Nauka Katolicka

List Św. Pawła do Filipian – Z objaśnieniami cz. I

Tylko się sprawujcie godnie Ewanielijej Chrystusowej, abym, chociaż gdy przybędę i oglądam was, chociaż w niebytności, słyszał o was, iż stoicie w jednym duchu, jednomyślni, wespół pracując około wiary Ewanielijej. A niwczym nie bądźcie ustraszeni od przeciwników, co onym jest przyczyną zginienia, a wam zbawienia, i to od Boga. Iż wam darowano jest dla Chrystusa nie tylko, abyście weń wierzyli, ale iż byście też dla niego cierpieli

W prowadzenie do Listu św. Pawła Apostoła do Filippensów.

Wykład X . J. Wujka.

Filippensowie bylić Macedończycy, o których w Dziejach 16, 12. Którzy od Pawła Ś. przyjąwszy słowo Ewangelii, statecznie je zachowali, nie przypuściwszy do siebie fałszywych apostołów. Ci usłyszawszy o więzieniu Pawłowem w Rzymie, przez Epaphrodyta posłali mu jałmużnę na potrzeby. Przez którego Paweł pisze do nich, ciesząc je i wiarę ich chwaląc, a przytem ku społecznej miłości napominając, i naprzeciw fałszywym apostołom ie utwierdzając.

ROZDZIAŁ 1

O dziękczynieniu Bogu za dobrodziejstwo wiary, znoszeniu przeciwności, i i. d.

1Paweł i Tymoteusz, słudzy Jezusa Chrystusa: wszystkim świętym w Chrystusie Jezusie, którzy są w Filipiech, z Biskupy i Diakonami. (Paweł i Tymoteusz. Łączy z sobą Tymoteusza, nie iżby Tymoteusz był autorem listu, jak Ś. Paweł, ale żeby rozumieli Filippensowie, iż wszystko, co się zawiera w tym liście, nie jest wyłącznie zdaniem Św. Pawła, ale razem także Tymoteusza.— Wszystkim Świętym . Wszystkim wiernym, którzy są poświęceni w chrzcie ś. — Z Biskupy. Przez biskupów rozumie tu Ś. Paweł kapłanów, jak tłuaczy Ś. Chryzostom i inni. Ztąd Syryjski przekłada , z prezbiterami, i ich sługami)

2Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa. (Łaska wam. Dodać należy: niech się pomnoży.)

3Dziękuję Bogu memu w każdym przypominaniu was, ( W każdem przypominaniu was. Ilekroć was wspomnę. Albo sens jest: dzięki czynię Bogu, że o mnie więźniu pamiętacie.)

4zawżdy we wszelkich prośbach moich za wszytkich was, modlitwę z weselem (Z weselem. Porządek i sens jest: dziękuję Bogu, modląc się do niego z radością, za to, iż wam dał u częstnictwo w Ewangelii Chrystusowej)

5za społeczność waszę w Ewanielijej Chrystusowej od pierwszego dnia aż dotąd, (Społeczność waszę. Rozumie uczęstniczenie w Ewangelii, to jest, w wierze i nauce Ewangelicznej. Albo społecznością w Ewangelii jest uczęstniczenie w pracach i utrapieniach, które ponosił S, Paweł dla Ewangelii. W tych zaś rzeczach łączyli się Filippensowie ze S. Pawłem, gdyż i współczuli z nim, i posyłając Epafrodyta, usiłowali przynieść mu pociechę i pomoc.)

6mając ufność o tym samym, iż który począł w was dobrą sprawę, wykona aż do dnia Chrystusa Jezusa. (Który począł. Bóg .— Dobrą sprawę. Rozumie uczęstniczenie
w Ewangelii, o którem w. poprzedz. — Aż do dnia Chrystusa Jezusa. Aż do dnia sądu.)

7Jakoż jest słuszna, abych ja to rozumiał o was wszystkich, dlatego iż was mam w sercu i w więzieniu moim, i w obronie, i w utwierdzaniu Ewanielijej, że wy wszyscy towarzysze jesteście wesela mego. (Jakoż jest słuszna , abych ja to rozumiał. Albowiem słuszna, żebym ja o was wszystkich tak rozumiał i ufał.  — O was wszystkich. O waszem zgromadzeniu, o waszym Filippeńskim kościele. — Dlatego iż was mam w sercu. Dlatego, iż zawsze tkwi w moim umyśle pamięć waszej uprzejmości.— I w więzieniu mojem . Albowiem podczas mojej nieobecności i uwięzienia takeście mnie otaczali miłością, jak gdybyście wespół ze mną, w tychże samych więzach zostając, walczyli w obronie Ewangelii, i staliście się uczęstnikami tego dobrodziejstwa, które się mnie od Boga dostało, żeby znosić przeciwności dla imienia Chrystusowego; uważam to bowiem za wesele moje.)

8Abowiem świadkiem mi jest Bóg, jako pragnę was wszytkich we wnętrznościach Jezusa Chrystusa. (Jako pragnę was wszystkich . Miłuję was, i pragnę dla was wszelakiego dobra . — We wnętrznościach Jezusa Chrystusa . Tak  miłością, jaką Chrystus we wnętrznościach, to jest , serdecznie i najczulej was i wszystkich chrześcian kocha.)

9I o to proszę, aby miłość wasza więcej a więcej obfitowała w umiejętności i we wszelakim zrozumieniu, (I o to proszę. Boga. — Aby miłość wasza . . . obfitowała. Aby miłość wasza z dnia na dzień coraz się bardziej powiększała i udoskonalała , a to przez coraz to większe i lepsze poznanie rzeczy odnoszących się do wiary i zbawienia.)

10abyście doświadczali, co jest pożyteczniejszego, żebyście byli szczerymi i bez obrażenia na dzień Chrystusów, (Abyście doświadczali, co jest pożyteczniejszego. Abyście doskonale poznali, co jest lepszego i tego się trzymali . — Żebyście byli szczerymi. I nie mieszali wiary waszej z błędami, kacerstwami i żydostwem.— I bez obrażenia. Żebyście nikogo nie obrazili, albo żebyście się sami nie obrazili ; rozumie zgorszenie, lub grzech. — Na dzień Chrystusów. I to statecznie aż do dnia przyjścia Chrystusa Pana.)

11napełnieni owocu sprawiedliwości przez Jezusa Chrystusa ku sławie i chwale Bożej. (Napełnieni owocu sprawiedliwości. Owocem sprawiedliwości zowie uczynki sprawiedliwości, albo ogólnej,  która obejmuje wszystkie cnoty; albo szczególnej, to jest, jałmużny i miłosierdzie, które się niekiedy nazywa w Piśmie ś. sprawiedliwością, stosując mowę do jałmużn przysłanych sobie od Filippensów; jakby rzekł: Proszę Boga, abyście byli ubogaceni w podobne uczynki miłosierne. — Przez Jezusa. Chrystusa. Które owoce czyni my i mamy przez Chrystusa, to jest, przez jego zasługi i łaskę — Ku sławie i chwale Bożej. Aby przez nie odbierał chwałę i cześć Bóg.)

12A chcę, bracia, abyście wiedzieli, iż to, co się ze mną dzieje, więcej się obróciło ku pomnożeniu Ewanielijej, (Więcej się obróciło ku pomnożeniu Ewangelii. Nie tylko nie wstrzymało postępu Ewangelii, ale raczej bardziej się do niego przyczyniło.)

13tak iż też okowy moje wiadome są w Chrystusie po wszytkim pałacu i u wszytkich inszych. (Tak iż też okowy moje wiadome są w Chrystusie. Stało się jawnem, iż nie z powodu długów, albo jakiej zbrodni zostałem uwięzionym, ale dla Chrystusa, i takim sposobem przez moje więzy zajaśniało wszędzie imię Chrystusowe.— Po wszystkim pałacu. Na całym dworze Neronowym; jakby rzekł: Cały dwór z przyczyny moich więzów zasłyszał nieco o wierze i Ewangelii Chrystusowej.— I u wszystkich inszych. Na wszystkich innych miejscach, ulicach i przedmieściach miasta Rzymu.)

14I więcej z braciej w Panie, dufając okowam moim, obficiej śmieli bez bojaźni słowo Boże opowiadać. (Z braciej. Chrześcian. — Dufając okowom moim. Nabierając śmiałości i odwagi z tego że widzieli, jak uwięziony dla Chrystusa nieustraszenie prowadzę sprawę Ewangelii. — Obficiej śmieli. Bardziej się ośmielili.)

15I dla zazdrości i sporu, a niektórzy też z dobrej woli, Chrystusa opowiadają. (Dla zazdrości. Zazdroszcząc sławy Pawłowi. — I sporu. Przez chęć sporu, z jaką walczyli z Pawłem S. o chwałę i sławę, chociaż Paweł nie szukał chwały swojej ale Chrystusowej . — Z dobrej woli. Dobrze dla mnie i Ewangelii usposobieni.)

16Inni z miłości, wiedząc, iżem jest postanowion ku obronie Ewanielijej. (Wiedząc iżem jest postanowion ku obronie Ewangelii. Niektórzy przez miłość, którzy dla tego mnie miłują, iż jestem opowiadaczem Chrystusowym i obrońcą prawdziwej nauki. — Jest postanowion. Od Boga.)

17A drudzy z sporu Chrystusa opowiadają nieszczerze, mniemając, iż przydawąją ucisku okowam moim. (Z sporu. Patrz, co się rzekło w. 15 — Nieszczerze. Nie z czystej i szczerej intencyi opowiadają Chrystusa.)

18Bo cóż? By jeno wszelkim sposobem, bądź z okazyjej, bądź po prawdzie, Chrystus był opowiadan, i w tym się weselę, ale i weselić się będę. (Bo cóż? Cóż tedy? jakby rzekł: oni sądzą, że mnie tem dręczą i trapią; bynajmniej. — Wszelkim sposobem. Jakimkolwiek sposobem. — Bądź z okazji. Czy to pod pozorem gorliwości o dobro i rozszerzenie Ewangelii, czy w rzeczy samej są powodowani zazdrością. — Bądź po prawdzie . Czy prawdziwie i szczerym umysłem to czynią. — W tem. Że opowiadają Chrystusa.)

19Bo wiem, iż mi to wynidzie ku zbawieniu za waszą modlitwą i dodawaniem Ducha Jezusa Chrystusa, (Bo wiem iż mi to. To jest ich nienawiść i zazdrość, przez którą się starają przyczynić mnie przykrości i obudzić gniew Nerona . — Ku zbawieniu . Albo obecnemu, abym był uwolnionym z więzienia; albo przyszłemu w wieczności.— Za waszą modlitwą i dodawaniem . To jest, jeśli się będziecie za mną modlić, i waszą modlitwą uprosicie dla mnie Ducha Chrystusowego. )

20według oczekawania i nadzieje mojej. Iż się w niwczym nie zawstydzę, ale z wszelakim bezpieczeństwem jako zawsze i teraz wielce będzie wsławion Chrystus w ciele moim, choć przez żywot, choć przez śmierć. (Według oczekiwania i nadzieje mojej. Oczekuję z wielką nadzieją i żądzą, żeby mnie tego Ducha dodano.— Iż się w niczem nie w stydzę. Z łączyć należy te słowa z powyższemu wiem, iż to mnie posłuży do zbawienia i w niczem się nie zawstydzę, gdyż się nie poczuwam do żadnego grzechu, za którybym się miał wstydzić, i nadzieja moja mnie nie zawiedzie. — Ale z wszelakiemi bezpieczeństwem. W greckim , swobodą, stałością: Czy pozostanę w życiu, czy mnie skażą na śmierć, będę używał tej samej swobody i stałości. — I teraz. Taki teraz. —  Wielce będzie wsławion Chrystus Będę sławił i chwalił Christusa, opowiadając jego Ewangelię,
i przelewając krew za niego, jeśli będzie tego potrzeba.)

21Abowiem mnie żyć jest Chrystus, a umrzeć zysk. (Albowiem mnie żyć jest Chrystus. Albowiem służyć Chrystusowi, to życie moje i Chrystus jest dla mnie droższym nad życie — A umrzeć zysk . Jeśli przyjdzie śmierć ponieść, za zysk to sobie poczytam.)

22A jeśliż żywym być w ciele, ten mi jest owoc pracej – i nie wiem, co bym obrać miał. (A jeśliż żywym być w ciele, ten mi jest owoc pracy. Jeśli mnie jeszcze żyć w ciele, jest rzeczą korzystną i pożyteczną dla wielu. — I nie wiem cobym obrać miał. Jeśli żyć w ciele jest rzeczą pożyteczną, i z drugiej strony umrzeć rzeczą zyskowną, nie wiem co z tych dwóch rzeczy mam wybrać.)

23Jestem ściśnion ze dwojga: pragnienie mając rozwiązanym być i być z Chrystusem – barzo daleko lepiej, (Jestem ścisnion ze dwojga. Z dwóch stron jestem ściśniony. Z jednej ciśnie mnie żądza rozwiązania, żeby być z Chrystusem, z drugiej konieczność pozostania w ciele dla waszego pożytku. — Rozwiązanym być. Umrzeć.— I być z Chrystusem: bardzo daleko, lepiej. Z jednej strony pragnę umrzeć i być z Chrystusem, gdyż mnie to jest rzeczą najprzyjemniejszą. Patrz Wujka,)

24ale zostać w ciele, potrzebna dla was. (Ale zostać. Ale ponieważ pozostać w tem życiu i prowadzić prace Ewangeliczne, jest dla was rzeczą bardziej potrzebną, przeto nad mój osobisty pożytek, waszę korzyść przenieść należy.)

25A o tym ufność mając, wiem, iż zostanę i zetrwam wszytkim wam, ku waszemu pomnożeniu i weselu wiary, (A o tem ufność mając. Będąc przekonanym , że moje życie jest dla was potrzebnem, wiem, iż mnie Bóg jeszcze go udzieli, i pozwoli żyć nadal. Ztą się pokazuje, że ten list napisanym został nie podczas drugiego ale pierwszego uwięzienia ś. Pawła: albowiem z pierwszego był uwolnionym, a po drugim został przez Nerona zabitym — I weselu wiary. Abyście mieli radość z pomnożenia wiary w sobie i w drugich)

26aby obfitowało przechwalanie wasze w Chrystusie Jezusie we mnie przez moje przybycie zaś do was. (Przechwalanie wasze. Ze odemnie jesteście nawróceni do wiary  —Aby obfitowało. Wzrosło, za pomocą łaski Boskiej.— We mnie. Że zostałem uwolnionym z więzienia i wam przywróconym)

27Tylko się sprawujcie godnie Ewanielijej Chrystusowej, abym, chociaż gdy przybędę i oglądam was, chociaż w niebytności, słyszał o was, iż stoicie w jednym duchu, jednomyślni, wespół pracując około wiary Ewanielijej. (Godnie Ewangelii. Tylko was obecnie upominam żeby życie wasze odpowiadało Ewangelii. — Stoicie w jednym duchu. Trwacie w tej samej gorącej miłości i pobożności.— Wespół pracując około wiary Ewangelii. Wzajem nie sobie dopomagają; w walce za wiarę Ewangeliczną.)

28A niwczym nie bądźcie ustraszeni od przeciwników, co onym jest przyczyną zginienia, a wam zbawienia, i to od Boga. (Od przeciwników. Którzy przesladują wiarę Chrystusową.— I to od Boga. Za sprawą samego Boga, który dobrym dla korzyści a złym za karę to dopuszcza. Albo to od Boga, t. j., co dla Chrystusa cierpicie.)

29Iż wam darowano jest dla Chrystusa nie tylko, abyście weń wierzyli, ale iż byście też dla niego cierpieli, (Darowano jest. Albowiem najwyborniejszy to dar Boży cierpieć dla Chrystusa.—Dla Chrystusa. Sens jest: wam jest to dano, abyście nie tylko w Chrystusa wierzyli,  ale także abyście dla niego cierpieli. Tak też jest w tekście Syryjskim .)

30toż potykanie mając, jakieście i widzieli we mnie, i terazeście o mnie słyszeli (Toż potykanie mając. Tęż walkę dla Ewangelii, gdyż dla niej znosiliście prześladowania, wygnania, więzienia, utratę dóbr, i t.d. — Jakieście i widzieli we mnie. Jakeście widzieli, że i ja znosiłem w Filippach.— I terazeście o mnie słyszeli. To jest, co w Rzymie cierpię.)

 

Wykład X. J. Wujka

12. I był z Chrystusem. Oto jasne świadectwo, iż dusze ludzi świętych po wniebowstąpieniu Pańskim prosto idą do nieba, kędy Chrystus jest, i tam z nim mieszkają: a nie w jakimsi więzieniu, albo otchłaniach nowych, które Kalwin wymyśla, tworząc jakieś insze miejsce dla dusz, oprócz nieba, i czysca, i piekła.


 

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “List Św. Pawła do Filipian – Z objaśnieniami cz. I

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: