-
Jeden jedyny akt pokory więcej znaczy, niż cała mądrość świata!
Św. Jan nas uczy, że „wszystko co jest na świecie, jest pożądliwość ciała i pożądliwość oczu i pycha żywota” (2). Toteż istotnie wszystkie nasze niedoskonałości pochodzą z tych trzech nieporządnych przywiązań: z miłości wygód, czyli przyjemności, z miłości bogactw i z miłości własnej. I otóż piękne zdanie św. Teresy w tym przedmiocie: „Słuszną jest rzeczą,… więcej
-
„Trwa w” (subsistit in), a nie „jest”: stary wybieg z Dominus Iesus (i Lumen Gentium) krótko wyjaśniony przez księdza Mancinellę.
Temat subsistit in jest doskonale znany i tak stary jak sam Sobór. Na Radio Spada wielokrotnie o nim pisaliśmy, również w ostatnim czasie, zwłaszcza w odniesieniu do Dominus Iesus (2000), będącej typowym przykładem pozornego wyhamowania rewolucji. Poniżej przedstawiamy krótką, a zarazem trafną analizę księdza Andrei Mancinelli (1956–2024), który w swoim sztandarowym dziele Zamach w Kościele.… więcej
-
Praktyczne wskazówki dla życia duchowego (2). Duch modlitwy (Cz.1)
Więcej Bóg zrobić dla nas nie mógł; nie mógł On sprawić, abyśmy przyrodzonym wysiłkiem woli łaskę zdobywali; łaska bowiem przekracza konieczne siły, zdolności i prawa wszelkiego stworzenia. Bóg więc mówi do nas: Oto pragnę obsypywać was przebogatymi dobrodziejstwami; nie chcę jednak z wami postępować, jak z istotami nierozumnymi i obdarzać was bez waszej wiedzy i… więcej
-
Praktyczne wskazówki dla życia duchowego (1). Praca wewnętrzna.
„Pragnąłbym bardzo żyć prawdziwym życiem duchownym, ale nie wiem, jak je zdobyć. Nie widzę jasno, od czego zacząć; nie mam żadnego rozkładu pracy wewnętrznej.” Jakże często podobne skargi rodzą się w duszach dobrej woli. Takim duszom „szukającym” poświęcamy to „Wtajemniczenie w umiejętność świętych”, w którym podajemy zasadnicze wskazówki praktyczne dla życia duchownego. więcej
-
Jak należy się modlić?
Powiada św. Augustyn: proszą ludzie źli, źle, o złe rzeczy. W ogólności musi mieć modlitwa następujące przymioty: Przede wszystkim sami musimy wiedzieć co Bogu przedkładamy, t.zn. nie wolno nam modlić się bezmyślnie, nieuważnie, z roztargnieniem. więcej
-
Osiem uwag o tajemnicy Wcielenia Syna Bożego – św. A.M. Liguori
Jakież dzięki składać powinniśmy Bogu, że dał się nam narodzić po dopełnionej wielkiej tajemnicy odkupienia ludzkiego. To bowiem właśnie wyrażają te słowa wypełnienie czasu, to jest tego czasu błogosławionego, w którym Pan Jezus przyjściem Swojem na świat, otrzymał dla nas wszystkie łaski, niezbędne do zbawienia. więcej
-
Świętych obcowanie – cz. II (Obcowanie mieszkańców nieba z nami)
Tę zwierzchność nad światem, którą tam Psalmista przepowiada Chrystusowi, a którą Chrystus siedząc na prawicy Ojca sprawuje aż do końca świata, tu Chrystus daje w udziale świętym swoim, ażeby i oni, łącznie z Nim i pod Nim, ludzkością rządzili. więcej
-
Świętych obcowanie – cz. I (Obcowanie Świętych między sobą w niebie)
Dusza błogosławiona, gdy spotyka w niebie inne dusze sobie drogie, cieszy się tym; gdy wyjednywa łaskę ludziom żyjącym, których kocha, cieszy się; ale ta radość nie jest – jak bywa na ziemi – częścią ni warunkiem jej szczęścia. więcej
-
Sfałszowane pojęcie Boga – wielka zbrodnia naszych czasów
Świat uznaje Boga, który stoi jak nieruchoma figura, obojętny na występek i cnotę; jednakowym okiem patrzy na pobożnych i bezbożnych. Taki to Bóg, któremu żaden naród od początku świata nie wybudował jeszcze świątyni, jest przedmiotem tych religii, do których się ci ludzie przyznają. więcej
-
Prawdziwe pojęcie pobożności – Cz. 1
Pobożność istotna streszcza się w rozumnej gotowości woli do służby Bożej i opiera się nie na pociągu wyobraźni lub słodyczy uczucia, lecz na prawdach wiary oraz utwierdza duszę w niezłomnym postanowieniu służenia Bogu w jakichkolwiek bądź okolicznościach. Bez tej istotnej podbudowy nie warta nic żadna pobożność, żadna nie jest trwała, żadna nie stanowi rozumnej służby Bożej. Po… więcej
-
O spokoju duszy i oddaniu się woli Bożej
Skąd pochodzą wyrzuty sumienia, u większej części chrześcijan? Z tej przyczyny, że nie kochając dostatecznie Boga, nie oddają Mu się całkowicie, a nie słuchając natchnień Ducha św., żyją w nieustannej walce; i albo szarpani niepokojem i trwogą, lękają się przyjąć na siebie jakiekolwiek zobowiązania, lub też dokonanych postanowień wcale nie dotrzymują. więcej
-
O miłości prawdziwej i fałszywej
Kochasz ludzi, ale ta miłość nie czyni cię szczęśliwym! – dlaczego? – bo nie kochasz dla Boga, ale dla siebie; bo miłości nagrody nie od Boga, ale od ludzi wymagasz; nie kochasz Boga, dlatego nigdy nie nauczysz się i ludzi kochać! więcej
-
O miłości Maryi
Miłość Boża to skarb ukryty w roli naszego ziemskiego zawodu; leży on pod bardzo cienką warstwą ziemi, tuż pod naszymi nogami, lecz my, zamiast się doń brać przez krótką i lekką pracę, oglądamy się dokoła za błędnymi ognikami i czasem tak aż do śmierci zostawiamy nietknięty skarb, który mamy pod ręką. więcej
-
Dlaczego to wszystko? – św. Maksymilian Kolbe
Dlaczego tylu potrafi znaleźć odpowiednie książki dla zdobycia wiedzy, a o religii katolickiej dowiadują się z nieodpowiednich, nieraz mętnych źródeł, byle nie wziąć do ręki książki najpewniejszej i najjaśniejszej – katechizmu? więcej
-
Wymiar łaski zależy od przygotowania duszy – św. J.Pelczar
każdy człowiek, aby mógł zwyciężyć pokusę lub spełnić obowiązek, ma ku pomocy łaskę wystarczającą, z którą może i powinien współdziałać; jeżeli potrzebuje łaski obfitszej, ma naczynie do czerpania, a tem jest modlitwa. Jeżeli nie współdziała albo się nie modli, sam sobie niech winę przypisze. więcej
