Nauka Katolicka

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.17)

bestyja, którąś widział, była, a nie jest, a ma wstąpić z przepaści, a pójdzie na zginienie. I zadziwują się mieszkający na ziemi (których imiona nie są napisane w księgach żywota od założenia świata), widząc bestyją, która była, a nie jest.

ROZDZIAŁ 17

O nierządnicy pijanej krwią świętych, i siedzącej na bestyi i t.d.

 

1I przyszedł jeden z siedmi aniołów, którzy mieli siedm czasz, i mówił ze mną, mówiąc: Chodź, okażęć potępienie wielkiej wszetecznicy, która siedzi nad wodami wielkimi, (Jeden. Albo to jest hebraizm, i jeden znaczy to samo co pierwszy, jak wyżej nieraz tak wy­kładaliśmy, albo jeden bierze się za któregokolwiek z siedmiu aniołów. — Potępienie wielkiej wszetecznicy. Owa nierządnica, której imię Babylon, jak się mówi niżej w wierszu 5. jest to Rzym, nie chrześciański, jakim jest teraz, lecz niewierny i pogański, jakim był za czasów Ś. Jana i jakim znowu będzie za czasów antychrysta. —- Która siedzi nad wodami wielkiemi. Przewodzi wielu narodom; tak bowiem objaśnia Ś. Jan w wierszu 15.)

2z którą wszeteczeństwo płodzili królowie ziemie i opili się z wina wszeteczeństwa jej, którzy mieszkają na ziemi. ( Z którą wszeteczeństwa płodzili królowie ziemi. Którego bałwanom kłaniali się niegdyś królowie innych narodów, i potem kłaniać się będą, — Z wina wszete­czeństwa jej. Owem winem, którem dla oddawania czci bałwanom pociągał tak królów jak narody. Tem winem były i bogactwa i zaszczyty Rzymian albo też nadzieja zysku, roskoszy i nabycia godności od Rzymian, jeżeliby kto im pochlebiał i bogi ich czcił.)

3I zaniósł mię w duchu na puszczę. I widziałem niewiastę siedzącą na czerwonej bestyjej, pełnej imion bluźnierstwa, mającej siedm głów i rogów dziesięć. (I zaniósł mię w duchu. Takie Ś. Jan miał wi­dzenie, chociaż pozostał na miejscu. — Na puszczą. Dla pokazania przez to zagłady Babylonu. że w pustynią ma być zamieniony; jako też że wszelki przepych świata i okazałość w oczach świętego, jakim był Apostoł, jest jakby pustynią — Siedzące na czerwonej bestyi. Nie jest to ta sama bestya; którą widział S. Jan w roz. 13, w. 1. i która oznaczała Antychrysta, jak się pokazuje z towarzyszących jej okoliczności. Ta więc bestya ozna­cza właściwie ten świat dzierżący władzę i panowanie, świat, mówię, nie tak fizyczny, jak moralny i teologiczny, to jest, społeczność ludzi światowych i występnych, któ­rzy w skutek skażonej natury, gonią za honorami, za bogactwami i za i przepychem świata. Inni przez bestyą czerwoną rozumieją djabła albo Antychrysta; lecz to wszystko wychodzi na jedno, albowiem głównym świata orędownikiem i jakby duszą, która nim kieruje, porusza i miota, jest czart, a następnie Antychryst, czarta na­miestnik. Znowu bestyą czerwoną, w przyjętym przez nas wykładzie, nie jest co innego jak ciało polityczne djabła i Antychrysta, którego oni są głowami.— Czerwo­nej. Ponieważ bestya, to jest świat popisuje się królewskim przepychem i okazałością. — Mającej siedm, głów i rogów dziesięć. Co one znaczą, powie Apostoł niżej w wierszu 9.)

