Nauka Katolicka

I List Św. Pawła do Koryntian – z objaśnieniami cz.V

ROZDZIAŁ 5

O grzechu nieczystości, i ukaraniu za obojętność względem rozpustników

 

1Koniecznie słychać między wami porubstwo, a takie porubstwo, jakiego ani między Pogany, tak iż któryś ma ojca swego żonę. (Koniecznie. Nie z niepewnych wieści, ale z niewątpliwego źródła.— Ojca swego żonę. Macochę swoję — Ma za nałożnicę.)

2A wyście się nadęli, a nie raczejeście żałości mieli, aby był zniesion z pośrzodku was, który tego uczynku się dopuścił. ( A wyście się nadęli. A wy tymczasem zaprzątacie się waszemi pysznemi sporami,.i zaniedbujecie skarcić to kazirodztwo.—A nie raczejeścic żałości mieli. Pysznicie się, kiedy raczej smucić się powinnibyście byli. — Aby był zniesion z pośrodku was. Aby był wygnanym ze zgromadzenia waszego, i wyklętym.)

3Ja iście nie przytomny ciałem, ale duchem przytomny, jużem jako przytomny osądził tego, który tak uczynił, (Ale duchem przytomny. Duszą, uczuciem, troskliwością— Jużem ja ko przytomny osądził. Osądziłem, postanowiłem, zawyrokowałem, jak gdybyin był obecnym, i w rzeczy samej przez te słowa stanowię i rozkazuję. Patrz Wujka.)

4gdy się wy w imię Pana naszego Jezu Chrysta zgromadzicie i z duchem moim z mocą Pana naszego Jezusa, (W imię … Chrystusa. Powagą, i w zastępstwie Chrystusa. Inni łączą te słowa z następnemi, gdy się w imię . . . Chrystusa zgromadzicie: inni, podać takiego szatanowi, gdyż to podanie i wypełnienie wyroku działo się mocą, imieniem, i w zastępstwie Chrystusa. — Z duchem moim. Z którymi ja jestem obecny duchem, wolą i pieczołowitością. Patrz Wujka.)

5podać takiego szatanowi na zatracenie ciała, aby duch był zachowan w dzień Pana naszego Jezusa Chrystusa. (Podać takiego szatanowi. Wykląć. Patrz Wujka. — Na zatracenie ciała. Aby był od szatana trapionym na ciele.— Aby duch był zachowan. Aby dusza pobudzona tą karą do upamiętania się, została zbawioną w dzień sądu.

6Niedobra jest chłuba wasza. Nie wiecie, iż trocha kwasu wszytko ciasto zakwasza?  (Chluba wasza. Przechwalanie się wasze z mądrości świeckiej, skutkiem którego mówicie: Jam jest Pawłów, ja Apollów, i t.. d.: właściwszaby było ukorzyć się w duchu, gdy tak wielka zbrodnia pośród was się znajduje. —Niewiecie, iż trocha kwasu. Jakby rzekł: Plama ta jednego bezwstydnika, jakby kwas, przenika was wszystkich, i zaprawia swoją ostrością, złym przykładem, i surowością kary ciążącej na was, którzy zaniedbujecie zgładzić tak wielką zbrodnię)

7Wyczyśćcież stary kwas, abyście byli nowym zaczynienim, jako przaśni jesteście. Abowiem Pascha nasza ofiarowany jest Chrystus. (Wyczyśćcież stary kwas. Wyrzućcie tego bezwstydnika ze zgromadzenia waszego, żeby was, . jakby kwas nie zaraził. Niektórzy stary kwas ogólnie tłumaczą przez stary grzech, czyli skażenie pierwiastkowego życia, biorąc te słowa za upomnienie do czystości życia . — Abyście byli nowem zaczynieniem . To jest, aby wasz Kościoł był nowym i czystym.— Jako przaśni jesteście. Tak jak przez chrzest staliście się przaśnymi, to jest wolnymi od kwasu grzechowego. — Albowiem Pascha nasza. Jakby rzekł: Słusznie wymagam, abyście byli przaśnymi i czystymi, gdyż obchodzicie Paschę, podczas której Żydzi używają samych tylko przaśnych pokarmów. Powinniście zaś być przaśnymi, gdyż jako baranek wielkanocny był figurą Chrystusa, tak cliłoby przaśne u Chrześcian są figurą i niewinności otrzymywanej na chrzcie ś. i życia czystego i chrześciańskiego.— Pascha nasza. Jakby nowa pascha, to jest, ofiara i baranek paschalny (wielkanocny) ofiarowanym został Ojcu. Patrz Wujka.)

8A tak używajmy nie w starym kwasie ani w kwasie złości i przewrotności, ale w przaśnikach szczerości i prawdy. (Używajmy. W greckim, obchodźmy święto: nasz jednak tłumacz wyraził, używajmy, to jest ucztujmy, gdyż zwykle bywa, że święta na znak wesela, obchodzą się przy uroczystych biesiadach.—Nie w starym kwasie. Nie z kwasem starego życia. — W przaśnikach szczerości. Ucztujmy, nie przy chlebach przaśnych i pszennych, ale duchownych, któremi są szczerość i czystość, życie też wolne od obłudy i zdrady, co się wyraża przez przaśniki prawdy)

9Pisałem wam w liście, abyście się nie mieszali z porubnikami. Abyście się nie mieszali z porubnikami. Abyście z nimi nie obcowali.)

10Nie zgoła z porubnikami świata tego abo z łakomymi, abo z drapieżnymi, abo z służącymi bałwanów: bo inaczej musielibyście z tego świata wyniść. (Nie zgoła. Zabraniam wam przestawać z nieczystymi świata tego, i t d.—Nie zgoła z porubnikami świata tego. Jakby rzekł: Gdym powiedział i napisał, abyście się nie mieszali z porubnikami, nierozumiałem, iż należy unikać w nieczystości żyjących pogan.— Bo inaczej, musielibyście z tego świata wyniść. Albowiem żyjącym na tym zepsutym świecie niepodobna jest uniknąć stosunku z nimi.)

11Lecz teraz pisałem wam, abyście się nie mieszali, jeśli ten, który się bratem mianuje, jest porubnikiem abo łakomym, abo służącym bałwanom, abo złorzeczącym, abo pijanicą, abo drapieżcą, żebyście z takowym ani jedli. (Jeśli ten, który się bratem mianuje. Jeśli jest chrześcianinem i publicznie zniesławionym, jak naprzykład rozpustnik, takiego unikajcie.—Bratem się mianuje. Jest chrześcianinem.— Z takowym ani jedli. Tak dalece zakazuję mieć z nim stosunki, iż nawet u jednego stołu jeść z nim nie pozwalam. Patrz Wujka)

12Bo co mnie należy o tych, którzy nie są u nas, sądzić? Aza o tych, którzy u nas są, wy nie sądzicie? (-Bo co mnie należy o tych, którzy nie są u nas, sądzić. Albowiem do mnie nie należy sądzić tych, którzy są po za obrębem Kościoła. —Aza o tych, którzy u nas są, w y nie sądzicie? Widzicie bowiem, iż taki jest zwyczaj w Kościele i u was, że sądzicie należących do Kościoła, względem  których macie juryzdykcią, nie zaś pogan, do których się nierozciąga władza Kościoła i wasza.)

13Bo tych, którzy nie u nas są, Bóg sądzić będzie: Wyrzućcie złego z pośrzodka was! (Bo tych, którzy nie u nas są, Bóg sądzić będzie. Nie zaś Kóscioł.— Złego. Porubcę rozumie.)

 

 

Wykład X . J. Wujka

3. Ja nieprzytomny ciałem. Tu Paweł Ś. używa swej własnej władzy apostolskiej, w zwięzowaniu wszetecznika tego, zaklinając go przez list, i przez mandat albo rozkazanie, chociaż w niebytności.

4.  Gdy wy zgromadzicie. Acz exekucya klątwy była przy zgromadzeniu wiernych: wszakże zwierzchność i władza wydania klątwy była przy Apostole, a nie przy wszystkim Kościele albo zgromadzeniu wiernych, jako teraz chcą mieć odszczepieńcy. Bo moc zwięzowania i rozwięzowania nie jest dana wszystkiemu Kościołowi (aby ją miał każdy wierny, albo jej używać mógł), ale przełożonym kościelnym, ku pożytku Kościoła wszystkiego. Jako i Chryzostom S. pisze, wykładając one Pańskie słowa: Powiedz Kościołowi, to jest, mówi, przełożonym kościelnym (Jan 20, 23. Mat. 18, 17).

4. Z mocą Pana naszego. Wszystka takowa moc i władza na występne, bywa używana i sprawowana imieniem i mocą rana Jezusa Chrystusa: a ktokolwiek nią gardzi, ten gardzi imieniem i mocą Pana Chrystusową.

5. Podać takiego szatanowi. Aby ludzie o tem upewnieni byli, iż wszyscy którzy są w klątwie, są w mocy i w dzierżawie szatańskiej, i od obrony i opieki Pana Chrystusowej oddaleni, skoro sentencyą przełożonych kościelnych, od ciała tego i Sakramentów i od obcowania wiernych Katolików bywają oddzieleni: dał był Pan Bóg tę moc Apostołom i przełożonym kościelnym, na onych początkach, aby szatan opętał ciało zaklętego Jako
gdy Pan Chrystus Judasza wyobcował, w net go szatan posiadł. Tak skoro Paweł Alexandra i Hymeneusza zaklął wnet od szatana byli opętani i Piotr S. (jako Augustyn Ś. świadczy, demira . sac. script, lib. 3, cap. 16.) pierwej zaklął Ananiasza i Saphirę, a potem na znak mocy swej, i na strach sentencyi, nagłą je śmiercią pokarał. Taż moc i teraz trwa w kościele, i nad klętymi bywa rozciągana: których acz nie ciała, ale dusze tak że bywają od czarta opętane, jako zgodnie świadczą wszyscy Doktorowie. Albowiem to jest kaźń największa  pod słońcem, i kształt jakiś wiecznego potępienia, i od tego miecza duchownego umierają wszyscy którzy Kościoła nie są posłuszni. ( Jan 13, 27. I . Tim ot. 1, 20.)

7. Albowiem Pascha nasza . Ztąd widzimy, iż baranek Wielkonocny żydowski (którego i tu, i w Ewangelii  Paschą zową), był figurą ofiarowania Chrystusa Pana: który także miał być pierwej ofiarowany, a potem pożywany. A gdyż Apostołowie na ostatniej wieczerzy pożywali ciała Chrystusowego, jako prawego baranka Wielkonocnego. tedyć pewnie tamże Pan Christus ciało swoje pierwej Bogu ofiarował, a potem je uczniom ku pożywaniu podał (Greg Nyss. Orat. 1. de Resur. Domini, Theoph. in Matthaeum .)

11. Żebyście z takowym ani jedli. Z pogany dopuszcza Apostoł wiernym jadać: lecz z chrześcijany jawnie grzeszącymi, a zwłaszcza z wyklętymi, i od kościoła odsądzonymi, jako i z heretykami i z odszczepieńcami żadnej społeczności wiernym niedopuszcza. (Rzym. 16, 17. Tit. 3, 10. II. Thess. 3, 14. II. Ja n . 10. Niżej 10, 27.)

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r. str. 509 – 511

[Oprac. A.S]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s