Znajdujemy się w sytuacji podobnej do tej, w jakiej były święte dusze sprawiedliwych, wyzwolone przez Naszego Pana przed Zmartwychwstaniem, lecz zmuszone oczekiwać na Jego Wniebowstąpienie, aby móc wejść do niebieskiego Jeruzalem.
Także my, podobnie jak one, wiemy, że Chrystus prawdziwie zmartwychwstał i że Jego powrót do Ojca oraz zesłanie Ducha Świętego są zapowiedzią ostatecznego triumfu. Także my żyjemy w świecie pośrednim, pielgrzymi na ziemi obcej i wrogiej, zdążający ku niebieskiej Ojczyźnie, która na nas oczekuje. Także my pragniemy ujrzeć błogosławione oblicze Zbawiciela, który mówi do nas: Intra in gaudium Domini tui („Wejdź do radości Pana twego” – Mt 25,23). Także my wiemy z Pisma Świętego, że żyjemy w czasach ostatecznych: „A gdy się to zacznie dziać, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie” (Łk 21,28).
Uwaga jednak: słowa Aniołów mogą brzmieć nie tylko jako pociecha dla sprawiedliwych, lecz także jako straszliwe upomnienie dla niegodziwych: Sic veniet — „Tak przyjdzie”, jak widzieliście Go wstępującego, tak zstąpi ponownie, aby odzyskać — in virga ferrea („żelazną rózgą”) — panowanie nad Kościołem, dziś zajętym przez apostatyczną i zbuntowaną hierarchię. I jak sicut in cælo („jak w niebie”) Głowa, dziś triumfująca w swoim majestacie, odbija się w chwale Świętych, tak również et in terra („i na ziemi”) Kościół Walczący przygotowuje się, niczym roztropne dziewice, na powrót Oblubieńca — z oliwą w lampach i odziany w szatę godową — pewny, że dołączy do Baranka na uczcie weselnej.
14 maja
Wniebowstąpienie Pańskie
Abp Carlo Maria Vigano
https://x.com/i/status/2054858993504272877
Czas Apostazji 
Skomentuj