Życie w duszy ma swój blask,
ma potęgę Twojej obecności.
Jest jak niezmienny znak krzyża,
zanurzony w blasku Twojej chwały.
Idę tam, gdzie nie idzie nikt.
Samotność duszy jest znakiem
zbliżania się do nieba bram.
W ostatniej drodze musisz być sam,
choć nie rozumiesz,
dlaczego to tak długo trwa.
Może nigdy nie poznałeś zwycięstwa,
może myślisz, że życie
to tylko smak porażki.
Pamiętaj jednak — wojna wciąż trwa.
Drobne zwycięstwa nie znaczą nic,
do ostatniej bitwy musisz stanąć sam.
Samotny i opuszczony,
lecz wciąż niepokonany — walczący.
Dusza zwycięży,
jeżeli odrzucisz to,
co przekazuje ci świat.
Ostatnia walka
to znak samotności.
Staniesz do niej
czy uciekniesz?
Zapytaj siebie.
Białe kwiaty kwitną na naszych grobach —
nie muszą oznaczać śmierci,
lecz zmartwychwstanie.
Wybieraj sam.
Arkadiusz Niewolski
Czas Apostazji 
Skomentuj