Kategoria: Nauka Katolicka

Wstąpił tam Jezus, aby nam miejsce zgo­tował; idź więc myślą i sercem z Maryą za Nim. Niebo jest naszą ojczyzną, a ojczyzną wiecznego pobytu; wszystko na ziemi prędko przemija; żadne dobra tego świata duszy twej do lepszych, do wiecznych dóbr stworzonej nie nasycą. więcej

Patrz jak zgodne z Duchem Bożym są przy­czyny radości Maryi. Ty też nie inszych szukaj przedmiotów radości; nie raduj się ani z dostatków, ani z ludzkiej chwały, ani z wy­gód ciała. Niegodne są te przedmioty, aby serce chrześcijańskie, do wyższych rzeczy stworzone, miały zajmować. Nie raduj się jedno z tego, skąd chwała Boża, skąd dusz… więcej

pamię­tając, że Jezus na to się urodził, aby był twoim Zbawicielem, nau­czycielem i wzorem do naśla­dowania, przejmij się Jego świętemi zamiarami, staraj się o twej du­szy zbawienie, bo ten jest najważniejszy, owszem jedyny twój interes na ziemi, do któ­rego wszystkie zmierzać powinny. więcej

Zwróć z Maryą oczy na ukrzyżowa­nego, zapłacz z Nią nad smutną dolą Jej Syna, a zapytaj się, za kogo to Jezus cierpi, kto był przyczyną takich boleści? i pocznij pła­kać nad twemi grzechami, postanów obmyć du­szę we Krwi Jego, a już odtąd przez nowe grze­chy nigdy Go więcej nie  krzyżować; postanów też sam czynić pokutę… więcej

Na ciele też Bóg nieraz dopuszcza przy­gody, częścią dla ukarania przeszłych grze­chów, częścią dla ocucenia cię z letargu grzechowego, w którym śpisz bezpiecznie, częścią dla ustrzeżenia od wielu grzechów, do których pomyślność, zdrowie, dobre mienie, przyjaźń ludzka niejednego popycha. Czemuż nie całujesz ojcowskiej ręki z taką cię dotykają­cej miłością? Czemuż nie wołasz z Augustynem św.:… więcej

Ucz się ztąd cierpliwości; poddawaj się woli Boskiej we wszystkich, boleściach i frasunkach, pomnąc z jednej strony na mękę Zbawiciela, a z drugiej na grzechy twoje, dla których da­leko więcej, owszem wiecznie cierpieć zasłu­żyłeś. Pomnij na niezrównaną chwałę w niebie, która zgotowana jest dla tych, którzy dla Boga cierpliwie znoszą wszelkie przeciwności. więcej

Pomyśl tu, jakiej to ofiary Bóg od ciebie się domaga? nie innej jedno ofiary serca twego. Dotądeś je podobno stworzeniu tylko oddawał, o Bogu zapominając. Czy cię nie wstyd? Oddaj wre­szcie przez miłość serce temu, który sam jeden tylko takiej ofiary jest godzien; posta­nów odtąd niczego nie szukać, jedno chwały i upodobania Bożego. więcej

„O dziwna pokoro Maryi! woła św. Wincenty Ferreriusz, o nie­znośna pycho nasza, iż zawsze chcemy w oczach ludzkich po­kazać się większymi i lepszymi niż w rzeczy samej jesteśmy; nie starając się nawet zostać lepszymi“. Cóż nam ludzka pomoże opinia, jeśliśmy w oczach Boga niegodni. więcej

Dziękuj więc Maryi za tę tak kosztowną, a tak istotnie dla twego zbawie­nia potrzebną ofiarę: a uczyń za Jej przy­kładem z siebie Bogu ofiarę. Oddaj Mu duszę i ciało z oświadczeniem szczerem, że nie chcesz władz duszy, ani zmysłów ciała użyć do cze­go innego, jak aby być wiernym woli Jego w posłuszeństwie. więcej