Kategoria: Ks. K. Antoniewicz

  • Na cześć Ks. KAROLA ANTONIEWICZA – zmarłego 14 listopada 1852

    Na cześć Ks. KAROLA ANTONIEWICZA – zmarłego 14 listopada 1852

    „O mój Jezu, jak bolesne jest to przejście od świata do Ciebie, od chwały do pogardy, od wygód do niewygód, od wolności do posłuszeństwa! Ale w tej ciężkiej chwili ileż pomocy od Ciebie doznałem!“ więcej

  • Dla pociechy dusz cierpiących cz.1

    Dla pociechy dusz cierpiących cz.1

    Chcesz mię kochać w szczęściu, a w boleści ode mnie odstępujesz. Wiesz, że cię kocham, bo ta miłość do krzyża mnie przybiła, wiesz, żem Wszechmocny, mogę ten krzyż zdjąć z ciebie, a nie czynię tego; dlaczego? bo bez tego krzyża do nieba dostać się nie można. O gdyby była inna droga do Nieba, jak droga krzyżowa, poprowadził bym cię nią więcej

  • Na Popielec – Ks. Karol Antoniewicz

    Na Popielec – Ks. Karol Antoniewicz

    O! jak to straszne omamienie bać się śmierci doczesnej a nie bać się życia wiecznego!… Nie ta brama straszna, którą występujemy z życia, ale ta, którą do wieczności wstępujemy! ..Cóż może brama niebieska mieć strasznego? Ach! brama ta może się otworzyć ale może się i zamknąć!  więcej

  • Jeśliśmy w tym roku Boga nie utracili, niceśmy nie utra­cili – Ks. Karol Antoniewicz na koniec roku

    Jeśliśmy w tym roku Boga nie utracili, niceśmy nie utra­cili – Ks. Karol Antoniewicz na koniec roku

    Dziękuj, jeśliś był szczęśliwy; dziękuj, jeśliś umiał być nieszczęśliwym; dziękuj, jeśliś Boga i w szczęściu i boleści nie utracił. Ciesz się że za pomocą Boską po­trafisz krzyż twój dźwigać; ciesz się, jeśli Boga chcesz i umiesz kochać! więcej

  • O prawdziwej pobożności – Ks. K. Antoniewicz (Na Narodzenie NMP)

    O prawdziwej pobożności – Ks. K. Antoniewicz (Na Narodzenie NMP)

    Ale wiedzcie o tem, bracia, że jeśli Boga ukochacie, to już i ludzi kochać będziecie, a ta miłość wasza będzie zbawienną, błogosławioną i rosę łask niebieskich ściągnie na domy wasze i na dzieci wasze i na rodzinę waszą; jeśli zaś Boga nie ukochacie, to wasza miłość będzie tylko chwilowym popędem znudzonego serca, — będzie to tylko miłość własna, płaszczykiem mi­łości prawdziwej pokryta, a tak bezrozumna, że ani wam, ani tym, którzy są tej miłości przedmiotem, zbawienia nie przyniesie. więcej

  • O prawdziwym szczęściu – Ks. Karol Antoniewicz

    O prawdziwym szczęściu – Ks. Karol Antoniewicz

    Patrzcie w około siebie, na ten świat – jakże tam mało szczęśliwych widzicie. Sami ludzie robią się nieszczęśliwymi, ale wyznać tego nie chcą. My sami sobie najwięcej szkodzimy. więcej

  • O NOSZENIU KRZYŻY – Ks. Karol Antoniewicz

    O NOSZENIU KRZYŻY – Ks. Karol Antoniewicz

    Nie zostałeś lepszym, lecz czyjaż w tem wina? Czyż wina lekarza i lekarstw że chory nie wyzdrowiał, jeśli lekarstwa użyć nie chciał? Dawał ci Bóg tyle łask, kiedyś w szczęściu zostawał, a jednak nie przełamałeś złości twojej. Użyczył ci Bóg tej największej, ostatecznej łaski krzyża, a tyś nią wzgardził i roztrwonił jak i inne. Zguba twoja z ciebie. więcej

  • O modlitwie Pańskiej Cz. 3 – Ks. Karol Antoniewicz

    O modlitwie Pańskiej Cz. 3 – Ks. Karol Antoniewicz

    Ale wysłuchania tej prośby mało kto uzyskuje, a to dlatego, że nie chcemy wypełnić tego warunku, pod którym odpuszczenie to jest nam obiecane, że sami dobrowolnie nie dozwalamy Panu Bogu, aby nam odpuścił winy nasze, sami nie dotrzymujemy obietnicy naszej, bo prosimy, aby nam tak odpuścił, jako my odpuszczamy; jeżeli więc my nie odpuszczamy, sami nie chcemy, aby i nam Pan Bóg odpuścił. To rzecz tak jasna, jako słońce, a my przecie tego nie widzimy, taka to jest złość serca naszego, taka ślepota rozumu naszego! więcej

  • O modlitwie Pańskiej Cz. 2 – Ks. Karol Antoniewicz

    O modlitwie Pańskiej Cz. 2 – Ks. Karol Antoniewicz

    Ale zgadzać się z wolą Pana Boga, to nie znaczy samemu nic nie robić, albo źle robić, a potem, gdy z winy naszej nieszczęście na nas przyjdzie, mówić: taka była wola Pana Boga! więcej

  • O modlitwie Pańskiej Cz. 1 – Ks. Karol Antoniewicz

    O modlitwie Pańskiej Cz. 1 – Ks. Karol Antoniewicz

    Często wprawdzie ją powtarzamy, ale mało skutków doznajemy, dlatego, że przez to samo powtarzanie, słowa tak nam są w pamięci mocno wrażone, że płyną nam już z ust, a myśli nasze zupełnie gdzie indziej latają; przez co taka modlitwa już nie na chwałę, ale na obrazę Pana Boga prowadzi. więcej

  • Zgięte kolana, ale nie zgięta pycha – O modlitwie, cz. 2 – Ks. K. Antoniewicz

    Zgięte kolana, ale nie zgięta pycha – O modlitwie, cz. 2 – Ks. K. Antoniewicz

    Są albowiem i tacy, którzy udając się na modlitwę, stają przed obliczem Boga, nie jakoby oni Boga, ale jakoby Bóg ich nie potrzebował; nie jakoby Bóg im, ale jakoby oni Bogu łaskę czynili modląc się! (…) zgięte kolana, ale nie zgięta pycha; nachylona głowa, ale wyniosła próżność; ręce złożone, ale myśli na wszystko złe wylane. więcej

  • Człowiek milczy i Bóg zamilkł – O modlitwie, cz. 1 – Ks. K. Antoniewicz

    Człowiek milczy i Bóg zamilkł – O modlitwie, cz. 1 – Ks. K. Antoniewicz

    Nie ten się dobrze modli, kto czuje pociechy wewnętrzne, światłość natchnienia, zebranie skupienie wszystkich władz duszy swojej, bo to są łaski Boskie szczególniejsze; ale dobroć modlitwy polega na wierności, pokorze i miłości i poddaniu się pod wolę Boga. więcej

  • „Rozróżnili wiarę od życia, dlatego wiara utraciła siłę” – Ks. K. Antoniewicz- O WIERZE

    „Rozróżnili wiarę od życia, dlatego wiara utraciła siłę” – Ks. K. Antoniewicz- O WIERZE

    My zawsze z Bogiem w układy chcemy wchodzić, zawsze chcemy, aby Bóg trochę dla nas zwolnił ustawy swoje, aby trochę od prawdy ujął, a wtenczas i my słuchać Go będziem. Ale napróżno. Bóg wieczny jest i prawda wieczna jest; ona rządzi czasem, a nie czas nią więcej

  • Niegodni jesteśmy cierpienia Cz.II – O bólu duszy (Ks. K. Antoniewicz)

    Niegodni jesteśmy cierpienia Cz.II – O bólu duszy (Ks. K. Antoniewicz)

    Nie ten dobrze cierpi, który na Krzyżu się śmieje; nie ten, który na Krzyżu łzami otrętwienia duszy płacze, — ale ten, który na Krzyżu kocha, działa i wśród łez słodkim duszy uśmiecha się spokojem. więcej

  • Niegodni jesteśmy cierpienia Cz.I – O łasce niesienia krzyża (Ks. Antoniewicz)

    Niegodni jesteśmy cierpienia Cz.I – O łasce niesienia krzyża (Ks. Antoniewicz)

    Wolno nam powiedzieć: nie wiem, dla jakiej przyczyny Bóg na mnie ten Krzyż zesłał — ale nie wolno nam powiedzieć, że bez sprawiedliwej przyczyny i powodu to uczynił! więcej