-
Warunki dobrej spowiedzi Cz.1 – Rachunek sumienia
Pamiętajże więc dobrze, że nie tylko te spowiedzi są złe, nieważne i świętokradzkie, w których zupełnie świadomie i dobrowolnie grzech jaki ciężki zatajasz i wyznać go nie chcesz, ale też i te są złe i nieważne, w których dla braku należytego wglądnięcia w siebie samego, dla braku dobrego badania i rachunku sumienia, grzechów ciężkich nie… więcej
-
Dlaczego musimy pokutować?
Człowiek był przy tym, kiedy grzeszył, a nie miałby być wedle sił swoich, kiedy chodzi o pojednanie się z Bogiem? Objawienie chrześcijańskie potwierdza to, że pokuta dla grzesznego człowieka jest koniecznością. Po niezliczone razy i w najsurowszych słowach rozlega się tam nawoływanie do pokuty. Całe życie Kościoła jest przepojone przepowiadaniem pokuty. więcej
-
Żal doskonały i niedoskonały
Gdybyś był w grzechu śmiertelnym, a nie miał kapłana, przed którym byś się mógł wyspowiadać, i od któregobyś wziął rozgrzeszenie: bądź dobrej myśli; bylebyś wzbudził w sobie żal z doskonałej miłości ku Panu Bogu, możesz być zbawiony. Zrozumiecie też teraz, iż akt skruchy doskonalej potrzeba wzbudzić w sobie nie tylko, gdy się do spowiedzi zabieramy, boć im większy… więcej
-
O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. XI – O duchu ludzkim i jego odmianach
Stąd wynika, że niezmiernie trudno jest rozpoznawać duchy z tej przyczyny, iż bardzo wiele sprawek własnego naturalnego popędu przypisuje się Boskiemu, lub szatańskiemu. To też każdy powinien dokładnie badać tajniki własnego serca, aby nie popadł w sidła własnego ducha, którego święty Grzegorz (15) duchem wyniosłości nazywa. Tego zaś nie można osiągnąć, nie wyrzuciwszy poprzednio pychy… więcej
-
Rozmyślania o pokucie cz. 10 – Zadośćuczynienie
Jeżeliś zgrzeszył—mówi Tertulian—możesz pojednać się z Bogiem, skoro zadość uczynisz. Nie czynimy zadość, gdy tylko wstrzymujemy się od grzechów; uczynimy wtedy, gdy przywiązanie do grzechu, które się zakorzeniło w naszem sercu, wytępimy umartwieniami i ćwiczeniami pobożnemi”. więcej
-
Fatima – odrzucone przesłanie cz.7 – Cud słońca (13.X.1917)
„Muszą się poprawić i niech proszą o przebaczenie swoich grzechów” „Niech ludzie już dłużej nie obrażają Boga grzechami, już i tak został bardzo obrażony” I zanim jeszcze pielgrzymi dowiedzieli się o tych słowach, „Znak Nieba” uświadomił im ich znaczenie. Świadkowie opisują że był to okropny moment, kiedy słońce wydawało się, że zaraz spadnie na tłum:… więcej
-
Rozmyślania o pokucie cz. 7 – Mocne postanowienie poprawy
Mocne przedsięwzięcie poprawy życia winno być bezwzględne, a nie warunkowe,silne a nie chwiejące się, skuteczne a nie spekulacyjne, powszechne, to jest, rozciągające się do wszystkich grzechów śmiertelnych, a nie ograniczone do niektórych tylko, wyraźne, pewne, formalne, a nie ogółowe, nieokreślone i domyślne tylko. więcej
-
Rozmyślania o pokucie cz. 6 – Pobudki do żalu za grzechy.
Byłbym chyba kamieniem, gdybym tego nie czuł i nad tem nie bolał. Za mnieś to drogi Jezu ponosił. Gwoździe, których użyto, były duże, oględności przy wbijaniu nie zachowywano żadnej, o jak najprędsze załatwienie się z tą sprawą chodziło; nie dziw więc, że nie tylko przeszywano członki na wskroś, ale przy tem rozrywano i kaleczono w… więcej
-
Rozmyślania o pokucie cz. 5 – Żal za grzechy
Wiem, że jest niedobrze ze mną, a jednak nie dźwigam się z tej niemocy mojej, z dnia na dzień poprawę odkładam, tak sam siebie zwodząc i łudząc. Wejrzyj Panie i wspomóż mię, silniej, wyraźniej, postaw przed oczyma mojemi straszny sąd twój i piekło ze wszystkiemi jego okropnościami. Gdyby to wszystko żywo stało przed oczyma mojemi,… więcej
-
Rozpamiętywanie męki Pańskiej niezbędne dla duszy
Pragniesz więc oczyszczenia z grzechów i prawdziwego żalu i skruszenia serca: szukaj tych skarbów na onych miejscach świętych, gdzie Jezus, najłaskawszy Zbawiciel twój, za ciebie się modlił, wzdychał, płakał, cierpiał i krew swą najświętszą przelał. Tam poznasz, jak strasznem złem jest grzech. Tam najgłębsze obrzydzenie grzechu duszę twoją przeniknie. więcej
-
Rozmyślania o pokucie cz. 4 – Codzienny rachunek sumienia
Rachunek sumienia trzeba robić koniecznie co dzień, gdyż on niezliczone pożytki sprowadza na robiącego. Każdy z nas robiąc rachunek sumienia lepiej poznaje siebie samego; skutkiem wad, jakie w sobie dostrzega, upokarza się przed Bogiem. Pokora skłania go, aby prosił, błagał, a przez to ściąga na siebie nowe łaski z nieba; usposabia się do dokładnej spowiedzi;… więcej
-
Rozmyślania o pokucie cz. 3 – Troska o sumienie
„Radzę ci mój drogi po przyjacielsku, abyś się postarał o towar pewien bardzo kosztowny, niektórzy nim pomiatają, ale nadeń nie ma nic cenniejszego, jest to dobre sumienie. Rzadko kto o ten towar się troszczy, u wielu poszedł w poniewierkę. Cnota u nich w pieniądzach, za szeląg sprzedaje się dusza, za srebrnika Chrystus, za lada zysk—niebo… więcej
-
Rozmyślania o pokucie cz. 2 – O rachunku sumienia
„Roztrząsaj sumienie swoje — mówi Augustyn święty—nie oszczędzaj siebie, rachuj się bezstronnie, nic nie ukrywaj ale z głębi duszy wszystkie przewinienia swoje wyciągaj i karę na nie stosowną nakładaj. Kto nie wie, że grzeszy, ten o poprawie nie myśli: wniknij w siebie, poznaj swoje wykroczenia, a pewno do poprawy się zabierzesz więcej
-
O nieczystości
Niech się tu zastanowią i przerażą rozkoszy zmysłowych miłośnicy. Jeśli prawi małżonkowie pod moc szatana się dostają, gdy się na podobieństwo konia i muła zmysłowości oddają; to o ileż bardziej przez szatana bywają opanowani ci, którzy się dopuszczają gwałtu, cudzołóstwa, kazirodztwa, sodomii, bestialstwa, i innych tym podobnych a surowo zabronionych ciała występków! więcej
-
Rozmyślania o pokucie cz. 1 – Czym jest prawdziwa pokuta?
Zachowaj niewinność na chrzcie świętym. otrzymaną, albo czyń pokutę, jeśliś zgrzeszył. Taką tylko drogą dostać się możesz do nieba. Prawdziwą pokutę ten tylko czyni, kto jej pragnie z całej duszy. Zapragnij prawdziwej pokuty i zastanawiaj się w dzisiejszem rozmyślaniu nad jej znamionami. więcej
Czas Apostazji 