Autor: Arkadiusz

  • Niedorzecznością jest językiem wyznawać wiarę, a życiem głosić niewiarę!

    Niedorzecznością jest językiem wyznawać wiarę, a życiem głosić niewiarę!

    Wyznajesz, iż On jest jedynie potężnym, jedynie dobrym, jedynie najwyższym. Od Niego, jako od najwyższego dobra, od swego celu ostatecznego, spodziewasz się wiecznego szczęścia. Czemuż Go stosownie do tych pojęć nie czcisz? czemuż Mu nie oddajesz najniższych pokłonów? czemuż przenosisz nad Niego lichą garstkę ziemi? – Próżną jest twoja pobożność, jeżeli się uczynkami nie objawia… więcej

  • Czemu smutna jesteś duszo moja, i czemu mnie trwożysz? !

    Czemu smutna jesteś duszo moja, i czemu mnie trwożysz? !

    Wyobraź także sobie synu, Zbawcę naszego, jak w Ogrójcu i na Kalwarii był opuszczony nawet od Ojca, chociaż jest Jego Synem najmilszym, jedynym; dźwigaj łącznie z Nim krzyż i z całego serca powtarzaj: Nie moja, ale Twoja Ojcze, niech się spełni wola (5). więcej

  • Módlmy się za duszę w grzechu śmiertelnym!

    Módlmy się za duszę w grzechu śmiertelnym!

    Przedstawmy sobie człowieka, okutego w ciężkie kajdany, przywiązanego za ręce do słupa, umierającego z głodu, nie iżby mu brakło pożywienia, owszem, ma je tuż pod bokiem i wyborne, ale mając ręce związane, sięgnąć po nie i do ust go podnieść nie może. więcej

  • Rozprzestrzeniajmy ducha Ogrodu Getsemani w naszych duszach!

    Rozprzestrzeniajmy ducha Ogrodu Getsemani w naszych duszach!

    Żal ten jest spokojny. Istotnie, wpływa on raczej kojąco na duszę wzburzoną, aniżeli niepokojąco na duszę zadowoloną. Za jego powiewem cichną zgiełki świata i milknie gadatliwość ludzkiego ducha. On łagodzi przykrości, miarkuje przesady, urzeka wszystko swym cichym i wdzięcznym poszeptem, któremu nic w świecie nie dorówna! więcej

  • Cichy ptaków śpiew

    Cichy ptaków śpiew

    Chciałbym zamknąć oczy,  lecz dusza dalej widzi.  Chciałbym zamknąć uszy,  lecz dusza dalej słyszy.  Krew i łzy tworzą rwącą rzekę,  która porywa myśli złe  tylko na chwilę.  więcej

  • Maryja – „Oświecicielka Kościoła”

    Maryja – „Oświecicielka Kościoła”

    Chociaż sami apostołowie zostali pouczeni przez objawienie Ducha Świętego o każdej prawdzie, to jednak Ona pojmowała głębię tej prawdy za pośrednictwem Ducha Prawdy w sposób nieporównanie bardziej wzniosły i oczywisty; dlatego wiele rzeczy było im objawianych za Jej pośrednictwem, których Ona nauczyła się nie tylko przez zwykłe poznanie, lecz przez bezpośrednie doświadczenie. więcej

  • Każdy człowiek kłamie!

    Każdy człowiek kłamie!

    Bóg jest Prawdą najwyższą, a pokora niczym innym nie jest, jeno chodzeniem w prawdzie. Nie ma zaś prawdy większej nad tę, że sami z siebie nic nie mamy dobrego, że nasza jest tylko nędza i nicość. Kto tego nie rozumie, ten chodzi w kłamstwie. Im zaś kto szczerzej uznaje tę prawdę, tym przyjemniejszy staje się… więcej

  • Bóg w spokoju przebywa i w spokoju wielkich dokonywa rzeczy!

    Bóg w spokoju przebywa i w spokoju wielkich dokonywa rzeczy!

    Sprawa bowiem dobra, wykonana z takim poskromieniem siebie, daleko jest przyjemniejszą Bogu, aniżeli z zbytecznym pośpiechem, z gwałtownym uczyniona zapałem; niekiedy samo dzieło nie tyle podoba się Panu, co umartwienie podobne więcej

  • Współodkupicielka w Czyśćcu Dantego.

    Współodkupicielka w Czyśćcu Dantego.

    Jest Ona tęczą — jeśli wolno mi posłużyć się tym porównaniem — która rozdzielona na siedem promieni i najdelikatniejszych barw, zsyła na siedem błogosławionych więzień światło, aby oczyścić uczucia i myśli więźniów najłagodniejszych i najbardziej godnych współczucia oraz miłości. więcej

  • Przemiana serca dokonuje się w ciszy!

    Przemiana serca dokonuje się w ciszy!

    Jesteśmy ludźmi o kamiennych sercach, sercach tak twardych jak uliczny bruk, życie Chrystusa nie zostawia na nich ani śladu. A zatem, jeśli pragniemy zostać zbawieni, nasze serca muszą być czułe, wrażliwe, ożywione; nasze serca muszą zostać skruszone, przeorane jak ziemia, przekopane, nawodnione, doglądane, uprawiane, dotąd aż staną się niby ogród, ogród Edenu, godne uznania naszego… więcej

  • Czułam, jakby mnie kto palił i w tysiące kawałków rozcinał!

    Czułam, jakby mnie kto palił i w tysiące kawałków rozcinał!

    Wejście do piekła wyglądało na kształt bardzo długiej i ciasnej uliczki, albo coś podobnego, jak gdyby położyć na ziemi ciasny i ciemny komin. Zdawało mi się, że stąpam po błocie niesłychanie brzydkim i nieznośnie smrodliwym, w którym się wije nieprzeliczona moc robactwa i płazów więcej

  • Nie pragnijcie wizji, lecz woli Bożej!

    Nie pragnijcie wizji, lecz woli Bożej!

    Kto się waży podobne żywić pragnienie, ten już jest oszukany przez diabła, albo co najmniej bardzo bliskie mu grozi od niego niebezpieczeństwo. Diabłu bowiem dość upatrzyć jaką, choćby najciaśniejszą furtkę do duszy uchyloną, a zaraz przez nią się wciśnie i krocie sideł swoich na niebaczną zastawi. więcej

  • Nowy dokument zatwierdzony przez Leona XIV: Budda porównany do św. Franciszka, ewolucjonizm i swobodne wypowiedzi na temat wegetarianizmu. Krótko mówiąc, wszystko zgodnie z programem.

    Nowy dokument zatwierdzony przez Leona XIV: Budda porównany do św. Franciszka, ewolucjonizm i swobodne wypowiedzi na temat wegetarianizmu. Krótko mówiąc, wszystko zgodnie z programem.

    Mamy tu do czynienia z niekończącą się sałatką słów, miejscami nieczytelną z powodu swojej ciężkości i jałowości. A przede wszystkim z powodu błędów, które zawiera. Mowa o dokumencie „Troszczyć się o nasz wspólny dom”: Odpowiedzialna i braterska odpowiedź Bogu Trójjedynemu, którego sam tytuł już sprawia, że ma się ochotę uciec. więcej

  • Kto modli się tylko za siebie ten marnie spełnia swoją rolę w świecie!

    Kto modli się tylko za siebie ten marnie spełnia swoją rolę w świecie!

    Gorliwość atoli nie polega na wielkiej ilości modlitw, lecz na wysiłku woli. -Kadzidło nie uniesie się pod niebo, jeśli ogień go nie spali, wtedy dopiero wstępuje jako wonność. Otóż gorliwość jest ogniem i duszą modlitwy. Bóg słucha serca, nie ust. Przestawanie z Bogiem jest zawsze czemś ważnem; nie mniej doniosłą sprawą bywa też zawsze przedmiot… więcej

  • Nie pozwalaj, żeby cię niepokoiły twoje pożądania!

    Nie pozwalaj, żeby cię niepokoiły twoje pożądania!

    pada dusza w stan utrapienia i niezmiernej udręki, odstępuje ją męstwo i tak opada na siłach, że wydaje się jej, iż nie ma już dla niej żadnego ratunku. Widzisz więc, jak smutek, z początku uzasadniony, rodzi niepokój, a niepokój wyradza nadmiar zasmucenia, bardzo niebezpieczny. więcej