Św. Jan od Krzyża

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 10) – jak dusza pogrążona ma być w ciemnościach, aby Wiara ją pewnie prowadziła

ROZDZIAŁ III

Mówi ogólnie, jak dusza ze swej strony również pogrążona ma być w ciemnościach, ażeby Wiara mogła wieść ją pewnie do szczytu kontemplacji.

Przypuszczam, że wyjaśniłem nieco, jako Wiara ciemna jest nocą dla duszy i jako dusza również ma być ciemną  czy pogrążoną w ciemnościach bez swego światła natural­nego, ażeby dać prowadzić się Wierze do wzniosłego celu zjednoczenia.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 10) – jak dusza pogrążona ma być w ciemnościach, aby Wiara ją pewnie prowadziła

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 10) – Wiara jest Nocą ciemności duszy

ROZDZIAŁ I.
W którym poczyna się mówić o drugiej części lub przyczynie tej Nocy, jaką jest Wiara. Dowodzi w podwójnem uzasadnieniu, iż ciemniejsza jest, niźli pierwsza i trzecia.

 

Przychodzi teraz mówić o drugiej części tej Nocy, to jest o Wierze, jako o przedziwnym a wspomnianym przez nas środku w dążeniu do celu, którym jest Bóg, nazwany także dla duszy najwłaściwiej trzecią częścią lub przyczyną owej Nocy. Albowiem Wiara, która jest tym środkiem, przy­równana jest do północy. Rzec tedy można, że ciemniejszą jest ona dla duszy niżeli pierwsza, a pod pewnym też względem niżeli trzecia: pierwsza bowiem, która dotyczy zmysłów, równa się zmrokowi, zapadającemu wówczas, kiedy ustaje widzenie wszelkiego zmysłowego przedmiotu, a przeto nie tak zupełnie pozbawionemu światła jak północ.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 10) – Wiara jest Nocą ciemności duszy

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 9) – o bezpośrednim środku dojścia do zjedno­czenia z Bogiem, którym jest Wiara

KSIĘGA DRUGA

W której jest mowa o bezpośrednim środku dojścia do zjedno­czenia z Bogiem, którym jest Wiara; a także o drugiej części tejże Nocy, jakośmy powiedzieli, odnośnie do ducha, zawartej w drugiej strofie następującej:

Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 9) – o bezpośrednim środku dojścia do zjedno­czenia z Bogiem, którym jest Wiara

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 8) – W jaki sposób zachować się ma dusza aby wejść w Noc zmysłów

ROZDZIAŁ XIII.
W którym mówi się o sposobie, w jaki zachować się ma du­sza, ażeby mogła wejść
w Noc zmysłów.

Zostaje jeszcze przydać pewne rady dla ułatwienia i pouczenia o wejściu w Noc zmysłów, przy czem wiedzieć należy, że dusza zwykle w podwójny wchodzi w nią sposób: jeden czynny, drugi zaś bierny.

Czynny stanowi to, co dusza zdolna jest uczynić i co czyni ze swej strony, aby w nią wstąpić, co poruszymy za­raz w najbliższych uwagach. Biernym natomiast jest ten, w którym dusza nic nie czyni jakoby z siebie, czy swojem staraniem, a tylko Bóg działa w niej, ona zaś zachowuje się biernie. Mówić będziemy o tem w księdze drugiej (1), gdy się zajmiemy początkującymi. A ponieważ tam, za łaską Bożą, podamy wiele rad im potrzebnych ze względu na liczne niedoskonałości, jakim ulegać zwykli na tej drodze, dlatego tu nie będziemy rozwodzić się nad niemi, tem bar­dziej, że na tem miejscu niewłaściwem byłoby je podawać.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 8) – W jaki sposób zachować się ma dusza aby wejść w Noc zmysłów

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 7) – Jakie pożądania wystarczą do wywołania szkód w duszy

ROZDZIAŁ XII.
W którym znajduje się odpowiedź na inne pytanie, mianowicie, jakie pożądanie wystarcza
do wywołania w duszy szkód wymienionych.

