Nauka Katolicka

List Św. Pawła do Tytusa

A głupich gadek i wyliczania rodzajów, i sporów, i swarów zakonnych chroń się: abowiem są niepożyteczne i próżne. Człowieka heretyka po pierwszym i wtórym strofowaniu się strzeż, wiedząc, iż jest wywrócony, który takowy jest, i grzeszy, gdyż jest własnym sądem potępiony.

Wprowadzenie do Listu Św. Pawła Apostoła do Tytusa.

Wykład X. J. Wujka

Tytusa ucznia wiernego, którego w Krecie wyspie Biskupem był po­stanowił, w tym liście wprawuje (jako y Tymoteusza), a w nim wszystkie Biskupy, jakie ludzie po wszystkich mieściech na biskupstwo albo na kapłaństwo obierać i poświęcać ma: i czego mają nauczać ludzi wszystkich stanów, strzegąc się heretyków i fałszywych nauk, dobre uczynki zale­cając, a sami siebie dając im na przykład we wszystkiem dobrem.

 

ROZDZIAŁ 1

O przymiotach biskupa, strofowaniu Kreteńczyków, i t.d.

1Paweł, sługa Boży i apostoł Jezusa Chrystusa według wiary wybranych Bożych i uznania prawdy, która jest według pobożności ( Według wiary wybranych Bożych. Posłany na to, abym ogłaszał wiarę na zbawienie tym, którzy są wybranym od Boga, Abym wszystkich wiernych, a zwłaszcza świętych i wybranych, nauczał świętej i  prawdziwej wiary, żeby przez nią przyszli do poznania  prawdy.—I uznania prawdy. Aby poznali prawdę Ewan­geliczną.— Która jest według pobożności. Która naucza, abyśmy święcie i pobożnie żyli, i należycie rozumieli o Bogu i religii)

2ku nadziei żywota wiecznego, którą Bóg, który nie kłama, obiecał przed czasy wiekuistymi, (Ku nadziei żywota wiecznego. Która prawda po­daje nam żywot wieczny, i uczy, żebyśmy się jego spo­dziewali i do niego dążyli. — Którą. Który, to jest, ży­wot wieczny. — Obiecał. Postanowił i przeznaczył dać wiernym swoim — Przed czasy wiekuistemi. Przed stwo­rzeniem świata; przed wieki.)

3a objawił czasów swoich słowo swe przez przepowiadanie, które mi jest zwierzone według rozkazania zbawiciela naszego, Boga: (Czasów swoich. W czasie właściwym.  Słowo swe. Które się stało ciałem; tak ś. Hieronim. Albo rozumie obietnicę Bożą żywota wiecznego.)

4Tytusowi, miłemu synowi według spólnej wiary, łaska i pokój od Boga Ojca i Jezusa Chrystusa, zbawiciela naszego. ( Według spólnej wiary. Nie według ciała, ale we­dług spólnej wiary i ducha, przez któregom cię zro­dził w Chrystusie.— Łaska. Niech będzie, albo niech się pomnaża.)

5Dlategom cię zostawił w Krecie, abyś to, czego nie dostawa, naprawił i postanowił kapłany po miastach, jakom i ja tobie rozrządził. (W Krecie. Na wyspie Krecie. — Czego niedostawa naprawił. Co jeszcze pozostaje do naprawienia. — Kapłany. A także i biskupów. P. W. — Jakom i ja tobie rozrządził. Jakom ja tobie był rozkazał; albo takich iakich ja tobie opisałem, i teraz znowu opisuję.)

6Jeśli kto jest bez winy, mąż jednej żony, syny wierne mający, nie obwinowane w zbytku abo nie poddane. ( Jeśli kto jest bez winy. Ten bowiem jest godny biskupstwa i kapłaństwa, który tak żyje, iż go nikt słusznie o występek pomawiać nie może, i który jest
dobrej sławy i imienia.— Mąż jednej żony. Patrz, co się rzekło. I. Tym. 3, 2 — Syny wierne mający. Wyznawających wiarę Chrystusową. — Nie obwinowane w zbytku. W jedzeniu i piciu, za którem też idzie rozpusta.— Albo nie poddane. Nieposłuszne starszym.)

7Abowiem Biskup ma być bez winy jako szafarz Boży: nie pyszny, nie gniewliwy, nie winopilca, nie bijący, nie chciwy zysku szkaradnego, ( Jako szafarz Boży. Namiestnik i sługa w szafo­waniu Ewangelii i Sakramentów. — Nie bijący. Patrz, co się rzekło I. Tym. 3, 3. — Nie chciwy zysku szka­radnego. Który zewsząd chce ciągnąć zysk, chociażby sposobom nieuczciwym.)

8ale wdzięcznie goście przyjmujący, dobrotliwy, trzeźwy, sprawiedliwy, święty, powściągliwy, (Dobrotliwy. Miłośnik dobrych. — Trzeźwy.  Roztropny. — Sprawiedliwy. Który żyje niewinnie pomiędzy ludźmi, i każdemu oddaje co się jemu należy — Święty. Pobożny i religijny. — Powściągliwy. Który powściąga namiętności, a zwłaszcza te, które prowadzą do rozpusty i ob­żarstwa.)

9trzymający się tej, która jest wedle nauki, wiernej mowy, iżby mógł napominać przez zdrową naukę i tych, którzy się przeciwiają, przekonać. ( Wedle nauki. Chrześcijańskiej religii. — Wiernej mowy. Prawdziwej i doświadczonej pewności. — Iżby
mógł napominać przez zdrową naukę. Był zdolnym u-pominać do pobożności, i wszelkiego rodzaju cnót, i to przez zdrową i nieskażoną naukę Ewangelii.— Przekonać.
Świadectwami Pisma ś. i mocnemi dowodami.)

10Abowiem jest wiele nieposłusznych, próżnomownych i zwodzicielów, a nawięcej, którzy są z obrzezania.( Zwodzicielów. Którzy sieją błędy pomiędzy wier­nymi, i odwodzą od prawdy. — Którzy są z obrzezania. Którzy są nawróconymi z żydowstwa, i nauczają, iż razem z cbrześciańską religią należy zachować żydowstwo.)

11Których trzeba przekonywać, którzy całe domy podwracają, ucząc, co nie potrzeba, dla zysku sprosnego. (Których trzeba przekonywać. W greckim, zamknąć usta. — Co niepotrzeba. Rzeczy fałszywych i szko­dliwych.)

12Powiedział niektóry z nich, własny ich prorok: Kreteńczykowie zawsze kłamliwi, złe bestie, brzuchowie leniwi. (Niektórzy z nich. To jest, Epimenides, poeta Kreteński. — Prorok. Zowie Epimenidasa prorokiem, albo dla tego, iż swoi go mieli za proroka, jak świad­czy Laerciusz; albo że napisał księgę de oratione (o modlitwie); albo nareszcie zowie się prorokiem dlate­go iż opisał przyrodzone wady swojego narodu, co uchodzi za jedno, jak gdyby przepowiadał wady potom­ków, gdyż wady wrodzone przodków prawie zawsze przechodzą na potomków. — Złe bestie. Tak się nazywają dla tego, iż byli skłonnymi do szkodzenia, jak bestie, które kąsają, lub bodzą rogami, i t. d. — Zawsze
kłamliwi. Ztąd powstało przysłowie u greków, u których kretyzować, to samo znaczy co kłamać.— Brzuchowie le­niwi. Dla tego że dogadzali lenistwu i brzuchowi.)

13To świadectwo jest prawdziwe. Dla której przyczyny ostrze je karz, aby zdrowi byli w wierze, ( To świadectwo jest prawdziwe. Wiedział o tem Paweł Ś. z doświadczenia i powszechnej wieści. — Aby zdrowi byli w wierze, Aby zachowali całość wiary i na­uki chrześcijańskiej, i odrzucali wszystko, co jej jest przeciwnem.)

14nie bawiąc się Żydowskimi baśniami i mandatami ludzi, którzy się od prawdy odwracają. ( Nie bawiąc się żydowskiem i baśniami. Żeby nie dawali ucha owym żydowskim baśniom, przez które chcą zaszczepić swoje żydowstwo.—I mandatami ludzi. Potę­pia tu apostoł rozkazy ludzi, nie wszystkich, (bo takim-by sposobem obalał wszystkie praw a ludzkie), ale tylko tych, którzy się sprzeciwiali prawdzie, i na jej miejsce podstawy wali baśnie, a zwłaszcza żydowskie, a także którzy usiłowali zatrzymać ceremonie praw a mojżeszowego, i wybór pokarmów od niego nakazany.)

