Apokalipsa

Biada wam !

biada biada po trzykroć biada!
żmijowe plemię uczonych w piśmie
do Boga plecami się odwróciliście
i śmiecie okłamywać maluczkich
że to nic
że ważne tylko słowa
wiarołomcy !
kto wam powiedział że słowa są od czynów ważniejsze!?

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.22)

ROZDZIAŁ 22

O rzece otaczającej niebieską Jerozolimę, szczęśliwości błogosławionych, i t. d.

1I ukazał mi rzekę wody żywota, jasną jako kryształ, wychodzącą z stolice Bożej i Barankowej. ( Rzekę wody żywota. Tą rzeką jest uszczę­śliwiające oglądanie Boga, przez które Bóg dobra swoje na świętych obficie wylewa; ztąd czytamy w psalmie 35, w. 9: Będą upojeni hojnością domu twego, i strumieniem roskoszy twojej napoisz je.—Jasną jako kryształ. Czystą, przeświecającą się jako kryształ: co znaczy, że roskosz, którą czerpią święci z oglądania Boga, jest czystą i świę­tą.— Wychodzącej ze stolicy Bożej. Gdyż Bóg jest przed­miotem błogosławionego widzenia.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.22)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.21)

ROZDZIAŁ 21

O odnowieniu nieba i ziemi, uwieńczeniu zwycięzców, niebieskiej Jerozolimie, i t. d .

 

1I widziałem niebo nowe i ziemię nową. Abowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeszła, a morza już nie masz. ( Widziałem niebo nowe i ziemię nową. Niebo i ziemia na końcu świata odmienią się co do własności swoich. Tak u Piotra ś. czytamy: Nowych niebios i nowej ziemi, według obietnic jego oczekujemy.  List 2, rozd. 3, w. 13. — Przeszła. Przyjęła inną po­stać.— Już nie masz. Jak było pierwej, ponieważ zostało odnowione.)

Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.21)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.19)

ROZDZIAŁ 19

O radości świętych z upadku Babilonu, zwyciężeniu bestyi przez sędziego na koniu białym i t. d.

 

1Potymem słyszał jakoby głos rzeszy wielkich na niebie, mówiących: Allelu-Ja! Zbawienie i chwała, i moc Bogu naszemu jest, ( Rzeszy wielkich. Całego ogółu świętych. – Alleluja. To jest, chwalcie Pana.— Zbawienie i chwała i moc Bogu naszemu jest. Zbawienie nasze, że od prześla­dowania Babilonii, po jej zagładzie, zostaliśmy oswobodzeni, ztąd chwała już Boga, już nasza, i moc, to jest siłę i potęgę, z jak ą nam dał to zwycięstwo, nie sobie ale Bogu przypisywać powinniśmy.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.19)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.18)

ROZDZIAŁ 18

O upadku i potępieniu wielkiego Babilonu i jego zwolenników.

 

1A potymem widział drugiego anjoła, zstępującego z nieba, mającego moc wielką, i oświeciła się ziemia od chwały jego. (Mającego moc wielką. Najmocniejszego; gdyż o nim mówi potem: j podniósł jeden anioł mocny kamień, wiersz 21.— Od chwały. Od blasku.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.18)

Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.17)

ROZDZIAŁ 17

O nierządnicy pijanej krwią świętych, i siedzącej na bestyi i t.d.

 

1I przyszedł jeden z siedmi aniołów, którzy mieli siedm czasz, i mówił ze mną, mówiąc: Chodź, okażęć potępienie wielkiej wszetecznicy, która siedzi nad wodami wielkimi, (Jeden. Albo to jest hebraizm, i jeden znaczy to samo co pierwszy, jak wyżej nieraz tak wy­kładaliśmy, albo jeden bierze się za któregokolwiek z siedmiu aniołów. — Potępienie wielkiej wszetecznicy. Owa nierządnica, której imię Babylon, jak się mówi niżej w wierszu 5. jest to Rzym, nie chrześciański, jakim jest teraz, lecz niewierny i pogański, jakim był za czasów Ś. Jana i jakim znowu będzie za czasów antychrysta. —- Która siedzi nad wodami wielkiemi. Przewodzi wielu narodom; tak bowiem objaśnia Ś. Jan w wierszu 15.)Czytaj dalej »Apokalipsa Św. Jana – Z objaśnieniami (cz.17)