Tag: dusza

  • Czemu smutna jesteś duszo moja, i czemu mnie trwożysz? !

    Czemu smutna jesteś duszo moja, i czemu mnie trwożysz? !

    Wyobraź także sobie synu, Zbawcę naszego, jak w Ogrójcu i na Kalwarii był opuszczony nawet od Ojca, chociaż jest Jego Synem najmilszym, jedynym; dźwigaj łącznie z Nim krzyż i z całego serca powtarzaj: Nie moja, ale Twoja Ojcze, niech się spełni wola (5). więcej

  • Módlmy się za duszę w grzechu śmiertelnym!

    Módlmy się za duszę w grzechu śmiertelnym!

    Przedstawmy sobie człowieka, okutego w ciężkie kajdany, przywiązanego za ręce do słupa, umierającego z głodu, nie iżby mu brakło pożywienia, owszem, ma je tuż pod bokiem i wyborne, ale mając ręce związane, sięgnąć po nie i do ust go podnieść nie może. więcej

  • Rozprzestrzeniajmy ducha Ogrodu Getsemani w naszych duszach!

    Rozprzestrzeniajmy ducha Ogrodu Getsemani w naszych duszach!

    Żal ten jest spokojny. Istotnie, wpływa on raczej kojąco na duszę wzburzoną, aniżeli niepokojąco na duszę zadowoloną. Za jego powiewem cichną zgiełki świata i milknie gadatliwość ludzkiego ducha. On łagodzi przykrości, miarkuje przesady, urzeka wszystko swym cichym i wdzięcznym poszeptem, któremu nic w świecie nie dorówna! więcej

  • Cichy ptaków śpiew

    Cichy ptaków śpiew

    Chciałbym zamknąć oczy,  lecz dusza dalej widzi.  Chciałbym zamknąć uszy,  lecz dusza dalej słyszy.  Krew i łzy tworzą rwącą rzekę,  która porywa myśli złe  tylko na chwilę.  więcej

  • Każdy człowiek kłamie!

    Każdy człowiek kłamie!

    Bóg jest Prawdą najwyższą, a pokora niczym innym nie jest, jeno chodzeniem w prawdzie. Nie ma zaś prawdy większej nad tę, że sami z siebie nic nie mamy dobrego, że nasza jest tylko nędza i nicość. Kto tego nie rozumie, ten chodzi w kłamstwie. Im zaś kto szczerzej uznaje tę prawdę, tym przyjemniejszy staje się… więcej

  • Bóg w spokoju przebywa i w spokoju wielkich dokonywa rzeczy!

    Bóg w spokoju przebywa i w spokoju wielkich dokonywa rzeczy!

    Sprawa bowiem dobra, wykonana z takim poskromieniem siebie, daleko jest przyjemniejszą Bogu, aniżeli z zbytecznym pośpiechem, z gwałtownym uczyniona zapałem; niekiedy samo dzieło nie tyle podoba się Panu, co umartwienie podobne więcej

  • Przemiana serca dokonuje się w ciszy!

    Przemiana serca dokonuje się w ciszy!

    Jesteśmy ludźmi o kamiennych sercach, sercach tak twardych jak uliczny bruk, życie Chrystusa nie zostawia na nich ani śladu. A zatem, jeśli pragniemy zostać zbawieni, nasze serca muszą być czułe, wrażliwe, ożywione; nasze serca muszą zostać skruszone, przeorane jak ziemia, przekopane, nawodnione, doglądane, uprawiane, dotąd aż staną się niby ogród, ogród Edenu, godne uznania naszego… więcej

  • Czułam, jakby mnie kto palił i w tysiące kawałków rozcinał!

    Czułam, jakby mnie kto palił i w tysiące kawałków rozcinał!

    Wejście do piekła wyglądało na kształt bardzo długiej i ciasnej uliczki, albo coś podobnego, jak gdyby położyć na ziemi ciasny i ciemny komin. Zdawało mi się, że stąpam po błocie niesłychanie brzydkim i nieznośnie smrodliwym, w którym się wije nieprzeliczona moc robactwa i płazów więcej

  • Nie pragnijcie wizji, lecz woli Bożej!

    Nie pragnijcie wizji, lecz woli Bożej!

    Kto się waży podobne żywić pragnienie, ten już jest oszukany przez diabła, albo co najmniej bardzo bliskie mu grozi od niego niebezpieczeństwo. Diabłu bowiem dość upatrzyć jaką, choćby najciaśniejszą furtkę do duszy uchyloną, a zaraz przez nią się wciśnie i krocie sideł swoich na niebaczną zastawi. więcej

  • Kto modli się tylko za siebie ten marnie spełnia swoją rolę w świecie!

    Kto modli się tylko za siebie ten marnie spełnia swoją rolę w świecie!

    Gorliwość atoli nie polega na wielkiej ilości modlitw, lecz na wysiłku woli. -Kadzidło nie uniesie się pod niebo, jeśli ogień go nie spali, wtedy dopiero wstępuje jako wonność. Otóż gorliwość jest ogniem i duszą modlitwy. Bóg słucha serca, nie ust. Przestawanie z Bogiem jest zawsze czemś ważnem; nie mniej doniosłą sprawą bywa też zawsze przedmiot… więcej

  • Nie pozwalaj, żeby cię niepokoiły twoje pożądania!

    Nie pozwalaj, żeby cię niepokoiły twoje pożądania!

    pada dusza w stan utrapienia i niezmiernej udręki, odstępuje ją męstwo i tak opada na siłach, że wydaje się jej, iż nie ma już dla niej żadnego ratunku. Widzisz więc, jak smutek, z początku uzasadniony, rodzi niepokój, a niepokój wyradza nadmiar zasmucenia, bardzo niebezpieczny. więcej

  • Grzech złych aniołów trwał bardzo krótko, a człowiek grzeszy ustawicznie!

    Grzech złych aniołów trwał bardzo krótko, a człowiek grzeszy ustawicznie!

    Dla szatanów Bóg nie stał się człowiekiem ani za nich nie cierpiał i nie umarł, toteż obraza, której się dopuszcza ten, co więcej odebrał dobrodziejstw, jest cięższą zniewagą dobrodziejowi wyrządzoną. więcej

  • Doktryna modernistyczna jako system nowej religii!

    Doktryna modernistyczna jako system nowej religii!

    Moderniści chcieli pogodzić Kościół z cywilizacją współczesną, ale, niestety, nie w duchu Kościoła, lecz przeciwnie, z obaleniem wszystkich fundamentalnych podstaw Katolicyzmu. Co po wydaniu Encykliki, wbrew twierdzeniu modernistów włoskich, przyznał sam Loisy w słowach: „Modernizm, który istnieje rzeczywiście i który nie jest ani agnostycyzmem, ani filozofią immanencji, modernizm prawdziwy kwestionuje następujące zasady; mianowicie: ideę mitologiczną… więcej

  • Mąk i cierpień Pana Jezusa pobieżnie rozpamiętywać nie godzi się!

    Mąk i cierpień Pana Jezusa pobieżnie rozpamiętywać nie godzi się!

    Albowiem kto z całego serca i jak najpilniej rozważać to będzie, otrzyma niespodziewane, nieznane mu przedtem natchnienia, pod wpływem których rozbudzi się w nim nowe współczucie z cierpiącym Jezusem, nowa ku Niemu miłość: dozna pociech jakich nigdy nie kosztował, a stąd odnowi się zupełnie na duchu. więcej

  • Wzgardzić sobą i wolą swoją a od­dać ją całkowicie Bogu!

    Wzgardzić sobą i wolą swoją a od­dać ją całkowicie Bogu!

    Wszystko, co nas spotyka, mówił on, prócz jednego – grze­chu, pochodzi z woli Bożej: wszelkiego dobra. On jest źródłem, według tych słów Pisma świętego: wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z wysocza jest, zstępujący od Ojca światłości (1); a każde zło, tj. przykrości, uciski pochodzą również z dopuszczenia Boskiego. więcej