15Wszytko czyste czystym, lecz pokalanym i niewiernym nie masz nic czystego, ale pokalane są ich i umysł i sumnienie. ( Wszystko czyste czystym . Patrz Wujka.)

16Wyznawają, iż Boga znają, lecz się uczynkami zapierają, będąc obrzydłymi i trudnymi do wierzenia, a do każdego uczynku dobrego nikczemnymi ( Lecz się uczynkam i zapierają. Gdyż uczynki nie odpowiadają wyznaniu, jako przeciwne przykazaniom Bo­żym, których się znajomością szczycą. — Trudne do wie­rzenia. Niewiernymi, nieposłusznymi, właściwie niedającymi się przekonać.— Nikczemnymi. Niezdatnymi do ża­dnego uczynku dobrego, i to z własnej winy.)

 

 

Wykład  X . J. Wujka

5. Abyś postanowił kapłany po miastach. Aczkolwiek biskupi i kapłani mogą być mianowani, obierani i prezentowani od królów, od pospólstwa, i od podawców: wszakże nie mogą być poświęceni i postanowie­ni, jedno od biskupów: jako tu oto Tytus z rozkazania Pa ła Ś. nie tylko poświęcał i stanowił, ale i obierał kapłany.

15. Wszystko czyste czystym. To jest, niemasz żadnego pokarmu nieczystego, któryby miał splugawić człowie­ka: tak jako w zakonie mojżeszowym było wiele pokarmów nieczystych, których się nigdy jeść nie godziło. Ale acz wszystkie pokarm y są czyste, wszakże przecie grzeszy ten, który ich z gorszeniem pożywa, kiedy się ich po­żywać nie godzi. I dobra rzecz jest wstrzymać się, albo zawsze, albo pewnych czasów, od mięsa i od wina. Nad­to, acz wiernym katolikom i mięso, i jajca, i mleczno jest czyste, i przeto go czasów swych pożywają: wszakże nieczystym (jakowi są heretycy wszyscy) nic nie jest czystego: ale splugawiony jest ich umysł i sumnienie. (Rzym. 14, 20)

 

ROZDZIAŁ 2

O sposobie nauczania ludzi rozmaitego wieku i stanu, i dobrodziejstwach wcielenia.

1A ty mów, co przystoi zdrowej nauce: ( Go przystoi zdrowej nauce. Co jest zgodnem
ze zdrową nauką.)

2Starcy, aby byli trzeźwi, wstydliwi, roztropni, zdrowi w wierze, w miłości, w cierpliwości. ( Starcy, aby byli trzeźwi. Grecki wyraz, oznacza tak czuwających jak trzeźwych. Patrz wyż. I. Tym. 3, 2. —Wstydliwi. W greckim, rozważni i poważni.—Roztropni. Patrz, co się rzekło. I. Tym 3, 2.— Zdrowi w wierze. Mocni, — W miłości. Aby była szczerą i nieudaną. — W cierpliwości. Ten jest zdrowym w cierpliwości, który tak znosi przeciwności, iż z tego powodu nic nie grze­szy, ani przeciwko Bogu, ani przeciwko bliźniemu.)

3Także stare niewiasty, w ubierze świętym, niepotwarliwe, niewiele wina pijące, na dobre uczące, ( W ubiorze świętym . Któryby znamionował świętość i pobożność. —Na dobre uczące. Jakby rzekł: Stare niech uczą młodych rzeczy dobrych i uczciwych: nie zaś lek­kich, głupich, lub wszetecznych.)

4aby młode białegłowy ćwiczyły w roztropności, żeby męże swoje lubiły, dziatki swe miłowały, ( Aby młode białogłowy ćwiczyły w roztropności. Patrz, co się rzekło II. Tym. 1,7.)

5roztropne, czyste, trzeźwe, o dom się starające, dobrotliwe, mężom swym poddane: aby słowo Boże nie było bluźnione. ( Trzeźwe. Tego wyrazu niema w greckim, i zdaje się, iż jest tłumaczeniem wyrazu poprzedzającego. — O dom się starające. Które ustawicznie siedzą w domu, i zajmują się domem. — Dobrotliwe. Dobre, uprzejme, łaskawe względem domowników.— A by słowo Boże nie było błuźnione. Aby chrześcijańska religia nie była poma­wianą u niewiernych, jakby sprzyjała namiętnościom.)

6Młodzieńce także napominaj, aby byli trzeźwi. 

7Samego siebie we wszytkim podawaj przykładem dobrych uczynków, w nauce, w szczerości, w powadze,

8słowo zdrowe, nie naganione: aby się ten, który jest przeciwny, zawstydził, nie mając nic, co by o nas miał mówić złego. (Słowo zdrowe. Podawaj słowo zdrowe. Rozumie na­ukę prawowierną nieskażoną.— Nienaganione. Któremu nic zarzucić nie można. — Ten który jest przeciwny. Prze­ciwnik, to jest, poganin, żyd, albo heretyk.)

9Słudzy, aby panom swym byli poddani, we wszytkim się podobając, nie sprzeciwiając się, ( Słudzy. Dodać należy: upominaj — We wszystkiem się podobając. Okazując posłuszeństwo w tem wszyst­kiem , co się nie sprzeciwia Bożemu prawu.)

10nie zdradzając, ale we wszytkim dobrą wierność pokazując: aby naukę zbawiciela naszego, Boga, we wszytkim ozdobili. ( Aby naukę Zbawiciela naszego Boga we wszystskiem ozdobili. Aby posłuszeństwem , wiernością i dobremi obyczajami zalecali naukę chrześciańską przed pana­mi swoimi.)

11Abowiem okazała się łaska Boga, zbawiciela naszego, wszytkim ludziom, (Albowiem okazała się łaska Boga. Przystoi, żebyś­my chrześcianie żyli święcie wedle przepisów, któreśmy tylko co podali; albowiem przebywamy w światłości Ewangelii, przez którą zostaliśmy nauczeni prawdziwej religii i obowiązków chrześciańskich. Zamiast okazała się, w greckim jest, zaświeciła.—Łaska Boga. Miłosier­dzie i dobroć Boża wyświadczona ludziom we wcieleniu Chrystusowem. Albo pod imieniem łaski Boga rozumie samo wcielenie, albo Chrystusa Zbawiciela naszego, któ­ry z miłosierdzia ku ludziom przyjął ich naturę.)

12nauczająca nas, abyśmy, zaprzawszy się niepobożności i świeckich pożądliwości, trzeźwie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, ( Niepobożności. Niedowiarstwa, bałwochwalstwa i wszelkich przesądów. — Świeckich pożądliwości. Świato­wych żądz, namiętności wszelkich cielesnych, pożądliwo­ści bogactw, czci i chwały. — Trzeżwie. Umiarkowanie, skromnie.)

13oczekiwając błogosławionej nadzieje i przyszcia chwały wielkiego Boga i zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa, ( O czekiwając błogosławionej nadzieje. Tymczasem póki oczekujemy obiecanej szczęśliwości, jako nagrody za dobre uczynki. — I przyjścia chwały wielkiego Boga. Rozumie chwalebne przyjście Chrystusa na sąd ostateczny.)

14który dał samego siebie za nas, aby nas wykupił od wszelakiej nieprawości a żeby oczyścił sobie lud przyjemny, naszladowcę dobrych uczynków. (Lud przyjemny. Tak nazywa lud szczególnie wy­brany i umiłowany od Boga; aby nas odkupionych i oczyszczonych od wszelkiej nieprawości posiadał jako lud szczególnie wybrany. — Naśladowcę dobrych uczynków. Zwolennika dobrych uczynków.)

15To mów i napominaj, i strofuj z wszelaką powagą. Żaden tobą niech nie gardzi (Żaden tobą niech nie gardzi. Tak się sprawuj na twoim urzędzie, tak dalece żyj święcie i nienagannie, aby się nikt tobą gardzić nie ważył.)

 

Wykład X . J . Wujka

13. Przyjście wielkiego Boga. Tu Apostoł Chrystusa Pana zowie nie tyl­ko Bogiem, ale i wielkim Bogiem . Co się z jednego greckiego artykułu jaśnie pokazuje, iż się to wszystko ściąga do jednej persony Pana Chrystusowej. (Vide Bellarm).

 

 

 

ROZDZIAŁ 3

O sposobie zachowania się względem przełożonych i wiernych, i t. d.

1Napominaj je, aby przełożeństwam i zwierzchnościam poddanymi byli, na rozkazanie posłuszni byli, na każdy dobry uczynek gotowymi, ( Je. Kreteńczyków. — Na rozkazanie posłusz­nymi byli. To jest, aby natychmiast ochotnie i z duszy okazywali posłuszeństwo — Na każdy dobry uczynek. W łożony od rządu i panów.)

2nikogo nie bluźnili, nie zwadliwymi byli, ale skromnymi, wszelką łagodność okazując przeciwko wszem ludziom. ( Nikogo nie bluźnili. To jest, nikomu nie złorzeczy­li i nikogo nie lżyli.— Ale skromnymi. Uprzejmymi, ci­chymi, ludzkimi.)

3Abowiem i my byliśmy niekiedy głupi, niewierni, błądzący, służący pożądliwościam i rozkoszam rozmaitym, w złości i w zazdrości żyjący, przemierźli, jedni drugich nienawidzący. (Niewierni. W greckim, nieposłuszni. Błądzący. Tak na drodze obyczajów, jak nauki.)

4Lecz gdy się okazała dobrotliwość i ludzkość zbawiciela naszego Boga: (Dobrotliwość i ludzkość. Szczególna miłość Boża względem ludzi.)

5nie z uczynków sprawiedliwości, któreśmy uczynili my, ale podług miłosierdzia swego zbawił nas, przez omycie odrodzenia i odnowienia Ducha świętego, ( Nie z uczynków sprawiedliwości, któreśmy uczynili. Nie przez zasługę naszych uczynków sprawiedliwych. — Przez omycie odrodzenia. Przez chrzest, którym ze­wnątrz obmyci, odradzamy się wewnątrz na synów Bo­żych przez łaskę przysposobienia.—I odnowienia Ducha świętego. W którym chrzcie przez łaskę Ducha Ś. odra­dzamy się, i stajemy się nowymi ludźmi świętymi, spra­wiedliwymi, i przyjaciółmi Bożymi. P. W.)

6którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, zbawiciela naszego,

7abyśmy usprawiedliwieni łaską jego, byli dziedzicami według nadzieje żywota wiecznego. ( Łaską jego. Nie naszą zasługą.— Byli dziedzicam i według nadzieje. Zaczęli już mieć nadzieję i dążyć do dziedzictwa królestwa niebieskiego.)

8Wierna jest mowa, a chcę, abyś tego potwierdzał, iżby się starali w dobrych uczynkach przodkować, którzy wierzą Bogu. Te rzeczy są dobre i pożyteczne ludziom. ( Wierna jest mowa. Jakby rzekł: To, com powie­dział, jest rzeczą prawdziwą i pewną. — Chcę abyś tego potwierdzał. Chcę abyś to twierdził, opowiadał.— W do­brych uczynkach przodkować. Tak się przykładać i od­dawać dobrym uczynkom, aby byli przewodnikami dla drugich w tych dobrych uczynkach, to jest przykładem a także upomnieniem.— Te rzeczy są dobre i pożyteczne ludziom . Albowiem tak czynić jest rzeczą poczciwą i po­żyteczną.)

9A głupich gadek i wyliczania rodzajów, i sporów, i swarów zakonnych chroń się: abowiem są niepożyteczne i próżne. (Wyliczania rodzajów. Patrz, co się rzekło I. Tym. 1.— 4. Ś. Hieronim powiada, iż był zwyczaj u opowiada­jących żydowstwo, że od Adama aż do Zorobabela tak szybko wyliczali na pamięć rodowody wszystkich, jak gdyby swoje własne imię powtarzali. — Swarów zakonnych. Czczych i rabińskich sporów około prawa.)

10Człowieka heretyka po pierwszym i wtórym strofowaniu się strzeż, (Strofowaniu. Upomnieniu.— Strzeż się. Unikaj. P. Wujka.)

11wiedząc, iż jest wywrócony, który takowy jest, i grzeszy, gdyż jest własnym sądem potępiony. ( Jest wywrócony. Pozbawiony wiary, nadziei i wszel­kich dóbr.— Grzechy. Z własnej winy i woli, gdyż jest zaciętym w kacerstwie— Własnym sądem potępiony. Przez
samego siebie potępiony, to jest przez to co czyni, gdyż z własnej to jego winy pochodzi, iż ni eopuszcza błędu i nie przychodzi do upamiętania.)

12Gdy poszlę do ciebie Artemana abo Tychika, spiesz się do mnie przybyć do Nikopola, abowiem tamem umyślił zimować. ( Gdy poszlę do ciebie Artemana albo Tychika. Aby na czas twojej nieobecności zastąpili cię w Krecie.— Do Nikopola. Miasta w Epirze.)

13Zenasa, doktora zakonnego, i Apolla pilnie prześli, aby im ninaczym nie schodziło. (Doktora zakonnego. Prawa Mojżeszowego, nie zaś Rzymskiego, albo greckiego. — Apolla. Którego częsta wzmianka w Dziejach Apostolskich i listach S. Pawła. Aby im na niczem nie schodziło. Upomina, aby ich tak dobrze opatrzonych na drogę wysłał, żeby im na niczem nie zbywało.)

14A niech się uczą i naszy w dobrych uczynkach przodkować na używanie potrzebne, iżby nie byli nieużytecznymi. ( Niech się uczą i naszy. Za twojem upomnieniem niech się uczą Chrześcianie. — W dobrych uczynkach przodkować. Patrz, co się rzekło w. 8. — Iżby nie byli nieużytecznymi. Aby się także i oni przyczyniali do postępu sprawy chrześciańskiej, i wedle możności przyno­sili pożytek, wspierając swojemi bogactwami opowiadaczów Ewangelii i sług kościoła)

15Pozdrawiają cię ci, którzy są ze mną wszyscy. Pozdrów te, którzy nas miłują w wierze. Łaska Boża ze wszytkimi wami. Amen. (Którzy są ze mną. Moi poufni i pomocnicy.—Którzy nas miłują w wierze. Tą miłością, którą wyznaje wiara chrześciańska. — Za wszystkimi wami. Wiernymi którzy są u ciebie.)

 

Wykład X. J. Wujka.

5. Zbawił nas przez omycie odrodzenia. Oto chrzest prawdziwie daje ła­skę, i jest przyczyną usprawiedliwienia i zbawienia: ponieważ grzechy oczyścia i gładzi, a k ternu odradza i od­nawia, i nawet i zbawia człowieka. Czego upornie przą dzisiejszy odszczepieńcy, samej wierze to wszystko przy­pisujący, a świętym Sakramentom moc i skutek ich odejmujący. (Czytaj Ephes. 5, 26. I. Piotr 3, 21. Dzieje 2, 38 i 22, 16 ))

10. Człowieka heretyka. Heretyk jest każdy, wedle Pawła Św., który uczy przeciw temu, co Apostołowie poda­li, i co wierzy i trzyma Kościoł katolicki Rzymski. Albo według Origena, który zowiąc się chrześcijaninem, przed się o prawdzie wiary chrześcijańskiej wierzy co inszego, a niźli ma postanowienie albo ograniczenie tradycyi albo nauki kościelnej. Albo według Augustyna, który się Kościołowi katolickiemu upornie sprzeciwia, śmiejąc uczyć nauk temu Kościołowi przeciwnych. Takiego Paweł Ś. po pierwszem albo wtórem napomnieniu, albo raczej i ka­raniu i strofowaniu, każe się strzedz, każe go odrzucić, i mieć za przeklęctwo; zkąd Tertulian dowodzi: Iż z heretykami nie każe Apostoł dysputować, ale raz albo dwa upomniawszy i skarawszy je, nie mieć z nimi więcej żadnej sprawy: iż już tacy nie z niewiadomości, ale z uporu i z przewrotności grzeszą, i sądem swym własnym bywa­ją potępieni, iż to sobie za pewną prawdę obierają, co jest fałsz, błąd i kłamstwo w kościele potępione, dla którego i oni bywają potępieni. K temu heretycy sami przez się bywają osądzeni i potępieni, według Hieronima, iż sami swą wolą wychodzą, sami się wyłączają z społeczności katolików wiernych. (Galat. 1, 8. Rzym. 16, 17, Orig in cap. 3 ad Titum. Aug. de difinit. I. Jan 2, 19.)

Koniec listu Ś . Pawła Apostoła do Tytusa.

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

O autorze A. Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “List Św. Pawła do Tytusa

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: