-
W szkole św. Teresy (9) – O oschłościach duchowych
Tak jest, miłość Boża nie zasadza się na rozpływaniu we łzach, ani na onych pociechach i rozrzewnieniach, których pragniemy i cieszymy się, gdy je mamy, ale na tym, byśmy służyli Mu w sprawiedliwości, sercem mężnym i z pokorą; w pociechach zaś duchownych, zdaniem moim, bierzemy tylko, a nic z siebie nie dajemy. więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (20)- O tym że wizje choćby pochodziły od Boga mogą w błąd wprowadzić
jest małe zrozumienie tej rzeczy u pewnych mistrzów duchownych, którzy ubezpieczywszy się co do wspomnianych pojmowań nadprzyrodzonych, dlatego, iż się im zdawały dobre i pochodzące od Boga, doszli sami i przywiedli innych do wielkich błędów i niedorzeczności i spełniła się na nich myśl Pana, wyrażona w słowach: a ślepy, jeśliby ślepego prowadził, obydwaj w dół… więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (19)-Cel i sposób postępowania Bożego w udzielaniu duszy wizji nadprzyrodzonych
małe uzdolnienie duszy wymagają, ażeby za pośrednictwem łupiny tych rzeczy zmysłowych, dobrych w sobie, duch postępował przez akty poszczególne i przyjmowanie po kąsku udzielań duchowych. Wówczas, doszedłszy do nawyknienia w tym, co duchowe, zdoła się podnieść do istoty ducha, która obca jest wszelkiej zmysłowości więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (18)- Wizje nadprzyrodzone nie mogą służyć duszy za bezpośredni środek zjednoczenia z Bogiem
Aby dojść do zjednoczenia z Bogiem, dusza starać się musi nie opierać na wizjach wyobrażalnych, ni formach ni zrozumieniach szczegółowych, ponieważ one nie mogą jej służyć za odpowiednią i bezpośr przyczynę takiego skutku i raczej stanowią przeszkodę Bo jeśliby przypadkiem dopuszczała je i ceniła, mogłoby to być tylko ze względu na korzyść i dobry skutek,… więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 3) O konieczności Nocy ciemności dla duszy
O, gdyby ludzie duchowi znali, ile dóbr i jaką obfitość ducha tracą, gdy nie chcą wznieść się nad żądze dziecinne i skończyć z niemi i jaki znaleźliby w tym prostym pokarmie duchowym smak wszystkich rzeczy, gdyby tamtych kosztować nie chcieli! Lecz, iż kosztują owych, nie znajdują. Przyczyną bowiem, dla której synowie Izraela nie doznawali ukrytego… więcej
-
Objawienia prywatne
Uważmy jednak, że zły duch chcąc tym pewniej zgubić jaką duszę, często zaczyna od tego, że jej przedstawia rzeczy najpiękniejsze i najświętsze. Grubo by się więc mylił ten, kto by zawsze Bogu przypisywał wszystkie pobożne objawienia, wzięte odrębnie same w sobie i bez względu na inne oznaki. Dlatego też wspomnieliśmy wyżej, że nie należy bezwarunkowo… więcej
-
Aby naprawdę znaleźć Boga – św. Jan od Krzyża
Kto szuka Boga, pozostając jednocześnie przy swoich upodobaniach i w bezczynności, szuka Go po nocy i nie znajdzie. Lecz ten, kto porzucił łoże swych upodobań i rozkoszy, i szuka Go przez ćwiczenie się w cnotach, szuka Go w dzień i znajdzie Go wnet. Albowiem to, co w nocy jest ukryte, wśród dnia się ukazuje. więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. XXI – Sposoby oglądania Boga
Ze względu na główny przedmiot tych widzeń, t.j. o ile odnoszą się do oglądania Pana Boga, dzielą je Teologowie Mistycy na trzy stopnie. Pierwszy stopień nazywają widzeniem Boga przez zasłonę, czyli we mgle. więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. XX – Widzenie umysłowe
Prawdziwe bowiem widzenie sprawia radość, wesele i spokój duszy, oczyszcza i oświeca umysł, pomnaża wiarę i miłość, a rodzi pokorę i podniesienie duszy do Boga. Przeciwnie zaś fałszywe sprowadza pychę, zarozumiałość, zamęt i oschłość w duszy. więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. XIX – Fałszywi prorocy
Jeżeli powstanie w pośrodku ciebie prorok, albo któryby mówił, że sen widział i opowiedziałby znak i cudo i stałoby się tak, jako powiedział, i rzekłby ci: pójdźmy a naśladujmy Bogów obcych, których nie znasz, a służmy im. Nie usłuchasz słów onego proroka albo wróżbiarza; bo kusi was Pan Bóg wasz, aby jawno było, jeźli go… więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. XVIII – Prorokowanie.
prorocy nie zawsze posiadają dar proroczy i że go niekiedy tracą, aby przez utratę poznali, że mając go, posiadają go jako dar Boży. Stąd też pochodzi, jak zauważa dalej św. Grzegorz, że niekiedy święci Prorocy zapytywani o przyszłość, wskutek częstego prorokowania wypowiadają coś ze siebie samych tak, że się wydaje, jakoby to w duchu proroczym… więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. XVII – Sny i ich źródła.
Miewa także szatan swoich proroków i wróżbiarzy, których wyobraźnię porusza, przedstawiając jej wiele nadzwyczajnych wyobrażeń i wyjawiając rzeczy ukryte i napełnia duszę zgubną zabobonnością i zwodzi ją niebezpiecznymi złudzeniami. więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. X – O podstępach szatańskich i opętaniu (cz.2)
11. Kiedy już ten chytry wróg nie może żadną inną miarą skusić duszy, stara się ją przynajmniej omamić różnymi złudzeniami pozornej cnoty i świętości. Ponieważ zaś sprawy duchowe przynoszą zaszczyt, pożytek i przyjemność, przeto doprowadza niektóre dusze do tego, że w poruszeniach łaski szukają co ich jest, nie co jest Jezusa Chrystusa (4). Innych znowu… więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. IX – O podstępach szatańskich (cz.1)
On śledzi we wszystkich przyzwyczajenia, bada ich zabiegi, rozpoznaje skłonności i tam szuka sposobności wyrządzenia szkody, w czem kogoś więcej zajętym zastaje. Jako nieprzyjaciel oblegający miasto, napada na mniej obwarowane części murów, tak też i szatan napada podstępnie dusze ze słabszej strony. więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz.VIII – Działanie aniołów
Może być w nas anioł podsuwający dobre, ale nie budzący samego dobra, może on nas zachęcać do dobrego, lecz dobra nie stworzy. Sam tylko Bóg tak jest w nas obecny, że nas wewnętrznie przejmuje, porusza, a raczej samego siebie wlewa i udziela. Anioł działa z duszą, Bóg w duszy. Anioł jest w duszy jako współmieszkaniec,… więcej
Czas Apostazji 