Nauka Katolicka

List św. Pawła do Galatów – Z objaśnieniami cz.I

Ale choćby my, abo anjoł z nieba przepowiadał wam mimo to, cośmy wam przepowiadali, niech będzie przeklęctwem.

Wprowadzenie do Listu św. Pawła Apostoła do Galatów.

Wykład X .J. Wujka

Tego listu do Galatów mało nie jedna i taż sama materya, która i listu do Rzymian. Bo w swoim liście tych dwu rzeczy dowodzi Paweł św. Jedna, iż sprawiedliwości dostępują, ludzie przez wiarę, a nie przez zakon Mojżeszów.

Druga, iż ci, którzy są przez wiarę usprawiedliwieni, wolni są od zachowania zakonu starego. Wszakże ta jest różność (jako Augustyn ś. pokazuje in explicat. hujus Epist ), iż w liście do Rzymian, Apostoł chcąc pogodzić onę zwadę, która się była wszczęła między tymi, którzy z Żydów, a onymi którzy z Poganów byli uwierzyli, tem się najwięcej bawi, aby okazał, że usprawiedliwienie jest daremne, którego oboj lud, bez żadnych zasług uczynków za równo, przez wiarę w Chrystusa dostępuje. A w tym lepak liście stara się odwieść tych, którzy przez fałeszne apostoły (którzy z Żydów byli, i do zachowania zakonu starego wierne przymuszali), albo już byli na żydowskie ceremonie namówieni, albo przynajmniej ku nim nakłonieni: pokazując, iż zachowanie zakonu Mojżeszowego nic nie je st potrzebne. Tak iż summa tego listu ta jest: Iż wierni są wolni od niewoli zakonu, albo od potrzeby zachowania zakonu starego.

 

 

ROZDZIAŁ I

O strofowaniu Galatów za niestałość w wierze

1Paweł, Apostoł nie od ludzi ani przez człowieka, ale przez Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który go wzbudził z martwych, (. Ale przez Jezusa Chrystusa . Który nie jest samym tylko człowiekiem, lecz człowiekiem i Bogiem. Oznacza, iż on nie od człowieka, ani od Boga przez człowieka, ale bezpośrednio od samego Boga został powołanym .—  IBoga Ojca. Ojca naturalnego Jezusa Chrystusa. Oznacza, że on został apostołem od Boga Ojca przez Chrystusa Syna jego. — Który go wzbudził z martwych . To dodając, nieznacznie napomyka, iż on został postanowiony apostołem od Chrystusa nieśmiertelnego po zmartwychw staniu, czego żaden inny apostoł nie miał. Patrz Wujka.)

2i wszyscy bracia, którzy są ze mną, kościołom Galacyjej: (Bracia . Chrześcianie.— Kościołom Galcii. Domyślać się należy: piszą albo życzą, aby wam łaska i pokój,i t.d.)

3łaska wam i pokój od Boga Ojca i Pana naszego Jezusa Chrystusa, (Łaska . Albo pomnożenie łaski .—Pokój. Pomyślność, a zwłaszcza ta, która jest w Chrystusie i przez Chrystusa. Albo przez pokój rozumie pojednanie z Bogiem, jak tłumaczy św. Augustyn.)

4który samego siebie dał za grzechy nasze, aby nas wyrwał z teraźniejszego wieku złego, wedle wolej Boga i Ojca naszego, (Wieku złego. Wiekiem złym jest światowe i cielesne życie i postępowanie, jakie prowadzi, i do którego wzywa ten świat i ludzie światowi. — Wedle wolej Boga . Z woli wyroku i rozkazu Ojca, wydał Chrystus siebie
samego.)

5któremu jest chwała na wieki wieków. Amen. (Któremu jest chwała  na wieki wieków. Któremu za tak niewymowne dobrodziejstwo należy się chwała i uwielbienie na całą wieczność.)

 6Dziwuję się, iż tak prędko przenosicie się od tego, który was wezwał do łaski Chrystusowej, do inszej Ewanielijej: (Przenosicie się. Dopuszczacie, żeby was przeprowadzono i przenoszono do innej Ewangelii, czyli do innej nauki, która się wam narzuca zamiast Ewangelii, czyli od chrześcianizmu do judaizmu)

7która nie jest insza, jedno są niektórzy, co wami trwożą, i chcą wywrócić Ewanielią Chrystusowę. (Która nie jest insza. Przenosicie się do innej Ewangelii, jakiej jednak drugiej niema; żadnej bowiem innej prawdziwej Ewangelii niema, oprócz tej, którą ja wam opowiadałem. — Jedno są niektórzy. Odnosi się do dziwuję się; jakby rzekł: Dziwię się, iż tak rychło odstępujecie od Ewangelii, jedno że są niektórzy, co was poduszczają, a gdy to myślę, po części przestaję się dziwić, i nie tyle wam jakim przypisuję to odstępstwo; albowiem nie odstąpilibyście, żeby was nie zwiedziono i nie oszukano. — Co wami trwożą i chcą wywrócić Ewangelią Chrystusową. Gdy chcą wywrócić Ewangelią Chrystusową, to jest, czego innego nauczać jak to, co Chrystus przez apostołów podał.)

8Ale choćby my, abo anjoł z nieba przepowiadał wam mimo to, cośmy wam przepowiadali, niech będzie przeklęctwem. (Ale choćby my, albo anioł z nieba przepowiadał wam . To jest, gdyby to być mogło, albowiem w rzeczy samej jest to niepodobieństwo; aniołowie bowiem jako w chwale, taki we wszelkiej prawdzie są utwierdzonymi.— Niech będzie przeklęctwem. Przeklętym . Patrz Wujka.)

9Jakośmy przedtym powiadali i teraz zasię mówię: Jeśliby kto wam opowiadał mimo to, coście wzięli, niech będzie przeklęctwem! (Wzięli. Od nas.)

10Bo teraz przed ludźmili sprawę mam czyli przed Bogiem? Czyli szukam, abym się ludziom podobał? Jeślibych się jeszcze ludziom podobał, nie byłbych sługą Chrystusowym. (Bo teraz przed ludźmili sprawę mam , czyli przed Bogiem? Czyliż ja spełniam ten urząd opowiadania Ewangelii, żeby podobać się ludziom, czy Bogu? Jakby rzekł: Nic innego nie miałem na względzie w opowiadaniu Ewangelii, jak chwałę Bożą; niech się wam przeto nie wydaje rzeczą dziwną, gdy tak swobodnie nastaję na tych, którzy was podburzają, i usiłują przeciągnąć do judaizmu. — Jeślibych się jeszcze ludziom podobał. Gdybym jeszcze, jak niegdyś, szukał względów ludzkich.)

11Abowiem oznajmuję wam, bracia, iż Ewanielia, która jest przepowiadana ode mnie, nie jest wedle człowieka. (Nie jest wedle człowieka. Ewangelia moja nie jest ludzką, ale Boską; nie jest od ludzi ale od Boga.)

12Bom jej ja nie od człowieka wziął anim się nauczył, ale przez objawienie Jezusa Chrystusa

13Boście słyszeli o moim obcowaniu niekiedy w Żydostwie, iżem nad miarę przeszladował kościół Boży i burzyłem ji. (O mojem obcowaniu niekiedy w żydowstwie. Jak się sprawowałem, wyznawając jeszcze religią żydowską, przed nawróceniem się do Chrystusa.)

14I postępowałem w Żydostwie nad wiele rówienników moich w narodzie moim, będąc więtszym miłośnikiem ustaw moich ojczystych. (Postępowałem w żydowstwie. Tak byłem przejętym judaizmem , i tak go dzielnie popierałem i szerzyłem, iż przewyższałem w szystkich moich spółczesnych.— W narodzie moim . To jest, pomiędzy żydami.)

15Lecz gdy się podobało temu, który mię odłączył z żywota matki mojej i wezwał przez łaskę swoję, (Który mię odłączył z żywota matki mojej. Który mnie już od samego początku narodzenia mojego przeznaczył i wybrał, aby objawił Syna swego we mnie, to jest, żeby mnie przyprowadzić do poznania Chrystusa i Ewangelii, a następnie do apostolstwa, iżbym opowiadał Ewangelią Chrystusową między poganami.)

16aby objawił Syna swego we mnie, abych go przepowiadał między Pogany, natychmiast nie przestawałem z ciałem i ze krwią (We mnie. Przeze mnie. — Nie przestawałem. (…)Ewangelii nie nauczyłem się od człowieka, gdyż z żadnym człowiekiem o nią się nie naradzałem , lecz od samego Boga przez objawienie ją odebrałem. — Z ciałem i ze krwią . Niektórzy przez ciało i krew rozumieją ojczyznę i krewnych. Inni, wszystkich śmiertelnych.)

17anim poszedł do Jeruzalem do tych, którzy przede mną byli, Apostołów. Alem szedł do Arabijej i wróciłem się zasię do Damaszku, (Anim poszedł do Jeruzalem. Przeciwnie w Dziejach Ap. 9, 26, mówi się, iż poszedł do Jerozolimy po nawróceniu się. Odpowiedzieć należy, że poszedł zmuszony koniecznością ucieczki, nie zaś w celu zasięgania rady . — Którzy przedemną byli. Którzy przedemną powołanymi zostali do apostolstwa. — Szedł do Arabii. Co św. Paweł czynił w Arabii, niemamy o tem żadnego podania.)

18zatym po trzech leciech poszedłem do Jeruzalem, abym oglądał Piotra i zmieszkałem u niego piętnaście dni. (Abym oglądał Piotra. Poznał. Patrz Wujka)

19A inszego z Apostołów żadnegom nie widział, jedno Jakuba, brata Pańskiego. (Jakóba brata Pańskiego. Krewnego Pańskiego. Był to Jakób Alfeuszów, syn Maryi żony Kleofasa, jeden z dwunastu apostołów, pierwszy biskup Jerozolimski.)

20A co wam piszę, oto przed Bogiem, żeć nie kłamam. (Oto przed Bogiem. Którego jako obecnego i wszystko widzącego przywodzę na świadka.)

21Potym przyszedłem do krajów Syryjej i Cylicyjej.

22A byłem nieznajomym z twarzy kościołom Żydowstwa, które były w Chrystusie, (Które były w Chrystusie. Które uwierzyły w Chrystusa, nawrócone z żydowstwa.)

23ale tylko usłyszeli byli: Iż który przeszladował nas niekiedy, teraz opowiada wiarę, którą przedtym burzył. (Usłyszeli byli. Z pogłosek znali. — Burzył. Napastował.)

24I sławili Boga ze mnie. (Sławili. Chwalili i wielbili.)

 

Wykłady X. Jakóba Wujka

1. Nie od ludzi, ani przez czlowieka. Chocia Apostoł nie od ludzi, ale od samego Boga na urząd apostolski był obrany i wezwany: wszakże przecię (dla zachowania porządku, od tegoż Chrystusa w kościele postanowionego) chciał być od ludzi na tenże urząd obrany i poświęcony. Nie tak dziś apostołowie nowi, którzy bieżą nie będąc posłani, ani od Boga, ani od ludzi tych, którzy od Apostołów moc i urząd posyłania mają. (Dzieje 13, 3).

8. Albo Anioł z nieba. Z tego miejsca uczymy się naprzód, iż prawy chrześcijanin dla żadnego człowieka, by był najuczeńszy, najwymowniejszy, najświętszy, by też i cuda czynił, nie ma odstąpić tej prawdy, której się raz nauczył w kościele powszechnym. O czem pięknie  incentius Lirinensis (Cont. propha, her. novit.) pisze.
Drugie, iż tu Apostoł nie zakazuje, abyśmy nic, oprócz tego co jest w Biblii napisano, nie przyjmowali: jako odszczepieńcy fałesznie wykładają. Bo nie mówi, mimo to cośmy napisali, ale mimo to cośmy wam przepowiadali, cośmy wam żywym głosem podali, i coście wy przyjęli, coście uwierzyli.
Trzecie, iż ci przepowiadają Ewangelią, mimo tę, którą Apostołowie przepowiadali, i którą przyjął Kościoł katolicki: którzy nową naukę przynoszą, która się nie zgadza z nauką wprzód podaną: którzy uczą przeciw temu co raz je st przepowiedziano i przyjęto: jako Ambroży, Hieronim i Augustyn ś. wykładają.
Czwarte, iż ta sama jest prawdziwa Ewangelia, którą Apostołowie i ich potomkowie w Kościele rozsiali i szczepili: a inne poślednie, onej pierwszej przeciwne (posiane od nieprzyjaciela na dobrego nasienia zaduszenie) są heretyckie i fałszywe. Którą regułą Tertulian i Ireneus prawą naukę od fałszywej rozeznawali, i heretyki osądzali.
Piąte, iż te A postoł każe mieć za przeklęctwo, którzy ludzie od katolickiej wiary odwabiają, i nowe nauki wnoszą, których nie znał ani słychał święty a powszechny Kościoł chrześcijański. (Augustin, tra c t 98. in Joan. M at. 13, 25. T ert. de p raescrip.
Iren. lib. 3, cap. 2).

18. Abym oglądał Piotra. Ambroży ś. tak na to miejsce piszo: Godna rzecz była, aby Paweł pragnął widzieć Piotra: iż on był pierwszym między Apostoły, któremu był Pan Chrystus pieczą kościołów zlecił. A Chryzostom ś.: Był, prawi, Piotr książęciem albo przełożonym innych Apostołów: przetoż i Paweł przyszedł, aby go nad insze oglądał. I zasię: Wstąpił, prawi, jako do większego i starszego. Toż i Theodoretus i Oecumenius piszą na to miejsce. (Chrisost. hom. 87 in Joan)

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

O autorze A. Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “List św. Pawła do Galatów – Z objaśnieniami cz.I

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: