sw. Tomasz, do kresu nieskończonych doskonałości, będącym słuszną miarą Jej wielkości. Przez nią zbliża się Marya najbardziej do Boga i do zjedno­czenia hipostatycznego; ta dostojność czy­ni Maryę, mówi Św. Ildefons, najpodobniejszym obrazem ojcostwa Bożego; bo jako Ojciec Niebieski rodzi Słowo Przedwie­czne przez udzielenie Mu własnego Jestestwa, nic nie tracąc z całości Swego Bó­stwa; jako ten Syn poczęty jest odwiecznie dziewicą z Ojca dziewicy, tak samo urodził się w czasie z Matki— dziewicy, która Mu wszystko dała, nic nie tracąc z całości Swojej. — Chwalmyż i wysławiajmy tę Matkę Niepokalaną.!

AKT STRZELISTY.
Revertere, Virgo Israel, revertere; creavit Dominus novum super terram, mulier
circumdavit virum.

Wróć się Panno Izraelska, wróć się — bo Pan stworzył nowinę na ziemi. Białogłowa ogarnie męża (Jere. 31).

O Niepokalanym Poczęciu Najśw. Maryi Panny – Św. A.M. Liguori

Rozmyślania adwentowe (11) – Dzień umartwienia


Adwent. Rozmyślania i modły na czas Adwentu oraz Święto Narodzenia Pańskiego. Nakładem XX. Missyonarzy u Ś. Krzyża. Warszawa  1860.


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: