Wpisy Autora

Per Mariam ad Iesum

"Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone." (Jan 3.10)

Warunki dobrej spowiedzi Cz.3 – Postanowienie poprawy

Do dobrej spowiedzi i otrzymania oduszczenia grzechów nie wy­starczy samo tylko pragnienie poprawy, nie wystarcza jakaś tylko chęć lub chętka po­prawy, ale musi być szczera i stanowcza wola i silne postanowienie poprawy, — musisz sobie i Panu Bogu z serca powiedzieć: chcę i muszę się poprawić! Sama tylko chęć i pragnienie pieniędzy nikogo bogatym nie zrobią… Chęć i pragnienie jedzenia głodnego nie nasycą, ale musi się wziąć do jedzenia i jeść.

Z Synem ukrzyżowana: O Matce Bolesnej – ks. P. Skarga

Toż samo działo się z Maryją: biczowanie, koronowanie cierniem, przybicie do krzyża, ugodzenie w bok włócznią, nie zadały jednej rany Jezusowi, nie obudziły jednego cierpienia w ciele Jego przenajświętszem, którego by nie doznała Maryja w duszy, i które by nie zwiększało Jej męczeństwa. Chrystus na ciele, Maryja na duszy tak dalece umęczoną została, że jak się wyraża św. Wawrzyniec Justynian, serce Maryi stało się najwierniejszem zwierciadłem męki Chrystusowej: w niem odbiły się rany, boleści, gwoździe, wszystkie cierpienia Zbawiciela i wszystkie zniewagi.

O korzyściach, jakie odnosi dusza z rozmyślania krzyża

Wyobraź w myśli swojej wszystkie katusze, zniewagi, męki Jezusowe i zdumiony nad mężnym ich znoszeniem, zarumień się na widok twej nikczemnej słabości, pomyśl, że twe utrapienia ani porównać z tamtymi się nie dadzą, bądź pewnym, że twa cierpliwość nie jest nawet cieniem cierpliwości Jego. Niczego się wreszcie więcej nie lękaj, jak niechęci cierpieć dla naszego Zbawcy; i pierwszą myśl, jeśli ci kiedy przyjdzie w tym względzie, odrzucaj ją, jako podszept szatański.

Warunki dobrej spowiedzi Cz.2 – Żal za grzechy

Zamiast Boga, który mieszka w duszy każdego człowieka, łaską Bożą ozdo­bionego — mieszka w twej duszy namiętność i grzech, a z nimi szatan!… Zamiast świątyni Ducha Św., którą przed grzechem byłeś —
jesteś teraz świątynią szatana!… grzesznikiem i podłym niewdzięcznikiem!
Wszystkiem tem, co ci Bóg dał, Boga obra­żałeś! Dał ci Bóg oczy, obrażałeś Go oczy­ma, dał mowę, obrażałeś mową… dał ręce, obra­żałeś rękoma… dał rozum, obrażałeś rozumem i t. d. Jak cię oburza obraz niewdzięczności ludz­kiej? Przypatrz się obrazowi niewdzięczności swej własnej względem największego Dobro­czyńcy swego — Boga! i przeraź się tą nie­wdzięcznością swoją… i żałuj tego. O, niech cię obraz twej duszy przerazi… za­smuci… i do żalu pobudzi.

List Św. Judy Apostoła – Z objaśnieniami

… w ostateczny czas przydą naśmiewcy, chodzący według swych pożądliwości w niezbożnościach. Cić są, którzy się sami odłączają, cieleśni, Ducha niemający. Lecz wy, namilszy, budując się sami na naświętszej wierze waszej, w Duchu Ś. modląc się, sami się w miłości Bożej zachowajcie, oczekiwając miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa ku żywotowi wiecznemu. 

Warunki dobrej spowiedzi Cz.1 – Rachunek sumienia

Pamiętajże więc dobrze, że nie tylko te spowiedzi są złe, nieważne i świętokradzkie, w których zupełnie świadomie i dobrowolnie grzech jaki ciężki zatajasz i wyznać go nie chcesz, ale też i te są złe i nieważne, w których dla braku należytego wglądnięcia w siebie samego, dla braku dobrego badania i rachunku sumienia, grzechów ciężkich nie wyznajesz, dlatego, że ich niby nie poznajesz i nie pamiętasz, … nie poznajesz i nie pamiętasz ze swej winy, dla lenistwa i niedbalstwa w rachunku sumienia!

O rozpoznawaniu duchów – Kard. J.Bona cz. XII – Pociechy duchowe – skąd pochodzą i kiedy są niebezpieczne

Niekiedy podsuwa sza­tan fałszywe pociechy także wśród ćwiczeń pobożnych, n. p. przy modlitwie, odwiedza­niu kościołów, przy czytaniu duchownem, aby ludzie oziębli, omamieni tą pozorną świę­tością, tłumili wyrzuty sumienia i aby tak uspokojeni drzemali dalej w grzechach. I nie dziw, mówi opat Elred (18), że ta łaska bywa czę­stokroć wspólnym udziałem złych i wybranych; wszakże wiemy, że owe jeszcze znakomitsze dary jak : mowa mądrości, proroctwo, rozmaitość języków i łaska czynienia cudów dostawały się także bezbożnym. Wszak i Saul między prorokami a Judasz między Apostołami. Cokolwiek niżej dodaje tenże sam autor: Niechże tedy nikt nie mierzy swojej świętości miarą tego pierwszego rodzaju nawiedzenia, który wido­cznie i bezbożni mogą otrzymać.

Dlaczego musimy pokutować?

Człowiek był przy tym, kiedy grzeszył, a nie miałby być wedle sił swoich, kiedy chodzi o pojednanie się z Bogiem?
Objawienie chrześcijańskie potwierdza to, że pokuta dla grzesznego człowieka jest koniecznością. Po niezliczone razy i w najsurowszych słowach rozlega się tam nawoływanie do pokuty. Całe życie Kościoła jest przepojone przepowiadaniem pokuty.