 

Szeroko moglibyśmy się rozwodzić na temat Nocy zmysłów, mówiąc o wszystkiem, co byłoby do powiedzenia o szkodach, wywoływanych przez pożądania, nie tylko w spo­sób przez nas wspomniany, lecz i w wiele innych. Jednakże odnośnie do naszego planu, to, cośmy powiedzieli, wystarcza, bo, jak się zdaje, wyjaśnia nazwę Nocy, nadaną ich umartwieniu, a i konieczność wejścia w nią, by dojść do Boga. Jedno, co się nasuwa, zanim mówić zaczniemy o spo­sobie, w jaki się w nią wstępuje, aby już część tę zakończyć, to wątpliwość, jaką mieć mógłby czytelnik w związku z tem, o czem mówiliśmy.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 7) – Jakie pożądania wystarczą do wywołania szkód w duszy

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 6) – Dlaczego konieczne jest, aby dusza nie miała żadnych żądz, nawet najmniejszych

ROZDZIAŁ XI.
W którym omawia się i dowodzi, jako dla dojścia do zjedno­czenia z Bogiem konieczne jest, aby dusza nie miała żadnych żądz, nawet najnieznaczniejszych.

 

Zdaje się, że czytelnik już dawno zapytać pragnie, czy osiągnięcie tego wysokiego stanu doskonałości musi koniecznie poprzedzić umartwienie zupełne wszystkich pożądań tak małych jako i wielkich i czy nie wystarczy umartwiać niektóre z nich a pozostawiać inne, które się wydają mniej znaczne. Albowiem zdaje się rzeczą twardą i bardzo trudną, by dusza doszła do takiej czystości i ogołocenia, aby nie miała skłonności ni przywiązania do żadnej rzeczy.Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 6) – Dlaczego konieczne jest, aby dusza nie miała żadnych żądz, nawet najmniejszych

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 5) – Jak pożądania zaćmiewają, brudzą i oziębiają duszę

ROZDZIAŁ VIII.
W którym jest mowa o tem, jak pożądania zaćmiewają duszę –
poparta porównaniami i świadectwami z Pisma św .

 

Trzeciem złem, które czynią duszy pożądania, jest to, że zaślepiają i zaćmiewają rozum. Bo jako chmury, przesłaniając widnokrąg, nie pozwalają przez się świecić słońcu; lub jak zwierciadło zamglone nie oddaje jasnego obrazu, albo jak w wodzie, zmieszanej z namułem, nie rozróżni się dobrze rysów przeglądającego się w niej oblicza, tak dusza, opanowana przez żądze, doznaje zaćmienia umysłu – i ani słońcu przyrodzonego rozumu, ani nadprzyrodzonej mądrości Boga niepodobna prawdziwie przeniknąć jej i oświecić. Tak zaś wyraża się w tym przedmiocie król-prorok Dawid: Comprehenderunt me iniąuitates meae, et non potui, ut viderem — pojmały mię nieprawości moje i nie mogłem przejrzeć (Ps. XXXIX, 13).Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 5) – Jak pożądania zaćmiewają, brudzą i oziębiają duszę

Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 4) O dwóch głównych szkodach, jakie pożądania sprawiają w duszy

ROZDZIAŁ VI.

W którym jest mowa o dwu głównych szkodach, jakie pożądania sprawiają w duszy: jednej negatywnej a drugiej pozytywnej. Czego dowodzi przy pomocy świadectw Pisma św.

Ażeby jaśniej i pełniej zrozumieć to, co powiem, dobrze będzie określić tu dwie główne szkody, jakie sprawiają w duszy żądze przyrodzone: jedną, że pozbawiają ją Ducha Bożego; a drugą, że duszę, w której żyją, nużą, dręczą, zaćmiewają, brudzą i osłabiają Czytaj dalej »Droga na Górę Karmel – Św. Jan od Krzyża (Cz. 4) O dwóch głównych szkodach, jakie pożądania sprawiają w duszy