Nauka Katolicka

I List Św. Pawła do Koryntian – z objaśnieniami cz. XIII

ROZDZIAŁ 13

O koniecznej potrzebie miłości i je j przymiotach.

1Gdybych mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bych nie miał, zstałem się jako miedź brząkająca abo cymbał brzmiący. (Gdybych mówił językami ludzkimi. Przymawia Koryntczykom , którzy dar języków nad inne podziwiali. — I anielskimi. Gdybym mówił językiem, którego między sobą używają aniołowie. Albo przez język
anielski rozumie język najwytworniejszy. Przez podobną hiperbolę mówimy, że ktoś ma głos albo twarz anielską .—Jako miedź brząkająca. Jakby klekotka miedziana głośny dźwięk wydająca.)

2I chociabych miał proroctwo, i wiedziałbych wszytkie tajemnice i wszelką naukę, i miałbym wszytkę wiarę, tak iżbych góry przenosił, a miłości bych nie miał, nicem nie jest. (Tak iżbych góry przenosił. Ma na względzie słowa Chrystusa , Mat. 17, 19. — Nicem nie jest, Niemam żadnej wartości u Boga; nic z tych rzeczy mnie nie zaleca przed Bogiem, jeślibym pozbawiony był miłości. Patrz Wujka)

3I choćbych wszytkie majętności moje rozdał na żywność ubogich, i choćbym wydał ciało moje tak, iżbych gorzał, a miłości bych nie miał, nic mi nie pomoże.(Choćbym wydał ciało moje. Patrz Wujka )

4Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zajźrzy, złości nie wyrządza, nie nadyma się, 

5nie jest czci pragnąca, nie szuka swego, nie wzrusza się ku gniewu, nie myśli złego, (Nie szuka swego. Do szukania swego pobudza miłość własna, która jest występną namiętnością: miłość zaś ma na względzie pożytki drugich, — Nie wzrusza się ku gniewu. Nie łatwo się porusza do gniewu, ale jest cierpliwą w znoszeniu uraz. — Nie myśli złego. Nie przyznaje każdemu złego. Jeśli kto za draśnie, miłość nie uważa tego za krzywdę i urazę , i nie szuka zemsty, ale tłumaczy na dobre i zapomina.)

6nie raduje się z niesprawiedliwości, ale się weseli z prawdy. (Nie raduje się z niesprawiedliwości. Nie weseli się z tego, jeśli kto co złego i niesprawiedliwego uczyni.— Ale się weseli z prawdy. Prawda bierze się tu za słuszność, cnotę i sprawiedliwość. Miłość, widząc bliźnich sprawiedliwie i cnotliwie żyjących i postępujących w doskonałości, nie zazdrości im, lecz rad u je się jakby z własnego postępu.)

7Wszytko znosi, wszytkiemu wierzy, wszytkiego się nadziewa, wszytko wytrwa. (Wszystko znosi. Bardzo właściwą rzeczą miłości jest znosić wady i uchybienia drugich, i milczeniem pokrywać to, co innym szkodzić może, albo czerniąc sławę, albo innym sposobem szkodę jaką przynosząc. Wszystkiemu wierzy. Co rostropnie można wierzyć bez niebezpieczeiistwa błędu; łatwo się zgadza z drugimi; nie jest podejrzliwą.-— Wszystkiego się nadziewa. Wszelkiego dobra po bliźnim się spodziewa. — Wszystko wytrwa . Łatwo znosi skażone obyczaje bliźnich, ich opieszałość, i inne wady.)

8Miłość nigdy nie ginie: choć proroctwa zniszczeją, chociaż języki ustaną, chociaż umiejętność będzie zepsowana. (Miłość nigdy nie ginie. Sens jest, iż miłość jest tej własności, że kto ją aż do końca tego życia zachowa, przetrwa ona z nim i w życiu wiecznem, gdy tymczasem inne dary ustaną. — Choć proroctwa zniszczeją. Wszystkie one ustaną, gdyż nie będą potrzebnemi w ojczyźnie niebieskiej, gdzie wszyscy jasno oglądać będą Boga, i nie zajdzie potrzeba oznajmywać rzeczy odległych niewiadomych błogosławionym. —- Języki ustaną. Rozmaitość języków; bo zkądinąd święci mają właściwy sobie język czyli mowę. — Chociaż umiejętność będzie zepsowana. To jest umiejętność niedoskonała ciemna i zagadkowa, którą tu mamy, ustanie, za nadejściem jasnego widzenia Boga.)

9Abowiem po części znamy i po części prorokujemy. (Albowiem po części znamy, i po części prorokujemy. Z rzeczy Bożych w tem życiu niektóre ciemniej znamy, jakby za pomocą światła prorockiego, to jest pod zasłoną symbolów, lub zagadek, jak się niekiedy ukazują prorokom . Patrz Wujka.)

10Ale gdy przyjdzie, co jest doskonałego, co jest po części, zniszczeje. (Ale gdy przyjdzie, co jest doskonałego. W stanie zaś błogosławieństwa, gdzie nic niema niedoskonałego. — Zniszczeje. Ustanie. — Co jest po części. Co jest niedoskonałem.

11Gdym był dziecięciem, mówiłem jako dziecię, rozumiałem jako dziecię, myśliłem jako dziecię. Lecz gdym się zstał mężem, wyniszczyłem, co było dziecinnego. (Gdym był dziecięciem . Nie mającem używania rozumu.— Wyniszczyłem co było dziecinnego. Odrzuciłem myśli dziecinne. Przez to podobieństwo chce okazać apostoł, iż my w tem życiu o Bogu i rzeczach Bożych myślimy, mówimy i rozumiemy w sposob ciemny i niedoskonały; ale gdy raz osiągniemy ów stan błogosławiony w życiu przyszłem , i nadejdzie jasne światło widzenia Boga, ciemne to poznanie ustanie.)

12Teraz widzimy przez zwierciadło przez podobieństwo: lecz w on czas – twarzą w twarz. Teraz znam po części: lecz w on czas poznam, jakom i poznany jest. (Widzimy.  Boga i rzeczy Boskie. — Przez zwierciadło. Nie bezpośrednio, ale jakby przez odbicie promieni, a zatem ciemniej niż gdybyśmy rzeczy w samych sobie widzieli. — Przez podobieństwo. Ciemno; podobieństwem bowiem albo zagadką jest mowa ciemna. —Twarzą w twarz. Jasno i doskonale, to jest, nie tylko w podobieństwie, ale w jego istności. — Jako mi poznany jest. Jak mnie Bóg zna i widzi, czem jestem , to jest przenika moję istotę.)

13A teraz trwają wiara, nadzieja i miłość, to troje: a z tych więtsza jest miłość. (A teraz trwają, W tem życiu.— A z tych większa jest miłość. Która jest zacniejszą i trwalszą, gdyż przetrwa nawet w ojczyźnie niebieskiej. Patrz Wujka .)

 

Wykład X . J . Wujka

2. I miałbym wszystkę wiarę. Ztąd jasna rzecz, iż i prawa i wielka wiara bez miłości być może ale do zbawienia nic nie pomoże. Czego obojga przą odszczepieńcy. (A u g u st, de Trinit. lib. 15, cap. 18).

3. I jeślibych wydał ciało moje. Wierz jako najmocniej (mówi Augustyn Ś,), a najmniej o tem nie wątp iż każdy heretyk albo odszczepieniec ochrzczony w imię Ojca, i Syna, i Du cha Ś., jeśli się do Kościoła katolickiego nie przyłączy, choćby największe jałmużny czynił, choćby i krew własną dla Chrystusa przelał, żadną miarą nie może być zbawiony, iż nie ma miłości, nie będąc w kościelnej jedności. Bo bez prawej katolickiej wiary nie jest rzecz podobna Bogu się podobać. (August, de fide ad P e tr u m cap. 39. Il e b r . 11, 6).

9. Po części znamy . Z tego miejsca Augustyn Ś. dowodzi, iż święci doskonalej rzeczy nasze w niebie rozumieją niźli je pierwej n a ziemi rozumieli. (De civit. Dei, lib. 22, cap. 29J.

13. Większa miłość. Jakoż tedy sama wiara, która jest mniejsza i podlejsza niż miłość, ma usprawiedliwiać i zbawiać, a nie więcej miłość, która w zbawionych trwa na wieki? Wiersz 8.

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

1 odpowiedź »

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s