Św. Jan Apostoł

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.22)

ROZDZIAŁ 22

O rzece otaczającej niebieską Jerozolimę, szczęśliwości błogosławionych, i t. d.

1I ukazał mi rzekę wody żywota, jasną jako kryształ, wychodzącą z stolice Bożej i Barankowej. ( Rzekę wody żywota. Tą rzeką jest uszczę­śliwiające oglądanie Boga, przez które Bóg dobra swoje na świętych obficie wylewa; ztąd czytamy w psalmie 35, w. 9: Będą upojeni hojnością domu twego, i strumieniem roskoszy twojej napoisz je.—Jasną jako kryształ. Czystą, przeświecającą się jako kryształ: co znaczy, że roskosz, którą czerpią święci z oglądania Boga, jest czystą i świę­tą.— Wychodzącej ze stolicy Bożej. Gdyż Bóg jest przed­miotem błogosławionego widzenia.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.22)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.21)

ROZDZIAŁ 21

O odnowieniu nieba i ziemi, uwieńczeniu zwycięzców, niebieskiej Jerozolimie, i t. d .

 

1I widziałem niebo nowe i ziemię nową. Abowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeszła, a morza już nie masz. ( Widziałem niebo nowe i ziemię nową. Niebo i ziemia na końcu świata odmienią się co do własności swoich. Tak u Piotra ś. czytamy: Nowych niebios i nowej ziemi, według obietnic jego oczekujemy.  List 2, rozd. 3, w. 13. — Przeszła. Przyjęła inną po­stać.— Już nie masz. Jak było pierwej, ponieważ zostało odnowione.)

Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.21)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.19)

ROZDZIAŁ 19

O radości świętych z upadku Babilonu, zwyciężeniu bestyi przez sędziego na koniu białym i t. d.

 

1Potymem słyszał jakoby głos rzeszy wielkich na niebie, mówiących: Allelu-Ja! Zbawienie i chwała, i moc Bogu naszemu jest, ( Rzeszy wielkich. Całego ogółu świętych. – Alleluja. To jest, chwalcie Pana.— Zbawienie i chwała i moc Bogu naszemu jest. Zbawienie nasze, że od prześla­dowania Babilonii, po jej zagładzie, zostaliśmy oswobodzeni, ztąd chwała już Boga, już nasza, i moc, to jest siłę i potęgę, z jak ą nam dał to zwycięstwo, nie sobie ale Bogu przypisywać powinniśmy.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.19)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.18)

ROZDZIAŁ 18

O upadku i potępieniu wielkiego Babilonu i jego zwolenników.

 

1A potymem widział drugiego anjoła, zstępującego z nieba, mającego moc wielką, i oświeciła się ziemia od chwały jego. (Mającego moc wielką. Najmocniejszego; gdyż o nim mówi potem: j podniósł jeden anioł mocny kamień, wiersz 21.— Od chwały. Od blasku.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.18)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.17)

ROZDZIAŁ 17

O nierządnicy pijanej krwią świętych, i siedzącej na bestyi i t.d.

 

1I przyszedł jeden z siedmi aniołów, którzy mieli siedm czasz, i mówił ze mną, mówiąc: Chodź, okażęć potępienie wielkiej wszetecznicy, która siedzi nad wodami wielkimi, (Jeden. Albo to jest hebraizm, i jeden znaczy to samo co pierwszy, jak wyżej nieraz tak wy­kładaliśmy, albo jeden bierze się za któregokolwiek z siedmiu aniołów. — Potępienie wielkiej wszetecznicy. Owa nierządnica, której imię Babylon, jak się mówi niżej w wierszu 5. jest to Rzym, nie chrześciański, jakim jest teraz, lecz niewierny i pogański, jakim był za czasów Ś. Jana i jakim znowu będzie za czasów antychrysta. —- Która siedzi nad wodami wielkiemi. Przewodzi wielu narodom; tak bowiem objaśnia Ś. Jan w wierszu 15.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.17)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.16)

ROZDZIAŁ 16

O wylaniu siedmiu czasz na morze, na rzeki, słońce itd.

 

1I słyszałem głos wielki z kościoła, mówiący siedmi aniołom: Idźcie a wylejcie siedm czasz gniewu Bożego na ziemię. ( Słyszałem głos wielki z kościoła. Pana Bo­ga, który tu rozkazuje siedmiu aniołom wylać siedm klęsk na bezbożnych zwolenników Antychrysta. — Idźcie a wylejcie. Jak gdyby rzekł: Już czas abyście ukarali ludzi klęskami, które wam są zlecone.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.16)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.15)

ROZDZIAŁ 15

O siedmiu czaszach pełnych gniewu Bożego, danych siedmiu Aniołom.

 

1I widziałem drugi znak na niebie, wielki i dziwny: siedm anjołów mających siedm plag ostatecznych, iż w nich wykonany jest gniew Boży. (Wielki i dziwny. Jak dziwnym jest ten znak, zobaczymy przy wykładzie siedmiu klęsk w rozdziale następującym,—Siedmiu aniołów . Zdaje się, że są to te same duchy, w liczbie siedmiu, o których mówił w roz. 1, 4: I od siedmiu duchów, którzy są przed, oblicznością stolicy jego. i którym dano siedm trąb, roz. 8, w. 2.—Siedm plag ostatecznych. Tak się zowią, ponie­waż nastąpią przy końcu świata i będą między ostatniemi. Albowiem po tych klęskach nastąpi jeszcze zburze­nie Babilonu a potem zaguba Antychrysta, Goga i Magoga i t. d.— Wykonany jest. Iż przez nie gniew Boży kresu swego dojdzie.Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.15)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.14)

ROZDZIAŁ 14

O Baranku stojącym na górze Syon, szczęściu błogosławionych, potępieniu
bałwochwalców, i t. d

 

 

1I widziałem, a oto Baranek stał na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści i cztery tysiące mających imię jego i imię Ojca jego napisane na czelech swoich. ( Baranek. Chrystus. Na górze Syon. Na niebie, które w Piśmie ś. dość często nazywa się Syonem. Tam więc widział ś. Jan zwolenników i żołnierzy Baranka przeciw Antychrystowi, to jest, dziewice i męczenników, po odniesionem już zwycięztwie weselących się w niebie: ztąd zaraz mówi o ich głosie: I słyszałem głos z nieba.Sto czterdzieści cztery tysiące. Opisuje się liczba i dola ludzi czystych, którzy za czasów Antychrysta najmężniej zwalczyli występek rozpusty, do której ciało własne i Antychryst ich ciągnął. Ludzie czyści, niepokalani zowią się ogólnie dziewicami. Będzie ich wszy­stkich sto czterdzieści cztery tysiące. — Mających imię Jego. Baranka. Albo będą mieli rzeczywiście jakiś znak na czole jak zwolennicy Antychrysta; albo myśl jest, jak gdyby rzekł: Wnet się okaże, że są synami Boga i uczniami Chrystusa.Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.14)