4A niewiasta przyobleczona była w purpurę i w karmazyn, i uzłocona złotem, i drogim kamieniem, i perłami, mając kubek złoty w ręce swej, pełny brzydliwości i plugastwa wszeteczeństwa swojego. ( Niewiasta była przyobleczona w purpurę i karmazyn. Opisuje się ziemska chwała, zbytek i bogactwa, któremi się pysznił Rzym Pogański. — Mając kubek zło­ty w ręce swej. Kubek złoty jest to doczesna pomyślność, majestat, postrach i świetność władzy, obfitość bogactw i wszech rzeczy dostatek, których widokiem i ponętą Rzym pogański zaszczepił w narodach bałwochwalstwo swoje i z niem wszystkie swoje zbrodnie, — Pełny obrzydliwości i plugastwa. Stosuje to do wszetecznic które w eleganckim albo kosztownym kielichu podaje swoim kochankom napój zaczarowany. Ten napój sporządza się z rzeczy nieczystych i obrzydliwych.)

5A na czele swoim imię napisane: Tajemnica, Babilonia wielka, matka wszeteczeństw i brzydliwości ziemie. ( Tajemnica. Nie jest to imię niewiasty, lecz przez Jana ś. jakby niewiasowo wrzucone, ażeby nas zachęcał do pilnego słuchania, co się mówi; ażebyśmy tez pamiętali że imię niewiasty, które się wymienia, nie jest jej własne, lecz figuryczne, i że mistycznie tłumaczyć je potrzeba.— Babilonia wielka. Sprawiedliwie Rzym po­gański zowie się wielką Babilonią ponieważ zamożny, ludny, bałwanom oddany i prześladowca wiernych jak Babilon.— Matka wszeteczeństw. Bałwochwalstwa, zabobonów i zbrodni.)

6I widziałem niewiastę pijaną krwią Świętych i krwią męczenników Jezusowych. A dziwowałem się, ujźrzawszy ją, podziwieniem wielkim. (Pijaną krwią świętych. W Rzymie bowiem niepoliczona liczba chrześcian była zabitych.— Dziwowałem się. Tak szalonej, wściekłej i pijanej krwią świętych. P. W.)

7I rzekł mi anjoł: Czemu się dziwujesz? Ja tobie powiem tajemnicę niewiasty i bestyjej, która ją nosi, która ma siedm głów i rogów dziesięć. (Tajemnicę. I jej znaczenie.)

8bestyja, którąś widział, była, a nie jest, a ma wstąpić z przepaści, a pójdzie na zginienie. I zadziwują się mieszkający na ziemi (których imiona nie są napisane w księgach żywota od założenia świata), widząc bestyją, która była, a nie jest. (Była a nie jest. Przed Chrystusem była ta bestya, ponieważ na świecie panowała bezbożność i djabeł; lecz Chrystus to królestwo zniszczył i związał djabła, jak usłyszymy w rozdziale 20, wier. 3.— I ma wstąpić z przepaści. Albowiem pod koniec świata znowu ta bestya wyjdzie z przepaści i szeroko panować będzie. Chociaż ona i teraz nad wielu panuje, jednakże to jej panowanie jeżeli porównamy z przeszłem, jakie miała przed Chry­stusem, wyda się bardzo małem. Ale przy końcu świata znowu wynurzy się z przepaści i przez Antychrysta wy­wierać będzie na ludzi moc swoję i panowanie.— Zadzi­wią się. Zobaczą i za coś wielkiego uważać będą roskosze bogactwa, potęgę.— Których imiona nie są napisane. Patrz roz. 13 w. 8 – Która była a nie jest. Lecz już będzie, i pod koniec świata będzie królowała.)

9A tu jest rozum, który ma mądrość: Siedm głów są siedm gór, na których niewiasta siedzi, i królów siedm jest. (A tu jest rozum. Na tem zasadza się zrozumienie tej tajemnicy. — Który ma mądrość. Kto jest mądry i może zrozumieć, co się powie, niech natęży uwagę dla zrozumienia wykładu.— Są siedm gór. Przez te siedm gór oznacza się Rzym, który jest zbudowany na siedmiu pagórkach. — I jest siedmiu królów. Przez tych siedmiu królów oznacza się ogół tyranów, którzy w siedmiu epo­kach królowali na świecie, czyli w królestwie bezbożno­ści i djabła, Kościoł i wiernych prześladowali. Stosuje to jednak do pierwszych królów rzymskich, których jak wiadomo, było siedmiu. 1. Epoka od Adama do Noego, prześladowcami wiernych byli Kain i jemu podobni 2. Od Noego do Abrahama, prześladowali: Nemrod, budownicy wieży Babel i t. d. 3. Od Abraham a do Mojże­sza w której prześladowali królowie Sodomy i Egiptu. 4. Od Mojżesza do niewoli Babilońskiej, bałwochwalczy królowie Izraelscy i Judzcy. 5. Od niewoli Babil. do Chrystusa, prześladowcami byli królowie Chaldejscy i Syryjscy, jak: Nabuchodonozor, Antyoch, i t. d. 6. Od Chrystusa do Antychrysta, pogańscy królowie Rzym, Saraceni i inni kacerze, 7. Czasy Antychrysta.)

10Pięć ich upadło, jeden jest, a drugi jeszcze nie przyszedł, a gdy przydzie, na mały czas ma trwać. ( Pięciu upadło. Ponieważ siedm liczy się epok świata, a my teraz jesteśmy w szóstej, która obejmuje przeciąg czasu od Chrystusa do Antychrysta, wszyscy więc królowie wyginęli, którzy w pięciu poprzednich epokach Kościół wiernych prześladowali. — Jeden jest. Przez jednego rozumieją się wszyscy, którzy w tej szó­stej epoce trapili i trapią lud Boży.— Drugi jeszcze nie przyszedł. Antychryst.—Na mały czas. Trzy lata i pół, jak widzieliśmy wyżej.)

11A bestyja, która była, a nie jest, a ta jest ósma, a jest z siedmi, a idzie na stracenie. ( Bestya która była a nie jest. Patrz w. 8. — Jest ósma. Królestwo bezbożności, które się wyraża przez bestye jest coś oddzielonego od siedmiu głów, to jest królów, o których się mówiło w wierszu 9, a jednakże jest ono z ich liczby, ponieważ się znajduje we wszystkich siedmiu, jak całość w swoich częściach, z których się składa i któremi się uzupełnia.— Idzie na stracenie. Królestwo bezbożności przy końcu świata będzie wywrócone i razem z Antychrystem zaginie.)

12A dziesięć rogów, któreś widział, jest dziesięć królów, którzy królestwa jeszcze nie wzięli, ale wezmą moc jako królowie na jednę godzinę za bestyją. (Jest dziesięciu królów. Którzy będą pod koniec świata.— Którzy królestwa jeszcze nie wzięli. Którzy do królewskiej władzy jeszcze nie doszli.— Na jednę godzi­nę. W najkrótszym czasie.— Za bestyą.  Której będą ule­gali i za którą pójdą.)

13Ci jednę myśl mają i moc: i władzą swoję bestyjej podadzą. ( Ci jednę myśl mają. Jednozgodnie przeciwić się będą Chrystusowi i będą słuchali djabła.— Bestyi podadzą. Ażeby cnotliwych nękali i królestwo szatana, ile mogą wspierali.)

14Ci z Barankiem walczyć będą, a Baranek je zwycięży, iż jest Panem nad pany i Królem nad królmi, i którzy z nim są, wezwani, wybrani i wierni. (Ci z Barankiem walczyć będą. Prześladując sprawiedliwych i dopomagając królestwu czarta, jak powiedziano wyżej.— Iż jest Panem nad pany. I nikt potędze jego oprzeć się nie może.— I którzy z nim są wezwani. Razem z nim zwyciężą wybrani, których on wezwał, i którzy byli mu wiernymi: co zdaje się o tych mianowi­cie być powiedzianem, którzy wówczas będą na ziemi.)

15I rzekł mi: Wody, któreś widział, gdzie wszetecznica siedzi, ludzie są i narody, i języki. (Wody któreś widział. O których mówił w wierszu 1.— Języki. Ludy rozmaitych krajów, mówiące rozmaitemi językami.)

16A dziesięć rogów, któreś widział na bestyjej, ci w nienawiści mieć będą wszetecznicę i uczynią ją spustoszoną i nagą, i ciało jej będą jeść, a samę ogniem spalą. ( Ci w nienawiści mieć będą wszetecznicę. Babilonią, to jest Rzym, podniosą oręż przeciw nim, spustoszą go i ze wszystkiego ogołocą. Ciało jej będą jeść. Z taką wściekłością uderzą na Rzym i Rzymian, że zdaje się iż ich żywcem pożrą.)

