Nauka Katolicka

List Św. Pawła Apostoła do Żydów – Z objaśnieniami (cz.III)

Patrzcież, bracia, iżby snadź nie było w którym z was serce złe niedowiarstwa, ku odstąpieniu od Boga żywego, ale napominajcie sami siebie na każdy dzień, póki się Dzisia nazywa, iżby który z was nie był zatwardzon oszukaniem grzechu.

ROZDZIAŁ 3

O wyższości Chrystusa nad Mojżeszem , potrzebie wiary, i t.d

1Stąd, bracia święci, uczestnicy wezwania niebieskiego, obaczcie Apostoła i najwyższego Kapłana wyznania naszego, Jezusa, ( Bracia święci. Poświęceni przez chrzest ś. — Uczęstnicy wezwania niebieskiego. Powołani od Boga do dziedzictwa królestwa niebieskiego.—Apostoła. Posła Bożego, t. j. którego Bóg posłał do ludzi, a najbardziej do Żydów, dla ich nauczania i pojednania z Bogiem. — Wyznania naszego. Wyznaniem nazywa wiarę i religią, którą wyznajemy.)

2który wiernym jest temu, który go uczynił, jako i Mojżesz we wszytkim domu jego. (Który. Jezus Chrystus.— Wiernym jest temu który go uczynił. To jest apostołem i najwyższym kapłanem. Chrystus więc był wiernym Boga apostołem, gdyż wier­nie objawił ludziom wolę i prawa Boże. Był wiernym arcykapłanem, gdyż wiernie dokonał, nawet z poswięcanem własnego życia, dzieła odkupienia naszego i prze­błagania za grzechy.— Jako i Mojżesz. Jest wiernym. — We wszystkim domu jego. W narodzie żydowskim, to jest w domu czyli Kościele, w którym przebywa i cześć odbiera Bóg Stworzyciel.)

3Abowiem więtszej chwały ten godny jest miany niżli Mojżesz, im więtszą cześć ma niż dom ten, który ji zbudował. ( Większej chwały. Ponieważ był powiedział, jako i Mojżesz, żeby więc w tem podobieństwie nie rozumiał kto także równości, naucza iż Chrystus tem większą chwałę odebrał od Ojca niż Mojżesz, o ile większym jest od domu ten, który go zbudował: Chrystus bowiem jest budownikiem domu, t. j. założycielem Kościoła. Mojżesz zaś częścią tylko owego domu.)

4Bo każdy dom bywa budowan od kogo, a który wszytko stworzył, Bóg jest. (Wszystko stworzył. Dom, to jest, kościoł, owszem wszystkie inne stworzenia.)

5A Mojżesz wprawdzie wiernym był we wszystkim domu jego jako sługa na świadectwo tego, co miało być mówiono, ( Na świadectwo tego co miało być mowiono. Aby wiernie podał ludowi, co mu Bóg kazał objawić, żeby jako prawdomówny świadek powiedział, co słyszał i widział. )

 6ale Chrystus jako syn w domu swym: który dom my jesteśmy, jeśliże ufność i chwałę nadzieje aż do końca mocną zachowamy. ( Ale Chrystus jako syn w domu  swym. Chrystus jako Syn jest przełożonym Kościoła, i rządzi nim jako Pan, gdy tymczasem Moyżesz był w nim tylko sługą.— Który dom my jesteśmy. Którym domem, t. j. Kościo­łem Bożym, my jesteśmy.—Jeśliże ufność. To jest, swo­bodę mówienia; przez którą rozumie swobodne i nieustra­szone wyznanie wiary, abyśmy ani groźbami, ani karami nie dali się odwieść od wiary Chrystusowej. — I chwalę nadzieje. Jakby rzekł: Jeśli się zawsze w tej nadziei chlubić będziemy; co też wyraził ś Paweł do Rzym. 5 — 2, gdy rzekł: I chlubimy się w nadziei chwały synów Bożych.)

7Przeto jako mówi Duch święty: Dziś, jeślibyście głos jego usłyszeli, ( Jako mówi Duch Sw. Przez proroka Dawida, Psal. 94—8.—Jeślibyście glos jego. Chrystusa.)

8nie zatwardzajcież serc waszych jako w rozdraźnieniu, wedle dnia kuszenia na puszczy, (Nie zatwardzajcież serc waszych. Ale z sercem miękkiem przyjmijcie te słowa, bądźcie mu posłusznymi, i pod żadnym warunkiem nie odstępujcie od niego. — Jako w rozdrażnieniu. Jako dawniej uczynili ojcowie na­si, którzy przez swoje niedowiarstwo pobudzili Boga do gniewu.)

9gdzie mię kusili ojcowie waszy: doświadczyli i widzieli sprawy moję (Kusili ojcowie waszy. Już przez nieufność, chcąc doświadczyć mojej potęgi i mocy; już przeciwko mnie
szemrząc, i nie chcąc dawać wiary słowom moim. Patrz, co się rzekło Psal. 77— 18. Doświadczyli. Chociaż do­świadczyli, i widzieli cudowne sprawy moje, które czy­niłem przed wami.)

10przez czterdzieści lat. I dlategoż gniewałem się na ten naród i rzekłem: Zawsze błądzą sercem. A oni nie poznali dróg moich.( I dlategoż gniewałem się na ten naród. I dla tegoż przez cały ten czas nie wprowadzałem do ziemi obiecanej, ale trapiłem rozmaitemi nieszczęściami i klę­skami, aż póki wszyscy nie poginęli, wyjąwszy Jozuego i Kaleba. — Zawsze błądzą sercem. Chociaż obda­rzeni rozmaitemi dobrodziejstwy, i często upominani, zawsze jednak trwają w błędzie serca swojego. — Nie poznali dróg moich. Nie chcieli przyjąć prawa i przyka­zań moich.)

11Jakom przysiągł w gniewie moim: Jeśli wnidą do odpoczynienia mojego. (Jakom przysiągł. W Psałterzu Rzymskim czyta­my, którym przysiągł. Przysięgę tę mamy Num. 14 — 28: Żywę ja, mówi Pan: jakoście mówili gdym ja sły­szał, tak wam uczynię: na tej pustyni będą leżeć trupy wasze. — Jeśli wnidą do odpoczynienia mojego. Niech się uważam za nieprawdziwego, jeśli wnijdą do ziemi obiecanej, w której im zapewniłem spokojny żywot.)

12Patrzcież, bracia, iżby snadź nie było w którym z was serce złe niedowiarstwa, ku odstąpieniu od Boga żywego, ( Patrzcież bracia. Pokazuje, dla czego to był po­wiedział: gdy bowiem Żydzi dla wiary Chrystusowejwiele nieszczęść doznawali od prześladowców, zapobie­gając przeto, żeby czasem zwyciężeni nie przestali ufać w obietnice Chrystusowe, i nie wrócili do Judaizmu, sto­suje do nich słowa prorockie, jakby mówił: Patrzcie,bracia, abyście się czasem nie stali niewiernymi, jako ojcowie wasi, i żebyście przez niewiarę w obietnice Chry­stusowe, nieodstąpili że złem sercem od prawa jego, któreście przyjęli.)

13ale napominajcie sami siebie na każdy dzień, póki się Dzisia nazywa, iżby który z was nie był zatwardzon oszukaniem grzechu. ( Ale napominajcie sami siebie na każdy dzień. Do wytrwania w wierze, nadziei, i w znoszeniu prze­śladowań. — Póki się dzisiaj nazywa. Dopóki żyjecie. Dzisiaj oznacza czas obecnego życia, łaski i pokuty, które się dają każdemu. — Iżby który z was nie był zatwardzon oszukaniem grzechu. Abyście uwiedzeni próżnemi ponętami grzechów, nie zatwardzili się na głos Boży.)

14Abowiem zstaliśmy się uczesnikami Chrystusowymi, jeśli tylko początek istności jego aż do końca mocny zachowamy, (Albowiem staliśmy się uczestnikami Chrystusowy­mi. Poznajmy godność naszę; bośmy już przez chrzest stali się członkami Chrystusowymi, i uczęstnikami jego ducha i łaski: nie traćmy tak wielu dóbr i nadziei
dziedzictwa niebieskiego, odstępując go. — Jeśli tylko początek istności. Jeśli tylko przyjętą raz wiarę, przez którąśmy stanęli na tej drodze duchownej, (albo która jest istnością, to jest, podstawą i fundamentem zbawienia i nadziei naszej) stałą i niewzruszoną aż do końca życia zachowamy.)

15póki bywa mówiono: Dziś, jeślibyście głos jego usłyszeli, nie zatwardzajcie serc waszych jako w onym rozdraźnieniu. (Póki bywa mówiono: Dziś. Upominam was, abyście stale zachowywali wiarę, aż do końca życia, to jest, dopóki się nam mówi: Dziś jeślibyście głos jego usły­szeli, i t. d.)

16Abowiem niektórzy usłyszawszy, rozdraźnili: ale nie wszyscy, którzy wyszli z Egiptu przez Mojżesza. (Albowiem niektórzy usłyszawszy rozdrażnili. To jest nie wszyscy, którzy wyszli z Egiptu zagniewali Boga, gdyż nieobrazili go Jozue i Kaleb, nieobraziły niemowlęta i niewiasty, nieobrazili lewitowie: ci bowiem nie szemrali przeciwko Mojżeszowi, nie rozgniewali Bo­ga, a zatem byli wolnymi tak od winy jak i od kary, i bez żadnej szkody i szwanku weszli do ziemi obiecanej. Num. 14.

17A na któreż się rozgniewał przez czterdzieści lat? Izali nie na te, którzy zgrzeszyli, których trupy poległy na puszczy?

18A którymże przysiągł, iż nie mieli wniść do odpoczynienia jego, jedno tym, którzy niewierni byli?

19I widzimy, że nie mogli wniść dla niedowiarstwa. ( I widzimy, że nie mogli w nijść dla niedowiarstwa. Jakby rzekł: Jako Bóg przysiągł, tak się i stało. Tak im zaszkodziło niedowiarstwo, iż z powodu jego nie mo­gli wnijść do ziemi obiecanej. Długo się zastanawia nad obrzydzeniem niedowiarstwa, gdyż głównie miał na celu utwierdzenie ich w wierze.)

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “List Św. Pawła Apostoła do Żydów – Z objaśnieniami (cz.III)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: