-
Wiara chrześcijanina – jaką być powinna? (4) – Ofiara wiary
nie dajmy się w tym uwodzić nieprzyzwoitym drwinkom niedowiarków, bo przecież oni także poddają swój rozum, ale komu? Oto panowaniu swojej wyobraźni, gdyż w nic nie chcą wierzyć, czego sobie nie mogą wyobrazić więcej
-
Modernizm w Kościele – Pius X walczący z herezją
Na przyszłość religia miałaby się stać tym, czym moderniści chcą, aby była. Nadadzą jej nowe kształty zgodnie ze swym sposobem myślenia. Jeśli moralność okaże się krępującą, to się ją zmieni. Bóg ma zależeć od woli obałamuconego lub zbuntowanego księdza lub niedostatecznie przygotowanego laika, dla którego przypisywanie mu przymiotu śmiałości jest wstępem do patentu na geniusz. więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (45) – O dobrach moralnych i szkodach jakie mogą wyrządzać
dziś wielu chrześcijan posiada je i pełni i dokonuje dzieł wielkich, a one w niczym nie przydadzą się im w życiu wiecznym, bo nie chcą spełniać ich dla samej jedynie czci i chwały Bożej, ani miłować Go nade wszystko więcej
-
Na święto Najświętszej Maryi Panny Różańcowej
Przekonajmy się, czy słusznie nauczają Święci, że w Różańcu znajduje się i pociecha dla serca i światło dla rozumu i umocnienie dla woli, a uzbrojenie jej przeciw namiętnościom i grzechom. Spróbujmy, bo jeśli dotąd Różańca nie cenimy, to zapewnie dlatego, żeśmy go nigdy należycie nie użyli. więcej
-
Wiara chrześcijanina – jaką być powinna? (3) – Zgodność wiary z rozumem
ze strony rozumu nie ma żadnego potępienia tego czego wiara żąda, jak i ze strony wiary, nie ma żadnego naruszenia praw rozumowi przysłużających. Wiara i rozum są to dwa światła, rozjarzone obydwa przez Tego samego Ojca światłości. Każde świeci w swoim obrębie, a przy tym jedno drugie wspomaga. Światło rozumu przyświeca badaniu przyrodzonych i jasnych… więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (44) – O szkodach, jakie odnosi dusza, z pragnienia dóbr zmysłowych i o korzyściach z ich wypierania się
jeżeli dusza żyje życiem duchowym po umartwieniu życia cielesnego, jasną jest rzeczą, że nie napotykając na opór, gdy wszystkie uczynki jej i poruszenia są już duchowe, iść może ze wszystkim do Boga. Stąd to pochodzi, że człowiek czystego serca we wszystkim znajduje poznanie Boga radosne i miłe, czyste, prawdziwe i duchowe, pełne wesela i miłości. więcej
-
Wiara chrześcijanina – jaką być powinna? (2) – Powód wiary
Dlatego, kto raz przez odrzucenie, chociażby jednej jedynej prawdy, powagę tę znieważa i po niej depce, ten nie może więcej, na jej podstawie, wierzyć w inne prawdy Objawienia. A, jeżeli w nie wierzy, to wierzy z pobudki niesłusznej, która wiary jego ponad czysto ludzkie rzeczy nie wznosi, a stąd daremnie sobie pochlebia, iż ma chrześcijańską… więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (43) – O radości, powodowanej przez dobra zmysłowe i jak wśród nich kierować się ku Bogu
wielu używa rozrywek zmysłowych pod pretekstem oddawania się modlitwie i Bogu, a jest to coś, czemu bardziej przystoi nazwa zabawy niźli modlitwy i szukania swojego raczej zadowolenia, niżeli Boga. I chociaż intencja, jaką mają, zdaje się zwracać ku Niemu, skutek sprawiany jest raczej przyjemnością uczuciową, z której czerpie się więcej słabości i niedoskonałości, niż odświeżenia… więcej
-
NIEWOLNIK MARYI – Wpływ oddania na życie – Św. M. Kolbe
Odmówienie aktu poświecenia jest bardzo dobrą rzeczą, ale to jest jeszcze tylko obietnicą, a nie wykonanie. Samo wykonanie musi być w życiu, w każdej dobie. Albo stwierdzamy życiem to, cośmy obiecali albo zaprzeczamy. Jeśli byśmy zaprzeczali świadomie, to by świadczyło, że bardzo powierzchownie te rzeczy pojmujemy i że oddalamy się od Niepokalanej. więcej
-
Wiara chrześcijanina – jaką być powinna? (1) – Przedmiot wiary
Ani w dziejach, ani w pismach Apostołów nie znajduje się, chociażby jeden przykład, iżby wiernym miało być dozwolonym jedną z głoszonych nauk wiary, pod jakim bądź pozorem, jako to niepożyteczności, małej wagi, niezrozumiałości itd., w wątpliwość podawać. Odwrotnie, znajdujemy dużo wręcz przeciwnych przykładów więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (42) – O szkodach, jakie ponosi dusza z radowania się dobrami przyrodzonymi
„ Kto chce za mną iść niech sam siebie zaprze”, czego by żadną miarą spełnić nie mogła dusza, jeśliby zasadzała radość na swoich dobrach przyrodzonych; kto bowiem w czymkolwiek ceni siebie, ten ani nie zapiera się siebie, ani nie idzie za Chrystusem więcej
-
Najświętsze Imię Maryi
Na pamiątkę owego pogromu, który spotkał Turków pod Wiedniem, zamierzających w niepohamowanej dotąd ambicji kościoły stolicy cesarskiej i Rzymu zamienić w stajnie dla koni, ustanowił Papież uroczystość Imienia Maryi, którą obchodzimy zaraz w pierwszą niedzielę po Narodzeniu Najświętszej Panny. więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (41) – O korzyściach z odsuwania od siebie radości z rzeczy doczesnych
Za krótkotrwałe uciechy skazuje Bóg na niezmierne i wieczne męki, a przeto słowa te dają do zrozumienia, że żadna wina nie zostanie bez szczególnej kary, bo Ten, który karze za słowo bezużyteczne, nie przebaczy próżnej radości więcej
-
Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (40) – O szkodach, jakie mogą wyniknąć z radowania się dobrami doczesnymi
„Serce głupiego”, mówi Mędrzec, „jest tam, gdzie wesele, a serce mędrca, kędy smutek” Ponieważ próżna radość zaślepia serce i nie dozwala mu rozważać ani oceniać rzeczy, natomiast smutek otwiera oczy na wynikającą z nich szkodę lub pożytek więcej
-
O przykazaniu miłości Bożej cz. 2
Nie kochałbym Boga z całego serca, gdybym czynił wobec Niego pewne zastrzeżenia; gdybym stawiał jakieś granice w objawach moich uczuć dla Niego, gdybym Mu odmawiał uparcie pewnych ofiar, jakich On ode mnie żąda i wymaga; gdybym sam sobie wytknął plan moich praktyk religijnych i nabożeństw, i nic już ponadto nie chciał więcej dla Boga uczynić, chociażby łaska pociągała mnie… więcej
Czas Apostazji 