Autor: Agnieszka

Lecz nie­stety! jakże wielu jest takich, którzy tej miłości znać nie chcą; którzy nie czują te­go błogosławieństwa potrzeby! O biedni i nieszczęśliwi, bez matki żyją, bez matki cier­ pią, bez matki umierają, bez matki na wie­ki cierpieć będą. więcej

Marya stała-się jakoby potrzebą do życia naszego wnętrznego, bo życie nasze wewnętrzne tylko pod krzyżem rozwinąć się może; a ten krzyż łączy Syna i Matkę, Jezusa i Maryę. I w ka­żdym sercu, gdzie jest miłość, Jezus i Marya być musi. I w każdem sercu, gdzie jest bo­leść, Jezus i Marya być musi! więcej

Ale bez walki nie będzie zwycięstwa; chcemy kochać Boga, nie odstępując nic z miłości świata i siebie, a kochając siebie i świat, chcemy odnieść zwycięstwo nad sobą i światem. Nic nie wycierpiawszy albo źle cierpiąc, chcemy pozyskać błogosławień­stwo krzyża; nic nie ukochawszy albo źle kochając, chcemy miłość odebrać w nagrodę. Nie wychowa się dziecko bez… więcej

Od świata, który Bóg przeklął, chcemy być bło­gosławieni: dlatego też doznajemy owocu tego błogosławieństwa to jest klątwy! Bo jakże może być inaczej, gdy my od krzyża Chrystusowego do krzyżownika Chrystusa, do świata, uciekamy; uciekamy myślą, ser­cem i wolą od Tej, która jest Matką naszą; gardzimy Jej służbą, gardzimy Jej opieką, gardzimy Jej Sercem, a czyż… więcej

Dzień śmierci Boga-Człowieka stał się dniem odrodzenia naszego; boleści Maryi stały się początkiem radości naszych! Zasłona tajemnicza się uchyla, proroctwa się spełniają, figury prawdzie ustępują! Cała mądrość nasza, prawda na­sza, szczęście nasze — do krzyża przywią­zane, odkąd Nieskończona Mądrość, Prawda i Miłość na krzyżu skonała!  Jeźli w obłę­dzie, niedowiarstwie żyjąc, krzyżem wzgar­dzimy, zginiemy! więcej

O Maryo! jaka boleść może być zrównana z boleścią Twoją, gdyś ujrzała wśród tego tłumu, krwi łaknącego ludu, Syna upadającego pod bolesnym krzyża ciężarem! a ten widok krwawy o ileż to razy ponawia się dla serca Twego! ileż to razy widzisz wśród tego tłumu nieprzyjaciół kościoła, Jezusa krzyż dźwigającego! a ten krzyż bo­leśniejszy jest jak… więcej

Najmniejsza utrata czy to majątku, zdrowia, znaczenia, chwały, czy jakiekol­wiek najnikczemniejszej rzeczy, pobudza nas do szemrania, złorzeczenia, narzekania, roz­paczania; ale gdy Jezusa i łaskę Jego stra­cimy, jak to nas mało obchodzi. jak oboję­tnymi na taką stratę jesteśmy! więcej

Marya wszystko opuszcza, aby Jezusa nie utracić; my wszystko, Jezusa nawet opuszczamy, byle tylko świata nie utracić! — Marya z Jezusem ucieka przed światem, a my ze światem uciekamy przed Jezusem! I ten głos Anioła do Ś. Józefa: „Wstań, uchodź“, o ileż to razy i do nas się odezwał! — o ileż to razy było… więcej