Nauka Katolicka

List św. Pawła do Efezjan – Z objaśnieniami cz. I

Wprowadzenie do Listu Św. Pawła Apostoła do Effezów.

Wykład X. J. Wujka

Effez, miasto jest główne w Azyj mniejszej, kędy Paweł mieszkając przez trzy lata wiernie pracował i wiele ucierpiał w opowiadaniu Ewangelii świętej. Tego tedy miasta obywatelów, jako w wierze stałych, napomina tym listem Paweł Ś., aby jako poczęli, tak postępowali: o wysokich tajemnicach wiary, przy trudniejszym z nimi rozmawiając: a potem wszystkich stanów ludziom sposób życia opisując. Dzieje, 20, 1.

 

ROZDZIAŁ I
O wychwalaniu Boga za dobrodziejstwa wyświadczone rodzajowi ludzkiemu przez Jezusa Chrystusa, i t. d.

1Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolą Bożą: wszytkim świętym, którzy są w Efezie, i wiernym w Chrystusie Jezusie. (Przez wolą Bożą. Z woli i rozkazu Bożego, nie zaś, przez własne moje zasługi powołany i przyjęty do apostolstwa Chrystusowego. — Świętym Chrześcijanom.)

2Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i Pana Jezusa Chrystusa. (Łaska wam. Domyślać się należy: niech się pomnoży.)

3Błogosławiony Bóg i Ociec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas błogosławił wszelakim błogosławieństwem duchownym w niebieskich w Chrystusie, (Wszelakim błogosławieństwem duchownem. Nie cielesnem i doczesnem, które prawie wyłącznie uznawał i życzył lud żydowski, ale duchownem: nie w żyżności ziemi, ale w darach i łaskach niebieskich.— W Chrystusie. Przez Chrystusa, przez którego nam się udzielają wszystkie dary duchowne)

4jako nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli świętymi i niepokalanymi przed oczyma jego w miłości. (Jako nas wybrał. Jest to najdawniejsze i najhojniejsze Boskie dobrodziejstwo, źródło i początek innych. Sens jest: Wedle którego wybrał nasz przez samego Chrystusa, przed stworzeniem świata, to jest, od wieków; jakby rzekł: Skutek odpowiada wyborowi; wyświadcza nam Bóg w czasie dobrodziejstwa przez Chrystusa, które przez niego od wieków nam dać postanowił. — Świętymi. Czystymi.—Niepokalanymi. Wolnymi od winy, nienagannymi. Patrz Wujka.)

5Który nas przeznaczył ku przysposobieniu za syny, przez Jezusa Chrystusa, ku sobie, wedle postanowienia wolej swojej, (Który nas przeznaczył. Sens jest, jakby rzekł:
Chwała Boża jest końcem naszego przeznaczenia. Który nas przeznaczył, żeby przez zasługi Chrystusa przysposobię za synów, — Ku sobie. Sens jest; Przeznaczył nas przez Jezusa Chrystusa, dla przysposobienia sobie za synów, przez wzgląd tylko na siebie i chwałę swoję. Inni zaimek sobie, odnoszą do Chrystusa; albowiem ile tylko łaski i chwały dano jest ludziom, to wszystko odnosi się do Chrystusa,  jako do przyczyny nie tylko zasługującej, (causa m eritoria) ale także ostatecznej (finalis causa) naszego przeznaczenia. Suarez (tom. 1, in 3. part. disp. 5, sect. 2). — Wedle postanowienia
wolej swojej. Sens jest: przeznaczył nas Bóg do przysposobienia na synów, nie ze względu na przewidziane nasze zasługi, ale z najwyższego upodobania opatrzności Boskiej, nie wywołanego żadnemi naszemi uczynkami.)

6ku chwale sławy łaski swojej, przez którą nas przyjemnymi uczynił w umiłowanym Synie swoim. (Ku chwale sławy łaski swojej. Żebyśmy tak przysposobieni, chwalebną jego i świetną względem nas łaskę należycie czcili i wdzięczną jej pamiątkę zachowali. —Przez którą nas przyjemnymi uczynił. Z greckiego można przełożyć, napełnił nas łaską,.— W umiłowanym Synie swoim. Tak był miłym Chrystus Ojcu, iż swoją łaską wysłużył nam wszelką łaskę. W umiłowanym Synu swoim osypał nas łaskami.)

7W którym mamy odkupienie przez krew jego, odpuszczenie grzechów wedle bogactw łaski jego, (W którym mamy odkupienie. Przez którego limitowanego jesteśmy odkupieni z niewoli grzechu, śmierci i czarta. — Przez krew jego. Którą wylał, jako cenę, dla zapłacenia za nasz wykup. — Odpuszczenie, grzechów. Mamy odkupienie, które iest odpuszczeniem grzechów. — Wedle bogactw łaski jego. Uczynił to nam Bóg wedle bogactw łaski swojej, to jest, przez obfitą i szczodrą względem nas dobrotliwość swoją)

8która nader obfitowała przeciw nam we wszelakiej mądrości i roztropności, (Która. Łaska. — Nader obfitowała przeciw nam . Obficie jest na nas wylaną od Boga. — We wszelakiej mądrości i roztropności. Ze wszelką mądrością i roztropnością. Mądrość rozumie chrześciańską, która jest najwyższą, to jest, wiarę w Boga w Trójcy jedynego, i inne tajemnice Boże, przez które mamy otrzymywać usprawiedliwienie i zbawienie; najbardziej zaś wiarę w Chrystusa Odkupiciela. Nadto mądrość i roztropność odróżniają się: albowiem mądrość odnosi się do poznania rzeczy bądź Boskich, bądź ludzkich, roztropność zaś do zastosowania ich w życiu.)

9aby nam oznajmił tajemnicę wolej swojej, wedle upodobania swojego, które postanowił w nim, (Aby nam oznajmił tajemnicę; wolej swojej. To jest wcielenie Słowa Bożego, i wylania łaski na wszystkie narody przez zasługi Chrystusowe. — Wedle upodobania swojego. Znowu wyłącza zasługi, i odnosi do niezasłużonej i dobrowolnej szczodrobliwości Bożej. — Które- To jest upodobanie. — Postanowił w nim . Sens jest, że upodobanie Boże, to jest, wola zbawienia ludzi i naprawienia świata, była postanowioną od samego Boga w Chrystusie, gdyż jego postanowił pojednawcą i odkupicielem świata.)

10w rozrządzeniu zupełności czasów, aby w Chrystusie wszytko naprawił, co na niebiesiech i co na ziemi jest, w nim. (W rozrządzeniu zupełności czasów. To jest, gdy przyszło wypełnienie czasu, jak się mówi G al. 4, 4. jakby rzekł: Gdy się dokonała, upłynęła pełność czasu, to jest, w pełnił się czas postanowiony od Boga. — Aby w Chrystusie wszystko naprawił. Postanowił Bóg wszystkich ludzi i aniołów, ponieważ byli pomiędzy sobą wielce poróżnionymi, a naw et nieprzyjaznymi, zjednoczyć i przywieść do jednej głowy Chrystusa, i pod nim połączyć. — W nim. Jest zbytecznem, wedle zwyczaju żydowskiego. Albowiem to samo jest tutaj w nim , co w Chrystusie.)

11W którym też my losem wezwani jesteśmy, przeznaczeni wedle postanowienia jego, który sprawuje wszytko, wedle rady wolej swojej, (W którym . Przez którego, Chrystusa. — Losem wezwani jesteśmy. Dostał się nam los powołania, przysposobienia na synów dziedzictwa, i tym podobne. — Przeznaczenie wedle postanowienia jego. Żeby kto wyrazu los na złą stronę nie wytłumaczył, i nie rozumiał, iż to powołanie stało się przypadkiem , mądrze te słowa dołączył. Z resztą wykład tego zdania, mamy wyż. w. 5. — Wedle rady. To jest wyroku; albowiem Bóg nie może się zastanawiać, namyślać, naradzać, i t. d,)

12abyśmy byli ku chwale sławy jego, my, którzyśmy wprzód nadzieję pokładali w Chrystusie. (Abyśmy byli ku chwale sławy jego. Abyśmy byli przedmiotem Boskiej chwały. Patrz, co się rzekło w. 6. —My, którzyśmy wprzód nadzieję pokładali w Chrystusie. My synowie Abrahamowi, ktorego potomstwu obiecany był Chrystus; i tak dalece wierzyliśmy weń, i przez tyle wieków oczekiwaliśmy jako prawdziwie naszego, ze względu na nasze z nim spokrewnienie i obietnicę.)

13W którym i wy, usłyszawszy słowo prawdy (Ewangelią zbawienia waszego), w którego też uwierzywszy, jesteście zapieczętowani Duchem obietnice świętym, (W którym i wy. To jest, pokładaliście nadzieję; wprawdzie nie tak oddawna jak my, ale od niejakiego czasu, gdyście usłyszeli od nas sług Chrystusowych słowo prawdy, które jest tąż samą Ewangelią, to jest dobrą nowiną zbawienia waszego.—Jesteście zapieczętowani Duchem obietnicy świętym. Otrzymaliście Ducha S. a to jest pewnem znamieniem i świadectwem, że jesteście synami Bożymi, do których należy obecne świadectwo.)

14który jest zadatkiem dziedzictwa naszego, na okup nabycia, ku chwale sławy jego. (Który jest zadatkiem dziedzictwa. Ten zaś Duch S. daje się jako zadatek i przedsmak naszego przyszłego dziedzictwa i szczęścia, które otrzymamy w niebie.—Na okup nabycia. Nabycie, bierze się tu w znaczeniu biernem, i oznacza nabytą posiadłość. Posiadłością zaś tą jest lud szczególny, osobliwszym sposobem od Boga wybrany, wedle onych słów Psalm u 134, 4: Jakóba obrał sobie Pan, Izraela za osiadłość swoję. Sens więc jest: aby nabycie, to jest, lud wybrany, dostąpił zupełnego odkupienia, tak iżby nic nie pozostało ani niewoli, ani grzechu, ani nędzy, po zupełnem zniszczeniu samej śmierci.— Ku chwale sławy jego. To jest, żeby się wsławiła Boska chwała jego.)

15Dlatego i ja usłyszawszy wiarę waszę, która jest w Panie Jezusie, i miłość ku wszytkim świętym,

16nie przestawam dziękować za was, zmiankę o was czyniąc w modlitwach moich,

17aby Bóg Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ociec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w uznaniu jego, (Aby Bóg. W których modlitwach proszę, aby Bóg, i t. d.—Chwały. Wyraz ten chwały łączyć należy z wyrazem Bóg, tak iż właściwy szyk słów jest następny: Aby Bóg chwały (to jest, chwalebny) Pana naszego Jezusa Chrystusa Ojciec. — Duch mądrości i objawienia. Dał wam mądrość, przez którąbyście odsłonili sobie tajemnice Boże, i samego Boga coraz bardziej i bardziej poznawali)

18oświecone oczy serca waszego, abyście wiedzieli, która jest nadzieja wezwania jego i które bogactwa chwały dziedzictwa jego w świętych, (Oświecone oczy serca waszego. Aby wam dał posiadać światłe oczy umysłu waszego.— Abyście wiedzieli, która jest nadzieja wezwania jego. Abyście coraz bardziej poznawali, które i jak wielkie są dobra, do których on was powołuje, i których się każe spodziewać. Nadzieja bowiem kładzie się tutaj, zamiast rzeczy spodziewanej. — I które bogactwa. I jak bogata, świetna, wspaniała chwała niebieska, która jest dziedzictwem, obiecanem od niego świętym, to jest, wiernym poświęconym w Chrystusie, jako synom przysposobionym.)

19i która jest przewyższająca wielkość mocy jego przeciwko nam, którzy wierzymy, według skuteczności mocy siły jego. (I która jest przewyższająca. Nadto, żebyście poznali niezmierną wielkość potęgi Bożej, którą okazał względem nas wierzących w Ewangelią, wrażając nam tak trudne tajemnice wiary, i tak dalekie od pojęcia ludzkiego, a także powołując nas od stanu grzechu do łaski.— Według skuteczności mocy siły jego. Owa moc, dzielność i potęga, przez którą nas podniósł z bałwochwalstwa, grzechów, śmierci i piekła, podobną jest do tej, którą Bóg okazał w Chrystusie, wskrzeszając go z umarłych, i wynosząc do tronu swej chwały.)

20Którą sprawił w Chrystusie, wzbudziwszy go z martwych i posadziwszy na prawicy swojej na niebiesiech

21nad wszelakie księstwa i władzą, i moc, panowanie i wszelkie imię, które się mianuje nie tylko w tym wieku, ale też i w przyszłym. (Nad wszelakie księztwa. P . Wujka. — I wszelkie imię. Imie bierze się tu za wszelką wyższą osobę, bądź ona jest ludzką, bądź anielską; i sens jest: Bądź inne jest jakie zacne i dostojne imię ludzkie lub anielskie, nam nieznane.)

22I wszytko poddał pod nogi jego, a jego dał głową nad wszytkim kościołem, (I wszystko poddał pod nogi jego. Tak aniołów jak ludzi poddał pod władzę Chrystusową.—Dał. Postanowił. — Nad wszystkim Kościołem. To jest, anielskim i ludzkim, wojującym i tryumfującym. P. Wujka.)

23który jest ciałem jego, napełnieniem tego, który wszytko we wszytkich wypełnion bywa. ( Który jest ciałem jego, Mistycznem.Napełnieniem tego. Uzupełnieniem, i jakby wykończeniem; i gdyż jako głowa uzupełnia członki, tak członki uzupełniają samą głowę, albowiem nie jest to doskonałe ciało, jeśli głowa i członki nie są z sobą zjednoczone i związane. — Który wszystko we wszystkich wypełnion bywa. P. Wujka.

 

Wykłady X. J. Wujka.

4.— Abyśmy byli świętymi. Ztąd się uczymy, iż ludzie z łaski Bożej mogą być świętymi i niepokakalanymi, nie tylko przed oczyma ludzkim i, albo przez poczytanie: ale prawdziwie i przed Panem Bogiem. Co jest przeciw dzisiejszym odszczepieńcom.

21. Nade wszystkie księztwa. Zgadzają się święci Doktorowie, iż dziewięć jest chórów Anielskich: z których cztery tu Paweł mianuje, piąty Majestatów, w liście do Kolossensów: Do których przydawszy Cherubiny, Seraphiny, Anioły i Archanioły, na inszych miejscach pomienione, tedy ich dziewięć będzie. (Colos. 1, 16.)

22. A jego dal głową. Iż Pan Chrystus jest głową przedniejszą Kościoła Bożego. Ztąd dowodzą sektarze, iż żaden człowiek nie może być głową Kościoła. Leczby tym dowodem dokazać mogli, iż nie może być żaden człowiek królem, ani panem, ani pasterzem , ani biskupem, ani Apostołem, ani fundamentem Kościoła, ani opoką, ani światłością. Ponieważ Pan Chrystus jest królem, i panem, i biskupem, i apostołem, i fundamentem, i opoką, i światłością: które wszystkie tytuły jednak sam Pan Chrystus ludziom dawać raczy. Jako i Optatus starodawny i Chryzostom S. Piotra zowią pasterzem i głową Kościoła Chrystusowego. Czem nie tylko żadnej krzywdy nie czynią Panu Chrystusowi, ale owszem chwałę jego mnożą. Bo nie rozumieją, żeby albo Piotr, albo Papież był głową Kościoła pospołu z Chrystusem, ale pod Chrystusem: jako sługa i namiestnik Jego. Albo żeby Papież, jako Pan Chrystus był głową Kościoła wszystkiego: tak tego na ziemi bojującego, jako i onego w niebie tryumfującego: ale tylko tego na ziemi będącego. Jako tedy Saul i Samuel był głową ludu Bożego, iż nim rządził: i jako mąż jest głową żony swojej, choć Pan Chrystus jest głową tak żony jako i męża, który żonę i sam przez się i przez męża rządzi. Tak też Papież jest głową Kościoła widomego, przez którego Pan Chrystus Kośeioł swój niewidomie rządzi i sprawuje. (Wyz. J a n 1, 42. i 21, 17. I Reg. 15, 17. Ephes. 5, 23.)

23. We wszystkich wypełnion bywa. . Co się tak rozumie, iż Chrystus będąc wszystko, we wszystkich ciała swego duchownego członkach wypełnion bywa. Bo kiedybyśmy w Kościele jego nie byli różnemi członkami, to jest jeden nogą, drugi ręką i t. d., nie byłoby zupełne ciało Kościoła jego. Dzisiejszy tłumacze przekładają, we wszystkich napełnia, Active, co też tak może być, iż greckie słowo jest participium verbi medii. co znaczy, żeśmy ciałem albo członkami jego, który prawdziwie Bogiem.

 

 

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “List św. Pawła do Efezjan – Z objaśnieniami cz. I

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: