O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA – Człowiek w sprawach swoich na­głym być nie powinien

Człowiek w sprawach swoich na­głym być nie powinien.

1. Chrystus: Synu, poruczaj mi zawsze sprawy twoje, ja dobrze urządzę je w czasie swoim. Czekaj rozporządzenia mojego, a odniesiesz stąd korzyść.

Uczeń: Panie, chętnie ci wszystko poruczam: albowiem moje własne obmyślanie na mało się przyda. Obym nie zaprzątał tak bardzo serca wydarzeniami przyszłemi lecz oddał się bez wahania woli Twojej.

2. Chrystus: Synu, często człowiek zajmuje się gwałtownie sprawą, któ­rej pożąda, lecz skoro ją otrzyma, inaczej sądzić poczyna; albowiem upodobania ludzkie nie są stałe, lecz raczej nagle od jednej rzeczy prze­rzucają się na drugą.
Nie jest to więc małą rzeczą wy­rzekać się samego siebie, nawet w najdrobniejszych rzeczach.

3. Prawdziwe udoskonalenie czło­wieka, polega na zaparciu się samego siebie; i człowiek, który się zaparł sam siebie, jest bardzo swobodny i bezpieczny.
Ale odwieczny nieprzyjaciel, prze­ciwnik wszelkiego dobra, kusić nie przestaje, lecz dniem i nocą stawia straszliwe zasadzki, aby w nie usidlić nieostrożnego.
Czuwajcie i módlcie się, abyście nie weszli w pokusę (Mat. 24. 41).


Tomasz a Kempis – O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA. KSIĄG CZTERY.Kraków 1922 r. Wydawnictwo Księży Jezuitów

Agnieszka Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw kłamstwom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

Leave a Reply

%d bloggers like this: