cierpienie – Czas Apostazji

Cichy ptaków śpiew

Chciałbym odejść. Chciałbym umrzeć, Boże. Tak jak Ty nie znajdziesz wiary, tak i ja nie znalazłem miłości. Zdrada, kłamstwo i odrzucenie – tym stał się ten świat, tym stała się owczarnia dumnie nazwana Twoją. Chciałbym zamknąć oczy, lecz dusza dalej widzi. Chciałbym zamknąć uszy, lecz dusza dalej słyszy. Krew i łzy tworzą rwącą rzekę, która… więcej
Rozmyślania Wielkopostne – Na sobotę po Popielcu

Ewangelia na Sobotę po Popielcu. (Marek 6). Onego czasu gdy było w wieczór, była łódź w pośrodku morza, a Jezus sam na ziemi. A widząc ucznie pracujące wiosły robiąc (bo im był wiatr przeciwny), około czwartej straży nocnej, przyszedł do nich chodząc po morzu i chciał ich minąć. A oni skoro ujrzeli Go chodzącego po… więcej
Chcę pić kielich, który Ty piłeś – świadectwo i modlitwy

Jedna z pierwszych modlitw, jakie napisałem po nawróceniu, była prośbą o cierpienie. Krótka modlitwa i bardzo pasująca do tradycyjnej wiary katolickiej. Żałuję tylko, że należycie jej nie promowałem, zwodzony przez ludzi fałszywymi teoriami, że to brak pokory itp. Treść tej modlitwy: O Panie Boże, Ukochany Zbawicielu, Ty w swoim miłosierdziu zezwoliłeś na własną męczeńską śmierć. … więcej
Rozmyślania Wielkopostne – Na czwartek po Popielcu

Ewangelia na Czwartek po Popielcu. (Mat. 8). Onego czasu, gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, przystąpił do niego Setnik, prosząc go i mówiąc: Panie, sługa mój leży w domu powietrzem ruszony i ciężko trapiony jest. I rzekł mu Jezus: Ja przyjdę i uzdrowię go. I odpowiadając Setnik rzekł: Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach… więcej
Ucieczki czas

Pora już iść.Ucieczki czas.Po co się łudzić,po co kłamać?Prawda jest jednai teraz nie ma jej wśród nas.Spójrz na siebie.Spójrz na otaczający cię świat.Co zostało ,zawiść i nienawiść? A może coś więcej? Miłość tylko do siebie.Palisz aborcją w piecach świata.Czasami dzieciom udaje się przeżyć.Składasz je w ofierze systemowii dalej żyjesz sam. Tak myślisz. on jest ciągle… więcej
Ostatnia walka duszy

Życie w duszy ma swój blask,ma potęgę Twojej obecności. Jest jak niezmienny znak krzyża,zanurzony w blasku Twojej chwały. Idę tam, gdzie nie idzie nikt. Samotność duszy jest znakiemzbliżania się do nieba bram. W ostatniej drodze musisz być sam,choć nie rozumiesz,dlaczego to tak długo trwa. więcej
Abp Carlo Maria Viganò – Homilia na Narodzenie Pańskie.

Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonæ voluntatis.Łk 2,14 „Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować” (J 15,20). I to już od chwili Jego narodzin secundum carnem nasz Pan jest prześladowany: jeszcze w pieluszkach żołnierze Heroda szukają, by zabić to Dziecię, którego ten boi się jako zagrożenia dla swej ziemskiej władzy.… więcej
Miłość: Istota prawdziwego daru od Boga

Pochyl się człowieku nad własnym życiem, zanurz się we własnej duszy – spróbuj odnaleźć w niej miłość czystą , szlachetną i sprawiedliwą. Dopóki jej nie odnajdziesz twoje życie będzie toczącym się kamieniem prosto w otchłań piekła. więcej
Pieśń Prawdy

Widzę cienie — ciągle krążą,na plecach czuję złowrogi wzrok.Czasami tracę czujność,modlitwa zamiera i odwracam wzrok. Chciałbym chwilę radości,krótką chwilę śmiechu, nie łez.Odetchnąć pełną piersią,poczuć życia smak. Za długo jestem sam —Panie, nie wiem, ile to jeszcze będzie trwać.Czy wytrwam, czy upadnę?Może nie podniosę się kolejny raz. więcej
Z mroku ku Tobie

Zanim zobaczyłem Ciebie,zanim ujrzałem światło,pogrążony w mrokunie widziałem zła, które było we mnie. Byłem ślepcem prowadzonym przez piekło,szarpanym ludzkimi pragnieniami.Chciałem dać wszystko rodzinie —to, czego sam nigdy nie dostałem. Nie rozumiałem, że oni nie chcieli pieniędzy.Nie rozumiałem, że oni potrzebowali miłości. więcej
Twój dom.

Gdzie jest mój dom?Nie wiem już sam.A chyba powinienem wiedzieć? Jeżeli nie wiem,nie wiem też, gdzie jest moje życie. Czy po prostu nie zabrakło w nim miłości?Czy po prostu nie zabrakło w nim radości? Czy Ty, Panie, tego chciałeś?Nie — wybór należy do ludzi. więcej
Zabójcy dusz

Tak daleko odeszliśmy od Ciebie! Nie — nikt już nie wie, gdzie jesteś. Staliśmy się zabójcami dusz. Niegodni jesteśmy zobaczyć Ciebie. więcej
Początek…

Zima 1985 roku rozdarła mi duszę , choć wtedy jeszcze nie pojmowałem, jak głęboko. Po pogrzebie Jarka, mojego kuzyna, siedziałem w domu, wpatrując się w ścianę, jakby jej popękany tynk mógł mi zdradzić, dlaczego wybrał tamtą drogę. Miał osiemnaście lat, ja ledwie piętnaście – za młody, by zrozumieć śmierć, lecz dość dorosły, by czuć, jak… więcej
Cena pamięci

Zbyt dużo łez,zbyt dużo złabyło we mnie. Pamięć powracabólem straszliwym. Świadomośćjest odrzuceniem samego siebie. W zakamarkach duszyczai się cień wilka —zawsze obecny,gotowy do powrotu,gotowy siać śmierć i zniszczenie. więcej
Wbrew Ludziom, Wbrew Światu

Kiedy już chyba osiem lat temu zaczynałem tworzyć to, co dzisiaj można nazwać skarbnicą wiedzy katolickiej, czyli stronę niewolnikmaryi.com, kierowałem się nadzieją, że dotrzemy z tymi tekstami do zwykłych ludzi. Nie przyszło mi wtedy do głowy, że to właśnie ci zwykli ludzie są kołem napędowym całego systemu zła, który nas otacza — bez różnicy, czy… więcej