Co to jest modlitwa myślna?
ROZDZIAŁ I.
Modlitwa myślna jest pod pewnym względem niezbędną do zbawienia.
Oświeca umysł.
Mając zastanawiać się nad potrzebą modlitwy myślnej, zwróćmy naprzód uwagę na to, ze bez niej umysł nasz pozbawionym jest tego światła, jakie zaczerpywać powinien z żywej wiary i z niej wypływających zasad. „Kto ma oczy duszy zamknięte, powiada Święty Augustyn, ten nie dopatrzy właściwej drogi wiodącej nas do ojczyzny niebieskiej.„ Owoż, prawdy wieczne są to rzeczy niepodpadające pod zmysły, które oczami ciała widzieć nie możemy, ale tylko oczami duszy: to jest zwracając na nie myśl naszą i zastanawiając się nad niemi.
Kto więc nie ćwiczy się w modlitwie wewnętrznej, prawd tych nie widzi, a stąd nie ma dokładnego pojęcia o ważności sprawy zbawienia, ani o środkach niezbędnych do osiągnięcia takowego. I dla tego, niestety! tak wiele dusz się gubi, że niezmiernie wielu nie rozmyśla nad sprawą, od której zawisł dla nas los na całą wieczność, i nie zastanawia się pilnie nad tern co czynić należy aby zbawienia dostąpić. Spustoszeniem spustoszona jest wszystka ziemia, mówi Prorok Pańki , bo nie masz ktoby rozważał sercem (1). A na odwrót, sam Pan Bóg upewnia nas, że kto ma wytężoną uwagę na prawdy wiary, jakiemi są: niezbędność śmierci, sąd Boży po niej nas spotykający, wieczność szczęśliwa lub nieszczęśliwa jaka nas czeka, — ten nigdy nie zgrzeszy. Pamiętaj na ostateczne rzeczy twoje, mówi Duch Święty przez usta mędrca Swojego, a na wieki nie zgrzeszysz (2).
I na innem miejscu powiada pismo Boże: Przystąpcie do Niego, to jest do Pana Boga przez podniesienie do Niego myśli, a oświecajcie się (3). Pan Jezus zaś upomina nas abyś-my ciągle mieli w rękach pochodnie zapalone: Niech przepasane będą biodra wasze, a pochodnie gorejące w rękach waszych (4). Owóż, tymi pochodniami, według Świętego Bonawentury są pobożne rozmyślania, gdyż w czasie to rozmyślania czyli modlitwy myślnej, Pan Bóg do nas przemawia i oświeca nas, aby utwierdzić kroki nasze na drodze zbawienia: Pochodnia nogom moim słowo Twoje, i światło ścieżkom moim (5). Tenże święty Bonawentura powiada, że modlitwa myślna jest jak zwierciadło, w którem dojrzeć możemy wszystkie plamy będące na duszy naszej. A święta Teressa w liście do Biskupa Ozmy w Hiszpanii tak się o tem wyraża: „Chociaż się nam zdaje, że żadnej niedoskonałości nie mamy sobie do wyrzucenia, to jednak mnóstwo ich odkrywamy, skoro nam Pan Bóg roztworzy oczy duszy, jak zwykle czyni to podczas modlitwy myślnej”(6).
Według świętego Bernarda kto nie ćwiczy się w modlitwie myślnej, ten nie dostrzega wad swoich, a następnie nie ma do nich wstrętu i nie stara się otrząść się z takowych. „Nie nienawidzi siebie, powiada ten święty Doktor, bo się nie zna” (7). Podobnież nie widzi się niebezpieczeństw grożących zbawieniu, a stąd nie przedsiębierze się środków aby im nie podpaść. Lecz gdy się ćwiczymy w modlitwie myślnej, wkrótce poznajemy nasze wady, równie jak i niebezpieczeństwa na które jesteśmy wystawieni, i widząc je staramy się im zapobiec.
Rozmyślając to nad wiecznością, król Dawid pobudzał się do cnoty i do poprawy życia: Rozmyśliwałem dnie starodawne, i lata wieczne miałem na pamięci. … i ćwiczyłem się i oczyszczałem ducha mojego (8). Oto jak w Pieśniach nad pieśniami wyraża się Boski Oblubieniec: Kwiaty okazały się na ziemi naszej; przyszedł czas... ścinania; głos synogarlicy słyszeć się dał na ziemi naszej (9). Gdy dusza, podobna do samotnej synogarlicy, odsuwa się od zewnętrznych wrażeń i skupia się w modlitwie myślnej aby z Bogiem rozmawiać, wtedy okazują się kwiaty, to jest zbawienne pragnienia, i czas jest ścinać je, to jest pozbyć się wad którym się podpada a które wykrywa nam modlitwa myślna. Tak się dzieje w istocie, powiada święty Bernard: „Nadchodzi, pisze w wykładzie wyżej przytoczonego ustępu Pieśni nad pieśniami, czas obcinania wad własnych, jeśli poprzedzi rozmyślanie prawd wiary świętej; gdyż pobożne rozmyślanie wprowadza w ład nasze uczucia, kieruje właściwie naszymi czynami i prostuje nasze zboczenia.
„O modlitwie myślnej czyli medytacji.”, Alfons Maria de Liguori.
1) Jer. 12 11, 2) Ekkl. 7 40, 3) Bal. 36 6, 4) Łuk. 12,35, 5) Psal. 118,105, 6) List 8 , 7) De consid. 1 1 c. 2, 8) Psal. 76 6 — 9) Pieśń. 2 12, 44 10).
Czas Apostazji 
Skomentuj