Święty Łukasz, wymieniając kobiety, które towarzyszyły Jezusowi, stawia na pierwszym miejscu „Μαρία ἡ καλουμένη Μαγδαληνή” (VIII, 2), czyli „Maria, ta, która była nazywana Magdaleną”.
Zazwyczaj przydomek „Magdalena/Maddalena” interpretowano i interpretuje się jako „pochodząca z Migdal (po aramejsku Magdala)”, miasta w Galilei, położonego między Kafarnaum a Tyberiadą. Jednak Ojcowie Kościoła i dawni komentatorzy, podobnie jak współczesna egzegeza, uważają ten przydomek za honorowy, związany ze znaczeniem słowa migdal/magdal.
Orygenes
„Wiele było wówczas kobiet, które usługiwały Jezusowi, lecz wymieniono szczególnie niektóre z nich, jak gdyby przyglądały się Mu z większą uwagą, służyły z większym oddaniem i podążały za Nim z większą wiernością. Wśród nich była Maria zwana Magdaleną. To określenie lepiej odpowiada interpretacji nazwy jej ojczyzny, zwanej Magdala. Miejsce to bowiem tłumaczy się jako «wielkość». Maria ta była więc «Magdaleną», czyli stała się wielka z żadnego innego powodu, jak tylko dlatego, że podążała za Jezusem, służyła Mu i kontemplowała tajemnicę Jego Męki”.
(Commentaria in Matthaeum 141, PG 13, 1795)
Święty Hieronim
„Niech oceni, jaką nauczycielką jest [św. Paula Rzymska], skoro takie są jej uczennice! Niech niewierzący czytelnik śmieje się, jeśli chce, z tego, że poświęcam tyle uwagi pochwałom kobiet nieznaczących; jeśli jednak przypomni sobie święte kobiety towarzyszące Panu i Zbawicielowi, które usługiwały Mu ze swoich dóbr, oraz trzy Marie stojące pod krzyżem, a zwłaszcza Marię Magdalenę — która ze względu na swoją wytrwałość i żarliwość wiary otrzymała przydomek «Wieżysta» [od migdàl, czyli «wieża» po hebrajsku] i jako pierwsza, przed Apostołami, zasłużyła na to, by ujrzeć zmartwychwstałego Chrystusa —, potępi raczej samego siebie za własną pychę, niż nas za głupotę.
Cnoty oceniamy nie według płci, lecz według ducha, a za większą chwałę uznajemy pogardę dla szlachectwa i bogactw”.
(List 127 do Principii, 5, PL 22, 1090)
Święty Albert Wielki
„«Magdalena» natomiast tłumaczy się jako «Wieżysta», ponieważ niczym bardzo solidna wieża chroni pokutników swoim przykładem. W Pieśni nad Pieśniami (4, 4) czytamy: «Wieża Dawidowa zbudowana jest z bastionami, tysiąc tarcz na niej wisi, cały oręż dzielnych wojowników».
Dawid bowiem, którego imię tłumaczy się jako «silny ręką», również jest przykładem dla pokutników. Jego wieża stanowi warownię pokutników, której bastionami są gorycz pokutników, poszczególne elementy pokuty oraz przykłady samych pokutników. Orężem dzielnych wojowników są natomiast cnoty tych, którzy wydają godne owoce pokuty.
W tym właśnie wypełnia się imię Pana Jezusa, to znaczy to, że «zbawi On swój lud od jego grzechów». W Księdze Przysłów (18, 10) napisano: «Najpotężniejszą wieżą jest imię Pana: sprawiedliwy do niej ucieka i zostaje wywyższony»”.
(Komentarz do Ewangelii św. Łukasza VIII, 2, w: Dzieła wszystkie Alberta Wielkiego, t. 22, Paryż, 1894, s. 523)
Święty Antoni z Padwy
„W Magdalenie — tak nazwanej od zamku Magdalo, którego nazwę tłumaczy się jako «wieża» — ukazana jest pokora ducha, która wznosi się ku górze niczym wieża właśnie wtedy, gdy uważa samą siebie za nic. Dlatego Jakub mówi: «Niech się chlubi brat uniżony ze swego wywyższenia», ponieważ właśnie tam, gdzie zostaje uniżony, stamtąd zostaje wywyższony.
O tej wieży mówi się w Księdze Rodzaju, że Jakub rozbił swój namiot za wieżą trzody. W wieży wskazana jest pokora, a w trzodzie czysta prostota. Jakub, czyli człowiek sprawiedliwy, rozbija namiot swojego życia — w którym toczy walkę, ponieważ życie człowieka na ziemi jest służbą wojskową — za wieżą trzody, gdyż trwa niewzruszenie w pokorze, która jest matką czystej prostoty.
Zauważmy, że mówi «za wieżą», a nie «w wieży», ponieważ człowiek sprawiedliwy, dopóki żyje na tym świecie, ma o sobie mniejsze mniemanie, niż wynikałoby to z tego, kim rzeczywiście jest.
Dlatego w odniesieniu do Magdaleny Jan mówi: «Maria stała na zewnątrz, blisko grobu, i płakała». Gdy więc płakała, pochyliła się i zajrzała do grobu, a wtedy ujrzała dwóch aniołów w białych szatach, siedzących jednego u głowy, a drugiego u stóp, w miejscu, gdzie złożono ciało Jezusa”.
(Kazanie na Wielkanoc Pańską, w: Kazania na uroczystości, 1895, s. 122)
——————-
1895, s. 122)
🔴 Kim jest święta Maria Magdalena?
🔴 Trzy przywileje świętej Marii Magdaleny według świętego Tomasza z Akwinu
🔴 „Przykład dla wszystkich”. Kazanie świętego Bonawentury o świętej Marii Magdalenie
🔴 Kardynalskie rozważania o Magdalenie, „Apostole Apostołów”
🔴 Zbiór modlitw i obrazów ku czci świętej Marii Magdaleny pokutnicy
Skomentuj