Nauka Katolicka

1 List św. Pawła do Tymoteusza – Z objaśnieniami. Cz. VI

Jeśli kto inaczej uczy, a nie przestawa na zdrowych mowach Pana naszego Jezusa Chrystusa i na tej nauce, która jest wedle pobożności, pyszny jest, nic nie umiejący, ale chorujący około gadek i sporów o słowiech, z których pochodzą zazdrości, swary, bluźnierstwa, złe podejźrzenia,

ROZDZIAŁ 6

O obowiązkach sług i panów, bogatych i ubogich, strzeżeniu się fałszywych nauczycieli i t.d.

1Słudzy, którzykolwiek są pod jarzmem, niech rozumieją pany swe godne wszelakiej czci, aby imię Pańskie i nauka nie była bluźniona. (Pod jarzmem. Niewoli. — Aby imię Pańskie i nauka nie była bluźniona. Aby chrześciańskie wyznanie i jego nauka nie była pomawianą, jakoby nauczała sług uchylać się od należytego posłuszeństwa panom.)

2A którzy mają pany wierne, niech nie wzgardzają, iż są bracia, ale tym więcej niech służą, iż są wierni i umiłowani, którzy dobrodziejstwa są uczestnikami. Tego nauczaj i napominaj. ( Niech nie w zgardzają, iż są bracia. Niech się wystrzegają, żeby niczem nie odstąpić od należytego posłuszeństwa, chociaż ich panowie nazywają braćmi, dla tego iż są chrześcianami; owszem z tego tytułu tem pilniej służyć mają, gdyż będąc chrześcianami, są go­dniejszymi żeby im służono. — Dobrodziejstwa są uczestnikami Dobrodziejstwa odkupienia przez Chrystusa, i chrześciańskiej religii.)

3Jeśli kto inaczej uczy, a nie przestawa na zdrowych mowach Pana naszego Jezusa Chrystusa i na tej nauce, która jest wedle pobożności, ( Na zdrowych mowach Pana naszego Jezusa Chry­stusa. Tak nazywa prawo i naukę Chrystusową.— Która jest wedle pobożności. Która utrzymuje prawdziwą pobo­żność i prawdziwą cześć, i z nią jest zgodną.)

4pyszny jest, nic nie umiejący, ale chorujący około gadek i sporów o słowiech, z których pochodzą zazdrości, swary, bluźnierstwa, złe podejźrzenia, ( Nic nie umiejący. Niemający prawdziwej i gruntownej umiejętności. — Chorujący. Owszem szalejący.— Około gadek i sporów o słowiech. Swarów i sprzeczek o słowa i wyrazy; albo swarów i sprzeczek, które się odbywają na słowach i krzykach, nie zaś na rozumowaniach; tak zwykle jednem i drugiem grzeszą herety­cy. — Z których pochodzą zazdrości. Gdy kto czuje, że mniej umie, albo iż mniejsze u słuchaczów znajduje przyjęcie. — Swary. Bo nie w tym celu prowadzą spór, żeby wyświecić prawdę, ale iżby się zdało, że pokonał przeciwną stronę. — Bluźnierstwa. Obelgi i złorzeczeństwa miotane na tych, którzy są przeciwnego zdania.)

5spierania się ludzi na umyśle skażonych i którzy utracili prawdę, rozumiejących zysk pobożność. ( Spierania się ludzi na umyśle skażonych. Filozo­fów, których umysł jest zaprzątnięty i skażony rozmaitemi przewrótnemi myślami. — Którzy utracili prawdę. Którzy za karę kacerstwa zostali zaślepionymi tak, iż prawdy widzieć nie mogą.—Rozumiejących zysk poboż­ność. Nadużywając chrześciańskiej religii do zysku, jak  gdyby dla tego była ustanowioną i przeznaczoną.)

6Lecz wielki jest zysk pobożność z przestawaniem na swym.(Lecz wielki jest zysk, pobożność. Sama pobożność wielkim jest zyskiem, gdyż więcej waży, niż wszystko co łakomy człowiek pożądać może. — Z przestawaniem na swojem. Jeśli jest złączoną z chęcią przestawania na swojem.)

7Abowiem nie przynieśliśmy nic na ten świat; bez wątpienia, że też wynieść nic nie możemy.

8Ale mając żywność i czym się odziać, na tym przestawajmy.

9Bo którzy chcą bogatymi być, wpadają w pokuszenie i w sidło diabelskie, i wiele pożądliwości niepożytecznych i szkodliwych, które pogrążają ludzi na zatracenie i zginienie. (Wpadają w pokuszenie. Chciwości i zdzierstwa.)

10Abowiem korzeń wszego złego jest chciwość: której niektórzy pragnąc, pobłądzili od wiary i uwikłali się w wiele boleści. (Albowiem korzeń wszego złego jest chciwość. Nad łakomego nic nie asz gorszego. Ekklezyastyk 10, 9. — Której niektórzy pragnąc. Której niektórzy doga­dzając, albo których pieniędzy pragnąc. — Pobłądzili od wiary. Chciwi bowiem, którzy wszelkiemi sposoba­mi, choćby niegodziwemi szukają dóbr doczesnych, za­niedbują Boga i rzeczy boskich, i do tego nareszcie przychodzą, iż nie sądzą, że są inne dobra w życiu przyszłem; i takim sposobem gardzą religią i wia­rą. — W wiele boleści. Miłość bowiem pieniędzy bo­dzie i szarpie umysł na kształt ciernia. Albo przez bole­ści rozumie grzechy i zbrodnie, które towarzyszą chci­wości i niewierze, i będzie to hebraizm;  albowiem żydzi grzech nazywają boleścią, tak Psal. 7, 15: Począł boleść i urodził nieprawość.)

11A ty, o człowiecze Boży, chroń się tego, a naszladuj sprawiedliwości, pobożności, wiary, miłości, cierpliwości, cichości. (Chroń się tego. Chciwości i grzechów, które pochodzą z tego źródła. — Pobożności. Przez którą Bo­gu oddaje się cześć czysta i bezinteresowna. — Wiary. Która obiecuje dobra niebieskie. — Miłości. Która nie szuka co swego jest. — Cierpliwości. Przez którą nie tylko się obojętnie pozbawiamy rzeczy zbytecznych, ale nawet niezbędnych. — Cichości. Spokojności umysłu, jak czyta ś. Ambroży, gdy się nie oburzamy przeciwko tym, którzy nam krzywdę czynią, wydzierając naszę własność.)

12Bojuj dobry bój wiary, dostępuj żywota wiecznego, do którego jesteś wezwan, i wyznałeś dobre wyznanie przed wielą świadków. (Bojuj dobry bój wiary. Bądź dobrym i dziel­nym szermierzem, i walcz mężnie w obronie wiary. — Dostępuj żywota wiecznego. Mężnie walcząc, jako pal­mę zwycięztwa. — I wyznałeś dobre wyznanie przed wielą świadków . Gdy podczas prześladowania, które wszczęli poganie w Efezie, wyznałeś się chrześcianinem i obrońcą chrześciańskiej religii.)

13Rozkazujęć przed Bogiem, który ożywia wszytko, i Chrystusem Jezusem, który dał świadectwo pod Pontiuszem Piłatem dobre wyznanie, (Rozkazujęć przed Bogiem. Rozkazuję tobie wo­bec Boga, który będzie tego świadkiem, iż ja to tobie rozkazywałem, i będzie mścicielem, jeśli tego nie zachowasz; jaki to był rozkaz widzimy dalej, gdy dodaje: Abyś zachował rozkazanie bez zmazy. — Który ożywia wszystko. Od którego wszystko co żyje ma ży­cie. — Który dał świadectwo pod Pontiuszem Piłatem. Który dał świadectwo wyznawanej prawdzie pod Ponciuszem Piłatem , pieczętując je krwią swoją.)

14abyś zachował rozkazanie bez zmazy, nie naganione aż do przyszcia Pana naszego Jezusa Chrystusa, ( Nienaganione. Nienagannie, — Aż do przyjścia Pana. Aż do końca tego życia. Albowiem, jak powia­da ś Augustyn, (Epist. 80. ad Hezychium), tedy przyjdzie dla każdego dzień przyjścia Pańskiego, gdy dlań nadejdzie dzień, iż takim ztąd wyjdzie, jakim ma być sądzonym to owym dniu)

15którego czasów swoich okaże błogosławiony i sam możny Król królów i Pan panujących,

16który sam ma nieśmiertelność i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego żaden z ludzi nie widział, lecz ani widzieć może, któremu cześć i panowanie wieczne. Amen. (Który sam ma nieśmiertelność. Sam przez się, i ze swojej istoty; albowiem stworzenia rozumne, jako aniołowie i dusze ludzkie, mają nieśmiertelność nie z siebie, ale od Boga. — Mieszka w światłości nieprzy­stępnej. Tą światłością jest sam blask i chwała maje­statu Boskiego, niestworzona, niezmierna i niewymo­wna. — Żaden z ludzi nie widział. Oczami ciała; ani okiem duszy sam przez się, i siłami własnej swojej na­tury. — Któremu cześć i panowanie wieczne. Którego panowanie i potęga nie ogranicza się krótkim okresem czasu, ale się rozciąga na całą wieczność.)

17Bogatym tego świata rozkazuj nie wysoce rozumieć ani pokładać nadzieje w niepewności bogactw, ale w Bogu żywym (który nam użycza wszytkiego obficie ku używaniu), (Nie wysoce rozumieć. Pysznie rozumieć; być wy­niosłymi i pysznymi.— Który nam użycza wszystkiego ob­ficie ku używaniu. Który dla naszego użytku stworzył wszystkie stworzenia.)

18dobrze czynić, w uczynki dobre zbogacić się, łacno dawać, użyczać, ( Łacno dawać. Potrzebującym. — Użyczać. Innym bogactw swoich, i niechcieć ich mieć tylko dla siebie, jak czynią chciwi.)

19skarbić sobie grunt dobry na potym, aby dostąpili żywota prawdziwego. (Skarbić sobie grunt dobry na potem . Uczynki cnót i pobożności; te bowiem bogactwa przeciwstawi nie­pewnym bogactwom tego świata.—Aby dostąpili żywota prawdziwego. Aby się starali dójść do życia prawdziwego i błogosławionego.)

20O Tymoteuszu, strzeż tego, coć powierzono! Wiarując się niezbożnych nowości słów i odporności fałszywie nazwanej umiejętności, ( Strzeż tego coć powierzono. P.W.)

21którą niektórzy obiecując, odpadli od wiary. Łaska z tobą. Amen. ( Którą. Umiejętność.—Obiecując. Wyznając. Łaska z tobą. Na końcu listu, wedle swojego zwyczaju, życzy, łaski Boskiej, źródła wszelkich dóbr.)

Koniec listu pierwszego ś. Pawła Ap. do Tymoteusza.

 

Wykład X. J. Wujka

20. Wiarując się niezbożnych nowości słów.  Nie rzekł: wiaruj się dawności albo starożytności, ale nowości. Bo jako jest własny obyczaj wszystkich heretyków, trzymać się nowości, a stare słowa i zwyczaje kościelne odrzucać i ganić: tak też katolikom własna jest, podanie i ustawy Ojców świętych i mowy w Kościele, zwyczaje kościelne chować, a potępiać nowe nauki i wiary: i ktokolwiek przynosi co przeciwnego temu, co raz przyjęli niech będzie przeklęctwo. (Patrz II. Timot. 1, 13)

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

O autorze A. Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “1 List św. Pawła do Tymoteusza – Z objaśnieniami. Cz. VI

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: