O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA – Z potrzebami naszemi Chrystu­sowi zwierzać się i łaski Jego błagać powinniśmy

Z potrzebami naszemi Chrystu­sowi zwierzać się i łaski Jego błagać powinniśmy.

1. Głos ucznia: O najsłodszy i naj­ukochańszy Panie, którego teraz na­bożnie przyjąć pragnę, Ty znasz ułomność moją i niedostatek, który mię uciska, Ty wiesz, w jak wielkich złościach i występkach jestem pogrążony, jak często jestem przygnębiony, kuszony, zatrwożony i jak czę­sto i skalany.
Do Ciebie przychodzę po lekarstwo, Ciebie błagam o pociechę i wspar­cie.
Wołam do Ciebie, który wiesz wszystko, któremu jawne są wszyst­kie skrytości serca mego, i który sam tylko możesz mię skutecznie po­cieszyć i wspomóc.
Ty wiesz, jakich mi dóbr przede wszystkiem potrzeba, i jak ubogi je­stem w cnoty.

2. Oto stoję przed Tobą nędzny i nagi, wzywając łaski i błagając mi­łosierdzia Twego. Pokrzep łaknącego żebraka Twego; ogniem miłości Twojej zapal ozię­błość moją, jasnością obecności Two­jej oświeć ślepotę moją.
Spraw, aby wszystkie rzeczy ziem­skie były dla mnie goryczą, aby wszelkie uciski i przeciwności uma­cniały cierpliwość moją, abm wszystkiem, co stworzone i znikome wzgardził i o niem zapomniał.
Wznieś serce moje ku Tobie w nie­bo, i nie daj mi błąkać się po ziemi.
Ty sam bądź już odtąd rozkoszą moją na wieki, boś Ty jeden jest po­karmem i napojem moim, miłością moją i weselem mojem, słodyczą moją i całem dobrem mojem.

3. Obyś mię zupełnie swoją obec­nością zapalił, spalił i przeistoczył w samego Siebie, ażebym przez łaskę wewnętrznego zjednoczenia się z To­bą i przez stopienie się w ogniu mi­łości stał się jednym duchem z Tobą! Nie dopuść, abym zgłodniały i oschły miał odejść od Ciebie lecz uczyń ze mną podług miłosierdzia Twego, tak jakoś często cudownie czynił i ze Świętymi Twoimi.
Cóż byłoby w tem dziwnego, gdy­bym cały zapłonął ogniem wskutek łączności z Tobą, skoro Ty jesteś ogniem zawrze gorejącym i nigdy nie ustawającym. miłością oczyszcza­jącą serca i oświecającą umysły.


Tomasz a Kempis – O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA. KSIĄG CZTERY. Kraków 1922 r. Wydawnictwo Księży Jezuitów

Skomentuj