O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA – Człowiek nie powinien ciekawie dociekać tajemnicy Najśw. Sakramentu

Człowiek nie powinien ciekawie dociekać tajemnicy Najśw. Sakramentu ale być pokornym na­śladowcą Chrystusa i poddawać swój rozum Wierze św.

1. Głos Chrystusa: Strzeż się cie­kawego a niepożytecznego badania niedościgłej tajemnicy Najśw. Sakra­mentu, jeśli nie chcesz zatonąć w głę­biach wątpliwości.

Kto się wiele bada o Majestacie Bożym, będzie zatłumion od chwały (Przyp. 25. 27). Więcej Bóg może zdziałać, aniżeli człowiek zrozumieć. Dozwolone jest pobożne i pokorne poszukiwanie pra­wdy, jeśli się jest zawsze gotowym dać się pouczać i iść za zdrowem zdaniem Ojców świętych.

2. Błogosławiona prostota, która omija przepaściste drogi trudnych za­gadnień, a idzie równą i prostą ście­żką przykazań Bożych.
Wielu utraciło pobożność przez chęć dociekania rzeczy niezgłębio­nych.
Bóg wymaga od ciebie wiary i ży­cia prawego; nie zaś górnego poję­cia i zgłębiania tajemnic Jego.
Jeśli nie rozumiesz, ani pojmujesz tych rzeczy, które są pod tobą, jakże chcesz pojąć te, które są nad tobą. Poddaj się Bogu, uniż twój umysł przed wiarą, a dane ci będzie światło umiejętności, w miarę jak ci to bę­dzie pożyteczne i potrzebne.

3. Niektórzy doznają wielkich po­kus w przedmiocie Wiary i Najświęt­szego Sakramentu, lecz to raczej nie­przyjacielowi dusz ludzkich, aniżeli im samym przypisać należy.
Nie zważaj na to, nie rozprawiaj z myślami twojemi i nie odpowiadaj na wątpliwości, które ci szatan podda­je, lecz wierz słowom Bożym, a złośli­wy nieprzyjaciel pierzchnie przed to­bą.
Częstokroć wielce to jest pożytecz­ne dla sługi Bożego, że tym sposo­bem bywa doświadczany.
Szatan bowiem nie kusi niewier­nych i grzeszników, których już ma w pewnem posiadaniu, lecz wiernych i pobożnych rozmaitemi sposobami kusi i dręczy.

4. Idź przeto naprzód z wiarą pro­stą i niezłomną, i z pokornem usza­nowaniem przystępuj do Najświętsze­go Sakramentu.
A czegokolwiek pojąć nie zdołasz, pozostaw to bezpiecznie wszechmocności Bożej.
Bóg cię nie zwodzi; lecz ten sie­bie zwodzi, kto sam sobie zbytnio za­wierza.
Bóg chodzi z prostymi, objawia się pokornym, daje wyrozumienie ma­luczkim (Psalm 118, 130), otwiera pojęcie duszom czystym, a przed pysznymi i cieka­wymi kryje łaskę swoją.

Rozum ludzki jest słaby i może się mylić, lecz wiara prawdziwa omy­lić się nie może.
Rozum i wszelkie badania jego po­winny iść za wiarą, nie zaś wiarę uprzedzać ani jej do swego naginać.
Wiara i miłość tu nade wszystko ce­lują, i w tym Najświętszym i Najdostojniejszym Sakramencie działają tajemniczemi sposobami.
Bóg przedwieczny i niezmierzony a nieskończonej mocy i potęgi, wielkie i niezbadane działa rzeczy na niebie i na ziemi, i niemasz sposobu prze­niknięcia cudownych spraw Jego.
Gdyby dzieła Boże były takiemi, iżby je rozum ludzki łatwo pojmo­wał: niepodobnaby było nazywać ich cudownemi i niewypowiedzianemi.

KONIEC

Tomasz a Kempis – O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA. KSIĄG CZTERY. Kraków 1922 r. Wydawnictwo Księży Jezuitów