Nauka Katolicka

I List Św. Jana Apostoła – Z objaśnieniami (Cz. 2)

A jakoście słyszeli, iż Antychryst idzie, i teraz Antychrystów wiele się zstało: skąd wiemy, iż jest ostatnia godzina. Z nas wyszli, ale nie byli z nas. Bo gdyby z nas byli, wżdy by z nami byli wytrwali: ale aby się okazali, iż nie wszyscy z nas są.

ROZDZIAŁ 2.

O zasługach Chrystusowych, zachowywaniu przykazań, miłości bliźniego, Antychrystach, i t. d.

1Synaczkowie moi, to wam piszę, abyście nie grzeszyli. Ale i jeśliby kto zgrzeszył, rzecznika mamy u Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego, (Abyście nie grzeszyli. Abyście się wedle  możności wstrzymywali od grzechów. Ale i jeśliby kto zgrzeszył. Niech nie rozpacza ale się ucieka do Chrystusa, który jest naszym rzecznikiem u Ojca. Jest zaś naszym rzecznikiem , przez ukazywanie siebie i przedstawianie swoich ran i zasług przed oblicze Boga Ojca. — Sprawiedliwego. Niewinnego i świętego, który przez swoję świętość najmilszy Ojcu, zasługuje na wysłuchanie, i który sprawiedliwie zadośćuczynił za nasze grzechy. Patrz Wujka.)

2a on jest ubłaganiem za grzechy nasze. A nie tylko za nasze, ale i za wszego świata. ( A on jest odkupieniem za grzechy nasze. Odyż on ofiarując samego siebie na krzyżu, zadość uczynił za nasze grzechy.)

3A przez to wiemy, iżeśmy go poznali, jeślibyśmy przykazania jego zachowywali. (A przez to wiemy. Z tego. prawdopodobnie ro­zumiemy. Iżeśmy go poznali, Ze go znamy i miłuje­my. Bierze się tu poznanie nie w sensie teoretycznym i jałowym, lecz w praktycznym, które się łączy z miłością.)

4Kto mówi, że go zna, a przykazania jego nie chowa, kłamcą jest, a prawdy w nim nie masz. ( Kto mówi że go zna,. Znajomością prawdziwą i zbawienną, to jest, praktyczną, która znającego przywodzi do żywota wiecznego. Patrz Wujka)

5Lecz kto zachowywa słowo jego, prawdziwie się w tym miłość Boża wykonała i przez to wiemy, iż w nim jesteśmy. (Słowo jego. Przykazania i wolę jego. Prawdziwie się w tym miłość Boża wykonała. Ten doskonale miłuje Boga albowiem miłość się udowadnia przez uczynki.—Iż w nim jesteśmy. Że się jego trzymamy, i z nim jesteśmy ściśle złączeni.)

6Kto mówi, iż w nim mieszka, powinien, jako on chodził, i sam chodzić. ( Mieszka. Przebywa jak człowiek w ciele, albo latorośl w winnej macicy. — Chodził. Żył, sprawował się, postępował.)

7Namilejszy, nie nowe rozkazanie wam piszę, ale rozkazanie stare, któreście mieli od początku. Stare rozkazanie jest słowo, któreście słyszeli. (Nie nowe rozkazanie. Mówi o przykazaniu miło­ści Boga i bliźniego, które jest przykazaniem starem, pochodzącem z praw a przyrodzonego, ogłoszonem już ży­dom w starym zakonie, Lew . 19, 18. — Któreście mieli od początku. W którem byliście wyćwiczeni od począt­ku, jak skoro przyjęliście Chrystusa. — Słowo któreście słyszeli. O miłości Boga i bliźniego.)

8Zasię rozkazanie nowe piszę wam, co prawda jest i w nim, i w was: iż ciemności przeminęły, a prawdziwa światłość już świeci. (Zasię rozkazanie nowe piszę wam. Znowu wam wrażam to przykazanie o miłości, które jest wprawdzie starem, ale gdy poszło w zaniedbanie, znowu zostało odnowionem i podniesionem przez Chrystusa, a przeto słu­sznie się nowem nazywa. Stosuje mowę, owszem przy­wodzi owe słowa Chrystusa, Jan. 13, 34: Przykazanie nowe daję wam, abyście się społecznie miłowali, jakom was umiłował. Co. Która rzecz. — Prawda jest i w nim i w was. Przykazanie to, ta rzecz jest naj­prawdziwszą sama w sobie, najpewniejszą i najdawniej­szą, gdyż należy do praw a przyrodzonego; prawdziwą jest także w was, gdyż wy je (to przykazanie) przyjęli­ście wraz z nowem życiem w Chrystusie. Albo sens jest: Przykazanie to ma miejsce tak w nim, to jest, Chrystusie, jak w was; albowiem Chrystus okazał tę mi­łość, i wy także go naśladujecie. — Iż ciemności. Nie wiadomości, pożądliwości i grzechy, które zawadzały tej miłości. — Prawdziwa światłość. Ewangelii, wiary, łaski i miłości.)

9Kto mówi, iż jest w światłości, a brata swojego nienawidzi, aż dotąd jest w ciemności. ( Iż jest w światłości. O której tylko cośmy rze­kli.— Aż dotąd jest w ciemności. Jeszcze zostaje w cie­mnościach.)

10Kto miłuje brata swego, w światłości mieszka, a zgorszenia w nim nie masz, (W światłości mieszka. Wiary i miłości chrześciańskiej. — A zgorszenia w nim nie masz. Nigdy się nie potknie i bez uszkodzenia nóg przebiega drogę przyka­zań Bożych. Tak mamy Psal. 118, 165: Pokój wielki tym którzy zakon twój miłują, a nie mają obrażenia.
Albo sens jest: Nikomu nie daje zgorszenia.)

11Lecz kto nienawidzi brata swego, w ciemnościach jest i w ciemnościach chodzi, a nie wie, gdzie idzie, iż ciemności zaślepiły oczy jego. (W ciemnościach jest. Błędów i złości.— A nie wie gdzie idzie. Zaślepiony gniewem, zazdrością, nienawiścią, i innemi namiętnościami, które sprowadzają ciemności na oczy duszy.)

12Piszę wam, synaczkowie, iż wam bywają odpuszczone grzechy dla imienia jego. ( Piszę wam synaczkowie. W trzech tych wierszach wyraża dzieci, młodzieńców i starców. Gdy więc tu mó­wi synaczkowie, należy to rozumieć o dzieciach; jakby rzekł: Cieszcie się dziatki, i radujcie, oraz dzięki skła­dajcie Bogu i jego miłujcie i czcijcie, i t. d. — Iż wam bywają odpuszczone. Zostały odpuszczone przez chrzest, i jeśli się później dopuścicie, będą odpuszczone przez pokutę grzechy, do których słabość waszego dziecinnego wieku i rozumu czyni was pochopnymi. — Dla imienia jego. Dla niego, to jest Chrystusa. Albo dla jego wzywa­nia, powagi i władzy.)

13Piszę wam, ojcowie, żeście poznali tego, który jest od początku. Piszę wam, młodzieniaszkowie, iżeście zwyciężyli złośnika. Piszę wam, dziateczki, iżeście poznali Ojca, ( Piszę wam ojcowie. Wyraża mężów dojrzałych i starców. — Żeście poznali tego, który jest od początku. Starzy pospolicie się chwalą, że wiele widzieli i doświadczyli, wedle owych słów Joba 12, 12: W starych jest mądrość, a w długim wieku roztropność. Tym tedy starym stosownie do ich usposobienia winszuje Ś. Jan , iż poznali starca dni, to jest, Boga, który jest od po­czątku, czyli od wieków. Iżeście zwyciężyli złośnika. Djabła z pożądliwościami, któremi zwykle napastuje wiek młodzieńczy.)

