Nauka Katolicka

Prawdziwa religia może być tylko jedna

Teza zwraca się najprzód przeciw indyferentyzmowi, który potrzebę religii wprawdzie uznaje, ale sądzi, że wszystkie religie są dobre.

Moderniści również uważają każdą religię za dobrą, bo każda w danym okresie czasu zaspokaja duchowe potrzeby i aspiracje swych wyznawców. W miarę atoli zmiany potrzeb duszy zmienia się i prawda religijna, przeto religia nieodpowiadająca potrzebom duszy danej epoki jest już fałszywą i winna być przez inną zastąpiona, tym potrzebom czyniącą zadość. 

Inni wreszcie przyznają, że teoretycznie i obiektywnie jedna tylko religia jest prawdziwą, ale zarazem twierdzą, że jest rzeczą niemożliwą fałszywą religię od prawdziwej odróżnić, przeto praktycznie wszystkie religie są dobre.

a) Ta oczywiście religia jest prawdziwą, która o Bogu, o naszym stosunku do Boga, o naszych obowiązkach względem Niego obiektywną prawdę głosi.

Religia, która o tych sprawach mówi nieprawdę lub miesza prawdę z nieprawdą jest fałszywą.

Religia taka nie może być dobrą, bo fałsz jest moralnym złem, a tylko prawda jest dobrem. Może ktoś subiektywnie, w dobrej wierze, uważać religię fałszywą za prawdziwą, ale ta mimo to jest obiektywnie fałszywą i złą. Nam się rozchodzi o religię obiektywnie prawdziwą.

b) Religia może być naturalną i nadprzyrodzoną

Naturalna jedna tylko może być prawdziwa, bo ta obejmuje te obowiązki, które płyną ze stosunku natury ludzkiej do Boga, a ten stosunek, przynajmniej w istotnych rzeczach, zawsze jest jednaki jak jednaką jest natura ludzka.

Religia nadprzyrodzona opiera się na objawieniu Bożym. Objawienie albo było dane dla całego rodu ludzkiego a wtedy religia objawiona obowiązuje wszystkich ludzi i oczywiście jedna tylko może być prawdziwą; albo była dana dla pewnego narodu jak np. religia żydowska, a wtedy tylko ten naród obowiązywała i mógł Bóg inną, czy to dla innego narodu, czy dla całej ludzkości objawić. Gdy mówimy, że religia objawiona jedna tylko może być prawdziwą, rozumiemy naturalnie religię objawioną dla całej ludzkości.

 


Ks. Dr. M. Sieniatycki – Apologetyka czyli dogmatyka fundamentalna. Kraków 1932. NAKŁADEM AUTORA, str. 7.

[Oprac. A.S]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s