-

O konieczności zaufania Bogu w modlitwie – Św. A.M. Liguori
Bóg bowiem obiecał wysłuchać modlących się z ufnością, ale z ufnością stałą i mocną. Kto zaś przeciwnie modli się z niedowierzaniem, powiada św. Jakub, niech się niczego nie spodziewa więcej
-

Jak kochać Jezusa (4) – Unikanie oziębłości cz.2 – Św. A.M. Liguori
Bez modlitwy wewnętrznej, nie dostępujemy zjednoczenia się z Bogiem, niezbędnego do wytrwania w cnocie. Bez modlitwy wewnętrznej, słabo się dopatruje potrzeb własnej duszy, słabo się widzi niebezpieczeństwa, na które wystawione jest zbawienie, i z trudnością rozpoznaje się środki do przezwyciężenia pokus niezbędne; stąd słabo się ocenia konieczność modlitwy, skutkiem czego zaniedbujemy się w niej i… więcej
-

POSTĘP DUSZY: Gorliwość prawdziwa i fałszywa
Fałszywa gorliwość, będąc tylko namiastką prawdziwej bierze z niej tylko ogień, we wszystkich zaś innych rysach jest żywym jej zaprzeczeniem. Jakże to smutno pomyśleć, że potem gorliwość prawdziwa, która idąc odziana w niebieskie zbroice, poważna, spokojna, majestatyczna, pogodna, by odbudowywać królestwo Boże w sercach ludzkich, musi ponosić odpowiedzialność za śmieszne i niepoczytalne wybryki dusz tylko… więcej
-

Jak być cierpliwym w cierpieniu? – Bp. S.Pelczar
Pamiętaj, że niczem tak nie okażesz Panu Bogu miłości, jako chętnem znoszeniem cierpień dla Niego, i że z drugiej strony niema lepszego środka do chętnego znoszenia cierpień nad miłość ku Temu, który tak nas ukochał, że za nas cierpiał i umarł. więcej
-

Jak kochać Jezusa (3) – Unikanie oziębłości cz.1 – Św. A.M. Liguori
Oziębłość której uniknąć można i której chronić się najpilniej potrzeba, jest przeszkodą do doskonałości. Zaś w stanie tego rodzaju oziębłości jest ten, kto popełnia grzechy powszednie rozmyślne, grzechy, które wyraźnie rozpoznać się dają i których bez wątpienia uniknąć by można za pomocą łaski. więcej
-

W duchu i prawdzie II – O czystości wiary
to co jest zewnętrzne i zmysłowe zdaje się samo przez się prowadzić do mylnych pojęć w wierze i zamieniać prawdziwą ducha i serca religię na fałszywą zmysłów religię, na religię, w której się Boga uwielbia, nie jak On tego się domaga, podług świadectwa Zbawiciela, nie w duchu i prawdzie więcej
-

Czego Bóg od nas żąda?
Bóg nie żąda od nas pobożności uczuciowej, ani myśli wzniosłych, ani uczuć wygórowanych, bo to wszystko pobudza miłość własną. Te łaski od Niego zależą; On je daje i odbiera, według swej woli. więcej
-

„Zazdrosny” jest imię Jego
Bóg jest zbyt zazdrosny, aby miał zostawić dzieło swoje nie skończone. To dzieło rozpoczyna się od chwili, kiedy Bóg owładnie duszą i utwierdzi w niej swe panowanie. Jeżeli dusza nie usuwa się spod władzy Boga, może być pewna, że Bóg nie omieszka spełnić swego dzieła według zamiarów swoich. więcej
-

Nie wystarczy tylko poznać Chrystusa! – Św. J.S. Pelczar
Wymiar łaski zależy od przygotowania duszy. Jeżeli będziesz od nich stroił, albo się zbliżysz bez naczynia, to jest, bez przygotowania się, skażesz duszę swoją na śmierć niechybną. więcej
-

W duchu i w prawdzie
Taka jest cześć prawdziwa i rzeczywista jakiej Bóg od nas wymaga. Oświadczenia miłości są tylko złudzeniem, jeśli ich w czyn nie wprowadzamy i nie pozwalamy Bogu rozporządzać sobą we wszystkim według upodobania Jego; więcej
-

Na czym polega oddanie się Bogu?
Pan się udziela pragnącym Go maluczkim, którzy Go we wszystkiem, pod najdrobniejszą postacią chwili obecnej, szukają; a wielcy, iż tylko na zewnętrzną patrzą postać i w wielkich rzeczach Go nie znajdują. więcej
-

Styczeń – Miesiąc Najświętszego Imienia JEZUS
Imię Zbawienia, imię chwały, imię i obraz Ojca, imię miłości i miłosierdzia, imię prawdy i łaski i cokolwiek o Bogu język ludzki może wypowiedzieć –wszystko i więcej w nim się mieści. więcej
-

O czasie – Ks. K. Antoniewicz
O mój Boże! czyż na to dałeś nam czas? ten czas, który byśmy poświęcić mieli na rozważanie świętego prawa Twego! na korzystanie z łask Twoich; na poznanie miłosierdzia Twego — ten czas sprzedajemy nieprzyjacielowi zbawienia i nazywamy to życiem! więcej
-

Tak mało z nas zamyka oczy i ufa
Tak mało z nas zamyka oczy i ufa. Ale tak wielu krzyczy: ja wierzę. Z otwartymi oczami idą bez zaufania, niestety z pewnością siebie, nie Boga … i toną zdziwieni i jednocześnie przerażeni. Tak jest zawsze kiedy płyniesz po oceanie własnej próżności, kiedy zamykasz oczy by nie widzieć, a nie po to, by zaufać. więcej
-

Grzechy cudze cz.I – Radzić do grzechu
Będziemy za te grzechy odpowiadali, żeśmy im albo nie przeszkadzali, albo żeśmy w jakikolwiek sposób przyłożyli się, przyczynili do ich popełnienia. Co więcej, być to może, iż wina nasza i kara będzie większą, niż tego, który grzech rzeczywiście popełnił. Przyczyna jest ta, że on, że ten drugi może nie byłby wcale grzechu popełnił, gdybyśmy mu… więcej
