-
Czemu smutna jesteś duszo moja, i czemu mnie trwożysz? !
Wyobraź także sobie synu, Zbawcę naszego, jak w Ogrójcu i na Kalwarii był opuszczony nawet od Ojca, chociaż jest Jego Synem najmilszym, jedynym; dźwigaj łącznie z Nim krzyż i z całego serca powtarzaj: Nie moja, ale Twoja Ojcze, niech się spełni wola (5). więcej
-
Módlmy się za duszę w grzechu śmiertelnym!
Przedstawmy sobie człowieka, okutego w ciężkie kajdany, przywiązanego za ręce do słupa, umierającego z głodu, nie iżby mu brakło pożywienia, owszem, ma je tuż pod bokiem i wyborne, ale mając ręce związane, sięgnąć po nie i do ust go podnieść nie może. więcej
-
Rozprzestrzeniajmy ducha Ogrodu Getsemani w naszych duszach!
Żal ten jest spokojny. Istotnie, wpływa on raczej kojąco na duszę wzburzoną, aniżeli niepokojąco na duszę zadowoloną. Za jego powiewem cichną zgiełki świata i milknie gadatliwość ludzkiego ducha. On łagodzi przykrości, miarkuje przesady, urzeka wszystko swym cichym i wdzięcznym poszeptem, któremu nic w świecie nie dorówna! więcej
-
Każdy człowiek kłamie!
Bóg jest Prawdą najwyższą, a pokora niczym innym nie jest, jeno chodzeniem w prawdzie. Nie ma zaś prawdy większej nad tę, że sami z siebie nic nie mamy dobrego, że nasza jest tylko nędza i nicość. Kto tego nie rozumie, ten chodzi w kłamstwie. Im zaś kto szczerzej uznaje tę prawdę, tym przyjemniejszy staje się… więcej
-
Przemiana serca dokonuje się w ciszy!
Jesteśmy ludźmi o kamiennych sercach, sercach tak twardych jak uliczny bruk, życie Chrystusa nie zostawia na nich ani śladu. A zatem, jeśli pragniemy zostać zbawieni, nasze serca muszą być czułe, wrażliwe, ożywione; nasze serca muszą zostać skruszone, przeorane jak ziemia, przekopane, nawodnione, doglądane, uprawiane, dotąd aż staną się niby ogród, ogród Edenu, godne uznania naszego… więcej
-
Czułam, jakby mnie kto palił i w tysiące kawałków rozcinał!
Wejście do piekła wyglądało na kształt bardzo długiej i ciasnej uliczki, albo coś podobnego, jak gdyby położyć na ziemi ciasny i ciemny komin. Zdawało mi się, że stąpam po błocie niesłychanie brzydkim i nieznośnie smrodliwym, w którym się wije nieprzeliczona moc robactwa i płazów więcej
-
Nowy dokument zatwierdzony przez Leona XIV: Budda porównany do św. Franciszka, ewolucjonizm i swobodne wypowiedzi na temat wegetarianizmu. Krótko mówiąc, wszystko zgodnie z programem.
Mamy tu do czynienia z niekończącą się sałatką słów, miejscami nieczytelną z powodu swojej ciężkości i jałowości. A przede wszystkim z powodu błędów, które zawiera. Mowa o dokumencie „Troszczyć się o nasz wspólny dom”: Odpowiedzialna i braterska odpowiedź Bogu Trójjedynemu, którego sam tytuł już sprawia, że ma się ochotę uciec. więcej
-
Nie pozwalaj, żeby cię niepokoiły twoje pożądania!
pada dusza w stan utrapienia i niezmiernej udręki, odstępuje ją męstwo i tak opada na siłach, że wydaje się jej, iż nie ma już dla niej żadnego ratunku. Widzisz więc, jak smutek, z początku uzasadniony, rodzi niepokój, a niepokój wyradza nadmiar zasmucenia, bardzo niebezpieczny. więcej
-
Grzech złych aniołów trwał bardzo krótko, a człowiek grzeszy ustawicznie!
Dla szatanów Bóg nie stał się człowiekiem ani za nich nie cierpiał i nie umarł, toteż obraza, której się dopuszcza ten, co więcej odebrał dobrodziejstw, jest cięższą zniewagą dobrodziejowi wyrządzoną. więcej
-
Wzgardzić sobą i wolą swoją a oddać ją całkowicie Bogu!
Wszystko, co nas spotyka, mówił on, prócz jednego – grzechu, pochodzi z woli Bożej: wszelkiego dobra. On jest źródłem, według tych słów Pisma świętego: wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z wysocza jest, zstępujący od Ojca światłości (1); a każde zło, tj. przykrości, uciski pochodzą również z dopuszczenia Boskiego. więcej
-
Czy jesteś gotów wszystko utracić, wycierpieć, niżeli zezwolić na grzech?
Jeśli jeszcze, nie dość ci jasna cała ohyda grzechu, – jeśli trudno ci uwierzyć, żeby grzech, krótką trwający chwilkę mógł cię pozbawić nieba na wieki – przypomnij sobie niekóre z licznych przykładów nieubłaganej sprawiedliwości Bożej, które ci wiara święta podaje. więcej
-
Straszna ironia z góry ukarze ironię z dołu!
W służbie Bożej rzeczy nawet najmniejsze w sobie stają się wielkimi przez wzgląd na swój ostateczny cel, tj. na Boga, którego mamy nade wszystko miłować. Są one wielkie i przez nadprzyrodzonego ducha wiary, ufności i miłości, które nas do ich spełnienia pobudzają. W ten sposób od rana do wieczora moglibyśmy w obecności Bożej, – rzecz… więcej
-
Grzech jest matką śmierci, on to rozpalił piekło!
Tak to daleko posuwa się ludzka przewrotność, że nie tylko obraża Boga, ale nawet urojoną trudnością wymawia się od zachowania Jego przykazań. Lecz spróbuj własnych sił, a przekonasz się, że nadspodziewanie wiele możesz dokazać. Nie dlatego ty się nie odważasz, że utarczka jest ciężka, lecz dlatego wydaje się ona ciężką, że ty nie masz odwagi. więcej
-
W cieniu drzewa
Przyszłość to nadzieja. Przyszłość to miłość. Przyszłość to wiara. Straszne miałeś życie? Zmień je, zaufaj, a nigdy nie będziesz sam. więcej
-
Pan przebacza grzechy, ale nie przebacza ustawicznej chęci grzeszenia.
„Panie, abym przejrzał.” Łk. 18. Zły duch wlecze do piekła grzeszników, nie z otwartemi oczyma, ale z zamkniętemi; naprzód ich zaślepia, a potem do grzechów namawia i na wieczne męki prowadzi. Potrzeba zatem, jeżeli chcemy być zbawionymi, abyśmy ustawicznie wołali do Boga, jak ów ślepy, o którym mówi Ewangelia dzisiejsza. „Panie, abym przejrzał; Panie, abym… więcej
Czas Apostazji 