17Abowiem Bóg dał w sercach ich, aby czynili, co się mu podoba, aby dali królestwo swe bestyjej, ażby się wypełniły słowa Boże. ( Dał w sercach ich. Dozwalając, popuszczając cu­gle ich pysznym chęciom — Aby czynili, co się mu podo­ba. Ażeby byli wykonawcami kary, którą Bóg w spra­wiedliwości swojej na Babilonią zesłać postanowił.— Królestwo swe. Królestwo, które oni posiadali.— Bestyi. An­tychrystowi.— Ażby się wypełniły słowa Boże. Nim się wypełni wszystko, co Bóg o tych królestwach i o Antychryście przez Daniela i Jana w tej Apokalipsie prze­powiedział.)

18A niewiasta, którąś widział, jest miasto wielkie, które ma królestwo nad królmi ziemie. (Miasto wielkie. Rzym.)

 

 

 

Wykład X . J. Wujka

6. I widziałem niewiastę. Przez tę niewiastę wszeteczną, Babilonią, która siedzi na siedmi górach, i ma królestwo nad królmi ziemie, Augustyn S , Aretas, Hajmo, Beda i Rupertus pi­sząc na to miejsce nie rozumiejąć Rzymu, ale miasto djabelskie: to jest wszystko zgromadzenie niewiernych i mezbożnych ludzi które Pismo ś. często Babilonem zowie, iż jest przeciwne świętemu Kościołowi, miastu Bożemu, któ­re Jeruzalem jest nazwane. A przez siedm gór, rozumieją wszystkie pyszne ludzie, a osobliwie króle tego świata, jako sam Anioł wykłada w. 9. Drudzy zasię, jako Tertulian i Hieronim S. acz przez tę wszetecznicę Rzym rozu­mieją wszakże nie Kościoł Rzymski, ani Rzym chrześcijański, ale on Rzym stary pogański mało nie wszystkiemu światu rozkazujący i chrześcijany mordujący i prześladujący, począwszy od Nerona aż do Konstantyna Wielkiego, pierwszego cesarza chrześcijańskiego. Bo się tak ciż sami Doktorowie wykładają. Tertulian tak (de praescrip.) o Rzymie chrześcijańskim pisząc: Szczęśliwy to kościół, do którego Apostołowie wszystkę naukę ze krwią swą wylali. A Hieronim S. ( Lib. 2 contra Jovin.) mówiąc: liż Rzym i chrześcijański, ono stare bluźmerstwo bałwochwalskie na czele jego napisane, omył i zmazał wiarą i wyznaniem Chrystusa Pana. Na koniec sam się Jan ś. de­klaruje (Objaw. 17, 5 w 15, i roz. 18, 6), iż to mówi o onym Rzymie, który królom świata rozkazował, który był pijany krwią świętych, i krwią męczenników Pana Chrystusowych. Co się iście rozumieć nie może,  jedno o starym Rzymie, który za Nerona i Domicyana cesarzów, mordował święte męczenniki. Naostatek chociabyśmy przez tę wszetecznicę rozumieli Rzym już chrześciański, jako chcą sektarze, wszakże przecię tego  nie dowiodą, żeby Rzym miał być stolicą antychrystową. Bo antychryst nie tylko nie będzie w Rzymie sie­dział, ale owszem będzie go miał w nienawiści (wiersz 12 i 16), i będzie z nim walczył, i spustoszy go i spali: jako i Jan Ś. trochę niżej, i Daniel  dosyć jaśnie pokazują. Bo obadwa wspominają dziesiąci królów, którzy będą na ziemi, wtenczas kiedy antychryst przyjdzie: i będą mu poddani, i pospołu z nim wszetecznicę, to jest miasto Rzymskie spalą i spustoszą. (August. in Psal. 26. Tertul. lib. 3 contra Marcion. Dan. 7, 24. Yide Bellarm.

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

 

O autorze A. Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.17)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: