-

Adwent w życiu duszy
Boże Narodzenie to dzień zmiłowania powszechnego— byle tylko nie zamykać serca przed Panem, wpraszającym się tak dobrotliwie. Porzućmy trwogi o przeszłość; choćby najgorszą była, utonie w morzu niepamięci, bo chce Bóg nasz, aby gdzie obfitowało przestępstwo, łaska teraz więcej obfitowała więcej
-

Mistyka Adwentu
Mędrzec Pański mówi, że kiedy o pokoju i bezpieczeństwie rozprawiać będą, tedy śmierć nagle przyjdzie, jako boleści niewiasty rodzącej, a nie uciecze nikt. Pokorne i ukryte było pierwsze przyjście, drugie tajemnicze i miłości pełne, trzecie w blasku oślepiającym i grozie więcej
-

Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – XVI. O zjednoczeniu się z Bogiem
jest to mistyczne zjednoczenie, przez które dusza łączy się z Bogiem tak, jako gałązka jednego drzewa, zaszczepiona na pniu innego, pobiera z niego pożywienie, ale wy daje już nie takie owoce, jakie on by byt wydał, lecz takie same, jakie rodzi to drzewo, z którego odcięta, więcej
-

Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – XV. O miłości Bożej.
dowodem miłości jest spełnienie powinności. A chociaźbyśmy posiedli wszelką wiedzę i cnotę, nigdy nie będziemy Boga doskonale miłować, dopokąd się zupełnie nie pozbędziemy miłości własnej więcej
-

O OPATRZNOŚCI – Nauka Teodoreta o prawdziwym szczęściu
Dlaczego wielu bogaczy żyje nieuczciwie? A biedni czy wszyscy uczciwi? Czy chciałbyś obedrzeć człowieka z wolnej woli, którą go Twórca jak najdroższym klejnotem udarował? A was ani piec ognisty, ani lwy nie zmuszają bluźnić, a jednak w dobrach Pańską hojnością udzielonych rozkoszując się i pieszcząc, nie pomyślicie nawet, że to są dary Boże. więcej
-

Panie… Ty wiesz że Cię miłuję (2) – Zapewnienia i chwilowe porywy nie stanowią jeszcze miłości
Zapewnienia, chwilowe porywy, nie stanowią jeszcze szczerej miłości. Nie mogą one zadowolić Zbawiciela. On żąda od nas rzeczywistej, żywej miłości“. „„Miłość należy potwierdzić krwią i ofiarą. Tylko ofiara rodzi prawdziwy owoc”. więcej
-

Panie… Ty wiesz że Cię miłuję (1) – „Można, niestety, wierzyć, nie miłując.”
Można, niestety, wierzyć, nie miłując. Tysiące chrześcijan, posiadających znajomość katechizmu, przywiązanych rozumowo do zasad wiary i wierzących w Boga, w Jezusa i w Sakramenty, słowem przyjmujących cały Zakon, nie stosuje w życiu tych zasad nie z braku wiadomości, lecz z braku miłości. więcej
-

Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – XIV. O miłości bliźniego
Mała zaledwo garstka ludzi kocha bliźnich dla Boga. Prawie każda miłość jest niedoskonałą, bo raczej obliczoną na pożytek, , wygodę lub przyjemność miłującego, aniżeli na dobro umiłowanego. Mała tylko garstka miłuje bliźnich dlatego, aby Bóg był wszystkiem i we wszystkiem. więcej
-

Kto nie jest z Bogiem, jest przeciw Bogu! – O naszym przeznaczeniu
Chcesz wiedzieć, czy jesteś na drodze do swego celu, badaj jakie myśli przeważają w twoim sercu, gdy chodzi o jakieś postanowienie, lub jakiś wybór. Znajdziesz Boga tam, gdzie sam siebie opuścisz; gdy zaś samego siebie poza Bogiem szukać będziesz, Boga utracisz. więcej
-

Świat nie jest Bogiem! – O herezji panteizmu
1.Bóg jako jedyny jest niezłożoną i niezmienną duchową istotą, rzeczywiście i istotnie różną od świata, w sobie i z siebie najszczęśliwszą. On stworzył świat z niczego; jest wyższy ponad wszystko, co tylko się da pomyśleć i co jest poza Nim. Jest to prawda, przeciwko której powstaje panteizm. Według nauki panteizmu Bóg jest to świat, a… więcej
-

Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – XIII. O ćwiczeniu się w cnotach
Ponieważ zaś cnota jest zarazem dziełem laski, należy o nią prosić Pana Boga pokorną, ustawiczną i gorącą modlitwą. Następnie nie opuszczając żadnej nadarzającej się sposobności, należy cnotę wykonywać wśród wszelkich pomyślnych lub niepomyślnych okoliczności. Bo szczególniejszym warunkiem nabycia i zachowania cnoty jest ustawiczne jej wykonywanie więcej
-

Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – XII. O umartwieniu zewnętrznym i wewnętrznym
Wszystko bowiem, co świat miłuje, powinno być dla nas krzyżem, a więc, wszystkie rozkosze, zaszczyty, bogactwa i próżne pochwały ludzkie: co zaś świat krzyżem nazywa, to nam powinno być miłem, do tegośmy przylgnąć i przywiązać się powinni; więcej
-

Nauka o Roztropności – Św. Wincenty a Paulo
Tak sądzić, jest to roztropność zdaje mi się wedle świata; jest to nie zważać na Ewangelię, jest to rzec Synowi Bożemu: Ty tego nie rozumiesz Panie, nie zastanowiłeś się nad trudnościami, jakie wynikają z opuszczenia wszystkiego. więcej
-

Feniks odrodzony, czyli Ćwiczenia duchowne. Kard. J. Bona – Cz.XI. O królestwie Chrystusowym.
Podejmują oni wiele, ale niczego nie dokonują, bo zamiast porzucić własną wolę a oddać się Bożej, stają się podobnymi do onego młodzieńca ewangelicznego, który usłyszawszy odpowiedź Chrystusową: Jeżeli chcesz być doskonałym, idź, sprzedaj co masz i daj ubogim (Mat., XIX, 21.), odszedł zasmucony. Wszakże on od młodości zachowywał przykazania Boże, lecz okazał się zanadto małodusznym, aby… więcej
-

Sławni i zapomniani – Rozmyślania na „Wszystkich Świętych”
Ludzka cześć i pochwała, jakże często nieszczere i wymuszone, wyblakną jak fałszywy jedwab, a u Boga i u ludzi na wieki cenieni, czczeni i sławieni będą – święci. Ci zapomniani, wyszydzani, nie uznawani przez świat, deptani i pogardzani. Ale święci! więcej
