-

Warunki dobrej spowiedzi Cz.4 – SZCZERA spowiedź
1. Pierwszą przyczyną nieszczerości jest wrodzona każdemu pycha i miłość własna, że niejeden chce za lepszego uchodzić, aniżeli jest w istocie, — i gdy przyjdzie do spowiedzi, to pycha i z niej pochodzący fałszywy wstyd usta mu zamykają i tak jakąś bojaźnią go napełniają, że nie ma odwagi szczerze swych grzechów wyznać, jakby nie wiedzieć… więcej
-

Warunki dobrej spowiedzi Cz.3 – Postanowienie poprawy
Do dobrej spowiedzi i otrzymania oduszczenia grzechów nie wystarczy samo tylko pragnienie poprawy, nie wystarcza jakaś tylko chęć lub chętka poprawy, ale musi być szczera i stanowcza wola i silne postanowienie poprawy, — musisz sobie i Panu Bogu z serca powiedzieć: chcę i muszę się poprawić! Sama tylko chęć i pragnienie pieniędzy nikogo bogatym nie… więcej
-

Warunki dobrej spowiedzi Cz.2 – Żal za grzechy
I bez spowiedzi i rozgrzeszenia można mieć grzechy odpuszczone, jeśli kto ma prawdziwy i doskonały żal za grzechy, ale BEZ ŻALU NIGDY! ! I dlatego kapłan, który duszy twej nie widzi, na spowiedzi cię pyta, czy żałujesz za grzechy?… Każdy mówi: żałuję, — ale wielu mówi to tylko usty! więcej
-

Warunki dobrej spowiedzi Cz.1 – Rachunek sumienia
Pamiętajże więc dobrze, że nie tylko te spowiedzi są złe, nieważne i świętokradzkie, w których zupełnie świadomie i dobrowolnie grzech jaki ciężki zatajasz i wyznać go nie chcesz, ale też i te są złe i nieważne, w których dla braku należytego wglądnięcia w siebie samego, dla braku dobrego badania i rachunku sumienia, grzechów ciężkich nie… więcej
-

Dlaczego musimy pokutować?
Człowiek był przy tym, kiedy grzeszył, a nie miałby być wedle sił swoich, kiedy chodzi o pojednanie się z Bogiem? Objawienie chrześcijańskie potwierdza to, że pokuta dla grzesznego człowieka jest koniecznością. Po niezliczone razy i w najsurowszych słowach rozlega się tam nawoływanie do pokuty. Całe życie Kościoła jest przepojone przepowiadaniem pokuty. więcej
-

Żal doskonały i niedoskonały
Gdybyś był w grzechu śmiertelnym, a nie miał kapłana, przed którym byś się mógł wyspowiadać, i od któregobyś wziął rozgrzeszenie: bądź dobrej myśli; bylebyś wzbudził w sobie żal z doskonałej miłości ku Panu Bogu, możesz być zbawiony. Zrozumiecie też teraz, iż akt skruchy doskonalej potrzeba wzbudzić w sobie nie tylko, gdy się do spowiedzi zabieramy, boć im większy… więcej
-

O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. XI – O duchu ludzkim i jego odmianach
Stąd wynika, że niezmiernie trudno jest rozpoznawać duchy z tej przyczyny, iż bardzo wiele sprawek własnego naturalnego popędu przypisuje się Boskiemu, lub szatańskiemu. To też każdy powinien dokładnie badać tajniki własnego serca, aby nie popadł w sidła własnego ducha, którego święty Grzegorz (15) duchem wyniosłości nazywa. Tego zaś nie można osiągnąć, nie wyrzuciwszy poprzednio pychy… więcej
-

Rozmyślania o pokucie cz. 10 – Zadośćuczynienie
Jeżeliś zgrzeszył—mówi Tertulian—możesz pojednać się z Bogiem, skoro zadość uczynisz. Nie czynimy zadość, gdy tylko wstrzymujemy się od grzechów; uczynimy wtedy, gdy przywiązanie do grzechu, które się zakorzeniło w naszem sercu, wytępimy umartwieniami i ćwiczeniami pobożnemi”. więcej
-

Fatima – odrzucone przesłanie cz.7 – Cud słońca (13.X.1917)
„Muszą się poprawić i niech proszą o przebaczenie swoich grzechów” „Niech ludzie już dłużej nie obrażają Boga grzechami, już i tak został bardzo obrażony” I zanim jeszcze pielgrzymi dowiedzieli się o tych słowach, „Znak Nieba” uświadomił im ich znaczenie. Świadkowie opisują że był to okropny moment, kiedy słońce wydawało się, że zaraz spadnie na tłum:… więcej
-

Rozmyślania o pokucie cz. 7 – Mocne postanowienie poprawy
Mocne przedsięwzięcie poprawy życia winno być bezwzględne, a nie warunkowe,silne a nie chwiejące się, skuteczne a nie spekulacyjne, powszechne, to jest, rozciągające się do wszystkich grzechów śmiertelnych, a nie ograniczone do niektórych tylko, wyraźne, pewne, formalne, a nie ogółowe, nieokreślone i domyślne tylko. więcej
-

Rozmyślania o pokucie cz. 6 – Pobudki do żalu za grzechy.
Byłbym chyba kamieniem, gdybym tego nie czuł i nad tem nie bolał. Za mnieś to drogi Jezu ponosił. Gwoździe, których użyto, były duże, oględności przy wbijaniu nie zachowywano żadnej, o jak najprędsze załatwienie się z tą sprawą chodziło; nie dziw więc, że nie tylko przeszywano członki na wskroś, ale przy tem rozrywano i kaleczono w… więcej
-

Rozmyślania o pokucie cz. 5 – Żal za grzechy
Wiem, że jest niedobrze ze mną, a jednak nie dźwigam się z tej niemocy mojej, z dnia na dzień poprawę odkładam, tak sam siebie zwodząc i łudząc. Wejrzyj Panie i wspomóż mię, silniej, wyraźniej, postaw przed oczyma mojemi straszny sąd twój i piekło ze wszystkiemi jego okropnościami. Gdyby to wszystko żywo stało przed oczyma mojemi,… więcej
-

Rozpamiętywanie męki Pańskiej niezbędne dla duszy
Pragniesz więc oczyszczenia z grzechów i prawdziwego żalu i skruszenia serca: szukaj tych skarbów na onych miejscach świętych, gdzie Jezus, najłaskawszy Zbawiciel twój, za ciebie się modlił, wzdychał, płakał, cierpiał i krew swą najświętszą przelał. Tam poznasz, jak strasznem złem jest grzech. Tam najgłębsze obrzydzenie grzechu duszę twoją przeniknie. więcej
-

Rozmyślania o pokucie cz. 4 – Codzienny rachunek sumienia
Rachunek sumienia trzeba robić koniecznie co dzień, gdyż on niezliczone pożytki sprowadza na robiącego. Każdy z nas robiąc rachunek sumienia lepiej poznaje siebie samego; skutkiem wad, jakie w sobie dostrzega, upokarza się przed Bogiem. Pokora skłania go, aby prosił, błagał, a przez to ściąga na siebie nowe łaski z nieba; usposabia się do dokładnej spowiedzi;… więcej
-

Rozmyślania o pokucie cz. 3 – Troska o sumienie
„Radzę ci mój drogi po przyjacielsku, abyś się postarał o towar pewien bardzo kosztowny, niektórzy nim pomiatają, ale nadeń nie ma nic cenniejszego, jest to dobre sumienie. Rzadko kto o ten towar się troszczy, u wielu poszedł w poniewierkę. Cnota u nich w pieniądzach, za szeląg sprzedaje się dusza, za srebrnika Chrystus, za lada zysk—niebo… więcej
