Z radością ofiarujemy czytelnikom ten znakomity fragment z „Miłości Mądrości Przedwiecznej i Listu okólnego do przyjaciół Krzyża” (św. Ludwik Maria Grignion de Montfort).
[Jezus, Mądrość Przedwieczna, cierpiał] ze strony swoich uczniów, z których jeden Go sprzedał i zdradził, pierwszy spośród nich wyparł się Go, a pozostali Go opuścili. Wreszcie cierpiał ze strony wszelkiego rodzaju ludzi: królów, namiestników, sędziów, dworzan, żołnierzy, arcykapłanów, kapłanów, duchownych i świeckich, Żydów i pogan, mężczyzn i kobiet — słowem, ze strony wszystkich. Sama Jego Najświętsza Matka była dla Niego straszliwym nadmiarem udręki, gdy widział Ją obecną przy swojej śmierci, pogrążoną w oceanie smutku u stóp krzyża.
172. Nie sądźcie też, że po śmierci, aby tym pełniej zatriumfować, oddzieliła się od krzyża i odrzuciła krzyż. Wręcz przeciwnie! Ona [Mądrość Przedwieczna — Jezus] tak bardzo zjednoczyła się i niejako wcieliła w krzyż, że nie ma ani anioła, ani człowieka, ani żadnego stworzenia nieba i ziemi, które mogłoby Je od niego odłączyć. Ich więź jest nierozerwalna, ich przymierze wieczne: nigdy Krzyż bez Jezusa ani Jezus bez Krzyża!
Przez swoją śmierć uczyniła hańbę krzyża tak chwalebną, ubóstwo i nagość tak bogatymi, cierpienia tak miłymi, jego surowości tak pociągającymi, że niejako całkowicie go przebóstwiła i uczyniła godnym umiłowania dla Aniołów i ludzi; dlatego nakazuje swoim poddanym oddawać mu cześć wraz z Nią. Nie chce też, aby zaszczyt adoracji, choćby względnej, był oddawany innym stworzeniom, choćby najwznioślejszym, jak Jej Najświętsza Matka: ten wielki zaszczyt jest zastrzeżony wyłącznie dla Jej umiłowanego Krzyża i jemu należny.
W wielkim dniu sądu sprawi, że znikną wszystkie relikwie Świętych, choćby najbardziej godne czci, nie jednak relikwie Jej Krzyża. Rozkaże bowiem pierwszym spośród Serafinów i Cherubinów udać się po świecie, aby zebrać kawałki prawdziwego Krzyża, które mocą Jej miłującej wszechmocy zostaną tak doskonale połączone, iż utworzą jeden jedyny Krzyż — ten sam Krzyż, na którym umarła. I sprawi, że Aniołowie poniosą ten Krzyż w triumfie, śpiewając pieśni radości.
Ten Krzyż, umieszczony na obłoku jaśniejącym bardziej niż jakikolwiek inny, który kiedykolwiek zajaśniał, będzie poprzedzał Jej przyjście;
z tym Krzyżem i przez ten Krzyż osądzi świat.
Jakże wielka będzie wówczas radość przyjaciół Krzyża na jego widok! Lecz jakże wielka będzie rozpacz jego nieprzyjaciół, którzy nie mogąc znieść widoku tego jaśniejącego i miotającego błyskawice Krzyża, będą wołać do gór, aby spadły na nich, i do piekła, aby ich pochłonęło! […]
Czas Apostazji 
Dodaj komentarz