-

„I NIECH MNIE NAŚLADUJE.” – cz. II
Patrzcie na wszechmocną i nieskończenie delikatną Rękę Boga: podtrzymuje was ona, gdy druga Jego ręka was uderza; jedną ręką Bóg karci, a drugą ożywia; uniża i podnosi, a swymi ramionami łagodnie obejmuje wasze życie od krańca do krańca, łagodnie, ale i z mocą: więcej
-

„NIECH WEŹMIE KRZYŻ SWÓJ…”- cz. II
Wiecie, że jesteście żywymi świątyniami Ducha Świętego i powinniście – jak żywe kamienie – być umieszczeni przez Boga miłości w budowli Niebieskiego Jeruzalem. Spodziewajcie się więc, że będziecie ociosywani, rozcinani i wygładzani młotem krzyża; inaczej pozostalibyście jak nieobrobione kamienie, do niczego niezdatne, którymi się gardzi i precz od siebie odrzuca. więcej
-

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 12) – Jak ciasna jest droga, która wiedzie do żywota i jak ogołoceni powinni być ci, którzy iść nią mają.
na jednej rzeczy potrzebnej, którą jest umiejętność prawdziwego zaparcia się siebie tak wewnątrz jako i z zewnątrz przez wydawanie się na cierpienia dla Chrystusa i wyniszczanie we wszystkiem. Albowiem w tem ćwiczeniu wypełnia się i znajduje wszystkie i więcej niżeli wszystkie. Jeśli natomiast zabraknie tego ćwiczenia, które jest związkiem i korzeniem cnót, wszelkie inne sposoby… więcej
-

Wszystko, co złem nazywasz, byłoby dla ciebie dobrem…
Skoro zaś potrzeba było, aby Chrystus był cierpiał i tak wszedł do chwały swojej (2), czyżbyś ty chciał bez walki stać się uczestnikiem wiecznego szczęścia? Grubo się mylisz, szukając innej drogi do nieba. Istota cnoty zasadza się na czynieniu dobrego a cierpliwym znoszeniu złego. Oznaki nabytej cierpliwości są następujące: więcej
-

O NOSZENIU KRZYŻY – Ks. Karol Antoniewicz
Nie zostałeś lepszym, lecz czyjaż w tem wina? Czyż wina lekarza i lekarstw że chory nie wyzdrowiał, jeśli lekarstwa użyć nie chciał? Dawał ci Bóg tyle łask, kiedyś w szczęściu zostawał, a jednak nie przełamałeś złości twojej. Użyczył ci Bóg tej największej, ostatecznej łaski krzyża, a tyś nią wzgardził i roztrwonił jak i inne. Zguba… więcej
-

ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (13) – Im bardziej opuszczona jest dusza Bogu oddana, tym szczodrobliwiej bywa obdarzoną.
Im więcej zdajemy się tracić, tem więcej zyskujemy; ogałaca On naturę, aby nas obdarzyć w sposób nadprzyrodzony. Kochaliśmy Go za Jego dary, ukrył je tedy, abyśmy Go kochali dla Niego samego, a przez odjęcie nam tych darów chce nam dać ów dar największy i najdroższy ze wszystkich, bo zawierający w sobie wszystkie. więcej
-

ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (9) – Objawienie każdochwilowe jest niewyczerpanym źródłem świętości
Święcić imię Pańskie, jest to znać, wielbić i miłować tego, który nosi to imię najsłodsze. Jest to jednocześnie znać, kochać i uwielbiać Jego najmiłościwszą Wolę, w każdej chwili i w każdym jej objawie, uważając wszystko za powłoki i zasłony tej przenajświętszej i przedwiecznej Woli, świętej w swym działaniu, w swoich słowach,w każdym objawie swoim, świętej… więcej
-

Wydrwienie i cierniem ukoronowanie.
Mat. 27, 27 – 30 . Tedy żołnierze starościni wziąwszy Jezusa do ratusza, zebrali do niego wszystką rotę; a zwłóklszy go, włożyli nań płaszcz szkarłatny; uplótłszy koronę z ciernia, włożyli na głowę jego i trzcinę w prawicę jego; a kłaniając się przed nim naigrawali się go, mówiąc: Bądź pozdrowion królu Żydowski. A plując nań, wzięli… więcej
-

Uroczystość Siedmiu Boleści Matki Bożej – Ks. P. Skarga
Jak niezmiernemi i jakiej przed Bogiem ceny, były boleści poniesione przez Najświętszą Maryję Pannę w ciągu całego Jej życia, a najbardziej podczas Męki i śmierci najdroższego Jej Syna, jest już to dowodem, że na ich uczczenie Kościół Boży odrębne święto ustanowił. Łącząc się przeto w duchu z tą intencyą Kościoła, święćmy dzisiejszą uroczystość przez rozważanie,… więcej
-

ZDAJ SIĘ NA WOLĘ BOŻĄ! (4) – Oddanie się zwyczajnym czynom wagę złota nadaje
Gdyby chciały zrozumieć wartość codziennych spraw i obowiązków swoich, wartość w odniesieniu do ich uświątobliwienia najdrobniejszych i nic na pozór nieznaczących zdarzeń, które im nastręcza Boska Opatrzność, jako tyle środków udoskonalenia się, wartość codziennych przykrości i krzyżów, jakżeby prędkim i pewnym krokiem na drodze świętości postępowali! I nierównie prędzej kresu zamiarów Bożych dochodziliby, niż przez… więcej
-

Rozmyślania o męce – Anioł umacnia Jezusa
Wczuj się w konające Serce Zbawiciela! Tu się ucz i poznaj, jak niezmierzonem złem jest grzech w oczach Boga. Tu ze Zbawicielem obudź w sobie uczucia zawstydzenia i skruchę za popełnione grzechy. Tu przejmij się wstrętem do wszystkiego, co obraża Boga; nie odchodź z tego miejsca, póki nie uczynisz niezłomnego postanowienia: raczej umrzeć, niż grzech… więcej
-

Rozmyślania o miłości Bożej (17) – O NIEBIE
Wszystkie przykrości, cierpienia i boleści, słodkie nam się staną wobec tej nadziei, że one zapewnią nam szczęście kochania Pana Boga przez wieczność całą, jeśli tu dla Jego miłości potrafimy uzbroić się w cierpliwość i wytrwałość; że nas ochronią od najstraszniejszego z nieszczęść, jakiem jest pozbawienie na wieki tej Bożej miłości w piekielnej otchłani! więcej
-

Niegodni jesteśmy cierpienia Cz.I – O łasce niesienia krzyża (Ks. Antoniewicz)
Wolno nam powiedzieć: nie wiem, dla jakiej przyczyny Bóg na mnie ten Krzyż zesłał — ale nie wolno nam powiedzieć, że bez sprawiedliwej przyczyny i powodu to uczynił! więcej
-

Rozmyślania o Męce – Nie jako ja chcę, ale jako Ty
Wiesz o tem, tak mówił w objawieniu Pan Jezus do św. Katarzyny Seneńskiej (6), że zbawienie i cała doskonałość sług moich na tem polega, by czynili we wszystkiem wolę moją, by o spełnienie tej ustawicznie i z wszystkich sił swoich się starali, aby każdej chwili życia gotowi byli mnie słuchać, mnie czcić jedynie i mnie… więcej
-

Rozmyślania o Męce – O krwawym pocie Zbawiciela
Dwojaka potężna fala zalewała w Ogrójcu Najświętsze Serce Jezusa. Jedna była fala ognia gorejącego; druga, zabójcza fala gorzkości. więcej