14Piszę wam, młodzieńcy, iżeście mocni, a słowo Boże mieszka w was i zwyciężyliście złośnika. (Iżeście poznali ojca. Jakby rzekł: Dzieci wielce się cieszą widokiem łaskawego i kochającego ojca, i jego miłują, i wszystkiego dobrego od niego się spodzie­wają i oczekują. Cieszę się tedy i winszuję wam, iżeście poznali prawdziwego Ojca Boga, gdyście Jego wiarę przyjęli i nauczyliście się jego czcić i wzywać, i t. d.—
Boście mocni. I zwyciężyliście złośnika. — A słowo Boże mieszka w was. I zachowujecie słowa i przykazania Boże.)

15Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli kto miłuje świat, nie masz w nim ojcowskiej miłości. ( Nie miłujcie świata, Świat bierze się tu za życie światowe, jakiego się trzymają ci, którzy służą chciwości, zaszczytom, rozkoszom, bogactwom.  Ani tego co jest na świecie. Jak to należy rozumieć, poka­zuje się z tego, co dalej mówi w wierszu następnym.— Nie masz w nim ojcowskiej miłości. Albowiem jak powiada S. Jakób, 4, 4: Przyjaźń tego świata jest nieprzyjaciółką Bożą. Ktobykolwiek tedy chciał być przyjacielem tego świata, stawa się nieprzyjacielem Bo­żym.)

16Abowiem wszytko, co jest na świecie, jest pożądliwość ciała i pożądliwość oczu, i pycha żywota, która nie jest z Ojca, ale jest z świata. ( Wszystko co jest na świecie. Albo sens jest: całe jakby ciało pożądliwości i grzechu, w tych trzech czę­ściach, które wylicza, jakby w członkach swoich albo żywiołach się zamyka. Albo oznacza, iż wszystko co się znajduje na tym świecie naturalnym i widzialnym, albo pociąga duszę ponętami rozkoszy, albo ją zapala chci­wością bogactw, albo nareszcie podnosi w pychę swoją wielkością i przepychem. — Pożądliwość ciała. Chęć rozkoszy. — Pożądliwość oczu. Chciwość, która się roz­drażnia widokiem rzeczy kosztownych, i napawa się ich posiadaniem. — Pycha żywota. Przepych w życiu, wy­niosłość, zuchwalstwo i wystawność, które się zwykle wyrażają w życiu i obyczajach ludzi pysznych. — Któ­ra. Trojaka pożądliwość.—Nie jest z Ojca. Którego ska­żenia i zepsucia sprawcą nie jest Bóg, ale ono powstało z Adama; który pierwszy pożądał i zgrzeszył, i którego winy naśladuje świat i ludzie światowi.)

17A świat przemija i pożądliwość jego. Lecz kto czyni wolą Bożą, trwa na wieki. (A świat przemija. Kładzie przyczynę, dla czego świata miłować nie należy, gdyż świat przemija, to jest, czas ulata, i ludzie, podlegli czasowi, z upływem cza­su starzeją, i odchodzą z tego świata. — I pożądli­wość jego. Gdyż wraz z ludźmi giną i pożądliwości tych dóbr widzialnych. — Trwa na wieki. Stawszy się uczestnikiem w niebie żywota błogosławionego i wie­cznego.)

18Synaczkowie, ostateczna godzina jest. A jakoście słyszeli, iż Antychryst idzie, i teraz Antychrystów wiele się zstało: skąd wiemy, iż jest ostatnia godzina. ( Ostateczna godzina jest. Ostatni wiek świata.— A jakoście słyszeli iż Antychryst idzie. P . Wujka. — Stąd wiemy, iż jest ostatnia godzina. Ostatni wiek w którym ma przyjść Antychryst, i jego poprzednicy.)

19Z nas wyszli, ale nie byli z nas. Bo gdyby z nas byli, wżdy by z nami byli wytrwali: ale aby się okazali, iż nie wszyscy z nas są. (Z nas wyszli. Z naszego zgromadzenia wiernych; wszyscy bowiem heretycy odstępują od wiary Chrystu­sowej raz przyjętej, i wpadają w herezją. — Nie byli z nas. Nie byli prawdziwymi i gruntownymi chrześcianami.— Wżdyby z nami byli wytrwali. Stale i zawsze.— Ale aby się okazali. Sens, który podaje tekst Syryjski, jest: Ale wyszli z nas, aby się okazało iż nie byli z nas.  Bóg dopuścił, żeby odstąpili, aby się tym sposobem wy­dała ich niestałość, lekkość i pycha, i t. d.)

20Lecz wy pomazanie macie od świętego i wiecie wszytko. ( Lecz wy pomazanie macie od Świętego. Macie łaskę i mądrość od Chrystusa, albo od Ducha Ś. Przez pomazanie niektórzy rozumieją chrzest, podczas którego namaszcza się nam wierzch głowy; inni sakra­ment bierzmowania, przy którym namaszcza się nam czoło; inni chrześcianizm, który ma nazwisko od Chry­stusa, to jest, pomazańca; inni łaskę; inni dar mądrości i rozumienia; inni natchnienie Ducha S. Ale te wszy­stkie rzeczy, jakkolwiek różne, wyrażają jedno i to samo; chrystyjanizm bowiem wszystkie je zawiera. — Wiecie wszystko. Nabyliście najobszerniejszej wiedzy o rzeczach Boskich i należących do Kościoła, tak iż nie potrzeba was wiele uczyć.)

21Nie pisałem wam, jako nie znającym prawdy, ale jako ją znającym, a iż każde kłamstwo nie jest z prawdy. (Ale jako ją znającym. Żeby wam przywieść na pamięć to, co już wiecie. — A iż każde kłamstwo nie jest z prawdy. Powtórzyć należy znającym, jakby rzekł: Napisałem to wam znającym prawdę, a zatem również znającym co kłamstwo, to jest, że błędy, fałsze i herezje nie są z prawdy, i nie pochodzą z niej, ale się jej sprzeciwiają.)

22Kto jest kłamcą, jedno ten, który przy, iż Jezus nie jest Chrystusem? Ten jest Antychryst, który przy Ojca i Syna. ( Kto jest kłamcą. To jest najkłamliwszym.— Chrystusem. Obiecanym Messyaszem.—Ten jest Antychryst. Ten słusznie się może nazywać Antychrystem, gdyż się sprzeciwia Chrystusowi. — Który przy Ojca i Syna. Gdyż zaprzeczając że Chrystus jest Synem Bożym, zaprzecza, iż Bóg jest Ojcem; Ojciec bowiem i Syn są dwie rzeczy nieodłączne, i nie można zaprzeczyć jednej, żeby tem samem nie znosić drugiej.)

23Każdy, co się przy Syna, ani Ojca ma. Kto wzywa Syna, i Ojca ma. ( Ma. Wierzy.)

24Wy, coście słyszeli od początku, niechaj w was trwa. Jeśliby w was trwało, coście słyszeli od początku, i wy w Synie i Ojcu trwać będziecie. (Wy coście słyszeli od początku, niechaj w was trwa. Niechaj w was przetrwa to wszystko, coście słyszeli od początku; jakby rzekł: Trwajcie stateczniew wierze, nauce i życiu chrześciańskiem, któreście przy­jęli. — W Synie i Ojcu trwać będziecie. Połączycie się z Ojcem i Synem przez prawdziwą wiarę, nadzieję i miłość.)

25A ta jest obietnica, którą on nam obiecał, żywot wieczny. 

26Tom wam napisał o tych, którzy was zwodzą. ( Ta jest obietnica. To jest, rzecz obiecana. — Którą on nam obiecał. To jest, jeśli w nim trwać bę­dziemy.)

27A wy, pomazanie, któreście wzięli od niego, niechaj w was trwa. A nie potrzebujecie, aby was kto uczył. Ale jako pomazanie jego uczy was o wszytkim i jest prawdziwe, a nie jest kłamstwo. A jako nauczyło was, trwajcie w nim. (A wy pomazanie któreście wzięli od niego, niechaj w was trwa. Słowa tak uszykować należy: A pomazanie któreście wzięli od niego, niechaj w was trwa. Co rozu­mie przez pomazanie, powiedzieliśmy wyżej w. 20. — Jako pomazanie jego uczy was. Czego was uczy namaszczenie, to jest, natchnienie Boże, dar mądro­ści i rozumienia, i zdrowa nauka, którą macie w chrystianizmie.)

28I teraz, synaczkowie, trwajcie w nim, abyśmy, gdy się okaże, ufanie mieli, a nie byli zawstydzeni od niego w przyszciu jego. (Abyśmy gdy się okaże. Chrystus w chwale na sąd ostateczny.— Ufanie mieli. Stawienie się przed nim bez wyrzutów sumienia.)

29Jeśli wiecie, iż sprawiedliwy jest, wiedzcie, iż i wszelki czyniący sprawiedliwość z niego się narodził (Jeśli wiecie. Gdyż wiecie. — Iż sprawiedliwy jest. Że Chrystus jest sprawiedliwym sędzią i samą spra­wiedliwością. — I wszelki czyniący sprawiedliwość. Któ­ry sprawiedliwie i chwalebnie żyje. — Z niego się na rodził. Przez łaskę i otrzyma posiadłość dziedzictwa niebieskiego.)

 

 

Wykład X . J. Wujka.

1. Rzecznika mamy. Na to miejsce Augustyn S. tak pisze: Ale tu kto rze­cze: To się tedy swieci nie modlą, za nami? To się biskupi i pasterze za ludźmi nie przyczyniają? I owszem wszystkie członki, mówi jedne drugie się modlą: ale głowa za wszystkimi się przyczynia. I na drugim miejscu: Pan nasz Jezus Chrystus jeszcze się przyczynia za nami: wszyscy męczennicy, którzy są z mm, przyczyniają się za nami: i tak długo będzie trwało ich przyczynianie, póki trwać będzie nasze wzdychanie. (August, in epist. Joan. tract. Jak. 5, 16. in Psal. 85. Rzym. 8, 34)

4. Kłamcą jest. Tacyć to dzisiejszy Ewangelikowie, którzy mówią, iż Boga znają przez wiarę; lecz przykaza­nia jego ani chowają, ani chować mogą: powiadając, że jest ku zachowaniu niepodobne.

18. Iż Antychryst idzie. Antychryst on przedniejszy a główny przeciwnik Pana Chrystusów, .(który tak jest głową wszystkich niewiernych ludzi, jako Pan Chrystus jest głową wszystkich wiernych i pobożnych będzie jedna pewna osoba, która przyjdzie tudzież przed dniem sądnym: o której pisze Daniel 8 i 11. Paweł II . Tessalon. 2 i Jan S. i tu, i w Objawieniu 13. Którego wszyscy heretycy a zwłaszcza kacermistrzowie, są członkami i gońcami. I przetoż je też Jan S. Antychrystami zowie, temi słowy: Teraz wiele Antychrystów wyszło na świat i zim pewny, po którym je poznawać mamy, opisuje. Iż, prawi, wyszli z nas, i me wytrwali z nami. Zkąd i Cypryan tak pisze: Wszystkie, którzy jedno wyszli z Kościoła, i którzy walczą przeciw Kościołowi, Jan S. nazwał Antychrystami. I Augustyn S. Wszyscy zaiste (mówi), którzy wychodzą z Kościoła, i odcinają się od jedności jego, są Antychrystam i o tem nikt nie wątpi. Bo je tak opisał Jan S.  Którzykolwiek tedy me trwają z nami w kość katolickim, ale z nas wychodzą, jasna rzecz jest, że są Antychrystami. Patrzmyż tedy, jeśli om z nas czyi my nich wyszli. Ale nie daj Boże, aby my z nich, i owszem oni z nas. Dotąd Augustyn b. (Cypr. ud. i , epist. August, in epist. Joan, tract. 3).

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “I List Św. Jana Apostoła – Z objaśnieniami (Cz. 2)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: