-
Maryja zbawieniem naszym – Św. A.M. Liguori
Mówiąc że nie sposób jest aby sługa Przenajświętszej Panny potępił się, nie stosujemy tego do tych, którzy nabożeństwem takowym uzuchwalają się do tem bezpieczniejszego grzeszenia. Zdaje się przeto, że gdy uwielbiamy i wysoko wynosimy miłosierdzie Maryi nad grzesznikami, niesłusznie nam przyganiają niektórzy, zarzucając jakobyśmy przez to upoważniali te nieszczęsne dusze do tem swobodniejszego grzeszenia; powiadamy… więcej
-
Jak iść za natchnieniami Bożymi
Opieranie się działaniu łaski Bożej pociąga za sobą nieszczęśliwe skutki. Kto odpycha Boga od siebie, zmusza Go poniekąd, aby już nie był tak hojnym i miłosiernym. I nic dziwnego, że powoli rozum takiego człowieka ogarniają ciemności, a serce twardnieje, bo krynice Boże już nie dostarczają światła i ciepła nadprzyrodzonego w obfitej mierze więcej
-
Matko, proszę wskazuj mi drogę!
Matko proszę wskazuj mi drogę! Jedna iskierka litości Twojej Da mi siłę bo teraz iść już nie mogę Błagam! coraz ciężej jest wstawać Krzyże, moje Krzyże muszę zanieś na Golgotę! więcej
-
Nabożeństwo Majowe (30) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
Każdy więc z nas, który, nurzając się w grzechu, nie ma odwagi powstać, czyni to rozmyślnie i bierze zatratę swej duszy na własny rachunek; albowiem na brak pomocy z Nieba uskarżać się nie może, gdyż o to troskliwą jest Matka nasza, ucieczka „grzeszników “, i nikomu przemożnej swej nie odmawia opieki ani wsparcia ku nawróceniu… więcej
-
Nabożeństwo Majowe (26) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
serce bez wiary, bez miłości, bez nadziei w każdym przebija się zakątku. — Nie chcemy wprowadzić w dom nasz świętej Rodziny Loretańskiego domku; i dlatego błogosławieństwo Boga nie przestąpi progów domu naszego. A jako serca nasze tak i domy nasze, to są groby zewnętrzne, ale wewnątrz pełne śmiecia i zgnilizny! więcej
-
Nabożeństwo Majowe (25) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
Szukaliśmy opieki u ludzi, a oczekiwania nasze zawiedzione zostały. Otrzeć łzę w oku, zagoić ranę ciała, człowiek może; ale otrzeć łzę serca, zagoić ranę duszy, tego i rozum i serce ludzkie nie wydoła. Zasłoni się człowiek przed gniewem człowieka, ale nie przed gniewem Boga twego! Zasłoń się sercem Maryi, zasłoń Jej sercem tych, których kochasz,… więcej
-
Nabożeństwo Majowe (18) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
Na pierwsze ukrzyżowanie szedł Zbawiciel Pan z radością i weselem. ale na ten krzyż który Mu gotują grzechy nasze, zmuszony, ze wstrętem, boleścią i obrzydzeniem wstępuje. Bo na pierwszy krzyż szedł dla zbawienia naszego; na drugi na potępienie nasze. Żydzi raz jeden Go ukrzyżowali; a my Go krzyżujemy każdym śmiertelnym grzechem naszym. Żydzi do twardego… więcej
-
Nabożeństwo Majowe (11) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
O Matko Bolesna! ubolewam nad tym omdleniem, które przejęło serce Twoje przy zdjęciu z krzyża i złożeniu do grobu ciała Syna Twego. O Matko droga! przez to omdlenie, które przejęło serce Twoje, proszę Cię, wyjednaj mi cnotę pilności i dar pamięci, — Amen. więcej
-
Nabożeństwo Majowe (10) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
Nabożeństwo do Matki Boskiej Bolesnej wszystkim, zawsze i wszędzie ulgę, pociechę i pokój duszy jednało; wyjedna i nam, jeśli nasze boleści z boleściami Maryi połączone złożymy w cichości, pokorze i miłości u stóp krzyża zbawienia! więcej
-
Nabożeństwo Majowe (9) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
Jeżli nie czujemy w sobie dostatecznej siły do zwalczenia świata, możemy go unikać, uciekać od niego. Ale sami przed sobą uciec nie możemy, bo świat wewnętrzny jest najzgubniejszy nieprzyjaciel człowieka, w człowieku żyje, ściga go jako cień, i tylekrotnie zdeptany, starty, ciągle do nowej rozbudza się walki. więcej
-
Nabożeństwo Majowe (8) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
Tego się bój, abyś ty nie straciła Jezusa, jeźli ty go nie stracisz, nie straci Go i dziecko twoje; a wtenczas i ty nie stracisz dziecka twego. W miarę jak ty się ociągać będziesz, i ono się ociągać będzie; w miarę jak ty się przybliżysz, i ono się przybliży! Staraj się o własną doskonałość, ale… więcej
-
Nabożeństwo Majowe (7) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza
pokąd kochamy się w ciemności, nie zawita światło w noc duszy naszej. Pokąd grzech nie ustąpi z serca, potąd Jezus do niego nie wejdzie! Jezus pokorny nie zagości w sercu, gdzie mieszka pycha i duma; Jezus na krzyżu rozpięty wzgardzi sercem, które rozkoszą ciała żyje więcej
-
Kamienie już wołają!
W ciszy nawet kamienie nasiąknięte Najdroższa Krwią Mesjasza wolały i tylko nieliczni to słyszeli, a ich dusze odpowiadały cierpieniem na widok tak strasznej niesprawiedliwości. Usta milczały, ale ich dusze krzyczały razem z kamieniami i ten głos rozniósł się na cały świat. Chociaż świątynie zostały zniszczone, chrześcijaństwo było prześladowane – wiara zawsze przetrwała w duszach wiernych… więcej
-
Chwała należna Maryi – bł. John H. Newman
Maryja zatem przez czystość swej duszy i ciała jest przykładem, a zarazem czymś więcej niż tylko przykładem tego, czym człowiek był przed upadkiem i czym stałby się, gdyby osiągnął pełną doskonałość. więcej
-
Moc w cierpieniu
Pisarze święci nie opisują Jej jęków, zawodzeń, rąk załamywania. – Wewnątrz był ból bez miary, – na zewnątrz spokój i moc. Siła łaski z Boga wzięta; cierpliwość, wszelkiego cierpienia lekarstwo, przystanie woli na wolę Bożą, niepojętą i ciężką nad wszelki wyraz. więcej
Czas Apostazji 