Kategoria: Wiersze

  • Nie przyniosłem pokoju ale miecz

    Nie przyniosłem pokoju ale miecz

    Z otchłani piekielnej z mroków szatańskich wyrwałeś mnie Boże bym stanął na ruinach bym zobaczył i zrozumiał co tutaj zostało więcej

  • Tutaj nie ma Boga nie

    Tutaj nie ma Boga nie

    …wstając otrzepał kurz i wyszedł , spojrzałem na piękny niegdyś kościół , ale nie zobaczyłem nawet kamienia na kamieniu, ogień świec piekielnie palił a dym pożerał dusze chciałem uciec lecz bramę zatrzasnął z hukiem… więcej

  • krzyk duszy

    krzyk duszy

    w łzach zatopiłem się cały  wołając O Boże do Ciebie  szeptem bezgłośnie  lecz ten  krzyk kamienie usłyszały więcej

  • ruiny wiary

    ruiny wiary

    garstkę ludzi modlących się do Ciebie ktoś z rękami w kieszeni przechadza się przed obliczem Twoim gwar i jarmark i nikogo to nie boli więcej

  • Na kolana przed Chrystusem!

    Na kolana przed Chrystusem!

    kiedy Ty wołasz  cierpieniem krwawym  Eloi, Eloi, lema sabachthan oni śpiewają radosne wybaczyłeś mi rzucając zło pod Twój krzyż  więcej

  • Oczyszczenie

    Oczyszczenie

    dusza umiera w płomieniach pragnienia spotkania z Tobą lecz Ciebie nie ma więcej

  • Ile jest wart ten twój świat?

    Ile jest wart ten twój świat?

    twoja dusza zbrukana nie tańczy nie śpiewa tylko błaga  odrzuć zmysłowe pragnienia zanurz się w prawdzie oczyszczenia więcej

  • pasterze szatana

    pasterze szatana

    Dokąd nas prowadzisz? Dokąd nieswoje stado gnasz? Miałeś być pasterzem . Pomyśl nie ma w tobie Boga już nie jesteś jednym z nas. więcej

  • ciężki jest krzyż?

    ciężki jest krzyż?

    ciężki jest krzyż? nie martw się w  udręce życia znajdziesz Go w szarym pyle każdego dnia tam gdzie ty będzie On ciężki jest krzyż? ale to tylko twoje grzechy więcej

  • Milczenie

    Milczenie

    pod krzyżem żyje pracuje i piszę w Milczeniu Twoim zgłębiam się często pragnąc Ci ulżyć zabrać torturę przejąć smutek a może cofnąć czas bym zrozumiał dlaczego zabijałem Go każdego dnia więcej

  • Wiersz o. Alfonsa Kolbego, brata o. Maksymiliana.

    Wiersz o. Alfonsa Kolbego, brata o. Maksymiliana.

    BŁOGOSŁAWIENI Błogosławieni, którzy w ofierze Siebie złożyli Panu nad pany I Jemu służyć stanowią szczerze Wśród niepowodzeń, wzgardy, szykany – Za tchnieniem łaski tak przemienieni: Błogosławieni! Błogosławieni, którzy swe siły I prace swoje, trudy, cierpienia Tak urządzają, by im służyły Dla chwały Bożej i dusz zbawienia Zbawiając bliźnich będą zbawieni: Błogosławieni! więcej

  • wichry wiary

    wichry wiary

    rzucany na skalisty brzeg smagany wichrem myśli złych płynę tam gdzie jesteś Ty może rozbiję się sztormy zatrzymają mnie lecz ja wiem zawrócić nie ma gdzie mapę schował czas kompas rozbiłem sam lecz płynę tam gdzie jesteś Ty ludzie mówią mi za duży okręt masz jesteś przecież jak reszta z nas lecz ja wiem nie… więcej

  • oczyszczenie

    jak zabić pustkę pokonać szorstki dotyk będąc rzucony w otchłań bez Ciebie i Twojej radości czym ugasić pragnienie wiecznej obecności Ciebie we mnie więcej

  • wstań

    wstań

    wstań zabierz swój krzyż pora już iść Najdroższą Krwią odmień swój los pokonaj strach nie płacz ciężko jest żyć lecz Ona jest pomoże ci   wstań odrzuć ten bicz pora już iść nie rań już Go obmyj swoje dłonie z przelanej Krwi nie płacz katem Mu byłeś lecz Ona jest pomoże ci   wstań koronę… więcej

  • kiedy

    kiedy

    kiedy żyjesz w szalonym pedzie dnia kiedy myślisz że śmierć to dobry plan kiedy w modlitwie nie znajdujesz Go kiedy wkoło widać samo zło Ona jest a z Nią Jej Syna blask więcej