cierpienie

O NOSZENIU KRZYŻY – Ks. Karol Antoniewicz

Jakeśmy dotąd darów Bożych używali – daru najcenniejszego : krzyżów?
I. Cierpieć musimy; należy się nauczyć umiejętności znoszenia i korzystania z cierpień. – Pożytek cierpień. – Cierpimy jako ludzie, grzesznicy,  chrześcijanie. – Człowiek nieznający boleści o Bogu zapomina, nad innych się wznosi; siebie ubóstwia. – Krzyż naucza, sądy fałszywe prostuJe, do Boga
prowadzi, miejsce wiecznego cierpienia przypomina, okazje do grzechów usuwa, cnotę ,wskrzesza.
II. Ale krzyż z ręki bożej trzeba przyjąć; u Boga pociechy szukać; lekarstw od Boga podanych używać. – Czy i o ile ,wolno szukać pociechy u świata, u ludzi, u własnego rozumu? -Modlitwa do Boga w nieszczęściu Czytaj dalej »O NOSZENIU KRZYŻY – Ks. Karol Antoniewicz

ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (13) – Im bardziej opuszczona jest dusza Bogu oddana, tym szczodrobliwiej bywa obdarzoną.

Opuszczenie, w jakiem znajduje się często dusza Bogu oddana, jest ofiarą, z której będzie się radować w wieczności.

Dusze, żyjące w światłości śpiewają hymny światłości, dusze zaś pogrążone w ciemności, śpiewają hymn ciemności. Niech każda do końca trzyma się w przeznaczonym jej od Boga stanie, niech nic swojego nie dodaje, niech kielich goryczy Bożych wychyli aż do ostatniej kropli, aż do upojenia. Tak czynili Jeremjasz i Ezechiel; każde ich słowo było westchnieniem lub jękiem, a całą pociechą trwanie tych cięż­kości. Ten, ktoby był ich łzy osuszył, byłby nas pozbawił najpiękniejszych ustępów Pisma św. Duch, który nas przygniata, jest ten, który  jedynie podnieść nas może — te dwa stru­mienie z jednego płyną źródła.Czytaj dalej »ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (13) – Im bardziej opuszczona jest dusza Bogu oddana, tym szczodrobliwiej bywa obdarzoną.

ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (9) – Objawienie każdochwilowe jest niewyczerpanym źród­łem świętości

Objawienie każdochwilowe jest nam najpożyteczniej­sze, jako odnoszące się wprost do nas.

 

Najlepiej oświeceni bywamy słowami, którymi Bóg wprost do nas przemawia. Nie przez książki, ani przez ciekawe dociekania nabiera się wiedzy w rzeczach Bożych; środki te, same przez się, dają naukę próżną, zmąconą i wiel­ce nadymającą.Czytaj dalej »ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (9) – Objawienie każdochwilowe jest niewyczerpanym źród­łem świętości

Wydrwienie i cierniem ukoronowanie.

Mat. 27, 27 – 30 . Tedy żołnierze starościni wziąwszy Jezusa do ratusza, zebrali do niego wszystką rotę; a zwłóklszy go, włożyli nań płaszcz szkarłatny; uplótłszy koronę z ciernia, włożyli na głowę jego i trzcinę w prawicę jego; a kłaniając się przed nim naigrawali się go, mówiąc: Bądź pozdrowion królu Żydowski. A plując nań, wzięli trzcinę i bili głowę jego.
Mar. 15, 16—19. A żołnierze w prowadzili go do sieni ratuszowej i zwołali wszystką rotę. I oblekli go w purpurę i włożyli nań, uplótłszy cierniową koronę. I poczęli go pozdrawiać: Witaj królu żydowski. I bili głowę jego trzciną i plwali nań a  padając na kolana, kłaniali się jemu.
Jan. 19, 2 – 3. A żołnierze, uplótłszy koronę z ciernia, włożyli na głowę jego i szatą szkarłatową odziali go. I przychodzili do niego, a mówili: Witaj królu żydowski: i dawali mu policzki.

Czytaj dalej »Wydrwienie i cierniem ukoronowanie.

Kara biczowania

1. Kara biczowania.

Kara biczowania należała w ogóle do najtwardszych i najstraszniejszych. Jest ona jedną z głównych tajemnic w męce Chrystusowej i dlatego to wspomina Zbawiciel o niej, kiedy przepowiada swoją mękę (Mat. 20, 19; Mar. 10, 34; Łuk. 18, 33).
Twardą i straszną była ta kara najpierw z powodu zelżywości swojej i hańby. Wszakże wymierzano ją pospolitym złym ludziom, niewolnikom, złoczyńcom i zwierzętom. U jednych musiał bicz zastąpić rozum, u drugich sumienie. Kogo biczem byle raz dotknięto, ten był na zawsze już pozbawionym czci, zdeptanym i napiętnowanym. Dlatego to nie pozwolił św. Paweł Rzymianom, aby go biczowali (Dziej. Ap. 22, 25).Czytaj dalej »Kara biczowania

Uroczystość Siedmiu Boleści Matki Bożej – Ks. P. Skarga

Uroczystość Siedmiu Boleści Matki Bożej.

(Piątek przed niedzielą Palmową).
(Święto to ustanowione zostało około roku Pańskiego 1413).
LEKCYA (z księgi Judyt rozdział 13, wiersz 22—24)

Ubłogosławił Cię Pan w mocy Swojej, iż przez Cię w niwecz obrócił nieprzyjacioły nasze. Błogosławionaś Ty córko od Boga wysokiego nade wszystkie niewiasty na ziemi! Błogosławiony Pan, który stworzył Niebo i ziemię, bo tak dziś imię Twoje uwielbił, że nie odejdzie chwała z ust ludzi, którzy będą pamiętać na moc Pańską wiecznie: dla których nie przepuściłaś duszy Twojej, dla ucisku i utrapienia narodu Twgo, aleś zabieżała upadkowi przed oczyma Boga naszego.
Czytaj dalej »Uroczystość Siedmiu Boleści Matki Bożej – Ks. P. Skarga

ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (4) – Oddanie się zwyczajnym czynom wagę złota nadaje

Nie można znaleźć w niczym prawdziwego pokoju,tylko w doskonałym poddaniu się Woli Bożej.

 

Dusza, która się nie odda całkowicie dzia­łaniu Boskiemu, nie znajdzie nigdy prawdzi­wego pokoju i zadowolenia, nie uświątobliwi  się, choćby najlepszych używała ku temu środ­ków i praktyk: najliczniejszych i najbardziej zalecanych…

Jeżeli ci to nie wystarcza i nie podoba ci się, co ci sam Bóg wybiera, któż ci dogodzić potrafi ? Jeśli ci nie smakuje pokarm, który ci przenajświętsza Wola Boża zgotowała, jakimże innym pokarmem się nasycisz?Czytaj dalej »ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (4) – Oddanie się zwyczajnym czynom wagę złota nadaje

Za ludzką pychę cierniem ukoronowany

Chodź i ty kochany bracie ze mną za  Panem Jezusem i za żołnierzami do ra­tusza i spoglądaj z litością i współczuciem na twego cierpiącego Zbawiciela.

Oto sa­dzają Go rozpustni żołnierze na kamieniu jakby na jakim tronie, zdarłszy przedtem szatę z Niego i łachman purpurowy na plecy Mu zarzuciwszy. Potem przynoszą pęk gałązek cierniowych i plotą z nich wieniec cierniowy, następnie wkładają ten wieniec na głowę Jezusa i cisną mocno rękami w żelazne rękawice zbrojnemi, tak że siedmdziesiąt dwa długie i ostre kolce wpiły się w czoło, w skronie i całą czaszkę najświętszej głowy Jezusa! Trysła z siedmdziesięciu dwu głębokich ran krew Zba­wiciela i zarumieniła szaty żołdaków: Jezus jęknął i do Ojca swego wzniósł oczy, ofiarując Mu ten niepojęty ból za nasze próżności, za naszą pychę i za wszystkie grzechy myślą popełnione! Czytaj dalej »Za ludzką pychę cierniem ukoronowany