-
Słabość i zepsucie serca ludzkiego
Zbrodnia popełnia się w sercu, jeżeli człowiek nie ma odwagi albo środków do spełnienia jej rzeczywiście. Wiele się złego dzieje w świecie; ale daleko więcej się popełnia w sercu grzechów, które nigdy nie przychodzą do skutku dla braku okazji, albo środków. więcej
-
Życie jest Mszą Świętą
Dzień Pański, uważał, to dzień, w którym sobie chrześcijanie drwią ze swego Boga. Niewiele poważniej odnoszą się i do Mszy św. Lepszy jest dzień roboczy. Każdy się okazuje, czym jest. więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz. II. O celu człowieka.
Kto się za nic uważa, ten nie może ponieść krzywdy, temu się nie przydarzają żadne nieszczęścia, temu nie można wyrządzić żadnej szkody, lub zniewagi. To też pomni na naszą nicość, powinniśmy się zawsze oglądać na Pana Boga, w którym jest cała nasza dostateczność więcej
-
Martwa wiara II
Nie wystarcza wierzyć. Jeśli wiara pozostaje bez wpływu na myśli i czyny, nie jest żywa lecz martwa (Jak. 2, 17), bezwładna i bezsilna, jak trup. Niestety! Taką bywa wiara wielu ludzi ochrzczonych, nie zagasili jej, lecz usunęli w najtajniejszy zakątek duszy. więcej
-
Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne – Kard. J. Bona Cz. I
Kto nie rozmyśla, ten tylko cudem mógłby dojść do doskonałości, poznać dokładnie zasady religii chrześcijańskiej i co dobrego wykonać. Wszystkie sztuki i wszystkie umiejętności, wszystkie dzieła cnót w rozmyślaniu czerpią swój początek, rozwój i doskonałość. Rozmyślanie jest żywicielką modlitwy, kierowniczką dobrych uczynków, źródłem i pełnością wszystkich cnót. Toteż łatwo ulegamy pokusom, jesteśmy oschłymi i pozbawionymi… więcej
-
Cokolwiek nasuwa się twym myślom, badaj to jak najskrzętniej – Kard. Jan Bona: O zmysłach wewnętrznych
Bóg Wszechobecny widzi jak najdokładniej wszystkie tajniki twego serca i nie ma nic tak skrytego, iżby nie było dostępne dla Jego oka. Strzeż się, byś w Jego obecności nie myślał o tym, o czym w obecności człowieka uczciwego wstydziłbyś się mówić więcej
-
O pożytkach płynących z samotności – Kard. Jan Bona
Jako Bóg, będąc najszczęśliwszym, najzupełniej sobie samemu wystarcza, tak też i ty zbliżysz się szczęśliwością własną do Boga, jeżeli się nauczysz przestawać z samym sobą. więcej
-
O pysze – Kard. J. Bona
Tracisz pochwały, jeżeli ich pragniesz, bo i cóż masz w sobie pochwały godnego? Jak wielka ułomność twoja, jak wielka nędza, jak niepewne twoje zbawienie! Jesteś sługą nieużytecznym, chociażbyś wszystko wykonał, do czego jesteś zobowiązanym. więcej
-
O złych skłonnościach i stopniach ich nasilenia
Gotowość posunięcia się aż do grzechu śmiertelnego, aby zaspokoić grzesznemu pociągowi, to jest to, co stanowi cechę wady już całkowicie ugruntowanej w duszy i nie spotykającej sprzeciwu sumienia, które już zostało zagłuszone przez dłuższe nierachowanie się z jego żądaniami. więcej
-
POSTĘP DUSZY: Właściwy użytek darów duchowych
Czasami się zdarza, że Bóg się od nas oddala, by nam dać sposobność do ćwiczenia się w cnotach prawdziwych i rzetelnych przez wzgląd na łaski, poprzednio nam udzielone. Albowiem rzetelna cnota opiera się na Bogu samym, nie zaś na Jego słodyczach i pociechach. Gdyby zaś dary owe trwały bez ustanku, nigdy byśmy nie doszli do… więcej
-
Na Narodzenie NMP – Do grzesznika
Maryja posiada więc bogactwo światła niezrównane, poznaje dokładnie wolę Bożą, ale zarazem posiada wielką moc, aby ją spełniła jak najwierniej. Ona straszną piekłu, potęgą swą zwycięża wszystkich nieprzyjaciół i dlatego jest ogromnem wojskiem, uszykowanem do boju. Panienka to niezrównanie łagodna i łaskawa dla ludzi, całkowicie oddana Bogu; ale względem piekła i grzechu jest nieubłaganą więcej
-
„Duch ludzki” i jego zgubne skutki w życiu duchowym
Istnieją trzy duchy, z którymi zwykł człowiek mieć do czynienia: duch Boży, szatański i ludzki. Ten ostatni stanowi coś zupełnie odrębnego i samoistnego, a streszcza się w skłonnościach upadłej natury, występujących osobno od pozostałych duchów lub przynajmniej niezależnie od nich. więcej
-
Wzgląd ludzki – fałszywa religia dławiąca życie duchowe!
Wzgląd ludzki jest zaprzeczeniem doskonałości i gdzie on panuje, tam niemożliwa jest świętość; pod jego bowiem wpływem odwracamy się od Boga ku stworzeniom. Gdziekolwiek się zjawi, ciągnie za sobą długi łańcuch grzechów opuszczenia, wylęgłych z tchórzostwa i obawy śmieszności, oraz drugi łańcuch grzechów, popełnionych czynem w chęci przypodobania się ludziom. więcej
-
O znaczeniu czystej intencji
Najdoskonalsza intencja na tym polega, abyś we wszystkich czynach twoich miał jedynie na celu podobanie się Bogu i spełnienie Jego świętej woli, ta intencja ma największą zasługę. więcej
-
Jak tyle dobrych uczynków tak mało może ważyć? – O wartość czynów przed Bogiem
Lecz niestety, mało ludzi bogatych w zasługi, mało doskonałych, bo mało działa z dobrych pobudek; stąd sprawdza się na nich groźba Pańska; „Siew wielki wrzucisz w ziemię a mało zbierzesz, bo wszystko pożre szarańcza“ (7). Ludzie rzucają obficie nasiona modlitw, postów, ofiar it.d., a żniwo ich bardzo będzie skąpe, bo prawie wszystko niszczy szarańcza złej pobudki. więcej
Czas Apostazji 