Tag: pokuta

Jak być cierpliwym w cierpieniu? – Bp. S.Pelczar

Pamiętaj i na to, że nikt nie jest wolny od krzyża, i że dla grzechów swoich na krzyż zasłużyłeś. Kto ma ranę niebez­pieczną i bolesną, nie lęka się żelaza i ognia; podobnie kto czu­je ranę w duszy z powodu grzechów, spokojnie znosi nóż i ogień cierpień. Skoro więc Pan ześle ci krzyż jaki, pomyśl natych­miast: ten krzyż jest dla mnie raczej dobrodziejstwem niż karą, bo ja na cięższy zasłużyłem. O jakże dobrym jest Pan, że mię małem cierpieniem zachowuje od męki wiecznej lub każni czyścowej.

O pysze – Kard. J. Bona

Jedynie tylko to, co stanowi wyłącznie naszą własność, może być słuszną podstawą, do własnej chwały. Cóż masz sam od siebie, skoroś wszelkie dobra otrzymał od Boga? Tylko grzech jest wyłącznie twoją własnością. Skoroś wszystko otrzymał w darowiźnie, oddajże Temu chwałę, który ci tego wszystkiego udzielił.

Cierpliwość w niedoskonałościach i upadkach – Bp. J.S. Pelczar

Kiedy zaś te ich przesadne życzenia nie spełniają się , gdy uczuwają słabość, nędzę i zepsucie natury, a zamiast szybkim lotem zdążać do Boga, wloką się z trudem po ziemi i ranią się o kamienie: wtenczas w padają w małoduszność, rozstrojenie i smutek.

Aby tego uniknąć, zga­dzaj się i w tym względzie z wolą Bożą, a więc pragnij tej tylko doskonałości, jakiej Bóg od ciebie pragnie, i dlatego tylko, że Bóg jej pragnie.

O złudnej ufności w miłosierdziu Boskim

Zbytecznie ufają w miłosierdziu Boskim naprzód ci, którzy nic nie pracują na Niebo, lecz owszem szeroką drogą idąc, Nieba dostać spodziewając się, a to na samo tylko Boskie zapatrując się miłosierdzie, a nie uważając na to, iż Boska istota i nieskończona Jego doskonałość wyciąga tego, aby jako jest nieskończenie miłosiernym, tak też nieskończenie był i sprawiedliwym. Nie byłby zaś sprawiedliwym, gdyby grzeszników nie karał, ale niegodnym równo ze sprawiedliwymi nagradzał wieczną w Niebie nagrodą.
Wielu bardzo ludzi zbyteczną takową nadzieją prowadzi szatan na zgubę wieczną

O wdzięczności względem Boga

Wzgarda i obrzydzenie, z którymi na siebie samych spoglądamy, stałe postanowienie wstrzymania się na zawsze od grzechu, miłosne wzniesienie do Boga, zaufanie wzbudzone przez pamięć na bolesną Jego mękę i na ogrom Jego miłości, te wszystkie uczucia stanowią treść prawdziwej pokuty.

Przeniknij się na wskroś tą myślą, iż nie ma okrutniejszej niedoli nad obrazę Boga, zapomnij o własnym niebezpieczeństwie, by tylko o zbrodni ku własnemu zawstydzeniu pamiętać, a wnet rozpłonie w duszy twojej szczytna ufność, iż winy twe Bóg odpuścić ci raczy.

O zmartwychwstaniu ciał i nieśmiertelności duszy

Lecz że o zdrowie duszy naszej tak małe czynim starania, to dziwna! Jakoż bowiem onę posilamy? Oto jeden pacierz między tysiącznymi roztargnieniami zmówiwszy rano i w wieczór, to już wszystek dla niej posiłek?

A popadłszy w niemoc grzechową, jak mało o powstaniu z onej myślimy! Oto my, którzy nie moglibyśmy bez śmiertelnej boleści przez godzinę jedną trucizny w żołądku zatrzymać, pół roku i rok cały wielu z nas o spowiedzi nie pomyśli, mówiąc, że nam czasu do tego nie wystarcza.

Pan Jezus na Krzyżu

Jeśli ty najmilszy, tak będziesz żył i tak cierpiał i umierał jak Pan Jezus, to i ty w godzinę śmierci będziesz mógł po­wiedzieć: „Ojcze, w ręce twoje polecam ducha mojego”. Jakieżby to było niepowetowane nieszczęście, gdybyś nie oddał Ojcu niebieskiemu ducha twego, i gdyby cię Ojciec niebieski nie przygarnął i nie przytulił do serca swego! Ach, gdzieźbyś się podział wtenczas!

Dzieci Maryi – O ofierze życia Hiacynty i Franciszka

grzechy, które sprowadzają większość dusz do piekła, są grzechami ciała. Wprowadzone zostaną pewne mody, które bardzo obrażą Naszego Pana. Ci, którzy służą Bogu, nie powinni podążać za tymi modami. Kościół nie ma mody; Nasz Pan jest zawsze taki sam. Grzechy świata są zbyt wielkie. Gdyby tylko ludzie wiedzieli, czym jest wieczność, zrobiliby wszystko, aby zmienić swoje życie. Ludzie tracą dusze, ponieważ nie myślą o śmierci Naszego Pana i nie odprawiają pokuty.

Warunki dobrej spowiedzi Cz.3 – Postanowienie poprawy

Do dobrej spowiedzi i otrzymania oduszczenia grzechów nie wy­starczy samo tylko pragnienie poprawy, nie wystarcza jakaś tylko chęć lub chętka po­prawy, ale musi być szczera i stanowcza wola i silne postanowienie poprawy, — musisz sobie i Panu Bogu z serca powiedzieć: chcę i muszę się poprawić! Sama tylko chęć i pragnienie pieniędzy nikogo bogatym nie zrobią… Chęć i pragnienie jedzenia głodnego nie nasycą, ale musi się wziąć do jedzenia i jeść.