Kategoria: Nauka Katolicka

  • Nabożeństwo Majowe (28) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (28) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Związek ten, który nastąpił w błogosławiony sposób pośredni­ctwa Maryi, przedziwny! Gdyby nam słoń­ce w całej swej jasności i wszystkie słońca razem były wydały Zbawiciela i gdyby nam była spłynęła na ziemię struga światła i ognia, to podziwialibyśmy zapewne cudow­ne dzieło wszecbmocności i potęgi Bożej, ale mniej bylibyśmy ujęci miłosierdziem i mniejszy mielibyśmy dowód łaski Bożej… więcej

  • Nabożeństwo Majowe (27) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (27) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Znali też ludzie współcześni świętość Maryi, ale tylko pobożne i czyste dusze uwielbiły w Niej Boskie przeznaczenie i widziały w Niej cud łaski Bożej, przechodzący zwyczajne granice, łaski pomnożonej osobistą pracą nad doskonałością własną. więcej

  • Nabożeństwo Majowe (26) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (26) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    serce bez wiary, bez miłości, bez nadziei w każdym przebija się zakątku. — Nie chcemy wprowadzić w dom nasz świętej Rodziny Loretańskiego domku; i dlatego błogosła­wieństwo Boga nie przestąpi progów domu naszego. A jako serca nasze tak i do­my nasze, to są groby zewnętrzne, ale we­wnątrz pełne śmiecia i zgnilizny! więcej

  • Nabożeństwo Majowe (25) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (25) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Szu­kaliśmy opieki u ludzi, a oczekiwania nasze zawiedzione zostały. Otrzeć łzę w oku, za­goić ranę ciała, człowiek może; ale otrzeć łzę serca, zagoić ranę duszy, tego i rozum i serce ludzkie nie wydoła. Zasłoni się czło­wiek przed gniewem człowieka, ale nie przed gniewem Boga twego! Zasłoń się sercem Maryi, zasłoń Jej sercem tych, których ko­chasz,… więcej

  • Nabożeństwo Majowe (24) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (24) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    zubożała dusza nasza, zubożała myśl nasza, i chełpimy się w ubóstwie naszem i sądzimy, że piękne szaty, wystawne domy, pokryją tę nędzę; wewnętrznie wywyższamy się rozumem naszym, sądząc, że słowa czyn zastąpią. Cała mądrość na przeczuciu oparta. Chodzimy w obliczu Boga jak trupy; świat przemieniliśmy na cmentarz, bo nie masz w nas tego życia, co… więcej

  • Nabożeństwo Majowe (23) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (23) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    odrzucając prawdę, odrzucamy wolność; sami kujemy kajdany dla siebie, jakbyśmy się lękali, aby dusza wolną nie wróciła do Boga swego. …. jęcząc pod tak ciężkiem jarzmem, wo­łamy: wolności nam potrzeba, ale wolności bez Boga, wolności bez prawdy, wolności bez miłości! — To jest: chcemy wolności do złego, chcemy wolności do utracenia zba­wienia naszego. więcej

  • Nabożeństwo Majowe (22) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (22) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Lecz nie­stety! jakże wielu jest takich, którzy tej miłości znać nie chcą; którzy nie czują te­go błogosławieństwa potrzeby! O biedni i nieszczęśliwi, bez matki żyją, bez matki cier­ pią, bez matki umierają, bez matki na wie­ki cierpieć będą. więcej

  • Nabożeństwo Majowe (21) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (21) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Marya stała-się jakoby potrzebą do życia naszego wnętrznego, bo życie nasze wewnętrzne tylko pod krzyżem rozwinąć się może; a ten krzyż łączy Syna i Matkę, Jezusa i Maryę. I w ka­żdym sercu, gdzie jest miłość, Jezus i Marya być musi. I w każdem sercu, gdzie jest bo­leść, Jezus i Marya być musi! więcej

  • Nabożeństwo Majowe (20) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (20) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Ale bez walki nie będzie zwycięstwa; chcemy kochać Boga, nie odstępując nic z miłości świata i siebie, a kochając siebie i świat, chcemy odnieść zwycięstwo nad sobą i światem. Nic nie wycierpiawszy albo źle cierpiąc, chcemy pozyskać błogosławień­stwo krzyża; nic nie ukochawszy albo źle kochając, chcemy miłość odebrać w nagrodę. Nie wychowa się dziecko bez… więcej

  • Nabożeństwo Majowe (19) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (19) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Od świata, który Bóg przeklął, chcemy być bło­gosławieni: dlatego też doznajemy owocu tego błogosławieństwa to jest klątwy! Bo jakże może być inaczej, gdy my od krzyża Chrystusowego do krzyżownika Chrystusa, do świata, uciekamy; uciekamy myślą, ser­cem i wolą od Tej, która jest Matką naszą; gardzimy Jej służbą, gardzimy Jej opieką, gardzimy Jej Sercem, a czyż… więcej

  • Nabożeństwo Majowe (18) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (18) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Na pierwsze ukrzy­żowanie szedł Zbawiciel Pan z radością i weselem. ale na ten krzyż który Mu gotują grzechy nasze, zmuszony, ze wstrętem, boleścią i obrzydzeniem wstępuje. Bo na pierwszy krzyż szedł dla zbawienia naszego; na drugi na potępienie nasze. Żydzi raz jeden Go ukrzyżowali; a my Go krzyżujemy każdym śmiertelnym grzechem naszym. Żydzi do twardego… więcej

  • Pozwól aby cię dusza prowadziła!

    Pozwól aby cię dusza prowadziła!

    Odróżnienie dobra od zła jest możliwe tylko wtedy gdy napełnieni jesteśmy Duchem Św . – Ale Świętym, a nie jakimś nieokreślonym mamidłem promowanym przez dzisiejszy modernistyczny kościół i jego charyzmatyczne sekty typu „odnowy” itp. Oczywiście ludzie, którzy odrzucili medialny szum tego świata, nawet bez wiary w Boga, dostrzegają jakiś zarys prawdy, ale nigdy nie ujrzą… więcej

  • Nabożeństwo Majowe (17) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (17) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Dzień śmierci Boga-Człowieka stał się dniem odrodzenia naszego; boleści Maryi stały się początkiem radości naszych! Zasłona tajemnicza się uchyla, proroctwa się spełniają, figury prawdzie ustępują! Cała mądrość nasza, prawda na­sza, szczęście nasze — do krzyża przywią­zane, odkąd Nieskończona Mądrość, Prawda i Miłość na krzyżu skonała!  Jeźli w obłę­dzie, niedowiarstwie żyjąc, krzyżem wzgar­dzimy, zginiemy! więcej

  • Nabożeństwo Majowe (16) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (16) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Dwa serca do jednego Krzyża przybite, dwie ofiary na jednym ołtarzu! Goniąc po wszystkich drogach za szczęściem i rozko­szą , uciekamy od cierpienia i smutku, a je­dnak wyznajmy szczerze, czemże jest całe życie, jeśli nie ciągłym udręczeniem, tęskno­tą, niepokojem? przechodzimy z krzyża na krzyż. Dziś na krzyżu pychy i dumy, jutro na krzyżu rozpusty; dziś… więcej

  • Nabożeństwo Majowe (15) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    Nabożeństwo Majowe (15) – Z rękopisów O. Karola Antoniewicza

    O Maryo! jaka boleść może być zrównana z boleścią Twoją, gdyś ujrzała wśród tego tłumu, krwi łaknącego ludu, Syna upadającego pod bolesnym krzyża ciężarem! a ten widok krwawy o ileż to razy ponawia się dla serca Twego! ileż to razy widzisz wśród tego tłumu nieprzyjaciół kościoła, Jezusa krzyż dźwigającego! a ten krzyż bo­leśniejszy jest jak… więcej