Nauka Katolicka

I List Św. Piotra – Z objaśnieniami (Cz.I)

A jeśli wzywacie Ojca tego, który bez względu na osoby sądzi wedle uczynku każdego: w bojaźni obcujcie czasu przemieszkawania waszego. Wiedząc, iż nie skazitelnemi złotem abo srebrem jesteście wykupieni od próżnego obcowania waszego ojcowskiego podania, ale drogą krwią jako baranka niezmazanego i niepokalanego - Chrystusa..

Wprowadzenie do Listów S. Piotra Apostoła

Piotr ś. nazwany wprzódy Szymonem, był synem Jana, bratem ś. Andrzeja Apostoła. Urodził się w Betsaidzie, miasteczku Galilei. (Jan. r. 1, w. 44). Zbawiciel powoławszy go na apo­stolstwo, zamienił mu imię Szymona na Piotra, czyli na Cephas, znaczące z Syryjskiego opokę. (Jan 1, 42). Odznaczał się większą niż inni gorliwością i miłością ku Chrystusowi Panu (Matth. r. 14 i 26. Jan r. 21)’, przeto został od Chrystusa postanowiony książęciem Apostołów i głową Kościoła (Matth. r. 16, w. 15. Jan 21, 15). O dalszych szczegółach żywota ś. Piotra, jego czy­nach i śmierci, patrz wyżej str. 442.
Pierwszy swój list, adresowany do nowo-nawróconych ehrześcian w Poncie, Galacyi, Kapadocyi, Małey Azyi i Bitynii, pisał w języku greckim z Rzymu roku 64; i drugi ztamtądże, w roku 65 lub 66. O celu i treści tych listów powiedziano w objaśnieniach X. Jakóba Wujka, które się tu załączają.

Wykład X. J. Wujka.— Iż byli na on czas, jako i dziś u nas, tacy zwodziciele, którzy obchodzili nauczając samej wiary, jakoby dobre uczynki nie były potrzebne, albo nic nie zasługu­jące: były nadto wielkie i ciężkie prześladowania, któremi przyciskano wierne, aby się Chrystusa i wiary iego zaprzeli. Przetoż tu Piotr ś. napomina wiernych z żydowstwa nawróconych, aby się ani prześladowaniu zwyciężyć, ani fałszerzom zwodzić nie dali: ale aby w wierze Chrystusowej skutecznie stojąc, niewinność na chrzcie zachowaną do końca zachowali, urzędom choć i niewiernym posłuszni byli, a pobożnie i cnotliwie żyli na tym świecie. W pierwszym liście więcej się bawi upominaniem i utwierdzaniem przeciw prześladowaniu, ale we wtórym więcej przeciw zwodnikom mówi: jako i Judas Apostoł w swoim liście.

 

ROZDZIAŁ 1

O odrodzeniu się przez chrzest, utrapiniach, nadziei, miłości, pobudkach do świętego żywota, i t. d.

1Piotr, Apostoł Jezusa Chrystusa, wybranym przychodniom rozproszenia Pontu, Galacyjej, Kappadocyjej, Azyjej i Bitynijej, (Wybranym. Do wiary i łaski. —Przychodniom. Tak nazywa Chrześcian nawróconych z Żydów dla tego, że po ukamienowaniu ś. Stefana i wszczętem prześladowaniu, Chrześcianie uciekli z Judei i rozpierz­chł się po sąsiednich prowincyach Pontu, Galacyi, gdzie zostawali jako goście i przychodnie. — Pontu. Była to prowincya w Małej Azyi, przyległa do Pontu Euxinskiego (morza Czarnego), od którego to morza i nazwanie swoje wzięła. Inne prowincye wymienione w tym wierszu znajdują się takoż w Azyi Mniejszej._—Azyi. Pod tą nazwą rozumie się część Małej Azyi zawierająca w sobie prowincye: Trojadę, Frygiję, Lidyę, Karyę, Licyę, Meoniją, Joniją i siedm miast wspommonych przez ś. Jan a w Objaw. r. 1, w. 4.)

2wedle przejźrzenia Boga Ojca, ku poświęceniu Ducha, ku posłuszeństwu i pokropieniu krwie Jezusa Chrystusa. Łaska wam i pokój niech się rozmnoży. (Wedle przejrzenia Boga Ojca. Wybranych wedle przejrzenia. Przejrzeniem nazywa tu Boską Opatrzność i przeznaczenie względem mieszkańców Pontu, wy­branych do wiary i łaski Chrystusowej; do których posytając opowiadaczy Ewangelii, i udzielając innych potrzebnych pomocy, przewidział Bóg, że oni ochotnie przyjmą wiarę Chrystusa. — Boga Ojca. Ojciec może się tu rozumieć albo jako pierwsza osoba Trójcy Świę­tej, albo ogólnie jako Bóg jeden w naturze, a troisty w osobach. Bóg bowiem jest Ojcem ze względu na
\ aniołów, iudzi i inne stworzenia. — Ku poświęceniu Ducha. Wybranych ku poświęceniu Ducha, t. j., których Duch ma poświęcić, i od którego mają nabyć świętości. Ku posłuszeństwu i pokropiemu krwie Je­zusa Chrystusa. Oznacza że na to ci, do których pisze, są przeznaczeni, ażeby poświęceni łaską Ducha Świętego, wypełniali przykazania Boże; zwłaszcza pa­miętając na krew Chrystusową, którą zostali we chrzcie św. pokropieni i omyci, i przez której zasługi zostali odkupieni. —Łaska wam i pokój niech się rozmnoży.Pod wyrazami łaska i pokój, rozumie wszelkiego ro­dzaju dobra tak duchowne, jako i doczesne, życzy więc im łaski Bożej i pomnożenia pomyślności doczesnej, o ile ta ostatnia może służyć ku osiągnieniu żywota wie­cznego.)

3Błogosławiony Bóg i Ociec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który wedle wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej, przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, (Błogosławiony Bóg. Niech będzie pochwalony i błogosławiony Bóg, który jest Ojcem Pana naszego Jezusa Chrystusa, — Odrodził nas. Bóg przez Chrystusa, chrzest i łaskę Jego odrodził nas, to jest usprawiedli­wił, i od śmierci grzechu przywołał nas do życia łaski. — Ku nadziei żywej. Tym końcem, ażeby przez łaskę spodziewali się osiągnąć chwałę i żywot wiecz­ny. — Przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Gdy bowiem zmartwychwstał Chrystus Pan głowa nasza, i my stąd mamy niezachwianą nadzieję osiągnienia przezeń żywota wiecznego.)

4ku dziedzictwu nieskazitelnemu i niepokalanemu, i nie zwiędłemu, na niebiesiech dla was zachowanemu, ( Ku dziedzictwu . Bóg nas przez chrzest odro­dził i przysposobił za synów swoich, ażeby nas uczy­nić posiadaczami i uczęstnikami swojego dziedzictwa.—  Nieskazitelnemu. Nie takie jakie nam rodzice, to jest, skazitelne i krótko trwające, zostawują. — Niepokala­nemu. Oznacza przez to, że dziedzictwo niebieskie będzie dalekie od grzechu i nie potrzebujące brudnych rozkoszy cielesnych. Turcy zaś przeciwnie oczekują raju napełnionego samemi zmysłowemi rozkoszami. —
Niezwiędłemu. Które nie może zwiędnąć. Takie niezwiędłe korony obiecane są w niebie błogosławio­nym. — Dla was zachowanemu. Syr. które jest wam przygotowane.)

5którzy mocą Bożą strzeżeni jesteście przez wiarę ku zbawieniu, zgotowanemu, aby się okazało czasu ostatecznego. (Strzeżeni jesteście przez wiarę ku zbawieniu. Ażebyście nie odpadali w uprzednie błędy a postępo­wali po drodze wiodącej do zbawienia. — Przez wiarę. Nie nagą i martwą, lecz ożywioną łaską i miłością.— Zgotowanemu, aby się okazało czasu ostatecznego. Które to zbawienie jest dla nas przygotowane i zachowane aż nim się w dzień ostatecznego sądu w nas objawi, gdyż wówczas okaże się to na naszem ciele: dusze bowiem błogosławionych jeszcze przed dniem sądnym będą uczestniczyć w chwale niebieskiej.)

6W czym radować się będziecie, trochę teraz, jeśli potrzeba, zasmucić się w rozmaitych pokusach, (W czem radować się będziecie. W czem, odnosi się do wszystkiego tego, com pierwej był powiedział, jakby rzekł: Będziecie się radować, jeśli pamiętacie na to, że jesteście odrodzeni i nabyliście prawa do nadziei dziedzictwa wiecznego, i t. d. — Trochę teraz jeśli potrzeba zasmucić się. Chociażby trzeba było w tem krótkiem życiu znieść jakie przeciwności, będzieccie jednak weseli, rozważając wielkość i wieczność nagrody. Tak Św. Paweł mówił II. Kor. 7. 4: Pełenem pociechy, nader obfituję weselem w każdem utra­pieniu naszem.)

7aby doświadczenie wiary waszej, daleko kosztowniejsze nad złoto (którego przez ogień próbują), było nalezione ku chwale i czci, i sławie w objawienie Jezusa Chrystusa, (Aby doświadczenie wiary waszej. Ażeby wiara wasza doświadczona, która jest daleko droższą od zło­ta. — Było nalezione ku chwale i czci. Jakby rzekł: Ażeby wiara wasza tak doświadczona służyła wam ku czci i chwale w dzień sądu. — W objawienie Jezusa Chrystusa. Tak się nazywa dzień sądu: już dla tego że Chrystus, który teraz jest niewidzialnym, objawi się, i okaże się oczom naszym, już znowu dla tego, że w tym dniu wszystkich ludzi zasługi i uczynki będą ob­jawione.)

8którego nie widziawszy, miłujecie, w którego też teraz nie widząc go, wierzycie, a wierząc, radować się będziecie weselem niewymownym i chwalebnym, ( A wierzcie radować się będziecie weselem niewymównem i chwalebnem. Chociaż będziecie uciskani wielą nieszczęściami i utrapieniami, taka jednak jest moc wiary wyżej wspomnionej, że nie tylko będziecie stale i cierpliwie znosić wszystkie przeciwności, lecz nadto będziecie się weselili radością niewypowiedzianą, radością, która się w pewny sposób może porównać z radością błogosławionych w niebie. — Radować się będziecie. W grec. radujcie się. — Chwalebnem. Ra­dość ta wasza jest przyodziana niejako i zaprawiona chwałą; radujecie się bowiem z powodu chwały niebie­skiej, której się spodziewacie; a stąd radość wasza jest niejako przedsmakiem owej chwały, której dostąpicie w królestwie niebieskiem.)

9odnosząc koniec wiary waszej, zbawienie dusz. (Odnosząc koniec. Nagrodę, którą obecnie odbie­racie, a mianowicie zbawienie poczęte przez łaskę i sprawiedliwość; na przyszłość zaś pełną i doskonałą przez szczęśliwość i chwałę wieczną.)

10O którym zbawieniu wywiadowali się i badali prorocy, którzy o przyszłej na was łasce prorokowali ( Wywiadowali się i badali. Z pilnością i troskliwie wywiadywałi się prorocy o tem zbawieniu:  nie jest to bowiem jaki ludzki wynalazek, lecz odwieczne Boże postanowienie prorokom objawione, którzy pil­nie o tem wywiadywałi się, przepowiedzieli i tego wy­glądał.)

11badając się, na który abo na jaki czas ukazował w nich duch Chrystusów, opowiadając pierwej o utrapieniach tych, które są w Chrystusie, i o chwałach za nimi idących. ( Badając się na który, albo na jaki czas ukazował. Ukazywał przyszłą łaskę Chrystusa i chrystyanizmu. Tak Daniel r 9. zrozumiał, że Chrystus miał być  zabitym w siedmdziesiątym tygodniu, to jest za 487 lat; Jakob, że po odjęciu berła od Judy, Cen. r. 49, w. 10; Malachiasz r. 3, w. 1, iż zaraz po przyjściu i nauczaniu S. Jana Chrzciciela. — Duch Chrystusów. Duch Chrystusowy, który był w nich, jak jest w  greckim. Był zaś w nich już przez łaskę, już przez natchnienia prorocze. — Opowiadając pierwej o utra­pieniach tych, które są w Chrystusie. Przepowiadając Chrystusa cierpienia, mękę. — I o chwałach za nim i idących. I chwałę Chrystusa po męce, to jest w zmar­twychwstaniu, wniebowstąpieniu, zesłaniu Ducha Świę­tego, nawróceniu pogan, i t. d.)

12Którym objawiono jest, iż nie samym sobie, ale wam tym usługowali, co się teraz wam opowiada przez te, którzy wam Ewanielią przepowiadali przez Ducha Świętego z nieba posłanego, na którego pragną patrzyć aniołowie. ( Którym objawiono, jest. To, o czem było im objawiono przez Ducha Ś. o Chrystusie, nie odnosiło się do czasów, w których oni żyli, lecz daleko póź­niej miało się spełnić. — Tym usługowali. Sami pro­rocy usługiwali wam swoimi wyroczniami. — Przez te którzy wam Ewangelią przepowiadali. Przez aposto­łów i innych którzy wam Chrystusa ogłaszali. — Przez Ducha Ś. z nieba posłanego. Odnieść należy do prze­powiadali, jakby rzekł: Tak jak prorocy przez Ducha Chrystusowego, o którym w w. poprzedz., przepowie­dzieli mającego przyjść Chrystusa; tak samo apostoło­wie opowiadali wam tegoż Chrystusa już obecnego, na­tchnieni przez Ducha Sw. którego otrzymali w dzień Zielonych Świątek, — Na którego pragną patrzeć anio­łowie. Widząc Go bowiem, widzą też razem Ojca i Syna, wszystkich tych trzech bowiem Osób jest jedna istota, i na którem to widzeniu zależy ich błogosła­wieństwo. W grec. (…) sens jest: aniołowie pragną patrzeć na tajemnice Chrystusowe; a szczególniej zbawienia i chwały błogosławionej, to jest, iżby je oglądali doskonałe i dokonane. Albo, na które odnosi się do męki Chrystusa i następującej po niej chwały, dla oznaczenia, że aniołowie dziwnie się radują na widok natury ludzkiej Chrystusa, jego ran i blizn świętych.)

13Przetoż przepasawszy biodra umysłu waszego, trzeźwymi będąc, doskonale miejcie nadzieję o łasce, którą wam ofiarują przez objawienie Chrystusa Jezusa. (Przetoż. Jakby rzekł: Ponieważ nieskazitelne dziedzictwo i dobra niebieskie dla was są przygotowa­ne. — Przepasawszy biodra umysłu waszego. Skorzy umysłem, ochoczy i gotowi do przedsiębrania i czy­nienia tego wszystkiego, co służy do osiągnienia tego celu. — Trzeźwymi. Z j grec. można przetłumaczyć czu­wającymi, jak przetłumaczył Vatablus i S. Hieronim (lib. 1. contra Jovian). Stąd i Syr. przetłumaczył pobudzajcie się doskonale. Jedno i drugie czytanie, prawie jedno i to samo znaczy; albowiem trzeźwość jest matką czujności, tak jak pijaństwo jest matką snu i gnuśności. Mówi jednak apostoł o czujności umysłu, przez którą, powinniśmy się chronić zasadek nieprzyjaciół. — Doskonale. Można połączyć z trzeź­wymi, i sens będzie: Doskonale czuwajcie, albowiem mając z tylu nieprzyjaciółmi do czynienia, nie ma cza­su do snu lub drzemania. Inni łączą z następującemi wyrazami, doskonale miejcie nadzieję, że nie aby jakiej nadziei wymaga Piotr S., ale nadziei doskona­łej, to jest cnoty teologicznej, która łączy się z miłością, i opiera się na dobroci i szczodrobliwości Bożej, bez odrzucenia jednak i własnych zasług, któ­rą S. Paweł do Rzym. r. 5, w. 2. nazywa nadzieją sy­nów Bożych.O łasce, którą wam ofiarują. Przez łaskę rozumie chwałę, której wierni i sprawiedliwi  spodziewają się, która to chwała chociaż jest nagrodą za dobre uczynki, początek jednak swój bierze od łaski.  Stąd S. Paweł do Rzym. r. 6, w. 23, mówi: A łaska Boża żywot wieczny.Przez objawienie Chry­stusa Jezusa. W grec. w objawieniu, jakby rzekł: Miejcie nadzieję, że otrzymacie tę łaskę w objawieniu Chrystusa, to jest w dniu sądnym. Sens Wulgaty jest tenże, jakby rzekł: Nadzieję waszę rozciągajcie aż do objawienia Chrystusa i przyjścia Jego na sąd; wtedy bo­wiem posiądziecie doskonałą chwałę.)

