Nauka Katolicka

I List Św. Piotra – Z objaśnieniami (Cz.IV)

Namilejszy, nie bądźcie gośćmi w upaleniu, które was potyka ku doświadczeniu, jakoby co nowego na was przychodziło, ale się weselcie, uczesnikami będąc Chrystusowych ucisków, abyście się i w objawienie chwały jego radując weselili. 

ROZDZIAŁ 4

O naśladowaniu Chrystusa, zgadzaniu się z wolą Bożą, modlitwie, i t. d.

1Gdyż tedy Chrystus ucierpiał w ciele i wy tąż myślą się uzbrójcie, bo który ucierpiał w ciele, poprzestał grzechów, (W ciele. Gdy jeszcze żył w naszem śmiertelnem ciele; nie mówi się jednak tak, żeby du­sza nie miała zupełnie cierpieć, Chrystus bowiem sam mówił: Sm utna jest dusza moja aż do śmierci. — I wy tąż myślą się uzbrójcie. Podobnież uzbrójcie się na duszy, abyście byli gotowi i skorzy do cierpie­nia za przykładem Chrystusa. — Bo który ucierpiał w ciele. Chrześcijanin bowiem który cierpiał na ciele, krzyżując się i umartwiając namiętności i występki swoje. — Poprzestał grzechów. Już się grzechów wy­rzekł, iżby już nadal nie żył dla ciała i namiętności, lecz dla Boga.)

2aby już nie pożądliwościam ludzkim, ale wolej Bożej ostatek czasu żył w ciele.

3Abowiem dosyć na przeszłym czasie ku wypełnieniu woli pogańskiej tym, którzy chodzili w niepowściągliwościach, pożądliwościach, opilstwach, biesiadach, pijaństwach i niesłusznych bałwochwalstwach. (Albowiem dosyć na przeszłym czasie. Dosyć wam tego że uprzednie życie prowadziliście w obyczajach pogańskich, naśladując ich nieczyste obyczaje. — Ku wypełnieniu woli pogańskiej. To jest wolę, żądze i namiętności, którym służą poganie, zadowolniliście i wypełniliście. — Niesłusznych. Obrzydliwych i przeklę­tych. Jest miosis, albowiem mniej się mówi niż się oznacza.)

4W czym dziwują się, iż wy nie zbiegacie się ku temuż zbyteczności zamieszaniu, bluźniąc. (W czem dziwują się. W czem podziwiają was poganie, iż ich w tych sprawach nie naśladujecie, lecz przeciwnie od nich się odstrychacie, dla tego też wa­mi gardzą i wam złorzeczą. — Zbyteczności zamie­szania. W grec. wylania, wezbrania, przez co apo­stoł zdaje się chciał oznaczyć, że zbrodnia jakby jaka powodź wszystko zalewa. Tak u Ozeasza r. 4, w. 2. czytamy: Mężobójstwo, i kradziestwo i cudzołóstwo wy­lało z brzegów.)

5Którzy dadzą liczbę temu, który gotów jest sądzić żywe i umarłe. ( Który gotów jest sądzić. Który przeznaczony jest na sędziego.)

6Dlatego bowiem i umarłym opowiadano Ewanielią, aby sądzeni byli wedle ludzi w ciele, a żyli wedle Boga w duchu. (Dlatego bowiem i umarłym opowiadano Ewan­gelią. Jakby rzekł: Ponieważ wielu z pogan, a zwłaszcza Epikurejczycy i ateusze sądzą, że dusza umiera razem z ciałem, chciał więc Chrystus zstąpić do otchła­ni, i oznajmić przebywającym tam ojcom świętym weso­łą nowinę zbawienia i wyprowadzenia ich z tej ciemni­cy, iżby zostawując chrześcianom tę naukę o zstąpieniu do otchłani, przekonał razem niewiernych względem do­gmatu i nieśmiertelności duszy. — A by sądzeni byli wedle ludzi w ciele. Iżby ci, którzy są uważani od lu­dzi tego świata jako umarli i że razem z ciałem zgi­nęli, a więc są osądzeni za nieszczęśliwych, zabobon­nych i głupich, że pogardzali namiętnościami, a postę­powali drogą cnoty i krzyża. — A żyli wedle Boga w duchu. Że chociaż są umarli co do ciała, żyją jednak przed Bogiem, to jest z daru Bożego według ducha, to jest co do duszy, i że znowu w ostatecznym dniu sądu powstaną razem z ciałem.)

7Lecz koniec wszytkiego przybliżył się. Przetoż roztropni bądźcie i czujcie w modlitwach. ( Lecz koniec wszystkiego przybliżył się. Gotów jest Chrystus sądzić, jak powiedziano w w. 5.; dla tego wypada abyśmy trzeźwo i czysto żyli: albowiem wszystkiemu jest koniec, i samym namiętnościom, za któremi niekiedy się uganiacie, śmierć prędko koniec po­łoży. — Przetóż roztropni bądźcie. Z Grec. można przetłumaczyć trzeźwi bądźcie, co się też zgadza z następującem; albowiem wstrzemięźliwość nieodstępną jest to­warzyszką czuwania, i gorliwości w modlitwie.—Czujcie w modlitwach. Zapewne Ś. Piotr miał na myśli przestro­gę Chrystusa Pana, Mat. 26, 40: Czujcie, a módlcie się abyście nie weszli w pokusę.)

8A nade wszytko miejcie ustawiczną miłość jedni ku drugim, bo miłość zakrywa wielkość grzechów. ( Bo miłość zakrywa wielkość grzechów. Braterska bowiem miłość krzywdy wyrządzone przebacza, i w czemkolwiek bliźni przeciw nam wykracza, zapomina. Patrz Wujka.)

9Goście radzi przyjmujcie jedni drugie bez szemrania: ( Bez szemrania. Z gościnności wyłącza szemranie: ludzie bowiem chciwi i skąpi zwykle się użalają na mnogość gości, ich długi czas przebywania, obżarstwo, samowolność w postępowaniu, i t. d.)

10każdy jako wziął łaskę, usługując ją jeden drugiemu, jako dobrzy szafarze rozlicznej łaski Bożej. (Każdy jako wziął łaskę. Rozkazuje, ażebyśmy dary i talenta udzielone nam od Boga obracali na korzyść bliźnich; albowiem nie tak jesteśmy właścicielami tych talentów, jak raczej szafarzami. Rozlicznej łaski Bożej. Która różnym osobom różne dary i talenta rozdziela.)

11Jeśli który mówi, jako mowy Boże; jeśli który posługuje, jako z siły, której Bóg dodawa, aby we wszem był Bóg pochwalon przez Jezusa Chrystusa: któremu jest chwała i panowanie na wieki wieków. Amen. ( Jeśli który mówi, jako mowy Boże. Jeśli kto mówi, niech mówi rzeczy godne Boga i męża chrześciańskiego, o czemś użytecznem i służącem do zbudowa­nia duszy, zwłaszcza kaznodzieje, kapłani i mężowie kościelni. — Jeśli który posługuje. Jeśli jest komu ja­ka posługa powierzona w kościele, naprzykład: szafo­wanie sakramentów , rozdzielanie jałmużny, i t d. — Jako z siły której Bóg dodawa. Nie tylko porządnie i wiernie, nie zważając na osobę, lecz też stale, ochotnie i szlachetnie, uważając siebie za sługę Boga, od któ­rego kierunku i opieki zależą. — Bóg dodawa. Poma­ga. — Przez Jezusa Chrystusa. Ponieważ przez zasłu­gi Chrystusa pośrednika Bóg udziela tych darów słu­gom swoim. — Któremu. Tak Chrystusowi, jako też i Bogu. — Panowanie. Z Grec. także przetłómaczyć mo­żna potęga. Który jest chwalebny i potężny, i którego panowaniu wszystko podlega.)

12Namilejszy, nie bądźcie gośćmi w upaleniu, które was potyka ku doświadczeniu, jakoby co nowego na was przychodziło, (Nie bądźcie gośćmi. To jest nie podziwiajcie, niech się to wam nie zdawa być rzeczą nową lub ob­cą. — W upaleniu. Gdy jesteście doświadczeni przez ogień utrapienia. — Które was potyka ku doświadczeniu. Dla wyćwiczenia cnoty i stałości waszej. — Jakoby co nowego na was przychodziło. Nic bowiem w tem nie ma nowego, iż wierni i nabożni bywają kuszeni i trapieni nieszczęściami.)

13ale się weselcie, uczesnikami będąc Chrystusowych ucisków, abyście się i w objawienie chwały jego radując weselili. ( Ale się weselcie uczęstnikam i będąc Chrystusowych ucisków. Lecz cieszcie się, gdy się wam zdarzy uczęstniczyć w męce Chrystusowej. — W objawienie chwały jego. Gdy boska jego chwała jawnie wszystkim będzie okazaną na sądzie ostatecznym.)

14Jeśli was sromocą dla imienia Chrystusowego, błogosławieni będziecie, gdyż co jest czci i chwały, i mocy Bożej, i który jest duch jego, na was odpoczywa. ( Jeśli was sromocą. Jeśli was spotkają obelgi i zniewagi. — Dla imienia Chrystusowego. Dla tego że jesteście chrześcianami. — Gdyż co jest czci i chwały. Chwała, moc i Duch Boży spocznie nad wami i uczyni do wszystkiego pochopnymi, to jest do heroicznej cier­pliwości. Albo: ponieważ chwalebny Duch Boży, jakby stały w was tron sobie obrał, który chociaż od nich jest złorzeczony, przez was jednak jest ogłaszany, jako godny czci i chwały.

15A żaden z was niechaj nie cierpi jako mężobójca abo złodziej, abo złomówca, abo jako cudzego pragnący. ( Cierpi. Przez władzę sądową otrzymuje karę. — Cudzego pragnący. Który na cudze rzeczy zwraca po­żądliwe oczy, a następnie, zwyciężony chciwością, sobie je przywłaszcza. — Niech chwali Boga w tem imieniu. Niech ochotnie cierpi, i przez swoję mękę pomnaża chwałę Bożą.— W tym imieniu. Z tej przyczyny.)

16Lecz jeśli jako Chrześcijanin, niech się nie sroma, a niech chwali Boga w tym imieniu. 

17Gdyż czas jest, aby się sąd począł od domu Bożego. A jeśli naprzód od nas: któryż koniec tych, co nie wierzą Ewanielijej Bożej? (Gdyż czas jest. Zręczność, sposobność, czas właściwy i sposobny. Takim czasem jest już teraźniej­sze życie, już chrześcianizm i jego religia, już wście­kła w samych początkach nienawiść przeciwko nim ży­dów i pogan. — A by się sąd począł od domu Bożego. Słuszną bowiem jest rzeczą, aby sędzia pierwej odbył badania nad swoimi. — Sąd. Sąd tutaj nie potępienie, lecz badanie i doświadczenie oznacza, z pewnem zbawiennem utrapieniem i karceniem, iżby się Kościół oczyścił, ukształcił i udoskonalił. — A jeśli naprzód od nas. Jeżeli swoich wiernych i świętych tak sądzi, to jest: bada, doświadcza i próbuje, czegóż mają oczekiwań odeń niewierni, jaką karę otrzymają, i jaki czeka ich koniec?)

18A jeśli sprawiedliwy ledwo zbawion będzie, niezbożny i grzeszny gdzież się okażą? (A jeśli sprawiedliwy ledwie zbawion będzie. To jest z pracą i smutkiem, przez liczne utrapienia i uciski, prześladowania, pokuty za przeszłe grzechy, i t. d. — Gdzież się okażą? Dokąd pójdą? P. Wujka.)

19A tak i ci, którzy cierpią wedle wolej Bożej, wiernemu stworzycielowi niech dusze swe polecają w dobrych uczynkach. (A tak i ci którzy cierpią. Jest zakończenie mo­
wy, jakby rzekł: Ponieważ sprawiedliwy zaledwie zbawiony będzie i to tylko przechodząc przez liczne u tra­pienia; słuszna jest, iżby ci, którzy cierpią, polecali się Bogu, już żeby dodał sił do znoszenia cierpień, już żeby ostatnie i najtrudniejsze życia chwile bez niebezpieczeństwa zbawienia przepędzić: a przeto niechnagromadzają modlitwy z dobremi uczynkami, dla lepszego zapewnienia zbawienia swego. — Wedle wolej Bożej. Cierpiąc za Chrystusa, wiarę i sprawiedliwość, i to cierpliwie i stale, stosując wolę swoję do woli Boskiej.

 

Wykład X. J. Wujka

8. Miłość zakrywa wielkość grzechów. Nie sama tedy wiara usprawie­dliwia, ale i miłosierne uczynki. Bo jako woda gasi ogień, tak jałmużna grzechy. (Przyp. 10, 12. Syr. 3, 33. Dan. 4, 24.)

18. Jeśli sprawiedliwy ledwie zbawion będzie. Jakoż tedy sektarze dzisiejszy, nie będąc sprawiedliwi, śmieją pewnie wierzyć iż będą zbawieni? gdyż wszystkę sprawiedliwość na samej wierze, a ktemu nie na prawdziwej, ale na heretyckiej a diabelskiej wierze zasadzają. Ponieważ według świadectwa Jakóba i Jana ś. nie ten który tylko wierzy, ale który czyni sprawiedliwość, ten jest sprawiedliwy. (Jak. 2, 24. I. Jan. 3, 7.)

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “I List Św. Piotra – Z objaśnieniami (Cz.IV)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: