Człowiek w sprawach swoich nagłym być nie powinien.
1. Chrystus: Synu, poruczaj mi zawsze sprawy twoje, ja dobrze urządzę je w czasie swoim. Czekaj rozporządzenia mojego, a odniesiesz stąd korzyść.
Uczeń: Panie, chętnie ci wszystko poruczam: albowiem moje własne obmyślanie na mało się przyda. Obym nie zaprzątał tak bardzo serca wydarzeniami przyszłemi lecz oddał się bez wahania woli Twojej.
2. Chrystus: Synu, często człowiek zajmuje się gwałtownie sprawą, której pożąda, lecz skoro ją otrzyma, inaczej sądzić poczyna; albowiem upodobania ludzkie nie są stałe, lecz raczej nagle od jednej rzeczy przerzucają się na drugą.
Nie jest to więc małą rzeczą wyrzekać się samego siebie, nawet w najdrobniejszych rzeczach.
3. Prawdziwe udoskonalenie człowieka, polega na zaparciu się samego siebie; i człowiek, który się zaparł sam siebie, jest bardzo swobodny i bezpieczny.
Ale odwieczny nieprzyjaciel, przeciwnik wszelkiego dobra, kusić nie przestaje, lecz dniem i nocą stawia straszliwe zasadzki, aby w nie usidlić nieostrożnego.
Czuwajcie i módlcie się, abyście nie weszli w pokusę (Mat. 24. 41).
Tomasz a Kempis – O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA. KSIĄG CZTERY.Kraków 1922 r. Wydawnictwo Księży Jezuitów
Czas Apostazji 
Skomentuj