14Jako synowie posłuszeństwa, nie przypodobając się przeszłym pożądliwościom nieumiejętności waszej, ( Jako synowie posłuszeństwa. To odnieść należy do poprzedzającego wiersza, jakby rzekł: Stójcie prze­pasawszy biodra, to jest swobodni i gotowi do zacho­wywania przykazań Bożych, jak przystało na synów posłuszeństwa, to jest posłusznyth synów. — Nie przypodobając się. Nie stosując się, — Pożądliwościom nieumiejętności waszej. Do tych żądz i pożądliwości któ­rym służyliście w czasie pogaństwa, gdyście jeszcze byli przejęci wielą błędami.)

15ale według onego, który was wezwał, Świętego, i wy bądźcie świętymi we wszelakim obcowaniu, ( Ale według onego który was wezwał. Lecz bądź­cie świętymi, jako jest święty ten, który was wezwał do wiary, łaski i zbawienia. Jest to to samo, co mówił Chrystus Matth, 5, 48: Bądźcież wy tedy dosko­nali, jako i Ojciec wasz niebieski doskonałym jest.— We wszelakim obcowaniu. We wszelkich sprawach wa­szych.)

16ponieważ napisano jest: Będziecie świętymi, iżem ja jest święty. ( Ponieważ napisano jest. Lewit. 20, 26- — Będzie­cie świętymi. Czystymi i wolnymi od wszelkiej zmazy grzechowej.)

17A jeśli wzywacie Ojca tego, który bez względu na osoby sądzi wedle uczynku każdego: w bojaźni obcujcie czasu przemieszkawania waszego. (A jeśli wzywacie Ojca tego. Nie przestaje radzić, iżby święcie żyli, gdyż ten święty, który ich po­wołał, jest też ich Bogiem, Ojcem i Sędzią. — W bojaźni obcujcie. Uszanowanie bowiem i bojaźń należna jest Bogu, Ojcu i Sędziemu. — Czasu przemieszkawania wa­szego. W tym krótkim czasie wędrówki tego żywota.)

18Wiedząc, iż nie skazitelnemi złotem abo srebrem jesteście wykupieni od próżnego obcowania waszego ojcowskiego podania, ( Wiedząc iż nie skazitelnemi. Jest to druga po­budka, którą S, Piotr tych, do których pisze, zachęca do życia świątobliwego: to jest, że przez Chrystusa zostali odkupieni nie złotem, ani srebrem, które psują się i gi­ną, ale najdroższą krwią Chrystusową, iżby święcie ży­jąc na tym świecie, mogli dójść do niebieskiej chwały.— Od próżnego obcowaniacwaszego ojcowskiego podania. Z próżnego i niegodziwego sposobu życia, któregoście się trzymali w Judaizmie lub w poganizmie.)

19ale drogą krwią jako baranka niezmazanego i niepokalanego – Chrystusa; Jako baranka. Nazywa jakby barankiem, to jest podobnym do baranka w czystości, niewinności, łagodno­ści, posłuszeństwie, i t. d.)

20acz przejźrzanego przed założeniem świata, ale czasów ostatecznych okazanego dla was, ( Okazanego. Przez wcielenie, życie, śmierć, zmartwychwstanie, i opowiadanie aposłołów. — Czasów osta­tecznych. W tych czasach w których my żyjemy w kil­ka tysięcy lat po stworzeniu świata.—Dla was. Których uczynił wiernymi i swoimi czcicielami.)

21którzy przezeń wiernymi jesteście Bogu, który go wzbudził z martwych i dał mu chwałę, aby wiara i nadzieja wasza w Bogu była. ( Którzy przezeń. Przez Chrystusa. — Wiernymi jesteście Bogu. W Boga wieżycie, jak jest w grec­kim. — Aby wiara i nadzieja wasza w Bogu była. Iżbyscie widząc że Chrystus zmartwychwstał, który jest głową naszą, wierzyli i mieli nadzieję, że i człon­ki jego żywe, które przez wiarę i miłość z nim są złączone, również z martwych powstaną i osiągną tęż chwałę.)

22Oczyściwszy dusze wasze w posłuszeństwie miłości, w braterskiej miłości, z szczerego serca jedni drugie miłujcie goręcej, ( Oczyściwszy dusze wasze. Całego wierszu sens jest: Czystą, to jest czystą miłością braterską usilnie wzajemnie się miłujcie, jeden drugiemu usługujcie i bądźcie posłuszni. — Oczyściwszy, t. j. gdy oczyścicie.— W posłuszeństwie miłości. Posłuszeństwo miłości jest to uległość przez którą wierny we wszystkiem podlega prawu, kierownictwu i natchnieniu miłości, tak iż by wszystko cobykolwiek przedsiębrał, czynił z po pędu miłości. W greckim jest, posłuszeństwo prawdy jakby rzekł: Którzy oczyszczacie dusze wasze będąc posłuszni prawdzie, jak przełożył Watablus. — W bra­terskiej miłości. Jest to samo, jakby rzekł: Miłujcie się braterską miłością.—Goręcej. Stale, to jest ażeby miłość nie była na krótki tylko czas, lecz iżby się roz­ciągała i obejmowała wszystek czas i wszelkiego rodzaju ludzi.)

23odrodzeni nie z nasienia skazitelnego, ale nieskazitelnego przez słowo Boga Żywego i trwającego na wieki, ( Odrodzeni nie z nasienia nieskazitelnego. Kła­dzie przyczynę, dla czego chrześcianie powinni miłością braterską wzajemnie się miłować, to jest ponieważ są braćmi, odrodzonymi z jednego i tegoż nasienia słowa Bożego i Ewangelii Chrystusowej; a następnie jako synowie i dziedzice, jednego spodziewają się dziedzic­twa w ojczyźnie niebieskiej. — I trwającego na wieki. Jak Bóg jest wieczny i trwa na wieki, tak też i słowo Boże, a z niego nasze odrodzenie, i przysposobienie jest wiecznotrwałe.)

24ponieważ wszelkie ciało jako trawa, a wszelka chwała jego jako kwiat trawy: uschła trawa i kwiat jej upadł. ( Ponieważ wszelkie ciało jako trawa. Cytuje miej­sce z Izajasza r 40, w. 6.)

25Lecz słowo Pańskie trwa na wieki. A to jest słowo, które wam jest przepowiadane. ( Lecz słowo Pańskie trwa na wieki. Albowiem, jak wyrzekł Chrystus Mat. r. 24, w. 35: Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą — A to Jest słowo, które wam jest przepowiadane. Jakby rzekł: To słowo Izajasza jest słowem Ewangelii o Chrystusie, jego odkupieniu, powołaniu, wierze, łasce, zbawieniu i chwa­le, którą wam przyniósł. Patrz Wujka.)

 

Wykład X. J. Wujka.

25. — A to jest słowo. Obacz jako Piotr S. słowo Boże, które trwa na wieki, opisuje: Jest,
prawi, to które jest ustnie podane i przepowiadane, a nie to samo, które jest napisane. Jako i Paweł S. słowo Boże zowie słowem słuchanem albo słyszanem. Bo wiara, prawi, jest z słuchania, a słuchanie przez słowo Boże.
Błądzą tedy sektarze, którzy tradycyj apostolskich, to jest słowa Bożego bez Pisma i słownie podanego nie przyjmują, i którzy samo Pismo słowem Bożem zowią. (1. Thes. 2, 13. Rzym. 10, 17).

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

 

 

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “I List Św. Piotra – Z objaśnieniami (Cz.I)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: