Nauka Katolicka

List św. Pawła do Galatów – Z objaśnieniami cz.VI – ost.

Nie błądźcie: nie da się Bóg z siebie naśmiewać. Abowiem co będzie siał człowiek, to też będzie żął. Bo kto sieje na swym ciele, z ciała też żąć będzie skażenie. A kto sieje na duchu, z ducha żąć będzie żywot wieczny.

ROZDZIAŁ 6

O znoszeniu wad cudzych, zasiewaniu dobrych uczynków póki żyjemy w ciele, i t . d.

1Bracia, jeśliby też człowiek ubieżony był w jakim upadku, wy, którzy duchowni jesteście, nauczajcie takiego w duchu cichości, obaczając samego siebie, abyś i ty nie był kuszon. (Jeśliby też człowiek ubieżony był w jakim upadku . Jeśliby kto od fałszywych apostołów został zwiedzionym i w padł w ich sidła. — Człowiek. To jest, ktokolwiek; jest hebraizm . — Wy którzy duchowni jesteście. Którzy uchodzicie za duchownych i doskonałych .— Nauczajcie. Naprawujcie, przywracajcie do dawnego stanu; jakby rzekł: jako się naprawia ją i nastawują stawy i członki zwichnięte, gdy człowiek upadnie; tak przywracajcie i naprawujcie upadłą wiarę i obyczaje bliźnich waszych.— W duchu cichości. Nie postępując surowo, ale przyjemnie i łagodnie. — Obaczając samego siebie. Jest zamiana liczby, mnogiej na po jedynczą: Uważając samych siebie. Zwykle bowiem Pan Bóg dopuszcza te same pokusy na tych. którzy są surowymi i bez pobłażania dla grzeszników .)

2Jeden drugiego brzemiona noście, a tak wypełnicie zakon Chrystusów. (Jedni drugiego brzemiona noście. Brzemionami nazywa grzechy, które nas winą swoją przytłaczają i czynią przedmiotem kary . Nosimy brzemiona, to jest, grzechy bliźnich, i przynosimy im ulgę w tym ciężarze, przez spółczucie i łagodne upomnienie i naukę, a nareszcie modlitwę, gdy prosimy Boga, żeby ich od tego ciężaru uwolnił, i t. d. — A tak wypełnicie zakon Chrystusów. Prawo braterskiej miłości, które nakazuje znosić w zajemne ciężary.)

3Abowiem jeśli kto mniema, żeby czym był, gdyż niczym nie jest, sam siebie oszukawa. (Albowiem jeśli kto mniema żeby czem był. To się mówi przeciwko pysze tych, którzy się w sobie podobając i rozumiejąc o sobie, iż są czemś, źle się obchodzili ze słabymi.— Sam siebie oszukawa. Sam siebie zwodzi, i pozostaje w błędzie; albowiem niczem jest, gdyż przez swoję surowość, próżność i pychę pokazuje, że niema żadnej cnoty.)

4A każdy niech sprawy swojej doświadcza, a tak w samym sobie tylko przechwalanie mieć będzie, a nie w drugim. (A  każdy niech sprawy swojej doświadcza. Niechaj patrzy na siebie samego, i własną nędzę i upadki przeziera, i niechaj z innymi z tąż samą miłością i łagodnością się obchodzi, z jaką chcą żeby się z nim obchodzono. — A tak w samym sobie tylko przechwalanie mieć będzie. Nie będzie się przechwalał ze względu na ciężkie upadki drugich, iż od nich jest lepszym, jak się przechwalał faryzeusz, przenosząc się nad celnika; ale ze skromnością będzie się przechwalał w sobie i w swojem sumieniu, z uczynków sprawionych łaską Boską.)

5Bo każdy własne brzemię poniesie. (Własne brzemię. Słuszną karę odniesie za sprawy swoje, jak również, jeśli dobrze postępował, dostąpi należnej nagrody.)

6A niech użycza wszytkich dóbr ten, który bywa nauczan w słowie, temu, który go naucza. ( A niech użycza wszystkich dóbr ten który bywa nauczan. Który odbiera naukę wiary, niechaj nauczycielowi swojemu udziela dóbr doczesnych, jeśli widzi, iż on ich potrzebuje; albowiem sprawiedliwa jest żeby ten kto rozdaje dobra duchowne, otrzymywał doczesne.)

7Nie błądźcie: nie da się Bóg z siebie naśmiewać. (Nie błądźcie: nieda się Bóg z siebie naśmiewać. Nie zwodźcie siebie próżnemi wymówkami, które mogą ważyć u ludzi, ale nie u Boga, którego oszukać nie można.)

8Abowiem co będzie siał człowiek, to też będzie żął. Bo kto sieje na swym ciele, z ciała też żąć będzie skażenie. A kto sieje na duchu, z ducha żąć będzie żywot wieczny. ( Co będzie siał człowiek. Za wszystkie sprawy swoje, które uczynił, odbierze słuszną nagrodę. Kto sieje na swym ciele. Kto nasienie uczynków swoich rzuca na ziemię ciała swojego, to jest, czyni je na korzyść cielesnej żądzy swojej. — Z ciała też żąć będziecie skażenie. Jako owoc uczynków cielesnych odniesie zgubę, nędzę i śmierć wieczną.—A kto sieje na duchu. Czyni sprawy duchowne.)

9A dobrze czyniąc, nie ustawajmy, abowiem czasu swego żąć będziemy, nie ustawając. (Nie ustawajmy. Nie opuszczajmy rąk, nie- poddawajmy się gnuśności, i nie zrażajmy się.—Albowiem czasu swego. W dzień sądu i ostatecznej rozpłaty. — Żąć
będziemy nie ustawając. Z niewyczerpanemi nigdy siłami. Patrz Wujka.)

10A przeto póki czas mamy, czyńmy dobrze wszytkim, a nawięcej domownikom wiary. (A przeto póki czas mamy. Zasiewania, czynienia dobrze, zasługiwania w tem życiu.— Domownikom wiary. Chrześcijanom, którzy się nazywają domownikami wiary, gdyż są zgromadzeni przez wiarę do jednego domu Kościoła. Patrz Wujka.)

11Baczcie, jakim wam list pisał ręką moją. (Baczcie jakim wam list pisał ręką moją. To jest, jak długi list napisałem do was ręką moją: jakby rzekł: Ja Paweł, który jeno listy mam zwyczaj pisać ręką cudzą, i tylko podyktowawszy podpisywać, ten cały list i dosyć długi napisałem ręką własną, abyście lepiej zrozumieli, jak bardzo się troszczę o wasze zbawienie.)

12Abowiem którzykolwiek chcą się podobać w ciele, ci was przymuszają obrzezować się, tylko aby krzyża Chrystusowego przeszladowania nie cierpieli. (Albowiem którzykolwiek chcą się podobać w ciele. To jest, powierzchownie. — W ciele. Ludziom i rodakom swoim żydom. — Aby krzyża Chrystusowego prześladowania nie cierpieli. Żeby nie cierpieć prześladowania z powodu krzyża od żydów braci swych)

13Abowiem ani którzy się obrzezują, zakonu nie zachowywają, ale chcą, abyście się wy obrzezali: żeby się z ciała waszego chlubili. (Albowiem ani którzy się obrzezują. Nie czynią tego przez gorliwość dla prawa; albowiem ci, którzy usiłują narzucić wara obrzezanie, sami nie zachowują prawa.— Żeby się z ciała waszego chlubili. Żeby się chlubić przed żydami z waszego obrzezania, to jest, iż was nawrócili do obrzezania i żydowstwa.)

14A ja, nie daj Boże, abym się chlubić miał, jedno w krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego mnie świat jest ukrzyżowan, a ja światu. (A ja nie daj Boże abym się chlubić miał, jedno w krzyżu. W wierze, wdzięcznej pamiątce, opowiadaniu dobrodziejstw krzyża. — Mnie świat jest ukrzyżowan. Ja się światem brzydzę, jakby trupem człowieka ukrzyżowanego. — A ja światu. I nawzajem świat i ludzie światowi mną się brzydzą, jak ukrzyżowanym.)

15Abowiem w Chrystusie nic nie waży ani obrzezanie, ani odrzezek – ale nowe stworzenie. (Albowiem w Chrystusie Jezusie. W wierze Chrystusowej, religii, Kościele, żeby żyć dobrze i po chrześciańsku. — Nic nie waży, ani obrzezek. W sprawie zbawienia, które się otrzymuje przez Chrystusa, niema żadnego znaczenia ani obrzezanie, ani odrzezek. —- Ale nowe stworzente. Nowem stworzeniem nazywa duszę odrodzoną chrztem i łaską Chrystusową, która się staje nowem stworzeniem duchownem. Patrz Wujka.)

16A którzykolwiek tego prawidła dzierżeć się będą, pokój nad nimi i miłosierdzie, i nad Izraelem Bożym. (Tego prawidła. Tej nauki, którą podałem.— Pokój nad nimi i miłosierdzie. Życzę im pokoju i miłosierdzia Bożego. Gdy mówi, nad nimi, rozumie pogan. — I nad Izraelem Bożym. Nad żydami wierzącymi w Chrystusa.)

17Nawet niech mi się żaden nie przykrzy, abowiem ja piątna Pana Jezusowe na ciele moim noszę. (Nawet niech mi się żaden nie przykrzy. Niechaj nikt nie zawodzi sporu ze mną z powodu apostolstwa mojego: albowiem czyim jestem sługą widać z piętm wyrażonych na ciele moim. — Piątna Pana Jezusowe. Niegdyś sługom wypalano piętna, to jest, znaki pewne, po których poznawano do kogo należą. Z tego robiąc zastosowanie Paweł S., mówi o sobie, iż jest sługą i apostołem Chrystusowym, co łatwo poznać można z piętn i blizn, które nosił na ciele, dla ran i plag wytrzymanych w sprawie Chrystusa.)

18Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z duchem waszym, bracia. Amen. (Z duchem waszym. Niech będzie z wami. Tak na codzienne ono pozdrowienie, które się używa w nabożeństwie kościelnem, Pan z wami, odpowiadamy. I z duchem twoim.)

 

Wykład X . J. Wujka.

9. Czasu swego żąć będziemy. Uczynki miłosierne są nasieniem i własną przyczyną żywota wiecznego, a nie sama wiara.

10. A najwięcej domownikom. Acz jałmużna ma być czyniona według przemożenia wszystkim, którzy potrzebują: wszakże więcejeśmy powinni wspomagać chrześcijany, niżli żydy albo pogany, i katoliki więcej niźli heretyki. (Hieron. quaest. 1. ad Hedib.

15. Ale nowe stworzenie. Obacz, iż tu Apostoł zowie nowem stworzeniem to, co wyżej nazwał wiarą przez miłość dzielną albo sprawującą uczynki dobre: i co na drugiem nazwał zachowaniem Bożego przykazania. Zkąd się nauczyć możemy, iż pod imieniem wiary zawiera się wszystka naprawa dusze naszej, i nowe nasze w dobrych uczynkach stworzenie. A iż sprawiedliwość chrześcijańska jest rzecz prawdziwie w nas będąca, i odnawiająca nas, a nie fantastyckie jakieś uchwycenie albo ułapienie sprawiedliwości Chrystusowej, któraby nam tylko była poczytana, (Wyżej 5, 6 I. Kor. 7, 19).

 


BIBLIA ŁACIŃSKO -POLSKA CZYLI PISMO ŚWIĘTE STAREGO I NOWEGO TESTAMENTU PODŁUG TEKSTU ŁACIŃSKIEGO WULGATY I PRZEKŁADU POLSKIEGO X. JAKÓBA WUJKA T. J. Z KOMENTARZEM MENOCHIUSZA T. J. Tom IV, Wilno. 1907r.

O autorze A. Szaroleta

Zdrowa nauka Kościoła przeciw baśniom modernistów: „Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce, i odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom.” (2 Tym. 4:3-4)

0 komentarzy dotyczących “List św. Pawła do Galatów – Z objaśnieniami cz.VI – ost.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: