List Św. Pawła Apostoła do Rzymian – Z objaśnieniami (cz. I)

W zbiorze listów św. Pawła list ten pierwsze zajmuje miejsce nie dlatego, iżby pierwszym był co do czasu, ale dla zasadniczej prawdy chrystyanizmu, którą Apostoł wszechstronnie i bardzo starannie w nim rozwija, a którą jest uświęcenie grzesznika przez wiarę w Jezusa Chrystusa, Zbawiciela ludzi; oraz dla wielkiej powagi i  pierwszeństwa Kościoła rzymskiego, który, założony przez św. Piotra, księcia Apostołów i widomą głowę całego Kościoła Chrystusowego, był zarazem biskupią jego stolicą. Napisał go św. Paweł w Koryncie pod koniec roku 58-go, lub na początku roku 59-go ery naszej, i, jak wszystkie inne swe listy, w języku greckim. Powodem do napisania go była chęć Apostoła nawiązania stosunków z Kościołem rzymskim, któremu podówczas nie był jeszcze znanym osobiście, a który, po niejednokrotnych niedoszłych do skutku zamirach, miał wreszcie nadzieję wkrótce odwiedzić.

Wstęp (1, 1)

1). Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany Apostoł, przeznaczony do opowiadania Ewangelii Bożej,(W przydłuższym tym nadpisie (1—7) Apostoł wylicza i podnosi zaszczytne swe tytuły, które dawały mu prawo przemawiać do Kościoła, założonego przez innego Apostoła (ob. niż. 15, 20), i gdzie go jeszcze nie znano osobiście. — Sługa Jezusa Chrystusa: nie w znaczeniu ogólnem, w jakiem każdy chrześcijanin jest sługą J. Chrystusa, ale w znaczeniu szczególnem, które określają bliżej dwa zdania następne. — Powołany Apostoł. Była to nazwa- tych, których sam P. Jezus powołał na urząd apostolski. Ob. Dz. 9, 6. 15. Gal. 1, 1. 15. — Przeznaczony, albo wybrany, odłączony — z mnóstwa innych sług Chrystusowych. Ob. Dz. 13, 2. — Ewangelii Bożej, to jest radosnej nowiny o pojednaniu z Bogiem rodzaju ludzkiego przez J. Chrystusa, której jest dawcą Bóg Ojciec.)

2) którą już przedtem obiecał był Bóg przez Proroków swoich w Księgach świętych.(Przez Proroków swoich, t. j. przez mężów i pisarzy od siebie natchnionych, których przeto i księgi są świętemi. Mowa tu jest oczywiście o księgach św. starego przymierza, pełnych obietnic Bożych o przyszłym Mesyaszu, Odkupicielu rodzaju ludzkiego.

3) o Synu swoim,— który stał się synem Dawida, wedle ciała, 4) który objawił się Synem Bożym w mocy, wedle ducha świętości, przez powstanie z martwych, — o Jezusie Chrystusie, Panu naszym: (3—4. W dwóch tych wierszach zawarł Apostoł całą treść Ewangelii, a mianowicie: wcielenie Syna Bożego, i jego w przyjętej na się naturze ludzkiej uwielbienie po powstaniu z martwych, przez które w całej potędze zajaśniała najświętsza jego natura Boska. Ob. Filip. 2, 6—U . To, co nasza Wulgata przełożyła wyrazem praedestinatus, w oryginale greckim zdaniem św. Chryzostoma i innych  oznacza stwierdzony, wykazany, ujawniony, więc to samo, co wykazał się Synem Bożym.)

5) przez którego wzięliśmy łaskę i apostolstwo, abyśmy dla imienia jego przywodzili do posłuszeństwa wierze wszystkie narody,(5. Łaskę i apostolstwo, czyli łaskę apostolstwa. Św. Chryz. — Do posłuszeństwa wierze, t. j. nauce Chrystusowej. — Wszystkie narody. Przez narody św. Paweł zwykle rozumie pogan. Do nich to głównie był on posłany, i dlatego zowie się Apostołem narodów, czyli pogan.)

6) pomiędzy którymi jesteście i wy, wezwani już do Jezusa Chrystusa. (Pomiędzy którymi jesteście i wy. W Rzymie tedy przeważała liczba wiernych nawróconych z pogan. Stwierdza to A postoł i niżej w. 18 oraz 11, 13; 15, 15. 16. Był to więc nowy tytuł do zwrócenia się do nich z tym listem . — Wezwani już do J. C. Wezwani od Boga Ojca do wiary  Chrystusowej, należeli już oni do J. Chrystusa, stanowili jego własność.)

7) Wszystkim, którzy są w Rzymie, miłym Bogu, powołanym świętym. Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa! (7. Powołanym świętym Świętymi nazywa Apostoł wiernych Chrystusowych jako odłączonych od świata a poświęconych Bogu. Łaskę tę zawdzięczali oni nie samym sobie, nie zasługom swoim, lecz jedynie powołaniu Bożemu. — Łaska wam i pokój. Zwykłe w listach św. Pawła pozdrowienie połączone z życzeniem , aby Bóg był dla nich łaskawym i darzył ich wszelkim i daram i swymi. — I od Pana J. Chrystusa. Jezus Chrystus jest tedy Bogiem, równym we w szystkiem Bogu Ojcu)

8 A najpierw dziękuję Bogu mojemu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, iż wiara wasza słynie po całym świecie. (8. Przez Jezusa Chrystusa. Jak przez Jezusa bierzemy od Boga wszystkie dary, tak przez niegoż mamy Bogu dziękować za nie. Św.Tom. — Iż wiara wasza itd. Przez wiarę rozumie tu Apostoł wyznawanie wiary Chrystusowej, należyte jej rozumienie, jedność i stateczność w niej, życie podług jej przepisów . Ob. niż. 6, 17; 15, 14; 16, 19. Gdziekolwiek byli wierni Chrystusowi, wszędzie
mówiono głośno o tej wierze Kościoła rzymskiego. Tak chlubnego świadectwa nie dał św. Paweł żadnemu innem u Kościołowi.)

9 Bo świadkiem mi jest Bóg-, któremu z duszy mej służę w Ewangelii Syna jego, że nieustannie pamiętam o was: (9. Świadkiem mi je st Bóg itd. Przysięgą uroczystą stwierdza Apostoł to, co mówi dalej o swoich modlitwach za Kościół rzymski i o gorącem swem pragnieniu odwiedzenia wiernych tego Kościoła)

10 i że w modlitwach moich zawsze o to proszę, by mi się jako udało nareszcie z woli Bożej przybyć do was. 

11 Albowiem pragnę was widzieć, abym użyczył wam nieco łaski duchownej ku umocnieniu was:  

12 a raczej abym i sam się pokrzepił śród was przez wiarę, która jest nam wspólna, waszą i moją, (10—12. Podziwiać tu należy skromność Apostoła, z jaką przemawia do rzymian, i jak się miarkuje w swych słowach, by nie powiedzieć czegoś, coby ich razić mogło. Podobnież odzywa się do nich niżej 15, 14—16.)

13 A nie chcę, abyście i o tern wiedzieć nie mieli, że nieraz już wybierałem się w drogę do was, (alem dotychczas był zatrzymany), abym, jako między innymi narodami, tak też i między wami miał jaki pożytek : (13. Alem dotychczas był zatrzymany. Jakie to były przeszkody, o tem mówi 15, 18—22.)

14 gdyż grekom i niegrekom, mądrym i niemądrym, winien jestem : (14. Grekom i niegrekom. Z powodu rozpowszechnionego wówczas języka greckiego i greckiej kultury narody, które przyjęły były język grecki, nazywano grekami, wszystkie zaś inne zaliczano do niegreków (barbaros), to jest mówiących językiem dla tam tych obcym i niezrozumiałym. Że w Rzymie panował podówczas język grecki, dowodzi tego już sam niniejszy list św. Pawda pisany po grecku. Dla żydów przeciwnie: z jednej strony byli poganie, bałwochwalcy, z drugiej oni, wyznawcy jedynego prawdziwego Boga. Tamtych nazywali oni ogólnie grekami lub hellenami (greczynamp. Ob. niż. w. 18.’)

15 tak, iż co do mnie, gotówem opowiadać Ewangelię i wam, którzyście w Rzymie.

16 Bo ja się nie wstydzę Ewangelii: ponieważ jest ona mocą Bożą ku zbawieniu każdego wierzącego, tak żyda najpierw, jak i greczyna:  

17 objawia bowiem, iż sprawiedliwość, której Bóg udziela człowiekowi, otrzymuje się przez wiarę, i stoi wiarą : według tego, co jest napisano : A sprawiedliwy z wiary żyje. (17 Sprawiedliwość, której Bóg udziela człowiekowi. Tak dla jasności tłumaczymy krótkie wyrażenie greckie i łacińskie: Sprawiedliwość Boża. Mówi tu bowiem Apostoł nie o sprawiedliwości, która jest jedną z doskonałości Bożych, ale o tym darze Bożym nadprzyrodzonym, wlewanym w duszę człowieka, przez który z dziecka gniewu Bożego,
staje się on przybranym synem Bożym, z grzesznika sprawiedliwym, czyli świętym, z nieprzyjaciela Bożego jego przyjacielem i dziedzicem królestwa niebieskiego. A o tym darze Bożym naucza, i tego w dalszym ciągu niniejszego listu dowodzi  że otrzymuje sie on przez wiarę, przez wiarę też stoi, rośnie i pomnaża się, i że prawda ta objawiona została ludziom w całej pełności dopiero w Ewangelii, choć była już zapowiedziana w starym zakonie, pomiędzy innymi przez Habakuka proroka (2, 4). Wprawdzie przytoczone słowa proroka w znaczeniu historycznem odnosiły się do żydów, którzy dla wiary swej mieli być wyswobodzeni z niewoli babilońskiej, ale św. Paweł w tem wyswobodzeniu żydów z niewoli ziemskiej przez wiarę w przepowiednię proroka widział figurę wyzwolenia ludzi z daleko cięższej niewoli grzechu i szatana przez wiarę w Jezusa Chrystusa.)

 

CZĘŚĆ PIERWSZA DOGMATYCZNA.

O usprawiedliwieniu przez wiarę w Jezusa Chrystusa (1, 18 — 20).

1. Stan pogan bez wiary w Jezusa Chrystusa (1, 18 — 32).

 

18 Z nieba bowiem objawia się gniew Boży na wszelką bezbożność i nieprawość tych ludzi, którzy przez nieprawość gnębią poznaną prawdę Bożą. (A tej wierze przypisuje taką moc cudowną nie dlatego, iżby dla niej samej jednej Bóg usprawiedliwiał grzesznika, ale że ona jest początkiem, podstawą i korzeniem wszystkich cnót innych, niezbędnych w człowieku dorosłym do otrzymania od Boga owej łaski usprawiedliwiającej, jako to: bojażni Bożej, nadziei przebaczenia grzechów, miłości, postanowienia niegrzeszenia więcej itp. jak to objaśnia Sob. tryd.
18. Przez gniew Boży rozumie się tu kara Boska, a tą karą była ostatnia nędza moralna, w którą popadli byli poganie, a której ponury obraz kreśli Apostoł w dalszym ciągu tego ustępu. Ob. Mądr. 13-15. — Przez bałwochwalstwo i sprośne swe życie prawdę o Bogu, którą dobrze znali, trzymali oni jakby w niewoli i gnębili.

19 To bowiem, co o Bogu wiedzieć można, jawne jest dla nich: gdyż Bóg im to objawił. (19. To bowiem, co o Bogu itd. Albo: To bowiem,co o Bogu wiadomo jest.)

20 Bo niewidzialne doskonałości jego, od stworzenia świata z dzieł jego widzialnemi się stały dla naszego umysłu, jak wieczna moc jego i bóstwo: tak, iż od winy wymówić się oni nie mogą:

21 że, gdy znali Boga, nie chwalili go jako Boga, ani mu dziękowali, lecz znikczemnieli w swych myślach, i zaćmione zostało bezrozumne serce ich. 22 Wydając siebie za mądrych, głupimi się stali. (21. Efez 4, 17.)

23 odmienili chwałę nieskazitelnego Boga w obraz podobny do człowieka śmiertelnego, ptaków , zwierząt czworonogich, i płazów. (23. Ob Deut. 4, 15—19. Mądr. 12, 24: 14, 16.)

24 Bóg przeto podał ich w żądze własnego ich serca, w nieczystość: aby między sobą ciała swe sromocili. (24. Podał ich, albo pozostawił ich własnym ich żądzom, ująwszy im za karę skutecznej swej pomocy. Ob. Dz. 14, 15.)

25 A że prawdę Bożą odmienili w kłamstwo, i chwalili, i służyli stworzeniu raczej, niż Stworzycielowi, który jest błogosławiony na wieki, Amen: .(25. Który Jest błogosławiony itd. Na wspomnienie ciężkiej zniewagi wyrządzonej Bogu wyrywa się z piersi Apostoła ten akt uwielbienia dla niego.)

26 Bóg przeto podał ich w namiętności sromotne. Albowiem kobiety ich odmieniły przyrodzony stosunek z płcią inną w stosunek przeciwny przyrodzeniu:

27 podobnież i mężczyźni, zaniechawszy przyrodzonego stosunku z kobietą, zapalili się w swych żądzach jeden ku drugiemu : mężczyźni z mężczyznami płodzili sromotę, odnosząc na sobie słuszną zapłatę swego obłędu.

28 A jako oni nie dbali o to, by uznawali Boga, tak Bóg też podał ich w umysł wypaczony, aby czynili, co nie przy stoi: 

29 skąd pełni są wszelkiej niesprawiedliwości, złości, porubstwa, łakomstwa, niegodziwości: pełni zazdrości, mężobójstwa, swarów, zdrady, złośliwości: plotkarze,

30 obmówcy, nienawidzący Boga, oszczercy, pyszni, zuchwali, wynalazcy nowych zbrodni, rodzicom nieposłuszni,

31 bezrozumni, wiarołomni, bez serca, nieprzejednani, niemiłosierni.

32 Aczkolwiek bowiem wiedzieli, że Bóg jest sprawiedliwy, tego jednak zrozumieć nie chcieli, że którzy takie rzeczy czynią, winni są śmierci: a nietylko którzy je czynią, ale i ci, którzy je w drugich pochwalają. (32. W greckim wiersz ten brzmi tak: I chociaż znają dobrze prawo Boże, że którzy takie rzeczy czynią, winni są śmierci, to jednak nie tylko sami się ich dopuszczają, ale i w drugich je pochwalają. To ostatnie czyniło ich winę stokroć cięższą.)

 


LIST ŚWIĘTEGO PAWŁA APOSTOŁA DO RZYMIAN.  Przełożył i objaśnił Ks. Franciszek A. Symon , Arcybiskup. KRAKÓW, DRUKARNIA „GŁOSU NARODU” 1917.   str. 5 – 12

[Oprac. A.S]

Jedna myśl w temacie “List Św. Pawła Apostoła do Rzymian – Z objaśnieniami (cz. I)”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s